Naar de inhoud

dammieroosa

akke.beakke.be

Archief

genezing

Het is ochtend, je ligt op bed, je bent moe, niet meer zo ziek als je was, maar nog wel heel moe, deze ochtend mag je uitrusten............je ligt wat te soezelen, blij dat je niet op hoeft te staan, dat je lichaam mag rusten, herstellen , weer op kracht komen.........je weet, er is nog veel te doen: boodschappen, huis, hof, maar je weet ook: er is altíjd veel te doen, daar komt geen eind aan,
als je pas rust, wanneer al het werk gedaan is, kom je nooit aan rust toe

en soms moet je lichaam rusten en regenereren

je hoort een zacht geruis ......... je doet je ogen open en ziet mij staan.........ik ben gekomen op engelenvleugels ..........ik lach je stralend toe.........kom naar je toe, geef vlinderkusje op je voorhoofd, help je overeind te zitten, schud je kussen op en geef je groot glas vers sinaasappelsap, ik hou je vast terwijl je drinkt
ik voel de moeheid in je lijf, en sla behalve mijn armen nu ook mijn vleugels om je heen
als de sinaasappelsap op is, zet ik het lege glas weg en kom naast je liggen, ik neem je in mijn armen en dek je toe met mijn vleugels,

we zeggen niets, ik hou je gewoon vast , zonder dat je maar íets hoef te zeggen, voel ik je moeheid: de eindeloos lange dagen van werken, ze zijn in je lijf gaan zitten, in je ziel, in je hart, werken, werken en nog eens werken, uur na uur, dag na dag ,een eindeloos lange rij van dingen die gedaan moeten worden

je bent moe van werken, van volhouden , van doorzetten, doorgaan door alle vermoeidheid heen, en je bent moe van nog iets anders, het noemt verdriet, je praat daar nooit over, je weet: dat heeft geen zin, het is maar zielig doen en helpt nergens voor, praten daarover........

ik weet, je wilt daar niet over praten, ik mag daar niet naar vragen,

ik voel het gewoon

ik hou je vast en voel je moeheid, je verdriet

ik lig naast je , hou je teder vast

streel je over je lieve hoofd, en voel hoe je het gevecht tegen het voelen van je verdriet opgeeft

je lichaam ontspant zich,
je voelt je verdriet , woordeloos verdriet, het mag er zijn, je voelt het, helemaal, ik hou je vast, zeg niets, vraag niets, hou je gewoon vast, terwijl je voelt, wat je al zo lang niet hebt willen, durven voelen..............je voelt het nu helemaal......de pijn, het verdriet en je neemt er tijd voor en dan laat je het los............je voelt het, met de tranen, uit je wegstromen,

ik hou je vast, streel je over je rug, over je lief bolleke, je valt in slaap, ik blijf bij je,
en als je uren later wakker wordt, is al je vermoeidheid weg, je voelt je gelukkig en vrij

je kijkt me, ietwat verlegen, aan,
ik lach je stralend toe, we praten nergens over

is niet nodig, ik hou je vast, je hebt nieuwe energie, en honger, ik zie het en zeg, kom je mee naar de keuken, ik ga koken!
ik maak je lievelingskostje, je zit in je zetel en kijkt naar mij

je verdriet is weg, moeheid is weg, je bent herboren

het eten ruikt verrukkelijk

ik schep het op de borden

schenk wijn erbij

we genieten van het eten, van het samenzijn

van je hernieuwde kracht

het leven is goed

zie, de zon schijnt, we maken wandeling door de hof

horen de vogels zingen

vlinders fladderen rondom ons, strijken op ons neer, ze houden van ons

en wij houden van het leven

hand in hand lopen we door de hof

het voelt gelijk het paradijs

dan is het tijd voor mij om weg te gaan,

je weet: als het leven weer eens moeilijk is en zwaar,

kun je altijd terug naar dit moment

naar deze ochtend in het paradijs

dammie

de berg op het eiland

Ik woon op een eiland, waar mensen uit alle richtingen welkom zijn en liefdevol ontvangen worden, het eiland bestaat uit een berg, er is een noordkant, met steile rotsen, daar diep beneden beuken grote golven op de rotsen, dat is de kant waar ik meestal met mijn rug naartoe zit, daar is het altijd nacht, maar het is best een mooie nacht, want het is volle maan en bijna onbewolkt,

aan mijn voorkant, mij is er de zuidkant van de berg, met de prachtig begroeide helling en uiteraard komt aan de ene kant de zon op en gaat hij aan de andere kant onder en ik kan voortdurend kiezen of ik me wil richten naar de ontroerende zonsopgang, het prachtige zuiden, of de weemoedige zonsondergang, Soms heb ik behoefte aan de zee en de volle maan, dan zit ik in het donker over zee te staren, en hoor ik diep beneden de golven op de rotsen slaan....... ik kan kíezen.......en ik wil soms hier en dan weer dáár zijn.

