Kelly brief

Blad 5 vervolg 2

Blad 5 vervolg

Blad 5

De twee oudste broers
Links Ray
Rechts Dirk

Blad 4

Blad 3 vervolg

Blad 3

Ja zoon, ik ben nog niet zo lang thuis. Is het toeval ??????
Haast hetzelfde uur als die verschrikkelijke laatste dag.
Ach jongen toch , waarom toch hé ? Wat haat ik deze wereld toch.
Het doet nog zo onmenselijk veel pijn.

Blad 2 vervolg

Blad 2

Blad 1:

Dit is het voorblad van onze bundel

Hier is Dirk mijn terras aan het leggen. Uiteindelijk mocht hij het dan wel komen doen. Het is dus niet afgewerkt omdat madam het zo nodig vond om een schoonheidsoperatie te laten doen, en daarna het spijtige geval is gebeurd.

En ja............dan de dagen die volgde. Echt niet te beschrijven.
Eén iemand was heel nuchter en die alles regelde naar haar eigen wil, ja Sindy.
Met alles was ik tevreden. Waarom??????????,
Ik denk dat ik ook een beetje aan het afsterven was.Als ik over alles terug nadenk! GGGRRRRRR,  woest wordt ik. Maar gedane zaken nemen geen keer.Het was zelfs zo dat de meeste mensen ,  vrienden en kennissen nog geeneens mochten weten waar Dirk zou uitgestrooid worden. Dat is mij heel lang kwalijk genomen geweest, maar wat kon het mij schelen die moment.Koffietafel???? Bij haar thuis , en de mensen die zij wilde. Ik heb ( neen Bart ) heeft buiten haar weten om , omdat zij ervan tegen was, een beetje asse gevraagd voor mij aan de begrafenisondernemer. Ach er zijn nog zoveel zaken die me woest maken. Haar manier van doen. Zij had maar voor één ding schrik, haar huis. Ik moet wel zeggen dat ik al een heel deel heb gekregen van Dirk zijn spullen. er is nog veel maar nu ze iemand anders heeft en weet hoe ik nu over dit alles denk, krijg ik niks meer. Ach er is zoveel stuk gegaan met het heengaan van Dirk. Zelfs de relatie met Anja en Ray door bepaalde zaken. Hoe kan men nu nog gelukkig zijn met zulk een verlies. Het is echt wel zo hoor, Dirk hield toch zijn familie bij elkaar. Dat is nu niet meer zo. Alles heb ik willen opgeven, zelfs het café. Bij nader inzien dacht ik neen, niet waar Dirk ook zoveel in heeft gewerkt. Hij was er zelf ook fier over en heeft zelfs eens gezegd, ik wou dat het mijn caféke was. En dan doet het me pijn dat er een familielid zomaar durfde te dreigen om het café eens kort en klein te komen slaan. Wel in dronken toestand , maar dat zal toch niemand kunnen doen hoor. Nu heb ik een bunker rond mij gebouwd, en weinigen kunnen daar door. Ik wil keihard worden, zodat niemand mij nog verdriet kan aandoen. En ik weet hetgeen er de laatste maanden is gebeurd , dat ik daar wel het recht toe had. Mijn kinderen worden door niemand geen pijn en verdriet meer aangedaan. En verstaan ze mijn standpunt niet , en denken ze dat ze gelijk hebben met hun eigen gedachtengang, so what!  Ik ben echt niet volmaakt hoor, en doe ook fouten , soms om bepaalde zaken te vermijden  om iemand pijn te doen of iets te zullen zeggen waar ik nadien spijt van heb omdat ik dan iemand heb gekwetst. Maar om dan helemaal voor die persoon niet meer te bestaan ????? Het zal dan maar zo wezen. Dirk weet wel hoe ik in elkaar steek. Ik ben eerlijk en wel korrekt, dat zijn er vele niet, ik ga niemand niet ontlopen als ik recht in mijn schoenen sta, en dat doen er sommige wel. Ach ik maak er me echt niet meer druk om. En ja ik doe nog altijd wat ikzelf wil. Ik schrijf hier op dit gastenboek mijn verdriet en woede neer, dat tevens alles naar waarheid is , maar dat precies nooit mag gezegd worden. Waarom niet ??????
Zoveel mensen zijn er die bepaalde zaken willen neerpennen maar het niet goed durven om de kommentaar. Wel mij laat het siberisch koud. Wat kan er mij nog erger overkomen dan hetgeen ik al heb moeten doorstaan???? Inderdaad !
Niets !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Dit is nog een foto in gelukkige tijden. Toen Dirk zijn jongste zus Kelly18 jaar werd.

