Berichten van 1 januari 2020 tot 31 december 2020

Waarom is het zo verdrietig van hart,
waarom is het zo pijnlijk in de ziel?
Zonder jou kan ik geen redding vinden,
het is alsof ik in een luchtspiegeling leef.
Nogmaals, de herfst staat op de drempel.
Een traan wegvegen van verlangen.
 De wegen vervagen in regens,
die ik niet aan jou zal doorgeven.
Ik vlieg met kranen naar je toe, in een 
mysterieuze droom van voor de dageraad.
Ik raak mijn lippen aan met de bloemblaadjes
 van de tea rose en blijf onder de douche.
U zult het kloppen van uw hart horen.
De regen op het glas klopt. En u laat de 
herfst opwarmen. Om te verdrinken in uw gevoelens.

Ik verzamel een boeket herfstbladeren,
in een kristallen vaas leg ik het op tafel, 
ik krijg aquarellen, papier, penselen
en ik zal een herfststilleven schrijven.

Ik streelde zachtjes met transparante slagen. 
Een vrolijk blad, hallo zon, ik zal een
 lijsterbessentakje schilderen. In oranje,
 zonsondergang een felle kleur.

Op de vaas speelt de schittering vrolijk,
een roze dageraad klopt op het raam,
en een mooi, delicaat, zonnig 
boeket doet me denken aan de herfst.

Een hoppige herfst in oktober dwaalt over Vlaanderen,
stampt zijn hoofd en windt bloed op, ondanks alles vindt 
ze nog steeds warmteen morst liefde met bladeren.
Het is tijd voor herfstdromen, zorgen, twijfels, raadsels 
van tijd en onvervulde hoop!
Ah, herfst, herfst, je bent mijn lieve genie, ik ben
teruggekomen in de schoonheid van je kleding.

Paints of Autumn - een creatie van de hemel,
om de een of andere reden is droefheid geïnspireerd.
Om een ​​beetje op te vrolijken loop ik
 langzaam door het park. Ik dwaal rond.
 Streelt de kroon van de wind, stoft
 goud met linden onder haar voeten.
Als een minnaar, heimelijk zuchtend,
kijkt Oak zacht naar de berk.
En de prinses in luxe jurk,
slank kamp in een jurk van wit brokaat,
in gouden krullen, ruzie met de wind,
waren stralen verloren van de zon.
Trots, vrouwelijk onzorgvuldig,
Oaky bewonderend voor zichzelf,
doorboorde Oak Heart voor altijd met de
meedogenloze Cupido-pijl.
In de buurt van Maple - roekeloos knap,
gekleed in een karmozijnrode outfit,
waardoor bloosheid wordt veroorzaakt,
werpt hij een blik op Vlaanderen.
De rand van lichte kleding met bewondering
Ze bedekt haar tegen de wind.
Lichte herfstcharme
Betoverde mijn hart.
En gesponnen in een herfstwals,
droevige gedachten die
me meenemen, klokkenspel van mijn humeur
onder de kristalstrengen van regen.

Het regent nu al een week. Nu een beetje sterker, 
dan alsof ze huilt. Hij steelt van mij. Ik ben eenzaam in het land.
Verdriet komt uit de banken, maar, vooruitlopend op de laatste adem,
hoor ik het geluid van je voetstappen. En de draai van de sleutel vooraan.

Stil regen klopt op het raam, alsof er iets timide vraagt.
We zijn voorbestemd om te scheiden. Deze herfst, 
deze herfst. Ik weet niet hoe ik moet zeggen dat
ik niet hoef te wachten, maar nog moeilijker voor mij
  het zal liegen. Gouden herfst neemt mijn pijn weg,
Gouden herfst, goud van haar. Gouden herfst, vraagt
 ​​nergens overen geeft geen antwoord op de vraag.
Heb ik nu lief, hoe ik ooit van je hield?Alleen jij 
zegt som. Is het de schuld van het hart?
Maar waar komt deze angst vandaan, zie de pijn
 in je ogen, en zoek vrede in onnodige woorden .

De zomer vliegt weg, vliegt weg, smelt onherroepelijk,

 blijft in de geur van gras, vergeeld en licht geplet.

Onder de voeten van dartele kinderen, de tekenen 

zijn al in de herfst zo onvermijdelijk en dichtbij:

sombere dagen waren laat, warme dagen waren weg,

vogels vliegen weg, scheld de voorspelling van regen en

sneeuwstorm niet uit. Voor de deadline komt de zomer terug,

als je de zomer verbergt in de tederheid van de handen.

