'snachts konden wij niemand redden ..

Op een nacht vroeg onze commandant(ook een Zeeuw) of er vrijwilligers waren die mee wilde helpen om een paard dat in de grond vast zat te gaan bevrijden. Het was stikdonker, erg koud en het stormde. Maar ja, hij was een Zeeuw en kon dit niet aanzien! We hebben hem geholpen maar vergeten doe ik het nooit.
De grond onder het paard werd weg gegraven en stro er voor in de plaats gedaan. Toen wij er voldoende stro onder hadden zei hij: "nu moet-ie mee gaan helpen anders wordt het niks!" Ik heb nog nooit van me leven een paard zo op zijn donder zien krijgen als toen. Hij sloeg hem met een stuk hout met alle kracht op z'n rug en kont, en maar schreeuwen tegen dat beest. In ware doodsangst begon hij te bewegen, wij trokken aan zijn halster en.....
Hij kwam vrij, hij werd gered en stond na uren werken weer op de dijk.

Het was laag water, we konden in de dorpstraat lopen , nou ja.. er was een kruidenierswinkel in die straat. We zijn via de winkelruit naar binnen gegaan en hebben alles van de bovenste planken dat, wat je kon eten meegenomen.
De ronde schaal met eieren die er stond hebben we afgegeven in de kroeg van de straat die zat tjokvol met mensen... allemaal zonder eten.