Het volgende komt me nog dagelijks voor de geest.
Na het laatse berichtje van Dirk ben ik dan even terug naar het café gegaan. Ik was vergeten om de speelkasten leeg te maken.
Daar heb ik nog gedacht om de auto te nemen en om gaan te kijken of het ging met Dirk. Maar wat  kon ik gaan doen. Als ik ze misschien hoorde ruzie maken had ik misschien wel aangebeld. Ik achtte het dus beter om het niet te doen.
Dan ontbreekt er bij mij een deel. Ik weet dat er enkele uurtjes later telefoon was en dat Bart had afgenomen. Ik was ook wakker geschrokken en zag Bart in paniek naar de badkamer lopen , zeggend tegen mij , "kleed u aan", ambulance is bij Dirk. Hij begon te wenen. Zegde me dat de mug aanwezig was. Dan...............stond er ineens Tina , Ray en Anja bij ons thuis.
Kregen dan weer telefoon waarop Tina opnam, en gillend nadien de hoorn weggooide en haast hysterisch werd.  Het was de zuster van Wendy die zegde dat Dirk overleden was en buiten lag. Ikzelf ben dan zelf met de auto met Bart en Tina naar Dirk gereden. Ja, het volgende komt dus nog dagelijks voor de ogen.
Daar aangekomen stond daar nog een politiewagen, garage stond open, en ben als een gekke zo de garage ingelopen zo naar het terras, omdat ik dacht dat ze Dirk op het terras hadden gelegd. Daar aangekomen zag ik niets en ben dan zo de living ingelopen, waarop ik met een glimp Sindy zag zitten in de zetel met José ( halfzus van Dirk, Ray en Tina.) Ben dan zo de gang terug willen inlopen waar een agent stond. Ik vroeg hem waar mijn kind was. Hij wees naar de oprit.
Daar lag hij dan , mijn Zoon, mijn alles,. Heb dan meer dan een uur bij hem gelegen op de grond.
Toen vroegen de agenten of ik even naar binnen wilde gaan. Heb dat even gedaan. Daar zat zij dan in de zetel ( zogezegd in shock ) er kwam geen woord uit. Kreunen en steunen was alles wat ze deed. Vragen gesteld, ermee gepraat, niks antwoord. Dan had er waarschijnlijk iemand de dokter gebeld, die is toen binnengekomen. Heb voor hem plaats gemaakt en dacht dat zij wel een inspuiting zou krijgen. Maar ineens stopte zij met steunen en vroeg de dokter aan haar wat er juist was gebeurd. Opeens kon zij een heel verhaal doen.  Voor mij dus pure komedie!!!!!
Dirk had nog een briefje geschreven de avond daarvoor naar haar toe voor hij naar mij vertrok, van
" Ben al naar Hoboken
Kusjes, je ventje
Onthoud heel goed dat ik je doodgraag zie en dat iemand anders mij niet intresseerd.
Ik & jij
Wil met jou aan tafel zitten morgenavond
Kusjes en tot straks
Je ventje "
Dat zijn zijn laatste woorden letterlijk naar haar toe.
Toen het parket dan ter plaatse was hebben ze Dirk meegenomen voor autopsie.
Zoiets vergeet je nooit, sttat gebrand op je netvlies. De wereld stond voor me stil.
Ik leefde nog wel lichaamlijk, maar geestelijk was ik kapot.
Toch wilde ik me nog sterk houden , maar funktioneerde niet echt meer.
Had ik maar helderder van geest kunnen blijven. Maar ja het verdriet nam de bovenhand. Een tweede zoon kwijt ( Mike op  maand overleden aan wiegedood, was tweelingbroertje van Tino)
Eén van de dagen meer
Foto is Dirk met zijn jongste broertje Tino, toen hij die maanden bij mij terug thuis woonde.