Bij het afscheid nemen van een gekleurde mouw,

zal de uitgaande zomer een beetje  zwaaien.

Hier is nog een lied gezongen op mijn vluchtige pad.

Hoeveel nummers heb ik? Als de eerste duidelijk klonken.

Nu verschijnen er echo's van verdriet die alarmerend klinken.

Ik wil geen verlangen naar mijn liedjes,

er is geen plaats voor vroege herfst in hen.

Liedjes van zomerverwachtingen liggen

nog steeds heel dicht bij me.

De zomer zal spoedig op een fiets wegrijden, 

augustus gaf het stokje aan september, herfstbuien

 met een roodachtig koper de jeugd van de natuur,

 mijn jeugd. Maar ik zal niet verdrietig zijn, 

want het is lang geen nieuws dat het herfstseizoen

vrede is voor de ziel. Met een lichte hand wordt door de tijd 

een nieuwe pagina in het levensverhaal ingevoerd. 

Spoedig langs het pad, met een gele koffer.

En met een groot boeket rent de jongen weg. 

Hij begint in de periode van een nieuwe gouden

 blizzard met een nieuwe droom te leven.

Augustus, het einde van een gezegende zomer,

zonnige dagen, gouden warmte, de natuur wordt verwarmd

met zachte adem, en het is zo licht en licht op de ziel. 

In augustus is een heldere dageraad goudkleurig.

De avond geeft je een koel, hoppig drankje.

In augustus nodigt de tuin je uit om te genieten.

De rijpe vruchten behandelen iedereen.

.

De laatste dagen van de voorbijgaande zomer.
We krijgen warmte en comfort.
De aarde wordt nog steeds verwarmd door de warme zon,
maar binnenkort zullen de regens ons overspoelen.
Ik kan zelfs niet geloven dat de zomer vertrekt.
Wacht, wacht, neem je tijd.
In onze geest dwaalt nog steeds warmte,
maar een beetje triest van binnen.

Liefde is een bron van inspiratie.

Hoop, geloof en droom.

En onbeperkt geduld. 

En onvergelijkbare schoonheid.

Liefde in de wereld is niet mooier,

en de charme hierin is dat het

leven niet tevergeefs overgaat

terwijl het bloeit in de ziel.

De zomer vliegt weg.

Vliegt weg, smelt onherroepelijk. Blijft in de geur van gras.

 Vergeeld en licht verpletterd. Onder de voeten

van dartelende kinderen. Tekenen zijn al in de herfst.

En zo onvermijdelijk en dichtbij. Sombere dageraad was laat, 

warme dagen waren opgelost. Wees niet verdrietig dat

vogels vliegen weg, niet schelden de voorspelling

van regen en sneeuwstorm. Voor de deadline zal de

zomer terugkeren, als u de zomer verbergt in

de tederheid van de handen.

De zomer vliegt weg.

Vliegt weg, smelt onherroepelijk, Blijft in de geur van gras. 

Vergeeld en licht verpletterd.

Onder de voeten van dartelende kinderen.

Tekenen zijn al in de herfst. En zo onvermijdelijk en dichtbij.

Sombere dageraad was laat, warme dagen waren opgelost.

Wees niet verdrietig dat vogels vliegen weg,

berispen de voorspelling van regen en sneeuwstorm niet.

Vóór de deadline keert de zomer terug,

als u de zomer verbergt in de tederheid van de handen .

De sering kwam tot bloei, geurig met aroma, die de blik
 vangt met zijn schoonheid. Er is nog een beetje over 
voor zonsondergang,de dag vertraagd, ga nog niet 
weg, wacht.Nog steeds niet ademen, niet vergeten,
in de lentedagen uit de wereld van ophef. Blijf
 een tijdje genade, nog steeds niet gevallen 
bloemen zijn verbluffend. Ik ben nog
 niet klaar om je te verlaten. In de 
zonsondergang een gloed van 
frambozentoon. Laat me tenminste een tijdje in
 je paars verbijsterende gevangenschap blijven.

Verspreid in september 
zwaait het gebladerte in de wind. 
De ochtend komt in zilver, 
wij scheiden van de zomer. Er is zoveel 
schoonheid in het bos. 
Tekent een sprookjesachtige herfst, schilderij in 
verschillende kleuren van de esp tussen de dennen. 

