Archief

Mijn zus en haar echtgenoot zitten al van zondag aan zee,met hun twee dochters en de vier kleinkinderen.Ze hebben wel geluk met het weer,voor deze tijd van het jaar.Veel heb ik van hen niet gehoord,alleen maandag in de namiddag dat ze een onweer hadden.Maar wat later was het hier ook aan het regenen,en aan het rommelen in de verte.Verder heb ik niets gehoord,dus zal alles wel goed zijn zeker!Zondag komen ze terug naar huis in de namiddag,of ze dan langs hier komen weet ik niet.Dat zal ik moete afwachten! Maar ik hoop dat ze iets laten weten dat ze thuis zijn,want het zal misschien druk zijn op de baan.En als ze dan een seintje laten dan ben ik gerust.Een paar jaar terug ben ik met hen eens mee geweest,maar ik vond dat wat druk met 6 volwassenen en 4 kinderen op een apparthement.En dan nog mijn hondje dat niet werd gerust gelaten door de kinderen.Ik heb toen in mezelf besloten dat ik dat niet meer deed, met hen mee naar zee tegaan ook al heeft mij dat toen goed gedaan.Hoe mijn zus en schoonbroer dat zo nog aan kunnen dat weet ik niet,mijn zus is 10j. ouder dan ik en kan meer aan dan ik soms ben ik wel een beetje jaloers op haar.Want wat ik soms zie wat zij nog allemaal aan kan,dan denk ik dat kan ik allemaal niet meer.Moest ik in haar plaats zijn,ik zou naar zee gaan om eens uit te rusten.Nee,zij neemt heel haar gezin mee!Ik moet wel zeggen het is een sterke vrouw en haar man ook,maar soms zeggen ze wel het word soms wat zwaar.Ze zijn dan ook 66 en 70j.,en passen heel het schooljaar en in de vakantie op hun kleinkinderen.Ik kan dat niet want als ik een paar uurtjes op een van hun kleinkinderen pas ben ik doodop.Maar mijn pijnen gaan met veel kracht lopen van me!Maar ik hoop dat ze nog vele jaren zo mogen blijven,maar het kan ook in eens veranderen in hun leven.Ik zal toch blij zijn dat ze terug thuis zijn ,want dat zijn de enige van mijn 2 zussen en 1 broer die hier nog komt.En dan mis je hen wel als ze voor enkele dagen weg zijn.Ik gun het hun van harte,om er eens tussen uit te zijn. Maar ja ,ik mis hen!En het is niet dat we bij elkaar binnen en buiten lopen,of alle dagen bellen alleen een sms 's morgens om aan tegeven ik ben uit bed.Dat is al 6j. zo vanaf ik alleen ben na het overlijden van ons vader, en dan is zij gerust dat ik op ben en ons woordje 's morgens is oke meer niet.Want rond 10u. als ik dan nog niets heb laten horen,dan mag je gerust zijn dan spring ik uit bed want dan gaat mijn gsm.Dat is nog maar een paar keer gebeurd,en dan laat ik in mezelf wel een goede vloek.Zo dat was het laatste nieuws dat ik wilde noteren!

                                             Ik  wens iedereen nog mooie dagen en tot de volgende keer,

                                                                    groetjes cilleke

Deze dag is voor mij een heel speciale dag!Vandaag zou mijn moeder jarig,zij zou 88 j. worden op de laatste dag van maart.Maar dat geluk heeft ze niet mogen mee maken,daar zij 18j. terug is overleden.Maar ieder jaar is dat voor mij een moeilijke dag.Meestal ga ik die dag naar het kerkhof,om bloemen weg te doen als herrinnering aan haar verjaardag.Maar dit maal lag mijn weg anders,ik lag ziek op de zetel en kon bijna niet recht van de pijn.Het is dat het zo heeft moeten zijn, maar er komen nog dagen om naar haar toe te gaan,en naar mijn vader.Maar het doet pijn dat het juist nu moest gebeuren!

