Archief

Ik probeer me sterk te houden,maar ik heb toch weer zoveel pijn.Ik kan het aan niemand kwijt,want zij begrijpen me niet.Toch probeer ik me sterk te houden,voor het zich van mijn familie.De minste pijnscheut doet zo'n pijn,dat ik s'nachts er wakker van word.Soms zijn mijn benen gevoelloos,dan ben ik bang om te vallen.Lang zitten kan ik niet,en wandelen gaat ook niet zo best.Om de zoveel weken op controle,wat maakt het uit niets.Ik kan mijn hart eens luchten,dat is ook alles maar het doet goed.Dat je aan iemand kunt vertellen hoe je je voelt!Maar al kun je even alles kwijt,die stomme pijn blijjft!!!!!!

                                                                       groetjes

Gisteren op 10 april 2016 deed mijn achternichtje haar plechtige communie.Ze had veel geluk met het weer, de zon was van de partij.Van de feest in de mis weet ik niets van.SPIJTIG!Om 2 uur werd den we verwacht op de receptie.Maar ik kwam al vlug teweten dat mijn schoonbroer het helemaal was vergeten, dat hij mij moest komen halen.Na de receptie kwam het buffet,was heel lekker de vleesschotels en de kaasschotels.En daarna was er nog taart.De communikant had een mooi blauw kleedje met daar over een groenachtig jasje,en haar schoentjes waren wit met een blauwe tip.Ze was echt heel mooi!!!!!Als iedereen naar huis ging,er waren mensen bij die nog een eindje moesten rijden,stond iedereen plots buiten en daar ik die mensen eigenlijk niet ken bleef ik maar binnen.En zoals  mijn schoonbroer mij bijna vergeten was tekomen halen,voelde ik mij zo alleen en zeker als mijn zus begon te lachen.En ik hoorde haar zeggen,ons cil zit daar alleen binnen en maar lachen dat ze deed.Ik voelde mij in de steek gelaten door mijn familie!Als ze terug binnen kwamen,zij ik dat den Dik uit Nederland echt achteruit is gegaan.Bij hen kende ik al die mensen,enkele wel maar de andere van zins.Als ik eerlijk mag  zijn ,ik was blij dat alles voorbij was.En dat terug op rust kon komen thuis,bij mijn kleine Prutske en  Jefke !

Ik weet niet dat ik nog aan iets mee doe!Ik voelde mij zo alleen!!!

Volgend jaar zijn er twee communikanten een eerste en een plechtige! Maar ik zal er over moette nadenken wat ik ga doen.En hoe het verloopt met de pijn,want als het tegen dan nog erger is ga ik niet. Dan blijf ik thuis!!!! EN nemen zij het kwalijk dat moeten zij dan maar weten.Maar mijn leven gaat voor ook al heb ik veel pijn,ik wil niet binnen enkele jaren in mijn kist liggen.

Zal blij zijn dat het vrijdag is want ik verga van de pijn,ik heb dan een nieuwe afspraak met dr.Kegelaers.Ik ben nu 3 weken uit de kliniek,en de pijn is niet houdbaar.Soms als ik met prutske ga wandelen, heb ik momenten dat ik kromloop.Het doet verschrikkelijk veel pijn !

                                                             Zo dat was het voor vandaag!

                                                                            Groetjes en tot de volgede keer !

Een paar uur geleden is ons dwergkonijntje gearriveerd!Mijn nichtje haar zoontjes hadden er zes zitten en er mocht nog een weg.Nu besloten de jongens dat ze er eentje voor mij was,om dat ik zo vaak in de kliniek had gelegen.En tegen die kapoenen kan ik niet nee zeggen!Nu hoop ik dat ons Prutske het na een tijdje gewoon word,en natuurlijk ons konijntje Jefke ook.Het is voor bijde een hele aanpassing!Prutske blaft er tegen,en Jefke kruipt in de verste hoek!Maar ik hoop dat het betert met de tijd en dat ze vrienden worden.En dat ik nog mooie verhalen kan vertellen over deze dieren!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                                                                         GROETJES