De zomer zal snel op de fiets weggaan,

augustus gaf het stokje aan september,

herfstregen met roodachtig koper de jeugd van de natuur

mijn jeugd. Maar ik zal niet verdrietig zijn, omdat het lange

tijd geen nieuws is dat het herfstseizoen

vrede voor de ziel is. Een nieuwe pagina in het

levensverhaal wordt door de tijd ingevoerd met een

lichte hand. Spoedig langs het pad, met een gele koffer

en met een groot boeket zal de jongen rennen.

Hij in de periode van een nieuwe gouden sneeuwstorm

 met een nieuwe droom begint te leven.

Augustus ruikt naar september.
Het is overdag warm en de herfst laat de nacht door.
De wind komt door de deuropening
en brengt een boeket gedroogde bloemen.
Augustus ruikt naar gemaaid gras, hooi en veldvuren.
De geur van levend gebladerte sterft
weg , en de tuinen worden leeg.
Augustus ruikt 's nachts naar frisheid.
Je ademt vrijer bij zonsondergang.
En de dageraad ontmoet geen hitte,
maar blaast zachtjes in de koelte van het raam.
De strakheid van jonge noten, appel, 
granaatappel en vijgen.
Augustus ruikt, zodat zelfs
zomerse motieven worden uitgesteld.

De laatste zachte warmte. Tot dusver heeft de zomer ons verwend. 
De lucht is transparant, als glas. Gewassen door regen en wind.
Rijen met oude populieren. In het oude park rusten ze uit, en
 bloembedden helder langs de steegjes. Bloeien op het tapijt, geurig.
Een motorschip drijft op de rivier, smaragdgras. En in de 
komende herfst is het nog steeds erg moeilijk te geloven .
;

De muziek van de zomer is in de kleuren van de dageraad,

in het geluid van regen buiten het raam.

De muziek van de zomer is ergens voorbij de zee,

waar wij twee samen zijn.

De muziek van de zomer is donder rommelen.

In de nachtelijke hemel een ster.

De muziek van de zomer, we zijn rijk met haar, zij is met ons.

De muziek van de zomer is in het geritsel van bladeren,

in de stronk van zonsondergangvogels,

de muziek van de zomer, in brieven gelezen,

de golf van pluizige wimpers. 

De muziek van de zomer, in een glimlach en een blik.

In de aanraking van handen.

We zijn blij om de muziek van de zomer te horen.

Er is een beat in de harten van je geliefde.

N

Ik leer verrast te worden door het simpele,

als in de kindertijd, een lieveheersbeestje,

zittend op een tak.

Rainbow, lelies van de vallei, een nieuwe dag.

De nacht snuiven van die, waar ik van hou.

Een minuut "van vrijheid" "bij een kopje thee.

Veldbloemen, zomerplassen, waarin de lucht

" op de aarde viel ".

De zee, als een vrouw met tederheid,

gecharmeerd van uitgestrektheid, de ziel tranen,

als een zeemeeuw tijdens de vlucht,

als ik de zee hoor zingen ...

Augustus is een prachtige zomertijd wanneer

tarwe in de velden verdient en bescheiden

bloemen te vinden zijn tussen het hoge gras. 

Je kijkt naar deze gouden zee, maar je begrijpt,

hoeveel de ziel van aardse schoonheid ook kan herbergen.

Het is niet genoeg voor haar en ze vraagt ​​keer op

keer om overpeinzing van de natuur. In de stilte van

bloeiende weiden zoekt en vindt genade ons hart.

 We verheugen ons in korenbloem en kamille, vogels

in de lucht, gekrulde wolken, grote vruchten

aan bomen, we winnen liefde, leren in vrede

te leven en in harmonie.

In het sneeuwwitte canvas van februari worden de
datums geborduurd met een zonnige draad,
hier is geluk en de bitterheid van verlies,
en de aarde is in de trouwjurk.

In de blootgestelde jaren van
februari, de fuzzy fresco's,
argumenten en argumenten van gewicht,
hier is liefde. En al diegenen die niet zijn. 

Ik zal overstromen voor het pictogram een kaars, 
zich richtend tot degene die hoort.
Wie vergeving van boven
zal verlenen, zal begrijpen wat ik zal zwijgen.