In mijn gedachten zijn ze nog altijd bij mij,ik heb het gevoel dat ze naast me staan!Regelmatig doe ik een babbel met hen,zeker als ik mij niet goed voel en dat doet me goed.Ach lieve ouders wat mis ik jullie zo,elke dag denk ik aan jullie.Ik voel me zo alleen!Want de andere hebben hun eigen leven, en hebben man,vrouw en kinderen+kleinkinderen.Ik heb mijn leven bij jullie door gebracht,en voor jullie gezorgd zeker voor jou moe.Want jij was vroeg aan het sukkelen,van je 40j. ben je begonnen met de ene ziekte na de andere te krijgen.En als ik een meisje van 12j. was en de andere alle het huis hadden verlaten,dan ben je pas echt begonnen met ziek te zijn en regelmatig in het ziekenhuis lag.Wij trokken onze plan onze va en ik,ook toen hielp ik al met te koken.En hoe ouder je werd,zag dat je lichaam niet van een vrouw was van 50 of 55j..Want toen je van ons bent hen gegaan op de leeftijd van 70j.,was je een vrouw die ouder dan haar leeftijd was van al de ziekte's die je heb mee gedragen.Ik heb jou veel moeten helpen maar dat ik deed met het veel plezier,onze va hij heeft heel lang goed geweest tot 4 maand voor zijn overlijden.En hij had de gezegende leeftijd van 86j.,dat is een mooie leeftijd va.Maar toch liet ik jou niet graag gaan!

Moe en va waar jullie nu ook mogen zijn daar boven,weet dat ik elke avond naar daar boven kijk.En jullie goede nacht wens!En vandaag wens ik jou ook nog een gelukkige verjaardag moe!

                                                         IK MIS JULLIE MOE EN VA

                                                                       VAN JULLIE JONGSTE!

Vandaag word mijn hondje Mieke 12j.,al een redelijke ouderdom voor een hondje.Ik hoop dat ze nog enkele jaartjes bij mij zal blijven,zo dat we samen nog wat van het leven kunnen genieten.Want moest ze plotseling overlijden ik zou haar heel hard missen zo alleen in huis.Ik weet nog zo goed toen we haar in huis namen,zo klein en tenger voor haar vier maanden.Heb nooit gedacht dat ze zo oud zou worden,want heel gezond was ze niet.Maar ze zeggen dikwijls krakendewagens lopen het langste,en je ziet wel mijn hondje is er nog met vallen en op staan.We hebben samen veel bij de dierenarts geweest,voor haar spuitjes en ook regelmatig voor de klieren in de keel die regelmatig dik waren van de ontsteking.Maar verder was ze een flinke dame!Het is een mini malteser,en iedereen in de geburen zijn haar vrienden.Maar ze gaat met niemand mee,als ik niet verder kom blijft zij staan.En dan mogen ze nog zo hard op haar roepen, mijn kliene dame gaat niet verder en zet zich naast mij.En wacht geduldig tot ik verder zal gaan of niet!De laatste tijd krijgt ze soms van die kuren,dat je denk dat zij nog een puppy is.Maar dan al eentje van jaren!Maar ze kan soms zo speels zijn,en als ze van de kapper komt denken er veel dat het nog een puppy is.Zo'n mooie snuitje heeft zij nog!Ik weet eending de liefde dat ik krijg van haar is echt,als ik maar even weg ben geweest en kom dan thuis dan is de liefde heel groot.Dan kan ik bijna niet binnen zo loop ze dan voor mijn voeten, ik moet dan mijn stem wel een beetje hoger laten gaan.Dan word ze rustiger en kan ik mijn jas en schoenen uitdoen.Zo blij is ze van mij terug tezien!En als alles dan op zijn plaats staat is het haar toer,dan neem ik haar in mijn armen en dan word ze geknuffeld.Tot dat ze het moe word maar dat kan lang duren, want het is een echt schoothondje en word graag geknuffeld.

Zo mijn lieve kleine meid! Ik wens jou nog een gelukkige verjaardag,en blijf nog maar enkele jaren bij jouw baasje!

                                      Want ik kan jou nog niet missen,Cecilia!

