genezing
|
Het is ochtend, je ligt op bed, je bent moe, niet meer zo ziek als je was, maar nog wel heel moe, deze ochtend mag je uitrusten............je ligt wat te soezelen, blij dat je niet op hoeft te staan, dat je lichaam mag rusten, herstellen , weer op kracht komen.........je weet, er is nog veel te doen: boodschappen, huis, hof, maar je weet ook: er is altíjd veel te doen, daar komt geen eind aan, en soms moet je lichaam rusten en regenereren je hoort een zacht geruis ......... je doet je ogen open en ziet mij staan.........ik ben gekomen op engelenvleugels ..........ik lach je stralend toe.........kom naar je toe, geef vlinderkusje op je voorhoofd, help je overeind te zitten, schud je kussen op en geef je groot glas vers sinaasappelsap, ik hou je vast terwijl je drinkt we zeggen niets, ik hou je gewoon vast , zonder dat je maar íets hoef te zeggen, voel ik je moeheid: de eindeloos lange dagen van werken, ze zijn in je lijf gaan zitten, in je ziel, in je hart, werken, werken en nog eens werken, uur na uur, dag na dag ,een eindeloos lange rij van dingen die gedaan moeten worden je bent moe van werken, van volhouden , van doorzetten, doorgaan door alle vermoeidheid heen, en je bent moe van nog iets anders, het noemt verdriet, je praat daar nooit over, je weet: dat heeft geen zin, het is maar zielig doen en helpt nergens voor, praten daarover........ ik weet, je wilt daar niet over praten, ik mag daar niet naar vragen, ik voel het gewoon ik hou je vast en voel je moeheid, je verdriet ik lig naast je , hou je teder vast streel je over je lieve hoofd, en voel hoe je het gevecht tegen het voelen van je verdriet opgeeft je lichaam ontspant zich, ik hou je vast, streel je over je rug, over je lief bolleke, je valt in slaap, ik blijf bij je, je kijkt me, ietwat verlegen, aan, is niet nodig, ik hou je vast, je hebt nieuwe energie, en honger, ik zie het en zeg, kom je mee naar de keuken, ik ga koken! je verdriet is weg, moeheid is weg, je bent herboren het eten ruikt verrukkelijk ik schep het op de borden schenk wijn erbij we genieten van het eten, van het samenzijn van je hernieuwde kracht het leven is goed zie, de zon schijnt, we maken wandeling door de hof horen de vogels zingen vlinders fladderen rondom ons, strijken op ons neer, ze houden van ons en wij houden van het leven hand in hand lopen we door de hof het voelt gelijk het paradijs dan is het tijd voor mij om weg te gaan, je weet: als het leven weer eens moeilijk is en zwaar, kun je altijd terug naar dit moment naar deze ochtend in het paradijs dammie |