In de sneeuwwitte omtrek van februari.
Gezichten zijn geborduurd met een zonnedraad,
zodat we onszelf kunnen herhalen,
zodat de aarde verder omcirkelt.

Ik lach bitter als een kromme spiegel 
moet ik behendig hebben gespeeld: 
haakjes van neuzen en grijns op oren 
Net als bij een Venetiaans carnaval! 
Een ring sluit om me heen, ze pakken 
me, ze trekken me in een dans. Dus, 
mijn normale gezicht. Iedereen heeft
 het waarschijnlijk als masker gebruikt. 
Vuurwerk, snoep. Maar alles is verkeerd, 
en de maskers kijken me verwijtend aan, 
ze gillen dat ik weer uit de pas ben, dat ik 
op mijn been stap naar mijn partners. 
Wat moet ik doen rennen, maar snel? 
Of misschien plezier hebben met hen?
Ik hoop onder de maskers van dieren 
zijn er menselijke gezichten. Allemaal in 
maskers, pruiken allemaal als één, die 
fantastisch is, en die literair is. Mijn buurman
 aan de linkerkant is een trieste harlekijn, de 
ander is een beul en elke derde is een dwaas. 
Eén probeerde zichzelf wit te wassen, de 
ander verbergt zijn gezicht voor publiciteit, 
en wie niet langer in staat is om zijn gezicht 
te onderscheiden van een onmisbaar masker. 
Ik ga de dans in, lachend, maar toch ben ik 
rusteloos met hen: en wat als iemand een
 beulmasker wil? - Neemt hij het niet af? 
Plotseling zal de harlequin voor altijd verdrietig worden, 
terwijl hij zichzelf bewondert met zijn droevige gezicht. 
Wat als je je domme look voor de gek houdt.
Ja vergeet het normale gezicht. Als een goed 
persoon niet missen, als een eerlijke gok voor
 zeker ik. Ze besloten om maskers te dragen 
om hun gezicht niet te breken op de stenen.
Ik ben nog steeds in het mysterie van maskers terecht 
gekomen, ik ben er zeker van dat mijn analyse 
accuraat is: en hun onverschilligheid maskeert 
bescherming tegen spugen en slaan. 

Een schaduw viel over de bloembladen.
En ten slotte is de laatste dag aangebroken. 
De roos fluisterde zachtjes: "Ik ga dood, hoewel
 iemand me water geeft." Maar mensen
 liepen verder, al merkte ze niet op, 
haar eens zo prachtige schoonheid. 
De roos stond lange tijd alleen, 
alleen de wind trok aan haar lakens. 
En op de stengel van stekelig en hoop 
bleef spoedig slechts één piek. 

De handen van vrouwen, twee witte vleugels,  
wat we zijn vernoemd naar hem in de straat,  
en het leven onder de ruwe en sobere 
handen van de vrouw houden ons van het kwaad. 
De handen van een vrouw, jij bent alleen, 
wat stopt alle grijze dagen op de vakantie
 van hoop, liefde en succes. De handen 
van vrouwen als de schoonheid van de Lente 
Dank u voor mannen geschenk gegeven, 
het betekent veel voor ons.

De bloemen zijn een heerlijke geur, 
het houdt genade en kracht en tederheid in.
De hele wereld schijnt.
Alle lichten schijnen helderder. 
Laat de schoonheid altijd fragiel is.
De bloemen verdorren heel snel, 
maar alsof de hand van de Heer 
patronen in onze ziel trekt. 
Geef vrouwen bloemen, 
zonder een gelegenheid geef opnieuw. 

Ik verwacht van je begrip

 en genegenheid. Zodat je opwarmde 

en me troostte. Ik leef, 

wachtend  op het beloofde sprookje, 

maar in een sprookje hoefde ik geen dag te leven. 

Aanhoudend iets wat we van elkaar verwachten, 

naar elkaar toe zonder een stap te zetten. 

Gisteren was je klaar om alle vrouwen te omhelzen, 
vandaag deel je een bed met één in stilte. Gisteren
 was ik klaar om naar het einde van de wereld te vliegen, 
vandaag kan je er alleen naar kijken. 
Het leven is zo kort en dus rent het vooruit.
Je weet niet wat morgen zal brengen. 
Leef vandaag, vang geluk voor een moment, 
en geniet van alles wat je in je leven hebt bereikt.

