In de dunne kuststrook is er het hele jaar door relatief veel neerslag en is het vaak mistig. Zo kan de boom steeds voldoende water kan opnemen. De hoogste bomen zijn te vinden in de vochtige valleien op alluviaal materiaal. De sequoiawouden zijn heel weelderig qua ondergroei (varens).

De naalden lijken niet echt op dat van de mammoetboom: ze zijn groter en plat, liggen in een plat vlak maar zijn toch spiraalsgewijs ingeplant. De kruin is eveneens kegelvormig, gedragen door een massieve stam met roodachtige, zachte bast. De eironde kegels zijn kleiner (2 à 3 cm). De levensduur van de kustsequoia bedraagt waarschijnlijk 2500 jaar.
In tegenstelling tot de meeste kegeldragende bomen, schiet de boom terug na het kappen.
Deze snelle groeier heeft rechte stammen en de kwaliteit van het hout is uitstekend, wat ervoor gezorgd heeft dat deze sequoia heel intensief gebruikt wordt als bouwmateriaal. Maar liefst 95 % van de oorspronkelijke Sequoia-oerwouden is omgezaagd en de kaalslag gaat nog steeds door.
Dit is op grotere schaal gebeurd dan met de mammoetboom, wiens hout zachter is en dus minder bruikbaar. Gelukkig wordt het meeste van de weinige stukken die nog overblijven, nu bewaard in de Nationale Parken, wat wellicht essentieel is voor het overleven van deze soort. De wouden buiten de parken (met vele bomen meer dan duizend jaar oud) worden nog steeds "commercieel uitgebaat"... Dit is een constante bron is van protesten en verzet, zoals de beroemde actie van de milieu-activiste Julia Butterfly Hill.
De kans is groot dat zonder het protest van organisaties als "Save the redwoods League", "Sempervirens Fund", "Sierra Club" en andere er nu geen sequoiabossen meer zouden zijn. Deze organisaties halen hun inkomsten uit giften en kopen zelf privé-gronden aan om die aan te sluiten bij de State Parks en Nationale Parken.

 

Bovenstaande foto's werden door Nick Sabadosh genomen in de mistige bossen nabij Crescent City, Californië en worden hier met toestemming gebruikt. Op deze vakantiefoto's zijn exemplaren van Sequoia sempervirens te zien in hun natuurlijke omgeving, de mistige bossen aan de Stille Oceaan.

Deze bomen (en dan vooral jonge exemplaren) zijn nogal gevoelig voor wintervorst en komen niet zo vaak voor in onze streken. Het is voor deze bomen ook te droog om echt hoog te kunnen worden zodat de Sequoia sempervirens-bomen die te vinden zijn in België en Nederland ook niet helemaal niet zo groot zijn. De dikste Belgische boom heeft een stamomtrek van slechts 3,5 m en staat in het arboretum van Tervuren (groep 6a).

• Sequoia sempervirens in de botanische tuin van Arco, nabij het Gardameer (Italië).

Weet u exemplaren staan van Sequoia sempervirens in België of Nederland (voor toekomstige uitbreiding van de site)? Mail hb019telenet.be.

Wetenschappelijke classificatie: Sequoia sempervirens (D. Don) Endlicher 1847
Syn: Taxodium sempervirens D. Don in Lambert 1824 (Watson 1993), Sequoia sempervirens (Lambert) Endlicher (Peattie 1950). Het is de enige soort in het genus Sequoia Endlicher 1847. Er zijn erkende variëteiten zoals 'adpressa', 'glauca', 'nana pendula', 'pendula' en 'prostrata'.

Huidige hoogste boom

Augustus 2006: nieuwe hoogste boom ontdekt!

