Weekendstories

Maandag telefoontje gekregen van mijn broertje of ik wou meegaan naar de Waalse Pijl. Zulke vragen moet je aan mij niet teveel stellen en mijn antwoord was een volmondig ja.
Gistermorgen om 8u30 stond ik vertrekkensklaar, warme jas, een beetje drank en wat snoepgoed en zelfs handschoenen in mijn rugzak gepropt. Anderhalf uurtje later stonden we aan de poorten van het voetbalstadion van het pas in 2de kampioen gespeelde Charleroi. Van alle drukte op de autowegen hadden we geen last gehad, zelfs de brug in Vilvoorde lag er in filenormen desolaat bij. Onze wagen geparkeerd en wij mengden ons, als echte kenners, onder het rondlopende publiek, om toch maar een glimp op te vangen van de helden van het stalen ros. Man, man, man je kon ze gewoon aanraken en de meesten zonder capsones (toch een ander sportmens dan die over het paard getilde voetballertjes). Oog in oog stond ik met de vedettes van het wielerpeloton, 
enkel Gilbert en Van den Broeck  (een zeer norse jongen heb hem nog nooit zien lachen) zijn wat onbereikbaar. Sommige supporters gaan wel ver om een glimp of een handtekening te bemachtigen van deze fietsende stervelingen. Maar de meesten zijn zeer bereikbaar een foto, een handtekening, ja zelfs een praatje kan er best af. En dan die fietsjes waar deze heren mee rondtoeren, beauties zijn het gewoon en wij konden er naar kijken en ze zelfs aanraken. Aan mij is al dat fetisjisme niet besteed en vanop afstand heb ik het gadegeslagen. Een wondere wereld de wielrennerij.  
Na de start, in de regen,  wij terug de wagen in en op weg naar Andenne waar we onze stop- en kijkplaatsen hadden uitgekozen. Onderweg aan belgisisme gedaan, een waals fritje met een vlaams pintje verorberd, was wel lekker.
Een 500m van de Cote de Peu d Eau  onze wagen neergezet en een halfuurtje later waren de renners in aantocht. Twee voorop, dan nog eentje en dan de ganse meute in een stevig tempo met de ganse Lotto-ploeg voorop (waarom begrijp ik niet met nog 84 km te rijden maar ja...). Ondertussen kennisgemaakt met één van de kinesisten van de  BMC-ploeg, in het Engels, bleek dat deze heer een doodgewone Vlaming was. Belachelijk natuurlijk. Terug de wagen in voor een doorsteekje van 1,5km naar de Cote de Grogne. Zelfde verhaal 2, 1 en de ganse bende. Na de doortocht van de ganse karavaan, wat zijn al die chauffeurs gekken achter hun stuur, zij denken dat ze alleen op wereld zijn, de auto in en naar Andenne. Een Waalse kroeg opgezocht en de laatste 25 km op tv gevolgd. Met een duveltje en een trappistje wat moet een mens nog meer.
Na de aankomst nog anderhalfuurtje in de wagen en rond 18u30 zet mijn broertje me aan de voordeur af. 
Ik heb echt genoten van dit wonderbaarlijk wieleravontuur, het is inderdaad een heel speciaal wereldje. 




Vincenze Nibali


Enrico Gasparotto (winnaar Amstel Goldrace)

