CHEERY en de natuur , wereld tuinen.

De kale dis

We zaten aan een tafel van puur goud
En sloegen op de borden van de honger.
Er stonden voor de ramen honderd zonnen,
Voor elk raam één, dus welbeschouwd

Een feestelijk gezicht. Wie was getrouwd
Met wie? Om wie was dit begonnen?
En paste mij nu vrolijkheid of rouw?
Ik wist alleen dat ik verrekte van de honger

En dat er iets te vieren viel. Of niet.
De gastheer was in elk geval een vrek:
Mijn bord bleef leeg. Ik dacht: zelfs al verjaart

Hij hoogstpersoonlijk - ìk vertrek! Maar ik verliet
De zaal niet, want gelijk sprong men mij op de nek,
Schreeuwend van: 'Krentekakker! Hìèr die taart!'

.

Amoebe

Van alle dieren
de gelede, de potige,
de insecten, de mieren -
heb ik het liefst
de vormeloze
de weke -
eencellig,
oneindig,
veelvormig.

Eenvoud in hun liefde
die wiskunde lijkt:
delen door twee
is gelijk aan voortplanten,
is vermenigvuldigen.
Zo wil ik ook wel wiskunde.
Zo wil ik ook
de liefde.

.

De ijswafel

Andante Alighieri, dacht ik, heette
-een mondvol heerlijkheid- de Italiaan
die ons zijn ijswafel had aangedaan,
nooit heb ik in iets lekkerders gebeten.

Gehemeltemuziek ontstond spontaan
na ieder scheppen van zo'n afgemeten
hap kou onder die ook al niet te hete
geelkoperen Vesuvius vandaan.

Dat was een likken en een lekkebekken
om maar vooral niets weg te laten lekken
van hemelse verkoeling die nog wel
zou werken in de hitte van de hel.
Met grote gletschertongen in de monden
liepen we ijstijdperken af te ronden.

.

Eten 10

Mama, wat eten we vandaag?
Stabilisator E 450 kind!
O zalig mams! en wat nog meer?
Misschien wat antioxidant E 301,
Als ik er nog van in huis heb.

O fijn! En mââms...
Ja?
Mogen we ook wat gemodificeerd zetmeel?
Maar kind - we hebben gisteravond
Ook al gemodificeerd zetmeel gehad!

Maar geen voedingszuren, mam,
Dat hebben we in geen weken meer geproefd.
Met conserveermiddel E202,
Hè toe mams, omdat het morgen Zaterdag is?

Nee, daar komt niets van in!
Maar wat zouden jullie zeggen
Van een portie Emulgator
Met kleurstof E160
En smaakversterker?

.

Andermans hond

Ik ging niet wandelen met de hond,
de hond ging wandelen met mij.
Kijk, zei hij, kijk, zo doe je dat:
je snuffelt wat, je kruipt eens
onder groen, je doet daar wat je
daar moet doen, je kwispelt -
nee dat kun je niet - loopt achterna
wat vleugels heeft, je rolt je op je
ene zij, je andere zij, je ene zij,
je mond staat op de tocht, je zoekt
in woorden naar een geur, bij grenzen
naar vreemd vocht, hoort woest geroep
van groepen mensen als blaffen aan,
verstaat alleen je naam
en Lig en Koest en Af.

.

De verliefde asperge

Ik lag met jou in hetzelfde bed
We sliepen wel rechtop
Jij stak er net wat bovenuit
Vandaar jou blauwe kop

Ik was stapel op jouw lange lijf
Dat mag je nu best weten
Ik vond jou echt een reuze wijf
Gewoon om op te vreten

Laatst droomde ik de hele nacht
Aan een stuk door van jou
Jij werd mijn bruid mooi wit
Omdat ik van sleepasperges hou

Plots werd mijn droom bruut verstoord
Ik bloedde aan mijn kuiten
Wij werden allebei vermoord
Door zo’n hovenier van buiten

Wij werden in een kist gelegd
En spoedig daarna gewassen
Mijn rug was krom de jouwe recht
Jij was dus eerste klasse

Wat wreed toch van zo’n hovenier
Ons zo uiteen te rukken
Ik heb jou daarna nooit meer gezien
Want ik lag bij de stukken

Weet je wat ik het gekke vind
Het is eigenlijk heel stom
Terwijl ons leven in de grond begint
Is dat bij de mens net andersom

.