Drie maanden na mijn opname in december,ben ik op 14 jan.terug opgenome in het H.Hart.De pijn was niet om uit tehouden,terug aan de baxters heel de week en nog een ander piltje er bij:contramal retard.Ik neem al zo veel piltjes in voor de pijn:lyrica,tradonal en morfineplakkers en nu nog die nieuwe contramal.Met die baxters voel je de pijn wat minderen,maar toch  heb ik soms iets bij gevraagd.De eerste week was voor bij,maar ik was nog niet in staat om naar huis te gaan.dr.Kegelaers gaf toch nog geen groenlicht om naar huis te gaan.Dus ben ik nog een week in de kliniek gebleven, en heb ik bij de kinisist oefeningen gaan doen voor mijn spieren sterker te maken in de rug.Deze oefeningen kan ik thuis ook doen maar of dat helpt weet ik niet!Dr.Kegelaers  heeft met mijn zus gebelt,haar wat uitleg te geven wat het allemaal in houd die pijnbestijding.Half de tweede week vroeg dr.Kegelaers of ik het zou aan kunnen om naar huis tegaan.Daar hij een week verlof nam,en hij weet dat ik niet graag een andere dokter heb.Dus mocht ik die vrijdag naar huis!Ik was blij dat ik naar huis kon en mijn hondje terug kon zien,maar anders bekeken voelde ik dat het nog te vroeg was.Ik ben nu van vrijdag thuis,en hopelijk moet ik niet te vlug terug naar het ziekenhuis;Want op de duur weet mijn hondje niet meer waar hij thuis hoort.Hij is zo rustig,dat ben ik niet gewoon van hem!Mijn zus en schoonbroer hebben daar juist nog geweest,om te zien of ik alles in huis heb.Want zij voor enkele dagen naar de zee naar:Knokke-Heist.Op dit moment heb ik geen zin om te haken,en zo geraakt dat hertje dat bezig ben niet af.Ik zal het gewoon even laten rusten!          

                                                                VELE GROETJES ALLEMAAL!!!!!!!!!!!!!!!!!

Gisteren ben ik met mijn zus en haar familie, naar een optreden geweest van Günther Neefs en de politieharmonie gaan luisteren.Veel zin had ik wel niet,maar toch was ik blij dat ik ben mee geweest.Want ik hoor Günther Neefs heel graag zingen,en de harmonie was ook goed onderleiding van Bart Vanbuggenhout.Ik moet eerlijk bekenen dat het mijn gedachten van de pijn wat werden weg genomen.En ging ik helemaal op in de muziek en het gezang van Günther Neefs.M'n moet eerlijk zijn hij kan heel goed zingen.Ja,en dan gaat die avond veel te vlug voorbij.Alleen is het in de stadsschouwburg in Mechelen,wat klein om iets tegaan drinken daar boven.En daar ik niets moest betalen,heb ik dan maar een cd gekocht.Het was echt een mooie avond!!!En ze zullen niet moette klagen hebben,want er was veel volk op af gekomen.En verder viel het nog goed mee voor mijn rug,het waren gemakkelijke zetels om in te zitten.Want zo een hele avond zitten is niets voor mij,thuis loop ik nog wat rond of ga wat in de zetel liggen.Maar het is goed verlopen!!!

Vandaag is het dan weer zover,op controle naar dr.Kegelaers.De laatste tijd gaat het weer heel slecht,niet anders dan pijn pijn en  nog eens pijn.Ik had al een raar vermoeden,maar ik hoopte dat het niet zou uitkomen.Maar als ik iets hoop loopt het altijd verkeerd af!We hebben wat gepraat over de pijnen  en wat er allemaal al gedaan is.Met als uitkomst dat ik op 14/03/2016 na een goede drie maanden terug word opgenomen in het H.Hart in Lier.Voor minimum al een week of langer!Is er nu niets dat helpt,dat het leven terug dragelijk maakt.Ik denk nu wel dat dr.Kegelaers soms ook voor een raadsel staat.Maar ik kan zo niet verder!Dus heb ik naar het hondenpension gebeld, voor te horen dat ze plaats hadden voor Prutske.Dat doet het meeste pijn,maar ja ,het beestje moet verzorgd worden.We zullen nu afwachten wat het word!Als mijn Prutske maar goed is,de kleine man.En voor me zelf is het afwachten!!!!Tot dan als ik terug thuis ben!

