Tijdens de koude winternachten
Ben ik de warmte van je haard        
Wanneer de zomer zonne brandt
het lover dat je steeds beschut              


Ik ben het gebinte van je huis
Het blad van je tafel en de bloem
Der schoonheid ook het bed der rust
en het hout waarmee je schepen bouwt


                                                           
Ik ben de steel van je schop
en de deur van je geborgenheid
Ik was het hout van je kinderwieg
en zal het eens van je 
                laatste rustplaats zijn
Verhoor mijn gebed: 
                                  Verloochen mij niet

 De Boom
               

Luilak is een ouderwetse traditie die dateert uit de negentiende eeuw
Tegenwoordig blijft er van de traditie weinig meer van over.
luilak wordt alleen in Noord-Holland gevierd van Den- Helder tot Delft en in 1945 zijn Amsterdam en de Zaanstreek er bij gekomen wat ik niet wist het wordt ook op Texel gevierd.
De Zaterdag voor pinksteren wordt luilak gevierd het is geen echte feestdag maar eerder een kwajongens streek net als 1 april
Op deze dag worden de langslapers openlijk bespot, al vanaf 5 uur in de ochtend worden  ze met het gerammel van potten en pannen, belletje trek, kinderen rijden met blikjes aan hun fiets vastgebonden door de straat , en zingen luilak liedjes, de ramen worden beklad met zeep en kaarsvet.
Helaas wordt er nu vaak dingen vernield en dat heeft niets met luilak te maken.
In Haarlem,Amsterdam,Beverwijk,Zaandam en Alkmaar wordt elk jaar een bloemenmarkt gehouden in de nacht van Vrijdag op Zaterdag

Op 12 mei is traditiegetrouw de Dag van de Verpleging
En voor wie het intereseert: het was de verjaardag van de meest beroemde verzorgster uit de geschiedenis: Florence Nightingale.
Berucht trouwens ook want het scheen `een bitch ` te zijn.
Dus op 12 Mei zet Nederland de verpleegkundigen en verzorgende in het zonnetje en in traditie van ons verzorginghuis De Oldeburgh hoort daar wat aardigs bij , en natuurlijk iets voor bij de koffie.

Er is geen liefde zoals een moeder liefde
Een sterkere band op aarde
Zoals de dierbare band die is gegeven
aan een moeder voor haar kinderen
Een moeder liefde is altijd sterk het verantert nooit
En als haar kinderen haar het meest nodig hebben
Dan zal de moeder liefde schitteren
gezegend zijn deze speciale moeders
gezegend zijn ze allemaal
We zijn dankbaar voor onze moeders
Want hun liefde is heel speciaal

Op 8 Mei wordt bevrijdingsdag (Vdag) in de meeste Europese landen gevierd.
Op 8 Mei 1945 caputileerde Duitsland op het einde van de Tweede Wereldoorlog

In  Belgie is 8 Mei geen officiele dag maar sedert de federalisering van het land de scholen hebben geen vrijaf, maar sommige overheidsinstellingen ( provincie of gemeentebesturen } en ministeries geven wel een vrije dag

In Nederland valt de herdenking op 5 Mei.
Hoewel de bevrijding plaats vond in 1945 is pas in 1990 de datum van 5 Mei uitgeroepen tot een nationale feestdag waarop jaarlijks de bevrijding van het Nederlandse koninkrijk in 1945 van de Duitse en Japanse bezetting wordt herdacht  en gevierd.
Om de vijf jaar heeft iedereen een verplichte vrije dag

Bevrijdingsdag
Komt weer dichterbij
Laten we denken
Aan hen die vielen
Die vochten voor onze vrijheid
        Als kameraden
        Zij aan zij
Laten we denken
Aan de overlevenden
Die hebben overwonnen
        Het vele leed
        Die elke dag
Nog in oorlog zitten
        Een trauma
Dat je nimmer meer vergeet

Voor  Koninginnendag  is er altijd een vrijmarkt vroeger mochten ze al de hele avond en de hele nacht zitten om spullen te verkopen nu mag dat niet meer wel s`avonds maar om 12 uur moet iedereen alles weer inpakken en de volgende dag op Koninginnendag mogen ze weer allerlei  spullen verkopen