Zo af en toe komt er iemand naar boven, die heeft dan een hele pelgrimstocht gemaakt om bij mij te komen......

Als ik dat wil, kan ik, naar beneden gaan, naar het dal, waar de mensen zijn en ik kan me gewoon tussen hen begeven, zonder dat één van hen weet, dat ik eigenlijk op de berg hoor....

daarna kan ik weer gewoon terugkeren naar de top van mijn berg.

Dammie

verlof in Thailand

Het is onze eerste avond in Thailand, we zitten op een terrasje, aan een romantisch verlicht tafeltje voor twee en eten verrukkelijke rijst met vruchten en vlees...........

we hebben elkaar nog maar net vierentwintig uur eerder in het vliegtuig leren kennen..........

toch lijkt het, of we elkaar ons hele leven al gekend hebben, zó vertrouwd...........

je hebt een leuk karakter, rustig, en toch vol humor, je bent leuk als je lacht ,zo leuk.......

er zitten lichtjes in je ogen, in het vliegtuig kon ik dat niet zo goed zien,omdat je toen naast me zat, maar nu je tegenover me zit, zie ik hoe leuk je bent, je lieve lach, de lichtjes in je ogen........

we blijven tot heel laat op het terras zitten, dan slenteren we terug naar ons hotel..........als we bij de deuren van onze kamers staan, zeg je................het was gezellig, samen eten, een leuk begin van de vakantie, ik ga mijn kamer in en jij de jouwe....................ik ga op mijn balkon staan, zie de volle maan aan de hemel, de sterren.........jij staat op jouw balkon, ziet de contouren van de bergen, de sterren en je begrijpt dat de maan aan mijn kant van het hotel staat...........je aarzelt even, denkt ........durf ik wel, durf ik niet, maar je besluit dat je wél durft, je gaat je kamer uit, klopt op mijn deur en als ik opendoe vraag je me...........kun jij de maan zien? ik neem je bij de hand en voer je mee naar het balkon..............samen staan we in het maanlicht, het is zooooooooo mooi, we genieten, je legt je arm om mijn schouder, ik leg mijn arm om jouw heup, zo staan we daar, heel lang naar de maan te kijken, dicht bij elkaar

dit belooft een heerlijke vakantie te worden..................

we weten beiden, instinctief, dat we het langzaam aan moeten doen.....de trip duurt drie weken en dit is pas de eerste avond..........je zegt dat je gaat slapen , morgen worden we al om zeven uur aan het ontbijt verwacht, de rondreis begint na het ontbijt..........je kust me teder op mijn voorhoofd, en zegt...........tot morgen en slaap zacht.............
Dammie

de ballonvaart

Het is een mooie najaarsdag.

Ik vertel je dat ik een verrassing voor je heb.

Je bent heel nieuwgierig, maar ik verklap nog niets, behalve dat het twee uur voor zonsondergang gaat plaatsvinden en dat we er voor naar Sint Niklaas gaan rijden.

Heel de dag draai je om mij heen, en tracht je uit te vinden wát je te wachten staat.

Eindelijk is het zover, we stappen in de auto en na een uurke komen we aan op de plaats van bestemming...........

Wanneer je merkt dat we ballon gaan varen, glanst je gezicht van blijdschap, zoiets tofs heb je niet eerder gedaan.

Dolgelukkig stappen we beiden in de gondel.

We genieten van het landschap..........van de zon die bijna ondergaat en alles in een heel romantisch licht plaatst.

Je staat dicht tegen me aan, ik voel je lieve lijf tegen het mijne......

Ik neem je teder in mijn armen, fluister lieve woordjes in je oor, vertel hoeveel je voor me betekent, hoeveel ik van je hou, en dan, vlak voordat de zon achter de horizon gaat verdwijnen,vraag ik je ten huwelijk.

