Naar de inhoud

dammieroosa

akke.beakke.be

het slechtste in mij

Jij haalde het slechtste in mij naar boven,

zoals afhankelijkheid en jaloezie.

 

Ik wil niet afhankelijk zijn en zeker niet jaloers zijn.

Toch was ik dat in mijn liefde voor jou.


Het was een ongelijkwaardige liefdesband en vanuit die

ongelijkwaardigheid voelde ik me machteloos en doodongelukkig.

 

Daarom moest ik wel een einde maken aan die band, hoeveel pijn

dat ook deed, bij mij en wellicht ook bij jou.

 

Dammie

liefdesgezicht

We waren heel lang samen
toen gingen we uiteen,
maar deze nacht heb je me laten roepen,
omdat je me nog eens wilde ontmoeten,
en toen we samen kwamen,
zag ik in je bleke, vermagerde gezicht
het oude, vertrouwde liefdeslicht
en ik wist: dit is ons laatste samenzijn,
want weldra verlies jij je levenslicht,
maar misschien bestaat er een ander zijn
en zie ik later in een ander licht
je gelukkig stralende liefdesgezicht
dammie

het is een koude, sombere dag

het is een koude, sombere dag, ik kom naar je toe,
de achterdeur staat los, zodat ik zó door kan lopen.

ik heb bami bij me en geroosterd vlees met pindasaus,

je bent al heel de ochtend aan het werk,

dus is het de hoogste tijd voor een lunchpauze

ik heb wel honderd kaarsjes meegenomen en die steek ik allemaal aan,

we genieten van het eten en worden slaperig van de wijn,

ik sta op en neem je lieve hoofd tussen mijn handen, streel je over je haren, geef je een kusje op je voorhoofd, je ogen, je neus, bijt zachtjes in je oor, geef je teder kusje op je mond,

ik vlij me in je armen en ik weet één ding heel zeker:

er is geen plaats ter wereld waar ik liever ben, dan in jouw armen............
dammie

reuma van de ziel

Mijn grote onbeantwoorde liefde.

Overal waar ik ga en sta.

 Draag ik je met me mee.

 Met wie ik ook praat en lach,

 altijd overschrijft jouw gezicht het beeld van de ander.

Telkens als ik probeer van je weg te vluchten,

 leidt mijn weg terug naar jou.

 Vaak zocht ik een nieuwe liefde, altijd tevergeefs,

 niets en niemand kan jou vervangen.

 Het voelt als reuma van de ziel.

 Dammie

een oude droom

Ik loop over het strand van Torremolinos.

Het is winter.

Er liggen diverse bootjes omgekeerd op het strand.

In de winter worden die bewoond.

Ik blijf even staan om ernaar te kijken.

Iemand komt vanonder een van de bootjes vandaan.

Er gaat een schok door me heen.......het lijkt wel of jíj het bent, jíj van lang geleden........

Je komt naderbij......en herkent mij, zoals ik jou herkende.........

Met een stralende lach kom je naar me toegelopen.

Je neemt me in je armen en draait me in het rond.............

Dan zet je me op de grond, pakt me bij de hand

en neemt me mee naar je bootje.........

Dit is jouw droom: de ultieme vrijheid, leven op het strand in een omgekeerd bootje..........

Wat tof dat je het leven bent gaan leiden, waarvan je altijd droomde.

Wat heerlijk dat je er zo goed uitziet, zo gelukkig en ontspannen.

Je vraagt me, of ik bij je blijf

en ik hoef daarover geen seconde na te denken,

het antwoord is een volmondig ja.
Dammie

zomaar naar je kijken

Ik vind het prettig om naar je te kijken, terwijl je aan het werk bent, daarom kom ik heel stilletjes, heel zachtjes aangelopen
en houd ik stil als ik op een paar meter afstand van je ben.
Je bent bezig met het repareren van een auto.
Je handen zitten vol smeer, hier en daar zit een veeg olie op je gezicht......
Ik zie hoe je geniet van je werk. Je houdt echt van auto's, van het geluid van de motor.
Je hoort altijd direct wat er mis is en je weet dan precies hoe je het op moet lossen.........
Ik blijf naar je staan kijken, je merkt me niet op.......
Ineens is er die blijde lach op je gezicht, als je hoort dat de motor het weer doet...........het is je wéér gelukt om een oude motor aan de praat te krijgen...........
Ik loop naar je toe en zie je ogen blij oplichten, op een andere manier dan toen je naar de auto keek, met meer tederheid..........
Ik omhels je, geef je twee kussen op je wangen en zeg dat ik fier op je ben, omdat het je gelukt is die oude motor te repareren.
Je lacht verlegen, geeft me teder een kus en drukt me tegen je aan en slaat je armen om me heen.
Nu zit ik dus helemaal onder smeervet en olie, maardat geeft niets...........
Ik ben bij je, we zijn sámen en dat is het belangrijkste wat er is.
Je vraagt me om een ritje te maken met de zojuist gerepareerde auto
en natuurlijk zeg ik ja...........
Ik stap blij verheugd in de auto en ik hoop dat het ritje voor altijd zal duren...........altijd met jou samen in de auto.......altijd bij jou, nooit meer weg van jou...............voor altijd samen...........
dammie



het antwoord van de bomen

Ik dwaalde door het bos en riep, in wanhoop,

naar de bomen:

"Mijn lief houdt niet meer van mij!"

De bomen antwoordden:

"Vergeef hem.........."

Ik schreeuwde naar de bomen:

"Ik hou nog wel van hem!"

Ze antwoordden:

"Vergeef jezelf......."