Op 31 augustus 1889 vierde Nederland feest :
 Princessendag de verjaardag van Prinses Wilhelmina, Liberale politici hadden bedacht dat Nederland een nationale feestdag nodig had, met de monarchie als verbindend symbool.
Limburger of Fries, katholiek of protestants dat hoorde niet zoveel meer uit te maken. Mensen moeten zich vooral Nederlander voelen.
De verschillende oogstfeesten die overal in het land aan het eind van de zomer werden gehouden, werden samengevoegd tot een groot volksfeest.
Nadat Koning Willem de Derde , Wilhelmina`s  vader in 1890 overleed werd Princessendag  omgedoopt tot Koninginnendag, dorpen en steden hingen die dag  vol versieringen en voor de kinderen waren er spelletjes. de schooljeugd zong Nederlandse Volkliedjes voor de burgemeester, maar Koningin Wilhelmina zelf liet zich in het land niet zien behalve in 1930 toen ze 50 werd.
Met de troonsbestijging van Juliana in 1948 veranderde Koninginnedag , zij wilde  zich juist niet afzijdig houden en vierde haar verjaardag op 30 April samen met haar familie, en de bevolking.
Het difelé op Paleis Soestdijk , waarbij een bonte verzameling Nederlanders langs het bordes liep met bloemen en cadeaus, werd beroemd.
Beatrix besloot bij haar troonsbestijging in 1980 dat de verjaardag van haar moeder Koninginnedag zou blijven.
Het defilé op Soestdijk werd afgeschaft inplaats daarvan trekken Koningin Beatrix en de Koninlijke familie op 30 April zelf het land in.

Wat zie je zuster, wat zie je ?
Wat denk je als je kijkt naar mij?
Een gebrekkig oud mens , niet helemaal wijs,
met onhandige manieren, een afwezige blik, die kwijlt bij het eten en geen antwoord geeft,
Als je met harde stem zegt: `` ik wil dat je het probeert``!
Die niet schijnt te zien wat je doet,
en altijd weer een kous of schoen verliest.
Die weerloos of niet , me laat doen wat je wilt,
bij het baden en eten, als het je dag maar vult,
is dat wat je van me vind, is dat wat je van me ziet?
Doe eens je ogen open, want je kijkt niet echt naar mij,
ik zal je zeggen wie ik ben , tewijl ik hier zit zo stil,
terwijl ik beweeg op jouw bevel en eet wanneer en zoals jij dat wil.
Ik ben een kind van tien, met een vader en moeder,
met broertjes en zusjes die van elkaar houden.
Op m`n zestiende een jong meisje met gevleugelde voeten,
die er van droomt spoedig een geliefde te ontmoeten.
Met twintig een aanstaande bruid, mijn hart springt op,
als ik denk aan alles wat ik heb beloofd.
Met vijfentwintig heb ik kinderen van mezelf,
die me nodig hebben voor een veilig en gelukkig huis.
Een vrouw van dertig, mijn kroost groeit nu snel,
verbonden met elkaar door een band die hopelijk blijvend is.
Met veertig zullen m`n kinderen spoedig het huis verlaten,
maar mijn man blijft bij me, zodat ik niet treur.
Op mijn vijfigste spelen er weer baby`s op m`n knie,
we hebben opnieuw kinderen , mijn fijne man en ik.
Dan komen er donkere dagen, mijn man is dood,
als ik de toekomst bezie, ril ik van angst,
want mijn kinderen zijn veel te druk met hun eigen kroost,
en ik denk aan de jaren en de liefde die ik toen heb gekend.
Nu ben ik een oude dame en de natuur is wreed,
het is een wrede grap dat ze oude mensen belachelijk maakt.
Het lichaam  verschrompeld, kracht en schoonheid gaan heen,
waar eens mijn hart zat , ligt nu een steen.
Maar binnen dit oude karkas leeft nog steeds een jong meisje,
en af en toe zwelt mijn gehavende hart,
dan herinner ik me de vreugde,  ik denk aande pijn,
en ik leef mijn leven opnieuw en bemin,
ik denk aan de jaren, te kort, te snel voorbij,
en aanvaard het naakte feit dat niets blijft.
Dus zuster, doe open je ogen en zie,
niet een gebrekkig oud mens, kijk beter, zie MIJ

De lente is eindelijk begonnnen