Ik hou niet van de winter vanwege het feit dat in elke barst de 
wind en de vorst hardlopen, 
voor kleverige sneeuw, voor sneeuwstormen en sneeuwstormen, 
voor de kou, tot tranen doordringend. 
Het gebeurt dat de winter plotseling medelijden met ons zal krijgen. 
Geef een heldere, zonnige dag. En de kerken schijnen met koepels. 
En de jongen zal glimlachen. 
Maar vaker wordt alles onaantrekkelijk
wegen, straten, lanen en huizen. 
Ik hou niet van de winter. En dit is ondubbelzinnig. 
En ik kijk er naar uit als de lente komt. 

Het leven wordt gegeven en nemen.  
U neemt dit warme licht. 
Ergens gewoon niet, je hebt deze heldere straal van
zelfs als hij van achter de wolken.  
Het geritsel van bladeren en huilen van het kind,  
regen van de zomer gewichtloos sneeuw. 
 Een rustige huilen en lachen  en de liefde die je krijgt. 
Zelfs als het probleem komt neemt het niet voor altijd. 
Maar bij ons zal ze zijn, in stilte voor altijd.

Vrouw die je ten koste van alles wilt overnemen.
Vernietigt wat onze bestemming heeft verbonden. 
Minacht je niet om het doel te bereiken, 
je stak me in het hart van de angel. 
Je fladdert in de hemelse genoegens van liefde, 
en ik loop off-road over de weg.  

Vervang de palm van je hand, ik zal je vullen met geluk. 
Er is een bodemloze bron, in de regen, bij onweer en bij
 slecht weer. Ik zal je vullen met geluk, hoeveel je wilt, 
het ligt allemaal in jouw macht. Wel, nemen, nemen! 
Er is geen einde en geen begin. Er zijn geen transversale 
grenzen, alleen jij ontvangt, glimlacht hartelijk!

En vertel iemand, gewoon een vriendelijk woord, niet 
verstandig wijs, dit is het fundament van geluk. Heb geen
 medelijden met glimlachen, heb geen spijt van deelname. 
En te midden van problemen en fouten, zult u geluk ervaren!
  Het zal geven, degenen die we willen. En, mensen geluk
 te geven. Wij gaan gelukkig gelukkig. 

Ah, februari!

Bijna een beetje, tot de lente, naar stromen, 

naar gezwollen nieren en levendige gevoelens ...

Alles zal gebeuren. En terwijl, een beetje beven 

aan de vooravond van het wonder, het menselijk hart.

Tot de lente, een klein beetje.

Ruik je de lente?

En elke dag zijn ze duidelijker en dichterbij.

Het ruikt naar teer in een uitgestrekte pijnboom.

Mussen tweeten op het dak.

Nog een winter. Op straat in februari.

En 's avonds wordt het ijzig. En op de hoek 

staat een met sneeuw bedekte lantaarn.

Hij droomt van de lente op een sterrennacht.

Maar op de drempel van maart staat al

met een sneeuwstorm, slachting en natte sporen.

Een klein beetje, en het pad zal open zijn.

En de lente zal onder de hemel zweven.

Ga , prachtige lente.

Laat de aarde je adem wekken.

Moge er geluk zijn. De afstand is duidelijk.

En moge drievoudige gezondheid voor iedereen komen.

Februari, februari, ik hou van je.

Voor deze nieuwe dageraad.
En voor een plotselinge sneeuwstorm,
voor je eerste druppels.

Voor de fragiele vorst op de bomen,
voor het uitspansel, steeds blauwer.
Wat loopt er langer dan de zon,
want deze plotselinge, plotselinge sneeuw.

Dat plotseling alles in een sprookje verandert,
En een stap, kraakt ijzig.
Voor de wind die plotseling warmer wordt,
zal hij warm worden met zijn adem.

Voor de eerste plassen, rinkelende crunch,
voor de kant waarin de struik.
Ik HOUD van FEBRUARI dat je anders bent.
Winter,  met een lenteziel.

Er is een gemoedstoestand, wanneer ik helemaal geen zin heb om te haasten,

En voor een moment om in de stille stilte te zijn en gewoon te leven.

Er is een gemoedstoestand, het maakt niet uit 's nachts of in de vroege ochtend.

Wis uit de herinnering van fragmenten van luchtspiegelingen,

en dan weer langs de gegeven routes

Droom.

Doe het.

Ademen.