Het gaat niet zo best met me,de laatste weken heb ik terug veel pijn.En ik was zo goed uit de kliniek gekomen in december,maar sinds de laatste week van januari is het terug veranderd.Spijtig!!!!!!De enige die mij recht houd is mijn  hondje Prutske,hij voeld waneer het niet gaat.Volgende week heb ik een afspraak de neurochirurg,maar als je terug zo'n pijn heb duren  die weken zo lang.Ik ben bang om tegaan!Want de huisdokter had al laten doorschemeren,dat het misschien beter was om terug opgenomen teworden.En dat zie ik niet goed zitten,maar we zullen zien wat de chirurg zal zeggen.Ik zal eerlijk zijn zo gaat het niet meer!Ik hoor hier aan mijn voeten iemand weer snurken als een klein varken.Mijn Prutske ligd al goed te slapen,en dat kan hij goed snurken.Ik word daar soms 's nachts van wakker,dat ik hem moet wakker maken.Maar dat duurd niet lang of hij is terug aan het snurken,het duurd wel even voor ik terug in slaap ben.Ik zou eens terug met hem moette gaan wandelen,maar het lukt me niet alle dagen van de pijn.En dan doe ik een kleine wandeling,en denk dan ik morgen zal het wel beter gaan.Vorige week liet ik hem proeven van mijn boterham met kop,maar ik had er geen erg meer in dat er mostert op was.Dan heeft hij toch lelijk gedaan,en schudden met zijn hooft en niesen.En dan dacht ik er aan dat er mostert opwas,maar het volgende stuk nam hij toch vlug aanMaar daar was geen mostert op!!!!!!!!!Och arme mijn Prutste!!!Hij staat hier nu rond mij te draaien,want hij moet weer naar buiten.Ik zal dan maar eerst de deur gaan open doen,dan kan hij weer even van zich laten horen.Er is niemand van de andere honden bij de geburen die reageerd.Ik zal hem eens binnen roepen met zijn kabaal!Zo die is terug binnen,en hij had weer een stuk stok bij.Dat is het liefste dat hij doet,een stokje van de haag mee binnen brengen.Het is echt een kleine kapoen!!!Hopelijk heb ik de volgende keer beter nieuws,ik hoop het maar dat valt bij mij altijd tegen.Maar ja,we zullen zien wat de neurochirurg zal zeggen!

Het is een rare titel!Maar het is de dag dat ik voor de zoveelste maal,naar het H.Hartziekenhuis in Lier moest.De rechter kant van mijn onderrug werd ook ontzenuwt.Het is een pijnlijke onderneming,maar als het goed gaat heb ik langs die kant toch ook minder pijn.Het is nu een goede week geleden, het gaat redelijk goed alleen heb ik nog een beetje last waar de dokter heeft gestoken.Maar dat is normaal!Ik ben de laatste dagen toch zo moe,en zou niet anders willen doen dan slapen.En dat vind ik niet zo best,ik heb dat nog eens een tijdje gehad.Ik sliep toen meer dan dat ik wakker was!Ik ben bang dat ik terug de zelfde weg op ga,en dat vind ik niet alles.Dan voel ik mij zo ongelukkig!Op het moment voel ik me alleen,ook al loop hier mijn hondje rond.Die is op het moment ook verdrietig,want hij heeft zijn knuffel stuk gedaan.En nu moet hij wachten tot morgen tot hij droog is en ik hem weer kan maken,hoe veel knuffels dat hij al stuk heeft gedaan weet ik niet maar dat zijn er veel op dat jaar dat hij bij me is.Ik voel me niet zo best vandaag,als ik telang zit is het alsof mijn voeten beginnen te slapen.Morgen vroeg heb ik pijn als ik uit bed wil komen,en dan moet ik nog zien dat ik niet van de trap val.Want dan voelen die voeten zo raar aan!En dan zou ik nog niet mogen klagen,want er zijn mensen die nog meer pijn hebben.En kon je maar eens met iemand van de familie praten,maar ik hoor of zie niemand van hen.Als ik met iemand wil praten moet ik wachten tot ik naar de dokter ga,en dan kan ik mijn hart eens luchten en soms eens een traan laten lopen.

                                                                   Groetjes!