 
De broertjes Schleck


De Japanse kampioen Bepu


Christian Van de Velde


Oscar Freire

Donderdagmiddag vergadering met de kern van GroenPlus, `s avonds vergadering Lier 800.
En om te socializen nog een pintje gaan drinken. Een mens moet zijn hoofd toch kunnen leegmaken na al dat vergaderen.
Vrijdagmorgend wakker worden naast een "fantastisch" vrouwtje waar ik 33 jaar mee getrouwd ben. Een lekker ontbijtje, wat boodschappen en `s middags in Mortsel, de Vlegel (http://www.devlegel.be/promos2012a.pdf) lekker gaan eten. In Lier nog wat aan side-see-shopping gedaan en naar huis want onze dochter, schoonzoon en hun hond kwamen op bezoek.
`s Avonds waren we uitgenodigd op de "Nacht van de Sport". Ik ben wel geen lid meer van de sportraad maar blijkbaar vondt iemand het opportuun om ons in de bloemtjes te zetten voor al het gepresteerde werk (op sportief vlak). Als ik er zelf eens rustig over nadenk dan is dat nogal wat, kortom ik hoef niet bescheiden te zijn Als iedere Lierenaar iets zou presteren voor zijn stad dan zou ze er al heel wat beter uitzien. Na een korte opsomming door sportraadvoorzitter Jo Docx werd mijn vrouw een bloemetje aangeboden  en ikzelf onder de drank bedolven (http://www.lierinbeeld.be/nieuws9/pics/nachtvandesport/index.htm). Dat is nu al de 2de keer dat men poogt van mij een "alcoholicus" te maken. Ook op de nieuwjaarsreceptie van
SP.a-Groen werd ik met alcoholische dranken overladen. Ik drink wel graag een duveltje maar spijtig genoeg lust ik de meeste bieren niet. Maar we lossen dat wel op, kandidaten om eens een avondje bierproeven te organiseren zijn bij mij van harte welkom.  
Zondagmorgen vroeg uit de veren want het was de organisatie van onze 4de ontbijtjogging. Ditmaal (en ook éénmalig) niet in het teken van kanker, maar ten bate van de school van onze dochter. Lees rustig onderstaande krantenartikels en je begrijpt dat een papa op zijn eigenste manier tracht om zijn dochter te helpen. En ik mag denken dat het goed gelukt is, 160 eters  
waarvan een 30-tal joggers en een 40-tal wandelaars plus nog 14 topatleten die na hun trainingstochtje van 35km, de moeite hebben gedaan om een hapje te komen verorberen. En met de hulp van haar collega`s en vooral ook haar leerlingen
is alles fantastisch verlopen. Even wil ik toch Koen Wellens van traiteur Familia (http://www.familia-nijlen.be/) in Nijlen bedanken omdat hij ons al 4 jaar voorziet van een geweldig lekkere en uitgebreide ontbijttafel. 
Om 20u stonden we paraat om naar ons cultureel centrum te wandelen en een optreden van Stef Bos mee te pikken. Mijn vrouwtje bracht meer enthousiasme op dan ik. Hij babbelde nogal veel, het gaf soms de schijn dat er een stand-up comedian bezig was. Ik heb ook veel gelachen maar ik zou zeggen schoenmaker blijf bij je leest en zing, zing, zing liedjesmaker!  
Zondag was het platte rust of toch bijna want ik heb `s morgens mijn moed en mijn sloefjes bijeen gezocht en nog eens een poging tot lopen ondernomen. Maar het lukt allemaal niet zo goed en de goesting is al lang opgesoupeerd. Maar ik heb het 5km volgehouden en ik zal nog wel eens een volgende poging ondernemen.
Dit was een heerlijk weekendje DRUK, deze week wat vergaderen, een doktersbezoek en in het weekend kun je ons vinden in Valkenburg. Ik ga de aankomst van het komende WK-wielrennen al even verkennen, maar vooral de eetetablissementen dragen mijn voorkeur.

groetjes en tot een volgende keer.


http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=UM3F1I68
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=US3M0J77
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=RL3N2FNQ  

Donderdag naar Brussel en alle treinen die ik nodig had stopten en vertokken netjes op tijd. Je zal mij hier niet horen "klagen". Overleg GroenPlus (nu zonder uitroepteken) met het nationaal bestuur vooral ivm onderwerpen die voor senioren van belang zijn.