Ik huilde:

"Hij houdt van een ander!"

De bomen zeiden:

"Gun het hem......."

Ik snikte:

"Ik kan niet zonder hem!"

De bomen zeiden:

"Laat hem los............."

dammie

ontmoeting aan het meer

De eerste keer dat ik hem zag, waren we beiden aan het meer. Ik zat op het bankje onder de grote kastanje en hij kwam naast mij zitten. Het was toeval dat ik daar zat, het was toeval dat hij daar langs kwam.
De daaropvolgende dagen, zat hij er soms, toevallig, als ik langskwam, ik zette mij dan naast hem en we spraken, over ditjes en datjes, niets hoogdravends.
Er waren ook dagen dat hij er niet was, en dan miste ik hem. Daarna kwam de tijd, dat we tegen elkaar zeiden: morgen weer? twee uur?
Een half jaar lang zagen we elkaar bijna alle dagen, om twee uur aan het meer. Hij keek naar me uit, wanneer hij er eerder was, en dan zag ik zijn gezicht oplichten, dra hij mij ontdekte.
Het waren heerlijke maanden, ik leefde naar die middagen toe, ze werden het hoogtepunt van mijn bestaan. Toch deden we niet veel meer dan naast elkaar zitten en praten, zo af en toe raakten onze handen elkaar, bij toeval en voelden we onze verbondenheid.
Toen kwam de dag waarop hij zei: ik kan nog maar zo af en toe. Het spijt me, te druk, teveel werk, ik kom, wanneer ik kan.
Nu zit ik hier alle dagen en wacht..............
Dammie

 

samen bouwen

het is een heerlijke dag

om tien uur ben ik al bij je op de bouw

precies op tijd

ik geef de stenen aan en jij metselt ze

het is heerlijk om samen met jou op de stelling te staan

ik geniet van het weidse uitzicht

van het stenen aangeven

van het jou zien werken,  van het kijken naar je prachtige, sterke lichaam

ik geniet van het gewoon naast jou zijn, stenen aangeven

samen werken, samen zijn

om één uur maak ik de lunch klaar

spaghetti piripiri

koele sangria met veel vruchtjes en ijsblokjes

we blijven gewoon op de stelling zitten

met ons bord op schoot

na het eten blijf ik zitten kijken naar het  uitzicht

jij komt met je hoofd in mijn schoot liggen

ik streel je over je lieve bolleke

geef je tedere kusjes op je oogleden, je neus, je mond

terwijl ik zachtjes je haren streel, val je in slaap

ik geniet van het mooie uitzicht over de velden

en van jouw nabijheid

na anderhalf uur kus ik je voorzichtig wakker

het is tijd om verder te gaan met metselen

we werken tot zes uur

dan moet ik naar huis

ik geef je een kusje, zeg: tot morgen en ga weg

je zwaait me na.
morgen is er weer een dag.


dammie

de berg af en weer op


Ik loop de berg af, zoals iedere ochtend, met hoop in mijn  hart.
Ik ben op weg naar het internetcafé, op weg naar mail van jou.
Na een half uur kom ik daar aan en wacht tot er een pc vrij is.
Met een mengeling van angst en hoop log ik in..........
om te ontdekken.........
alweer geen mail van jou.........
Ik zeg tegen mezelf, dat je misschien niet hebt kunt mailen omdat je pc stuk is, of omdat er is storing op het internet, of omdat je het te druk hebt............
Ik stuur je een lief mailtje, log uit en loop de berg op.
Tranen wellen in mijn ogen en ik voel wat ik niet wil weten...............je bent me vergeten.
Dammie

op engelenvleugels

Vannacht kom ik op engelenvleugels naar je toegevlogen.

Voorzichtig land ik op het dak.

Je raam staat, als vanouds, een stukje open.

Stilletjes glip ik naar binnen.

Ik blijf een tijdje naar je kijken;

je ligt zo lief te slapen;
het is zo lang geleden dat ik hier nog was.

Zachtjes schuif ik naast je in het grote bed.

Teder sla ik een arm om je heen.

Liefdevol streel ik je over je lief bolleke.

Je nestelt je tegen me aan;
het is alsof ik nooit ben weggeweest.

Zo liggen we samen, heel de nacht, intens gelukkig.

Ik ben zo blij, dat ik je teruggevonden heb, mijn lief,

zo blij, dat je al die tijd op me bent blijven wachten.

Dammie

alleen op mijn berg

Ik ben geboren op de top van een berg.

Ik koesterde mij overdag in het licht van de zon

en ’s nachts in het licht van de maan en de sterren.

Zo’n duizend meter onder mij begon een dicht en donker bos.

Daaronder was een dal, met mensen.

Zij waren samen en dat wilde ik ook.

Ik wilde samenzijn met andere mensen, niet langer alleen op de berg,

Dus trok ik door het donkere, dichte bos, naar het dal.

Ik struikelde en viel, doorstond pijn en angst en bereikte het dal.

Eindelijk niet meer alleen........

maar de mensen waren heel anders dan ik had verwacht.

Ze vonden mij niet aardig, hielden niet van mij,

ze bedrogen, mishandelden en bestalen mij.

Ik dacht dat ik iets fout deed en probeerde almaar om dingen beter te doen,

maar wat ik ook deed, niets hielp, de mensen mochten mij niet.

Dus ging ik de weg terug, door het dichte,donkere bos, omhoog naar de top.

Heel tevreden zit ik daar nu, helemaal alleen, in het licht van de zon en van de maan.

Ontsnapt aan de hel, die mensen heet.

Dammie

Meer van dammieroosa

↑ Terug naar de berichten