Nieuwe ballade op een oude romance


Dat ik een huis heb zonder dak
en armer ben dan elke slak,-
is niets, het regent niet.

Dat ik een bed heb zonder bak,
voor deken soms een oude zak,-
is niets. Job sliep op mest.

Dat ik geen stal heb en geen koe-
dan moet de grendel nimmer toe-
is niets, ik drink geen melk.

Dat ik een boom heb zonder fruit
en dat er nooit een vink in fluit,-
is niets, het is geen herfst.

Dat ik een bril heb zonder glas
en dat mijn beenbreuk nooit genas,-
is niets, mijn hart is goed.

Dat ik een kast heb zonder wijn
en dat er nooit meer vrienden zijn,-
is niets, ik leef gerust.

Dat ik een vrouw heb met een leest,
leniger dan 't wildste beest,-
is niets, want zij is weg.

Maar dat ginds in die sombere hoek-
ik kan 't niet zeggen zonder vloek-
vergeeft mij 't woord, ''t is niets,

dat ginds een wieg staat buiten 't licht
en dat het kind in d' aarde ligt,-
is niets, want ik schrei mijn ogen dicht.

.

Het woordje kunst

Eerst dacht ik bij het woordje kunst alleen aan schilderijen,
die stilletjes gevangen zijn in lijsten aan de wand.
Ik vond dat zielig en ik wou een schilderij bevrij'en,
maar ach, ik mocht het zelfs niet eens beroeren met mijn hand.

Toen dacht ik bij het woordje kunst ook eens aan beeldhouwwerken,
die doodstil staan gevangen op een sokkel in de grond.
Ik heb een beeld gestreeld, maar of een steen een aai kan merken?
Ik weet niet eens of 't standbeeld zélf wel wist dat het bestond!

Nu denk ik bij het woordje kunst aan thuis en aan verhalen,
die opgeslagen liggen in een dichtgeslagen boek.
Ik kan er met mijn vinger en mijn ogen in verdwalen
en vind er soms een streling in als ik een streling zoek.

.

Feest

Het is erotisch om haar klaar te maken
Je ruikt haar zilte lichaamsgeur meteen
Als jij bekwaam haar code weet te kraken
Dan opent zij haar meest intieme zaken
En toont haar donkerpaarse edelsteen
Je weet dat zij jou heerlijk zal gaan smaken
Zij is de lustopwekker nummer één
Je zet je lippen om haar lekkers heen
En kunt dan met je tong haar vruchtvlees raken
Er staat een hele pan voor jou alleen
Komt het toilet die nacht dan niet meer vrij
Dan zat er vast een slechte mossel bij

.

Gast aan tafel

Strooi geen zout als ik kom eten:
'k huil er zelf voldoende bij.
Want ik kan maar niet vergeten
hoe zíj kookte. Ach laat mij
u eens trachten te beschrijven
wat mij toch zo snikken doet.

Daar is eerst dan de andijvie,
Allemachtig! Die was goed!
'k Kon daar wel van blíjven smullen.
Zeker met gehakt erbij.
En dan yoghurt. 'Dat is,' zei zij,
'om de gaatjes op te vullen.'

Maar vergeet ook niet de boontjes!
Vlak ook niet de bloemkool uit!
Op de schaal en op mijn koontjes
prijkte elke dag vers fruit.

Doch het ergst mis ik de spruiten,
Dáár komt nooit iets anders voor...

Mág ik dan mijn neus 'ns snuiten
als ik soms haar naam weer hoor...?