 In het carnaval van het dagelijks leven,
in de kant van de valsheid, in een ring gedraaid,
verander je het masker met inspiratie,
dat je vergeet waar je gezicht is. 

 Carnaval. Gedanst en woedend:
maskers grappen, confetti,  niet rijden, niet 
passeren. Hazen dansen, katten dansen. Wolf 
speelt de mondharmonica. Onhandig nijlpaard 
dansen achteruit. De vos naast de haan wuift met
 zijn vurige staart. Krokodillen en apen. Sterrenkijkers 
en jongens, sneeuwwitje, buffons, fidgets en schurken.
Allemaal verzameld in het "Carnanval" Rij een 
rondedans. Santa Claus in lichte kleding
Het uitdelen van zijn geschenken. Carnaval, 
carnaval draait, betoverd klatergoud en serpentijn.
En de glans van etalages. En overal, als uit 
een pistool, knallen clappers luid.

 Sterren schitteren in de nacht van februari. 
 Verwarm de donkere zee van de hemel. 
Ik weet dat je ergens ver weg bent, 
maar het lijkt mij dat je hier bent. 
Je bent met mij, in mijn hart, in de ziel. 
Ik zie de diepte van je ogen. Mijn
 gedachten gaan helemaal over jou 
op dit stille en schemerige uur. 
Ik wilde het al lang toegeven. 
Zonder mijn vurige gevoelens te 
verbergen: mijn hart is alleen voor jou. 
Ik wist dat je wilt dat ik van je hou!

Politieke-partijen voor het volk is allemaal ijdelheid, 
en, net als rook, zal alles snel wegvliegen. 
De wereld zal gered worden door vriendelijkheid, schoonheid! 
Weet dat de waarheid in geschillen wordt geboren, 
maar des te moeilijker, lasterlijker 
en een beledigend bitter woord. 
Iedereen zou Gods verbond herinneren, 
het zou in dit leven minder zijn. 

Een vriend is iemand die de duisternis verlicht. 

Zonder bekentenissen en beloningen te eisen. 

Een vriend is iemand met wie de vreugde helderder is, 

bij scheiding is het saai, maar in moeilijkheden is het gemakkelijk. 

Een vriend is iemand met een warm hart, 

die altijd bij de hand is, in elk geval ver weg.

Maar is degene die je geluk brengt.

Dank aan mijn vrienden.

Wanneer de jeugd voorbijgaat.

Ze lijken langer dan nachten.

Wat eerder werd gezegd.

Nu heeft dit geen effect.

Zal geen invloed hebben, zal niet uitkomen.

En het zal worden vergeten.

Wanneer de jeugd voorbijgaat.

Hij houdt er anders van.

Maar wat klagen we in het leven.

Het feit dat de nachten lang zijn!

Nog steeds vol zonsopgangen,

alle nachtegaal nachten.

Zing nachtegaalnacht,

jasmijnstruiken bloeien.

En jij, zoals eerder, lijkt

curly mountain ash.

Laat dik haar

Was bedekt met vorst.

Je ogen zijn moe

het lijkt me mooier.

Wat niet is uitgekomen, zal uitkomen.

Voor altijd niet vergeten,

wanneer de jeugd komt

houdt nog meer van!

Hou mijn beeld in het geheugen voor altijd.
Tenderness ogen en lippen een glimlach,
en een warme hand op die herfstavond,
na zoveel maanden van de scheiding ...

snelle pols, trillende adem.
Neuomnost vreugde in zijn ogen
als ze een vonk van verlangen, aangestoken
waarover om niet in woorden te zeggen.

Behalve wat was, wat toen gewenst was.
Hoe zielen tussen de sterren vlogen. Voor
altijd repareren, zodat het
in herinnering blijft, terwijl je leeft .

Verzin me vanavond.

Doe een gok. Ik beloof uit te komen.

Als een van de belangrijkste profetieën.

Zonder welke er geen betekenis in het leven is.

Het is alsof iemand van boven zegt:

"Genoeg, scheiding is lang voorbij."

Ik zal de geur van geluk inademen met

 heel mijn borst. En ik zal je adem horen.

En er zijn geen woorden nodig, ze zijn overbodig.

We worden niet lang dronken van elkaar.

Kusjes van rijpe kersensmaak.

Misschien is dit allemaal maar een droom?

Ik klamp me vast aan je brede borst.

Niets gaat door de jaren heen.

Gevoelens slaan als spanning.