Vrijdagavond met mijn vrouwtje gaan "chinezen" (http://pekinglier.zystar.be/index.html). Wie gaat er nu nog naar een chinees restaurant hoor ik jullie al denken maar toch. Enkele weken voordien hadden we al zin, maar het kwam er niet van en ook nu hadden we een ander idee. Maar de goesting, het was immers al superlang geleden, en het sentiment, meer dan 35 jaar geleden was "een chinees" ons (mijn vrouwtje en ik) eerste etentje.  En of het heeft gesmaakt, een pikant soepje, loempia met cury en 4 chinese gerechten waar ik jullie de naam moet schuldig blijven. Daarbij een echt vlaamse Duvel en supergezellig gezelschap, wat wil een man nog meer.
Zaterdagmorgend naar de markt, alleen, mijn vrouwtje werd door onze dochter stevig onder handen genomen. Ge kent dat wel dat van die komkommers op de ogen en toestanden!!! Kip, vis, pistoleetjes gekocht en dan met mijn broer een koffiteje (???) gaan drinken. Op tijd naar huis, eten en dan naar de natuurlopen. Neen, nog steeds niet om mee te lopen, maar ik heb wat rondgefietst (het marathonteam wat aangemoedigd) en  enkele fotootjes genomen. Om uiteindelijk in het cafetaria terecht te komen en mij volop aan de drank (Duvel) te begeven. Ik moet toegeven dat ik een paar intelligente tooggesprekken heb  gevoerd. Moest mij nog naar huis haasten want we werden in Mechelen verwacht voor de plaatselijke Groenreceptie (http://www.rtv.be/artikels/nieuws/2012012117574114_nieuwjaarsreceptie-groen-mechelen). Veel GroenPlussers maar de jongeren waren in de meerderheid. Waar blijven de 40- en 50-ers? Ook op de andere recepties leek ons dat een opvallende trend. Misschien zijn deze generaties overgestapt naar de NVA, want dat doet bijna iedereen tegenwoordig. Postjes rapen noemt dat. 
Normaal doe ik zondag mijn loopje maar ik heb er mijn buik (die wel dikker wordt) wat van vol. Altijd maar tot dezelfde vaststelling komen dat het hoegenaamd niet loopt zoals het moet (en dan spreek ik nog niet van "zoals ik het wil") een mens raakt er lichtjes door gefrustreerd. Gelukkig mocht ik de ganse dag behangpapier van de muur halen (frustratie weg)en hebben we onze slaapkamer leeggemaakt. Schilderen, een nieuw (Quick-Step)-vloertje, een vals plafondje en een nieuwe slaapkamer. Binnen enkele weken zullen we kunnen genieten van splinternieuw slaapcomfort. 
Ik hou jullie op de hoogte.           


De massa is in aantocht.

 
Drinken, zeer belangrijk                                 Michel, de Lierse sportfunctionaris in goede doen



 
Staf en Gille                                                           De "aankomstverzorgers"


Wie gaat hier arriveren? Natuurlijk mag er gelachen worden.

Wat zullen we drinken? Wie kent dit liedje van Bots (uit een ver verleden!!!)nog?
Het weekend is de ideale periode om jezelf die vraag te stellen. Ik heb de indruk dat het allemaal wat op zijn kop staat, vroeger gingen we ergens eten en opteerde men voor aangepaste dranken. Nu drinken we en opteren om ook nog iets te eten. 
Vrijdag hadden we vrienden op bezoek (uit Gent) en we spraken af in een café om iets te drinken. En dan naar huis waar mijn vrouwtje een geweldig dineetje had klaargemaakt. Lekker eten, goed gedronken, aangenaam gezelschap, kortom een ideaal begin van een nieuw weekend.
We hebben stilaan onze wekelijkse gewoonte om naar de zaterdagmarkt te gaan terug ingevoerd. Maar we vergeten absoluut het sociale aspect niet dus na een uurtje zitten we al gezellig in de kroeg en beginnen doen we met een koffietje maar ... . We kennen altijd wel iemand en zo loopt het marktbezoek meestal uit tot een uur of één, of twee (???).  Tijd om toch iets te eten. Ons klaargemaakt om naar de nationale Groen-receptie te gaan in een alweer schitterend decor, Horta-zaal  in het centraal-station te Brussel. Wat zullen we drinken? Gelukkig was er bier, wijn, cava en toestanden zijn echt niet aan mij besteed. Toespraken genoeg hapjes iets minder, maar ja het is crisis voor iedereen nietwaar. 
Zondagmorgen, loopmoment, stilaan begint de moed (maar vooral de goesting) in mijn schoenen te zinken. Want het gaat echt wel niet goed. Nog een saunatje, een flinke douche en op weg naar Zele  voor onze allereerste babyborrel. Wijn, cava niet voor mij maar een fris pintje mocht ook. En hier waren wel voldoende hapjes (plus nog taart). 
Deze week zal ik het drankgehalte toch iets afbouwen want mijn voorkant begint stilaan alsmaar rondere vormen aan te nemen.        

