Archief

Een maandelijks wandelingetje door Gent met 't vrouwke levert altijd mooie plaatjes op. Vandaag nam de Lieve bij de Oude Vismijn de naam 'Graslei' wel héél letterlijk met dit felgroene algentapijt!

.

De warme gloed tussen de wolken, de donkere silhouetten van de bomen en zelfs de elektriciteitsdraden die als lijnen door het beeld lopen… alles leek even samen te komen. 



.

Toen ik vrijdagavond door het raam keek, werd mijn aandacht meteen getrokken door de prachtige kleuren rond de maan.  Ik kon het niet laten om snel mijn camera te nemen en enkele foto's te nemen om dit mooie moment vast te leggen. Jammer dat het geen volle maan was, maar juist die warme gloed en de silhouetten van de bomen maken deze foto voor mij bijzonder.



.

Tijdens een fietstocht door het Meetjesland viel mijn oog op deze koeien, die rustig aan de horizon stonden. De open akker, de donkere lucht en het warme avondlicht vormden samen een eenvoudig maar sfeervol beeld. Even stoppen, kijken en vastleggen, meer hoeft het soms niet te zijn.



.

Tussen het hoge gras staan de bomen dicht op elkaar, ieder met zijn eigen lijn en vorm. Het donkere bos op de achtergrond zorgt voor diepte en een rustige, bijna mysterieuze sfeer. Een eenvoudig stukje natuur, maar met genoeg om even bij stil te staan.

.

Deze paddenstoelen trokken meteen mijn aandacht door hun enorme formaat. Sommige waren naar mijn schatting zo’n 30 cm groot. Met hun lange, geschubde stelen en brede hoeden deden ze me denken aan kleine parasols midden in het bos. Na wat opzoekwerk lijken het grote parasolzwammen te zijn. De natuur blijft me verbazen. 

.

Na mijn gesprek met de boswachter trok ik verder het gebied in. Met zijn tips in het achterhoofd wist ik ondertussen iets beter waar ik moest kijken. Een aantal hield zich mooi op tussen de bomen, andere bleven wat meer op afstand in de open stukken. Het was vooral een kwestie van rustig blijven kijken en proberen hun bewegingen te volgen. Echt de ideale omstandigheden om uitgebreid te fotograferen waren er niet, maar voor een eerste verkenning was dit eigenlijk precies wat ik hoopte te vinden. De plekken zijn verkend, de eerste tips zijn binnen en de reeën heb ik gevonden. Nu nog het juiste moment afwachten… want de bronst komt eraan.

Onlangs trok ik naar het Maldegemveld, grenzend aan het Drongengoed, op zoek naar mooie plekjes om reeën en damherten te fotograferen. Het doel was vooral om het gebied te verkennen. Onderweg kwam ik de plaatselijke boswachter tegen, die me enkele interessante tips gaf. Volgens hem was ik nog een paar weken te vroeg voor de bronst. Toch kreeg ik een tiental dieren te zien. Voor het mooiste ochtendlicht was ik helaas een uurtje te laat en mijn 300mm bleek wat te kort. Volgende keer dus met de 500mm op pad en ruim vóór zonsopgang ter plaatse! Een geslaagde verkenning die alvast doet uitkijken naar een volgend bezoek.

Ik probeer al een tijdje om mieren mooi op de foto te krijgen, maar dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan. Ze zijn klein, razendsnel en zitten zelden stil. Eindelijk is het gelukt om een toonbare foto te maken! Op de foto zie je een piepkleine, roodbruine mier tussen de glinsterende zandkorrels, met op de achtergrond nog een tweede mier. Door de sterke vergroting gaat er een fascinerende wereld open die je met het blote oog nauwelijks opmerkt. Een klein succesje dat ik graag op mijn blog deel!

.

Tijdens een wandeling in het Bellebargiebos, dat aansluit bij de Lembeekse bossen, viel mijn oog op deze varen. Een eenvoudige plant zoals er zoveel in het bos staan, maar het licht maakte haar op dat moment bijzonder. De zon raakte precies de groene bladeren en liet de varen even oplichten tegen de donkere achtergrond. Het was dat spel van licht en schaduw dat me deed stoppen en mijn camera bovenhalen.



.