                                                                         GROETJES AAN IEDEREEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Vandaag was ik afgesproken met mijn vriendin om met haar mee te rijden naar Haacht.Daar zij nog iets moest kopen om naar een feest te gaan,en het was daar open deur dag in de winkels.Ik ben dan maar met haar mee gereden,dan was ik ook eens buiten de deur anders zit ik toch maar tussen de vier muren. Het is van bij mij thuis toch een half uur rijden met de auto.En om eerlijk te zijn ik had last in mijn rechter been al van gisteren,en heel de nacht ben ik wakker gewoden van de krampen.En dat kan toch zo'n pijn doen,dus had ik eerst niet veel zin om mee te rijden.Maar ik heb op mijn tanden gebeten,om haar niet op te bellen dat ze mij niet moest komen halen.Dus rond twaalf uur dertig stond zij aan mijn deur,want zij moest rond vier uur terug thuis zijn.Daar ze dan daarna nog met haar familie ging uit eten.Ik heb nooit een vriendin gehad,vroeger als kind ook niet ik was altijd alleen.En haar heb ik leren kennen in de kliniek,en dat klikte meteen van de eerste dag.En nu beld zij regel matig om te horen of ik soms mee met haar ga.Zij weet dat het altijd niet gaat,door de pijn of dat ik bij mijn zus ben gevraagd.Maar soms is het wel van je gaat mee, je zit altijd maar hier tussen die muren.Ik ben haar daar dankbaar voor,dat ze soms aandringd om mee tegaan.Het is een fijne vrouw!En haar echtgenoot zit er niets mee in dat wij samen soms weg rijden,want we kennen elkaar nog maar een goede drie jaar.Maar met haar te leren kennen weet ik wat ik gemist heb, in mijn kinder & jeugdjaren en als jonge vrouw.En dat was een goede vriendin!Zij heeft dan toch iets gevonden om aan te doen als ze naar dat feestje gaan, een heel mooie kleedje met een jasje er op.Heel mooie maar zij heeft het model er voor!Nu was mijn zondag vlug voor bij,anders kan dat soms zo lang duren.En ik ben blij dat ik ben mee gereden,en niet heb gedaan wat ik eerst van plan was afbellen.

                                                ZO DAT WAS MIJN ZONDAG EEN UITSTAPJE NAAR HAACHT!!!

                                                                  ZO TOT DE VOLGENDE KEER DAAAG!!!!!!!!!!!!!!

                                                                                        CILLEKE

  Wat was het deze dagen heerlijk weer vinden jullie ook niet, echt om van te genieten en lekker buiten te zitten in het zonnetje.En dat heb ik deze dagen gedaan,al wat vitaminen op gedaan van de eerste zon.Het heeft echt goed gedaan, die warmte op mijn rug en op de spieren.Voor mij mogen ze zo verder doen,maar dat zal van het goede te veel zijn denk ik.Maar ik denk bij mezelf dit nemen ze ons al niet meer af!Als je onder weg was voor een wandeling, zag je vrolijke gezichten van de mensen.De terrasjes zaten vol van de mensen te genieten van de zon,in het weekend waren er veel mensen onderweg met de fiets .Het was of het zomer was!Van mij mogen ze zo verder doen tot met nieuwjaar,en dan terug beginnen maar dan wel in de nacht een beetje regenen.Eigenlijk ben ik geen zonneklopper,maar zo als het nu was vond ik het heerlijk.Beetje bij beetje heb ik wat in mijn tuin wat vuil uit getrokken,niet teveel in eens want dat gaat niet met mijn rug en de pijnen.Maar elke dag een beetje en dan kom ik er ook.En ik ben al tevreden  met het deel dat al gedaan is, ik moet alleen nog een paar dingen snoeien.En dan is hij klaar voor de zomer, en moet ik er alleen zo nu en dan eens wat onkruid uittrekken en de gazon afrijden.Maar ik voel het daarna wel in mijn rug,en de volgende dag moet ik het uitzweten.Verder heb ik genoten van het zonnetje met een boek en een tas koffie, buiten aan tafel met mijn hondje aan mijn voeten.Zalig als je zo kunt buiten zitten!!!!!!!!!!!!!!!!En ook als je met een depressie te kampen hebt, is het toch fijn dat het goed weer is dan voel je je toch wat beter.Dat je meer buiten kunt zitten, dan dat altijd maar binnen zit omdat het slecht weer is.Zo ik hoop dat jullie ook genoten hebben van het zonnetje,ik zeker wel en hoop dat er nog mooie zonnige dagen komen.Het heeft mij alle zins goed gedaan!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                                                     NOG VELE ZONNIGE GROETEN VAN CILLEKE

                                                        EN HAAR HONDJE MIEKE WAFWAF

Vandaag ben ik dan zoals afgesproken naar de psychologe geweest!We hebben over de laatste weken gesproken,en dat ik onze gespreken wel had gemist.En ook over ons meisjes(kleinkinderen van mijn zus)dat ze nu andere bezigheden hebben, en dat ik nu op hen niet meer moet oppassen.Dat brengt wel een leegte in mijn leven die ik weer moet opvullen.Maar ja ooit kwam er toch een tijd dat ze geen oppas meer nodig hadden!Ze gaan nu tranpolinspringen,en verder nog de dwarsfluit en cornet en nog naar de tekenles.Buiten het naar school gaan,hebben ze veel om handen juist als hun mama vroeger.Maar ik mis ze toch die avonden als ik bij hen was!Verder ging het tussen mij en Evelien,dat ik me op dat moment me niet gerust voelde.Daar ik van de caffetaria kwam om naar haar toe tegaan,zo'n raar gevoel had in mijn rechterbeen.Ik heb vijf jaar geleden na een rugoperatie, een lichte verlamming op mijn rechtervoet aan over gehouden.En nu had ik het gevoel dat het erger geworden was,sommige momenten dacht ik dat ik door mijn been zou gaan.En ik had er zo'n raar gevoel in,eigenlijk geen gevoel ik voelde niets.Al goed dat ik donderdag naar de dokter moet dan kan ik het hem zeggen,het is de eerste keer dat ik dat gevoelt heb het was iets raars.Ik ben er echt niet gerust in!Het maakt me wel een beetje bang, want je weet nooiet wat het is.Afwachten!