Ik ben deze week woensdag op controle geweest,bij de neurochirurg in de kliniek in Lier.Hij vroeg of er iets was,daar ik er zo moe uit zag.Of dat uur soms voor mij telaat was.Ik heb hem eerlijk geantwoord dat ik moe was!Verder ging het over hoe nu ging met de pijn,na die spuiten en de ontzenuwing langs de linker kant.Ik zei hem dat het nu leefbaar was,maar dat de rechter kant nog opspeelde.Dus hebben we samen besloten om op 26 jan.,langs de rechterkant ook te ontzenuwen.En dan zullen we  bekijken hoe het verder gaat,want die ontzenuwing kan herhaald worden.Het is wel pijnlijk maar als ik er minder pijn door heb,dan laat ik het toch opnieuw doen.Ik voel als ik ga wandelen met mijn hondje,dat de pijn minder isalleen tegen het einde van de toer komt de pijn weer een beetje op.We hebben dan nog over de opname van in december,en dat het mij wel goed heeft gedaan.Mijn huisdokter was ook tevreden,dat ik dan toch binnen ben gegaan onder de hoede van mijn neurochirurg.Mijn neurochirurg zegd ook ik hou u in het oog,maar ik zal het zo ver niet meer laten gaan.Ik zal niet meer tegenwerken,als hij zegd om nog eens binnen tekomen.Maar ik moest eerst een plaats hebben voor mijn hondje.Dus is het nu afwachten wat het zal worden met de rechterontzenuwing!Ik ben er wel bang voor,omdat ik weet dat het pijn doet!!!!!!!!!!!!!!!!

                                                                  GROETJES

                                                                             EN TOT BINNEN

                                                                                                KORT

Na een opname in de kliniek van 7 tot 21 december,ben ik dan weer terug thuis.  Ik moet nu wel zeggen dat het tijd werd dat er iets werd gedaan,want zo als ik bezig was kon het niet meer verder.De pijn was niet meer leefbaar,ik kon zo niet meer verder.Ik ben dan op 7december opgenomen in de kliniek in Lier.Heb dan een baxter gekregen waar nog iets in was voor de pijn,maar ze hebben een paar keer moeten steken voor ze een ader hadden gevonden.Dat is heel moeilijk bij me,en ze hebben het infuus een paar keer moeten terug steken daar de plaats waar het stak dik werd.De tweede dag moest ik een botxan laten nemen en een ctxan.Daar zagen ze op 4 plaatsen op de rug dat het ontstoken was.Op 11 december heeft dr. Kegelaers op die plaatsen mij ingespoten het deed toch wel pijn.Nu hopen dat het helpt!Die spuiten hebben toch wat geholpen,maar niet zoals ik gehoopt had.De 15 decmber kreeg ik weer een opstoot van die hevige pijn,ik lag toen heel onrustig in mijn bed van de pijn als de dokter kwam.Dan werd er besloten om nog een ontzenuwing te doen,dat werd door een collega van dr Kegelaers gedaan.Dat werd gedaan op 18 december,en ik moet eerlijk zeggen dat het pijnlijk is.Maar op 21 december ben ik naar huis gegaan met een pijn dat leefbaar is.Ben nu een week thuis,en ik voel me nog goed.Dr.Andersen had er eerst zijn bedenkingen bij,maar als hij me op 29 dec. zag was hij toch tevreden dat ik minder pijn had.Dr.Andersen is mijn huisarts!Hij vond ook dat ik rustiger was.Ik heb hem ook gezegd dat ik niet meer naar de psygoloog ga,want ik kan niet met haar praten en ik voel geen klik met haar.Want als ik naar haar moest was ik al van de dag er voor heel onrustig.En nu ik heb besloten van niet meer te gaan ,is er een hele last van me afgevallen.Maar nu heb ik wel een afspraak op 25 januari met dr.De Mulder Iris,dat heeft dr.Kegelaers voorgesteld om eens met deze dr. te gaan praten.En hopelijk klikt dat met haar!Het heeft me echt goed gedaan die 2 weken in de kliniek,ik voel me beter dan een maand terug.EN DE PIJN IS LEEFBAAR!!!!!!! Mijn hondje Prutske was die weken in een hondenpension,hij weende als we hem er naar toe brachten.Ja,wat gaat er in dat diertje om?Ze doet me weg,komt ze mij nog terug halen.Maar hij heeft heel flink geweest,en hij is er goed verzorgd.Als we hem gingen halen was het grote liefde tussen ons beiden.Hij is rustiger geworden,en nu voel ik dat hij bij me hoord!Ik heb het gevoel dat we eens uit elkaar moesten,en die 2 weken hebben ons naar elkaar gebracht.Van mij mag het gerust zo blijven!!!!!!!!!!!!!