En net als wijnen zwerven ze lange tijd.

Het bleek dat liefde onbeperkt is.

Ik wil een bloem in je openen.

Verzin me vanavond.

Doe een gok. Ik beloof uit te komen.

Gefeliciteerd, mijn geliefden,
Happy Valentine's Day.
hij, hij gaf hoop aan geliefden, 
verbond door een geheim huwelijk.
En hij stierf voor de geliefden, 
voor ons. We eren nu zijn prestatie.

Liefde komt onverwacht naar ons toe,
niet wetende de dagen, uren en data.
Maar deze ongenode gast, ik zal je 
eerlijk zeggen, iedereen is gelukkig.
En op Valentijnsdag
wachten we en geloven dat
onze tweede helft op het punt staat
ons te ontmoeten, te kiezen, ons te vinden.

Fijne Valentijnsdag 
en ik wens je veel liefde. 
Wees gelukkig, vriendelijk, 
voor elkaar heb je nodig

Je houdt je liefde, 
zorg voor strijd. 
Moge ze honderd jaar leven en 
iedereen een zacht licht geven.

Teder, eerbiedig liefhebben 
en elkaar koesteren. 
Samen stapt u naar voren, biedt 
een vriend een hand.

In het leven moet het pad glad zijn, 
zodat de geliefde zich niet verdrietig voelt. 
Happy Valentine's Day gefeliciteerd, 
passie, tederheid wens ik.

Op Valentijnsdag wens ik dat je een 
liefhebbende man bij je hebt, 
aan jou toegewezen door het lot, om 
je met liefde te omringen 
en je dromen te vervullen. 
Ik wens je geluk en gezondheid, 
harmonie en schoonheid! 


De dag van alle geliefden is weer gekomen. 
Allen die houden van vieren de vakantie, 
en moge liefde altijd de kracht hebben, 
laat er altijd warmte en licht zijn. 
Laat de ziel naar zijn ziel streven, om liefde,
 vriendelijkheid en genegenheid te voelen, 
om te begrijpen hoe goed, 
ons hele leven is als een sprookje! 


Nog een februari en jasmijn bloeit niet, 
maar vanwege liefde klopt het hart sterker. 
Valentine voegde zich bij de geliefden, en de 
dag van geliefden ter ere van hem wordt genoemd. 
Vier Valentijnsdag altijd.  
Met mijn geliefde, samen wens ik! 
Wees vrolijk, mooi, jong! 
Ik feliciteer u van harte met de vakantie! 


Er zijn zulke feestdagen op aarde die 
op de hele planeet worden gevierd. 
De hele Valentijnsdag is een feestdag in februari, 
iedereen kent hem, volwassenen en kinderen. 
Mannen geven vrouwen bloemen, en bekennen 
hun liefde aan hen op momenten van passie. 
Gezondheid voor jou, veel geluk, schoonheid,
Wat alle mensen nodig hebben voor geluk! 


Happy Valentine's Day, ik wil liefdesverzen
 feliciteren met prachtige verzen. Je regeert
 in mijn ziel en regeert, voor altijd gegeven,
 ongeacht hoe je leeft. Ik wens ons tederheid
  en passie, om harmonie in liefde te vinden, 
zodat mijn leven, gevuld met geluk, in de
 armen van elkaar te besteden is! 


Sinds 14 februari, schat, je bent mooi, en 
ik hou van je, ik wens je altijd gelukkig te zijn, 
voor het feit dat je bij me bent, dank je, je 
inspireert me in je daden, je bent altijd in 
mijn liefhebbende hart.
Moge alles wat je droomt uitkomen, 
en dat waar we allebei over dromen! 


Laat op Valentijnsdag, mijn geliefden, ik beken
 dat je de beste man bent, alleen jij, gekoesterd 
in je hart, er zijn duizenden redenen om van je 
te houden. Je bent de meest zachte, aardige en
 mooie, het lijkt me dat je een aardse engel bent, 
en ik weet dat ik gelukkig kan
 zijn, alleen als je bij me bent! 


Sinds 14 februari! Moge het geluk van de grote 
gevoelens je verwarmen. De minnaar heeft niet 
langer macht over zichzelf. Klaar om naar het
 licht van je geliefde ogen te vliegen. Laat liefde 
je vreugde geven, laat het inspireren, met je 
leiden, en laat je gevoelens niet ouder worden, 
en voeg elk jaar kleuren toe!