Ik loop over het strand van Torremolinos.
Het is winter.
Er liggen diverse bootjes omgekeerd op het strand.
In de winter worden die bewoond.
Ik blijf even staan om ernaar te kijken.
Iemand komt vanonder een van de bootjes vandaan.
Er gaat een schok door me heen.......het lijkt wel of jíj het bent, jíj van lang geleden........
Je komt naderbij......en herkent mij, zoals ik jou herkende.........
Met een stralende lach kom je naar me toegelopen.
Je neemt me in je armen en draait me in het rond.............
Dan zet je me op de grond, pakt me bij de hand
en neemt me mee naar je bootje.........
Dit is jouw droom: de ultieme vrijheid, leven op het strand in een omgekeerd bootje..........
Wat tof dat je het leven bent gaan leiden, waarvan je altijd droomde.
Wat heerlijk dat je er zo goed uitziet, zo gelukkig en ontspannen.
Je vraagt me, of ik bij je blijf
en ik hoef daarover geen seconde na te denken,
het antwoord is een volmondig ja.
Dammie