Je kijkt me intens gelukkig aan, je ogen verdrinken in de mijne terwijl je JA, ik wil, zegt......

Nooit eerder in mijn leven ben ik zó gelukkig geweest, als op dat gouden moment........
Dammie

langs de maas

We zijn op een grasveldje aan de Maas.
we zijn er helemaal alleen, er is niemand anders dan wij,

wel ligt er wel een bootje aan het steigertje, maar dat ziet er verlaten uit

het is een prachtige dag,

gelukkig hebben we onze badkleding bij ons, rap kleden we ons om en dan lopen we hand in hand over het gras

ineens laat ik jouw hand los en ren een stukje voor je uit

terwijl ik roep: "pak me dan ,als je kan........"

jij hebt mij al rap ingehaald, maar ik probeer weer los te komen

we stoeien en vallen om, beiden, in de brandnetels........

het brandt, het prikt, het steekt!

we rennen naar het steigertje en springen in het water

brrrrrrrrrrrrrrr koud, maar ook heerlijk genezend

we zwemmen en spelen in het water, tot we het heel erg koud krijgen, dan klimmen we op het steigertje

en nemen we een kijkje bij de boot

die ziet er helemaal verlaten uit.....

als we grote badlakens zien liggen, klimmen we aan boord,

we drogen elkaar af

heel teder en liefdevol

en plagend.......

het bootje deint op en neer..........
dammie

herinnering

Vandaag zag ik het huis terug.

Ik liep er, bij toeval, langs en ik dacht nog, wat een mooi huis, zo lieflijk tussen de bloemen gelegen.

Pas toen ik er al voorbij was, besefte ik, dat dit het huis was, wat jíj bouwde.

De bouw, waarop ik je twee jaar lang, bijna dagelijks kwam bezoeken, met eten, wijn en tederheid.

Ik herinner me onze gelukkige uren en ook de pijn die ik voelde, toen ik afscheid van je moest nemen, omdat het huis af was en jij vertrok naar een ander deel van het land, op weg naar een nieuw project.

Ik miste je zo heel erg, maandenlang.

En nu ben ik zomaar aan het huis voorbijgaan, zonder het nog met jou en mij te verbinden.

Het spreekwoord is dus waar!

De tijd heelt alle wonden.

Dammie

ik zag je met haar

Ik zag je met háár

en voor het eerst zag ik haar gezicht,

ik kende haar wel van fotos

en ik zag eens vluchtig haar gestalte,

maar ik zag haar niet eerder in het gezicht.

Ze kijkt ongelukkig en ontevreden,

ondanks dat ze bij joú is.

Ik weet heel zeker, dat ik, alle malen

dat ik naast jou liep, straalde van geluk,

zelfs die keer dat we in de kou over de markt liepen

en ook de keer dat we het ongemakkelijke modderpad

door de duinen bewandelden.

Voor haar doe jij er niet toe, haar maak jij niet gelukkig.

Als je mij mee uit fietsen zou nemen,

zou ik heel de weg naast je strálen,

van geluk en dankbaarheid, dat je met mij ging fietsen

op een mooie dag.......... ik zou strálen van geluk.

Zij fietste naast jou en ze was ongelukkig.

Voor haar doe jij er niet toe.............
Dammie

verdriet

hoe ga je om met een groot verdriet
je gaat er Niet mee om,
het verdriet gaat met jou om
het is alom aanwezig
je kunt je er niet voor verstoppen
je kunt er niet even pauze van nemen
het ís er
en het doet met je wat het wil
het houdt je vast ,zolang het wil
je kunt er niets tegen doen,
het is er, groter dan je zelf bent, veel en veel groter dan je zelf bent
het heeft oneindig veel meer macht dan je zelf hebt
en je hebt het maar te gehoorzamen
het vervult je helemaal
en dra je eens denkt aan iets anders dan aan het verdriet
is het onmiddellijk terug aanwezig
het heeft je in zijn macht,
het heeft zich met duizend tentakels aan je gehecht
en je moet wachten, tot het u loslaat
er is geen enkele manier waarop je het verdriet los kunt laten
je moet wachten totdat het joú loslaat
en dat gebeurt langzaam, tentakel voor tentakel
een groot verdriet
dat heeft  je in zijn macht
al dat je kunt doen
is wachten
tot het je loslaat
nochtans is dat míjn ervaring
dammie

Meer van dammieroosa

↑ Terug naar de berichten