De hoogste boom ter wereld is een Sequoia sempervirens, genaamd Hyperion naar een Griekse mythologische figuur. Hij is maar liefst 115,5 meter hoog! Deze enorm hoge boom werd pas in augustus 2006 ontdekt en opgemeten in een afgelegen gedeelte van het Redwood National Park, Californië door de professionele bomenmeters Chris Atkins, Michael Taylor, Steve Sillet en Robert van Pelt. De metingen werden uitgevoerd met behulp van professionele laser- en meetapparatuur gebaseerd op de driehoeksmeetkunde.
In juli 2006 werden overigens nog enkele andere recordbomen ontdekt: de naar de Griekse zonnegod genaamde "Helios", de hoogste boom ter wereld in juni 2006 (114,09 m), "Icarus" (113,14 m) en "Daedalus" (110,76 m).

De ontdekking van juli 2006 is erg opmerkelijk omdat deze bomen op een helling groeien en niet midden in valleien waar het meeste water te vinden is en waar alle vroegere hoogst gekende bomen groeien. Dit betekent dat er waarschijnlijk nog hogere, niet (als dusdanig) ontdekte bomen zijn omdat tot deze ontdekking gewoonweg niet gezocht werd in de bossen op valleihellingen. Deze valleihellingen worden nu doorzocht door Bob van Pelt en zijn team. Het is op een dergelijke locatie dat in augustus 2006 de huidige hoogste (als dusdanig gekende) boom ter wereld van 115,5 m werd ontdekt.
Meer: http://www.nativetreesociety.org/bigtree/new_worlds_tallest.htm en http://www.sfgate.com/cgi-bin/article.cgi?f=/c/archive/2006/09/07/TREE.TMP.

Tot juli 2006 was de Sequoia sempervirens "The Stratosphere Giant" (foto) de hoogste boom ter wereld waarvan de hoogte nauwkeurig werd bepaald. Hij is 112,83 meter hoog (gemeten in 2004, Steve Sillet) en werd pas in augustus 2000 ontdekt (Chris Atkins) in het Humboldt Redwoods State Park, Californië, waar zich vele reuzen bevinden. Het is erg moeilijk om de grootsheid van deze bomen vast te leggen op foto. De foto links is een kleine poging; rechts van de boom kan je een persoon opmerken die aan een klimtouw hangt (klik op de foto om te vergroten).

Net als bij de andere reuzen als "The Federation Giant" (112 m) wordt de precieze lokatie van de boom door de parkwachters angstvallig geheim gehouden om een volkstoeloop te vermijden. Dit zou namelijk het fragiele ecosysteem van het bos kunnen schaden en rechtstreeks gevolgen hebben voor de boom: in het verleden liep het al slecht af met hoge bomen die te populair werden (zie verder).

Om een idee te krijgen van de hoogte van deze bomen: de hoogste kerktoren van Nederland, de domtoren van Utrecht, meet 112 m en is dus kleiner dan deze bomen. De hoogste kerktorens in België, de Onze-Lieve-Vrouwekerk in Brugge (voltooid in 1325) en de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal in Antwerpen meten respectievelijk 122,3 m en 123 m.

Populariteit

In 1996 werd de "Mendocino Tree" (111,4 m) ontdekt in een afgelegen, ontoegankelijke vallei. De parkwachters overwogen om de plaats geheim te houden om beschadiging tegen te gaan en dat is wat nu gebeurt bij de in 2000 ontdekte "Stratosphere Giant" van 112,83 meter, die overigens nog steeds groeit. Slechts enkele parkwachters weten waar hij precies staat.

Om een idee te krijgen van de grootte van deze sequoia's zie je op de foto links de "Del Norte Titan" in het Jedediah Smith Redwoods State Park, Californië (© Robert Van Pelt). Let op de mensen links onderaan. De Del Norte Titan heeft een hoogte van 93,6 m en een stamomtrek op borsthoogte van 22,7 m. Hij is de meest volumineuze Sequoia sempervirens, maar moet onderdoen voor de mammoetboom (Sequoiadendron) "General Sherman".

Hoogste sequoia ooit?

Hoogste boom ooit gemeten

Een pagina omtrent de Eucalyptus regnans kan men vinden op de altijd interessante website van Jeroen Philippona.
Daar komt de volgende afbeelding ook vandaan: het is een Tasmaanse Eucalyptus regnans met een omtrek van 17,2 m (grond? borsthoogte?).