Wij werden direct na aankomst op de kazerne in ploegen van zes commando's ingedeeld. Er stonden legerauto's klaar om ons naar het rampgeb…
Wij werden direct na aankomst op de kazerne
in ploegen van zes commando's ingedeeld.
Er stonden legerauto's klaar om ons naar het
rampgebied te brengen. Wat stond ons te wachten ?
Op een dijk vlak langs het water van de
overstroming werden wij afgezet.
Het was Zondagmiddag 1 februari 1953.
De boten waren al gebracht en met een
aanvalssloep waar wij normaal mee oefenden
gingen wij naar het dorp Vossemeer.
Het was koud, Het stormde heel erg en we
kwamen al peddelend maar moeilijk vooruit.
In de dorpstraat zijn we begonnen. Het water
stond tot aan de dakgoot van de huizen.
De wind gierde en de hele srtaat lag vol met
rommel. Er was een verschrikkelijke herrie.
Mensen schreeuwde en huilde, vee lag al
verdronken op straat en bonkte tegen de
huizen aan, waar moesten we beginnen?
Het zou de ergste ervaring uit mijn leven
worden die ik op de dag van heden nog
steeds niet verwerkt heb.
herdenking 18 september 2003 Minister-President Ministerie van Algemene Zaken Zeer geachte heer Peters Na de verschrikkeleijke watersnoodram…
herdenking 18 september 2003
Minister-President
Ministerie van Algemene Zaken
Zeer geachte heer Peters
Na de verschrikkeleijke watersnoodramp die zuid-west Nederland in 1953 trof, bent u te hulp geschoten. Alleen of met anderen, impulsief of op verzoek. Fysiek of met geld en middelen.
Mede aan u is het te danken dat mensen gered konden worden. Dat dijkgaten gedicht konden worden. Dat inwoners van de getroffen gbieden op verhaal konden komen in gastvrije gezinnen. Dat mensen na enige tijd terug konden keren naar hun herbouwde of schoongemaakte huizen. En dat het leven in zuid-west Nederland weer hervat kon worden.
De watersnoodramp is niet vergeten. Iedereen die dit heeft meegemaakt, herinnert zich lenvendig de verschrikkingen. Maar iedereen herinnert zich ook de hartverwarmde hulp, steun en inzet van u en vele anderen om die verschrikkingen te verzachten.
Op 1 februari jongstleden is de watersnoodramp voor de vijftigste maal herdacht. Dat gebeurde tijdens de Nationale Herdenking in Oude Tonge. In aanwezigheid van Hare Majesteit de Koningin. In 1953 telde het Nederlanse Rode Kruis 1835 slachtoffers.
Ook later zijn er nog mensen bezweken aan de gevolgen van de ramp. Onder de slachtoffers waren ook hulpverleners die zijn verdronken of verongelukt.
Vijdtig jaar is een lange tijd. Vele hulpverleners van toen zijn niet meer omder ons. Op 18 september 2003 zijn deze helpers herdacht tijdens een bijeenkomst in Tholen, waarbij door de commissaris van de koningin van de provincie Zeeland, de heer W.T. van Gelder, diepgevoelde dank is uitgesproken voor de hulp die destijds is gegeven.
Namens het Nederlandse volk wil ik ook u bedanken voor uw inzet. Die inzet was van grote waarde. Om uitdrukking te geven aan deze dank, ontvangt u hierbij een klein symbolisch geschenk. U kunt het dragen om aan te geven, dat u een van degenen bent die vijftig jaar geleden in actie kwamen om mensen in grote nood te helpen. Daarnaast treft u het boekje Getroffen in woord en beeld aan, dat is gebaseerd op het dagboek en de pentekeningen van de inmiddels overleden kunstenaar en hulpverlener Pieter Kooistra
Het ga u goed. Met de meeste hoogachting:
Jan Peter Balkeneinde, Minister-President.
( gekregen ): Waternoodster, "De Baton" , deze heeft model gestaan die hoort bij de watersnoodmedaille die is ingesteld door Koning Willem III in 1885 en is verleend bij de watersnoden van 1855, 1861, 1915 en 1926
ramp op 31 januari 1953