Deze namiddag naar de bib, met mijn zelf verlengde boeken (http://bibliotheek.lier.be/Praktisch/Verlengen_en_reserveren). Overtuigd dat ik pas op 14 jan. mijn geleende en verlengde boeken moest inleveren. Groot was mijn verbazing als men me meedeelde dat ik een boete moest betalen. Ik probeerde nog wat tegen te pruttelen overtuigd van mijn groot gelijk. Ik diende, na controle van mijn eigen ticketje (waarop stond 4 jan.), ruiterlijk toe te geven dat ik in fout was. Ok dus betalen we de boete. Maar ik had nog een tweede boete, 0,60 euro portkosten. Nu gaat het me niet om dat miniscule bedrag, maar ik wil wel weten waarom ik betaal. Geen boetebrief, geen telefoon, geen mail? Bellen en mailen doet men niet enkel stuurt men na een bepaalde tijd (???) een boetebrief die inderdaad 0,60 euro kost (http://bibliotheek.lier.be/Praktisch/Wat_kost_het). 
Bij een volgende gelegenheid, die er hopelijk niet komt, ga trachten mijn boeken op tijd in te leveren, zou ik dan met plezier een "boetebrief" ontvangen. Tenminste om die 0,60 euro te wettigen.      

Een tijdje geleden heb ik op ditzelfde blogje een artikeltje (sprookjesachtig verteld) neergepend over het reilen en zeilen met de trein. Vandaag had ik er eentje nodig dat naar Brussel spoorde en me in de late namiddag terug in Lier zou brengen. Vanmorgen verliep alles very smouthly en als een tevreden man heb ik een ganse dag vergaderd en gedebatteerd met het nationaal bestuur van Groen!Plus (http://www.groen-plus.be/). Vooral de voormiddag was zeer rijk gestoffeerd al was het onderwerp, zo dacht ikzelf, nog niet echt aan mij besteed "Recht op een waardig levenseinde". Magda Aelvoet, Groen!-politica, Jan Coel, bezig met palliatieve zorgen en Leon Favits van "Recht op waardig sterven" (http://www.rws.be/) hebben op een voor iedereen verstaanbare manier hun verwachtingen, hun vragen en antwoorden over deze zeer delicate materie uitgelegd. Al voel ik mij niet geroepen om hier al mee bezig te zijn, toch was ik zeer blij om naar deze deskundige uitleg geluisterd te hebben. 
En toen was het tijd om naar huis te rijden, met de trein uiteraard. Ik had enkele mogelijkheden opgezocht en het idee om een rechtstreekse trein van Brussel naar Lier te nemen leek me opperbest. Maar dit was zonder de NMBS gerekend. Wat las ik op de elektronische duidingsborden : Brussel -Turnhout, via Mechelen (en ook Lier) : De trein vertrekt in een ander station. Geloof het of niet maar echt waar dit is toch te gek om los te lopen. En als je nu hoopt dat er bijstaat in welk ander station, ok dan kun je daar eventueel nog op inspelen, maar zelfs dat kregen we niet te weten. Ik heb wijselijk de trein naar Berchem genomen en vandaar naar Lier  want anders had ik misschien nog aan het zoeken geweest waar mijn trein eigenlijk zou vertrekken. Veel succes aan de mensen die toch op zoek zijn gegaan.
Met de trein is altijd een beetje reizen, maar als je niet meer weet vanuit welk station wordt dit reizen wel optimaal bemoeilijkt.

Ieder zichzelfrespecterende burger maakt elk nieuwe jaar voornemens. Zelfs enkel maar GOEDE voornemens zou ik denken. Wel ik ook en de confrontatie vanmorgen met de harde realiteit heeft er mij nog eentje extra bezorgd. 97kg op de schaal van Roberval (http://www.math4all.nl/Wiskundegeschiedenis/Wiskundigen/Roberval.html) liet me eventjes bleek uitslaan. Mijn vrouwtje en ik hebben de koe bij de horens gevat en ons eerste loopje van 2012 zit er op. Weinigen hebben met ons deze ervaring gedeeld, amper 6 lopers (1 vrouw), een handsvol wandelaars (bijna allemaal met een hond), 2 jongeren die niet wisten of dit vandaag de laatste dag van het jaar of de eerste dag van het nieuwe jaar is en enkele fietsers. Het waren bijna allemaal wezens van het mannelijke geslacht. Wij stelden ons de vraag of de vrouwen eerst opstaan en het feestje van de avond ervoor moeten opruimen? Dames jullie mogen me altijd antwoorden. 
Natuurlijk heb ik nog meer "goede voornemens" en die wil ik jullie hiermee allemaal toewensen. Hopelijk hebben jullie 2011 in schoonheid afgesloten en de balans (positieve???) opgemaakt.
Mag 2012 een jaar van vrede, vriendschap en vreugde zijn, met een schat aan nieuwe positieve ervaringen, kennismakingen met een hoop nieuwe medemensen en alles wat jullie jezelf nog willen wensen.
Mijn eerste artikeltje zit er op en hopelijk kunnen er dit nieuwe jaar nog veel volgen. Tot één dezer dagen, op recepties of waar dan ook zullen wij samen met jullie het glas "vol goede voornemens" (http://www.theinsiders.eu/site/index.php?section=campagne/blogdetail&country=1&campagne=2066&id=2477) heffen.

