op een frisse herfstdag
| het is een frisse herfstdag je bent bezig in het huis eindeloos de ladder op en af eindeloos stenen in cement leggen je houdt niet van cement, je houdt niet van metselen je verveelt je rot bij het eentonige werk en je droomt van leuker werk, maar je weet ,dat je gewoon door moet gaan met de stenen, totdat ze op zijn, dag in ,dag uit, je zet je verstand op nul en gaat door met het metsen........ dan hoor je een licht geruis en voel je een windje, zomaar, binnen in huis, je ruikt een heerlijke etensgeur............. je draait je om en je ziet dat ik er ben, op bezempje ik kijk je stralend aan, knip en mijn vingers, zeg: tafeltje dek je en er staat een prachtig gedekte tafel ik schep het eten op de borden en schenk er heerlijke wijn bij je komt de ladder af, naar beneden, wast je handen en neemt plaats aan tafel........ ik vind het heerlijk om bij je te zijn, ik straal helemaal van geluk, dat ik hier zo met je aan tafel zit het eten smaakt je goed en dat maakt me gelukkig als de maaltijd gedaan is, knip ik wederom in mijn vingers, zeg een toverspreuk en er staat een heerlijk, groot, zacht en warm bed we gaan een middagdutje doen we kleden ons uit en kruipen heerlijk dicht tegen elkaar aan vergeten zijn de stenen, vergeten is het cement er is alleen maar dit zachte bed en mijn zachte warme lichaam tegen het jouwe teder verkennen we elkaars lichaam ik streel je lieve haren, geef je vlinderkusjes op je ogen, voorhoofd, neus en oren, mijn lippen beroeren de jouwe, onze tongen dansen met elkaar.......... we vergeten de saaiheid van het dagelijks bestaan we doen een heerlijk middagdutje, waaruit we ontwaken als herboren, als je wakker wordt, zie je me nog juist wegvliegen op bezempje je zwaait me na ik zwaai terug en roep........tot volgende keer! dammie |