Terug thuis zag ik mijn buurvrouw met een blauw oog!Zij was zaterdag door een windstoot tegen de grond gegaan,als ze naar het broodhuisje reed voor brood.Aan haar oog is ze een beetje genaaid,maar verder was alles in orde.Alleen heeft haar zus die nacht blijven slapen,om haar regelmatig wakker temaken om te kijken of ze geen hersenschudding had.Dat hadden de dokters in de kliniek hun aan geraden,want dan moest direct terug naar de kliniek komen.Maar alles bleek in orde te zijn!

Zo nu ga ik dit blad sluiten want heb de laatste nacht niet goed geslapen,en zou nu graag naar mijn bed gaan en hopen op een goede nachtrust.Want morgen is het vroeg uit de veren want mijn poetsvrouw komt,en zij begint tewerken rond acht uur.En daarna moet ik nog naar de kenisist,voor mijn weekelijkse massage.

                              Zo ik wens iedereen een goedenacht en tot een volgende keer,

                                                           groetjes cilleke

Van morgen heb ik naar mijn psychologe gebeld,om terug een afspraak te maken na twee weken niet te zijn geweest.Ik heb de griep gehad,al goed dat ik mij heb laten inspuiten dan komt ze niet helemaal door .En ben je ook vlugger terug op de been!Dus heb ik deze morgen naar Evelien gebeld om een afspraak te maken.Ik kan morgen al terug bij haar terecht,voor ons zo veelste gesprek over van alles en nog wat.Vele zullen denken dat het niet help bij een psychologe gaan en je hart te luchten.Maar als je echt in een depressie zit,doet het goed om met iemand te kunnen praten die buiten de familie staat.Want zo heb ik het toch al dikwijls ondervonden,dat uw eigen familie niet kan helpen.En ook vaak niet naar je willen luisteren,of niet willen luisteren naar het geen waar je mee zit.Met mijn familie kan ik er niet over praten, ik neem hen dat niet kwalijk in tegendeel ik begrijp hen.Want het moet niet eenvoudig zijn televen met iemand die een depressie heeft.En het is bij mij niet de eerste keer!Soms zit je daar te huilen en je weet niet waarom,dan heb je dagen die goed gaan en de volgende dagen of weken voel je je rot.Ik moet me met iets bezig houden of ik zit te dubben,en dan denk je aan alles en nog wat.Soms over iets kleins en dat kan al teveel zijn ,en je begind alles maar dan ook alles zwart tezien.Ik heb altijd bij onze ouders gewoond, maar zij zijn beiden overleden.Nu ik de laatste zes jaar alleen woon, heb ik nog meer tijd om na te denken.Daarom doe ik veel handwerk of een boek lezen,om mijn gedachten op iets anders te zetten.Ik moet ook wel eens gaan rusten,daar ik al verschillende keren een ingreep heb gehad in de rug.En ik loop ook met een neurostimulator voor de pijn, want ik heb nog veel last in de onderrug.Moet daar voor nog geregeld naar de neurochirurgop controle. En de pijn brengt ook wel mee dat ik het soms niet meer wit zie maar zwart!Zo nu ga ik morgen naar Evelien,en dat zal me weer goed doen.Om met haar na twee weken terug te kunnen praten, over wat er de laatste dagen gebeurd is en wat ik zoal heb gedaan.En het belangrijkste punt bij haar is,heb je buiten geweest heb je bij de buurvrouw geweest.Want ik kom in haar ogen niet genoeg buiten,endaar heeft ze wel gelijk in!Dus morgen terug naar de kliniek in Lier voor mijn gesprek met Evelien!!!!!!!!!!!!

                                        Zo dat was het voor vandaag,

                                        je hoord me wel weer een van de dagen!

                                                                   groetjes van cecilia