                                                           

Sinds gisteren ben ik terug lid van een Lierse vereniging. Raar maar waar!!! Mijn eigen kast bestaat uit enkele tientallen postzegelboeken. Maar ze staan daar maar, deels geklasseerd per land, deels in boekjes en zakjes verspreid. Hoe moet het nu verder? En om daarop een antwoord te krijgen heb ik mij aangesloten bij postzegelclub  Arpo-Jarpo (http://www.arpo-jarpo-lier.be/).

In de "Foyer" zijn we vrijdagavond gaan kijken naar een try-out van een gloednieuwe "De Nieuwe Snaar"-show. Maar dit blijkt (uit onderstaand artikeltje) een regelrecht afscheidstournee aan te kondigen. Is 30 jaar genoeg geweest (http://www.showbizzsite.be/bio/detail.asp?iImsNid=8954)? Mijn vrouwtje en ik zijn meer dan dertig jaar getrouwd maar wij geven er nog lang niet de brui aan, integendeel. Konec is Tsjechisch voor einde, het einddoel, de titel lijkt dus passend gekozen. De show is een samenstelling van vergane liedjes, hitjes en spectaculaire Vermeulen-stunts. Voor ons, die ALLE shows gezien hebben, is het een beetje déja-vue, je weet wat er gaat gebeuren. Toch hebben we 2 uur lang genoten en we zijn zeker van plan om hun laatste-show, in zijn definiteve vorm, te gaan bekijken.
(http://www.denieuwesnaar.be/) 
De Nieuwe Snaar: avant-première KOÑEC

Hoog tijd dat ik nog eens een artikeltje op mijn blog zet, maar mijn voornemens zijn de laatste tijd overheersend op mijn daden. En dat geld eigenlijk zowat voor alles waar ik momenteel mee bezig ben. Volgende week maandag is the big day en (on)bewust ben ik er toch veel mee bezig. Maar de verwachtingen zijn hoog gespannen en alles zal wel weer in kannen en kruiken komen.
Mijn vrouwtje had vorige week een (redelijk) druk bestaan, dus het was soms nodig dat ik haar eventje tot rust aanmaande. Zelf een paar vergaderingetjes gehad, naar Brussel geweest voor een studiedag over ouderen (http://www.hig.be/documenten/aankondiging%20studiedag%2017%20november.pdf). Als prov. voorzitter Groen!Plus een interessante ervaring en een minister gezien en gehoord die net niet echt met een ouderenbeleid bezig is. Vlaanderen wil niet betuttelen en heeft ook geen geld! 
Naar een opvoering geweest van 2 jongeren met het syndroom van Down,   
een stuk dat normaal opgevoerd wordt voor kleuters en leerlingen van het 1ste leerjaar, maar nu per uiterste uitzondering aan volwassenen werd getoond. Genoten, gelachen het was een fantastisch
leuk halfuurtje.
Nog eens een loopje gedaan, amper 5km, na alweer 3,5 week nietsdoen. De toekomst zal uitwijzen of ik eigenlijk nog wel aan lopen toekom. Maar na een geslaagde 10 mijl op de eerste natuurloop ga ik me zaterdag maar beperken tot 10km.
Bezoek gehad van mijn nicht en neef (met hun resp. partner) uit Limburg. Bij de begrafenis van mijn vader hadden we afgesproken om elkaar nog eens te ontmoeten en het is niet bij loze daden gebleven. Een licht brunchke bereid en dan een wandeling door de stad (en ondanks de werken vonden ze het hier best leuk), een bezoek aan de Zimmertoren en nog even langs geweest op de Wereldmarkt (http://www.lier.be/content.jsp?objectid=13234)  in CC De Mol. ´s Avonds nog lekker gaan eten in de Marnixhoeve en afspraken gemaakt om dit in de toekomst nog eens over te doen.
En nu beginnen we aan een nieuwe week en woensdag komen ze onze infraroodsauna installeren. Ik kijk er al reikhalzend naar uit.