Uiteindelijk is het dan na enkele maanden een beetje tot een verzoening gekomen.
Ondertussen had ik al meerdere malen met die vriendin ( Kathy ) gepraat. Van haar ben ik dus alles te weten gekomen hoe zij Dirk behandelde. Zij is daar heel erg van geschrokken dat ik van niets op de hoogte was.
Dirk is dan terug naar zijn eigen huis  mogen gaan. Nu werd hij natuurlijk nog meer gekontroleerd .
Ondertussen waren wij met een zaak bezig die we wilde openen. Daar stond Dirk ook volledig achter en wilde ons ook komen helpen met het helemaal te veranderen.
Ondertussen was ik ook volop bezig met mijn jongste broer te steunen en hem te helpen. Hij had keelkanker en moest gedurig naar de kliniek voor onderzoeken , chemo, bestralingen enz.
Dan op een gegeven avond kreeg ik op het telefoneren naar mijn mama geen antwoord. Toen dit te lang duurde heb ik Bart ernaar toe gestuurd. Mijn mama lag naakt op de grond in een plas bloed. Ze leefde nog. Ben daar dan naartoe gegaan, ambulance was al aanwezig en hebben haar na de eerste zorgen naar de kliniek overgebracht. Heb dan enkele familieleden opgebeld en hebben zitten wachten in de kliniek. Het duurde hemeltergend lang. Dan werd ik en mijn oudste broer geroepen. Ik dacht we mogen er ff bij. Niets was minder waar, in de gang werd me gezegd dat ze was overleden. Dat was op 19 november. Parket enz erbij. Groot onderzoek want het was geen gewone dood. Volgens mij is ze vermoord en ben er tot op heden nog mee bezig.Heb ook haar dossier in mijn bezit.Heb ze niet mogen laten verassen, op 3 december wel laten begraven.
Daar zat Dirk ook heel erg mee in. Dirk was van mijn mama hare God.
Dan na een lijdensweg van mijn broer , is hij gestorven in januari.
Dan zat ik er haast door.
Maar we moesten verder met de zaak.
Daar is ook Dirk en natuurlijk eveneens mijn andere kinderen heel veel in komen werken. Het resultaat mag echt gezien worden.
Maar Dirk kwam dan en zegde op een keer, ik heb een mooi geschenk gekocht voor Sindy. Ik dacht " Oei ben ik iets vergeten, verjaardag ofzo?"  Neen Dirk had dit gekocht gewoon ter compensatie voor haar omdat hij ons kwam helpen, en minder bij haar kon zijn. Dan had mijn ander zoon Ray zoiets van, allee kom jong uw ouders helpen en dan een geschenk gaan kopen. Maar zo was Dirk hé. Hij werkte samen met zijn broer Ray op hetzelfde fabriek, Nynas , En daar was Dirk altijd bezig over het cafeetje dat zijn ouders gingen opendoen. Dat gaat er marcheren en het is heel mooi geworden, want dit en dat hebben we gedaan en veranderd. Hij was vol lof. Zodanig dat die mannen zegde, van we zullen ens samen afspreken en eens iets komen drinken.
Ondertussen hadden wij ook met zen allen al tegen Dirk bezig geweest. Dirk ge gaat nu terug naar Sindy , maar laat je aub niet meer zo doen. Neem ook een ander rekening voor bv je vervoersonkosten die daar kunnen worden op gestort.Dat moet zij niet weten en heb je altijd iets van jezelf en moet je altijd niet meer smeken om wat geld. Dat heeft hij één keer gedaan op mijn rekening. En sta er ook op dat je loon op jouw rekening blijft staan en dat zij die niet altijd naar haar eigen rekening doorsluisd. Hij was weer van goede wil en we dachten dat hij dit dus wel zou doen.
Onze opening was dus op 2 april 2005. Allen van de partij. Veel positieve kommentaar. Toen Dirk dan nog eens op een avond bij ons was om eens iets te komen drinken, was het weeral ruzie.Hij was in het café niet nodig alleen, zo was haar gezegde. Dirk is nadien nog iets gaan eten met ons en wij hebben hem dan naar huis gedaan. Bart met zijn auto en ik met D irk met onze auto. Daar stond zij dus ook op dat de auto altijd voor de deur zou staan.
Toen is die fucking dag eraan gekomen...............................................................
Dirk had dus afgesproken met de mannen van het werk om iets te komen drinken.
Hij was zo fier op het gedane werk en er werden dan ook komplimentjes uitgedeeld.
Dirk is dan wat beginnen drinken. Bacardi -cola. Dan is zijn gemoed wat vol gekomen en heeft geweend in het toilet. Tegen mij wilde hij nooit iets zeggen. Zijn gezegde was " Mamske gij hebt al zorgen genoeg" Omdat hij al wat had gedronken had zijn beste vriend en tevens werkmakker zijn sleutels al gevraagd dat was ( den enige echte Rudy ) een schat van een man.
Ik heb Dirk dan uiteindelijk in zijn zelfde glas de volgende 2 uren gewoon cola gegeven. Rudy had ondertussen aan mij de sleutels van Dirk gegeven. Dan heeft D irk een hele lange tijd bij mij gestaan achter den toog.Meermaals zegde hij tegen zijn makkers, op mijn mamske ben ik fier se, spijtig dat ze nu nog zo hard moet werken. Heeft me meermaals vastgenomen en gezegd dat hij toch van Sindy zou weggaan. Ik schrok daar natuurlijk van. Ik vroeg naar het waarom.
Hij had geen leven meer zegde hij, nu was juist zijn verlofgeld gestort en enkele uren nadien had zij het weeral op haar rekening laten doorstorten. Ik heb die moment tegen Dirk gezegd, " Jongen als zij dan toch niet veranderd sta ik helemaal achter jou, want ik wil hebben dat je gelukkig word".
Het was ondertussen al na 4 uur in de morgen. Hij vroeg me of hij s'middags dan met ons kon komen praten daarover, want zo ging het niet meer.  Dat was toch een natuurlijke zaak zeker. Toen vroeg hij achter zijn sleutels en ik gebaarde van kromme haas. Ik weet dat als hij zijn sleutels niet had dat hij kon boos worden.
Ondertussen was het bijna 5 uur en zegde tegen hem dat ik hem wel naar huis zou doen zoals de vorige keer, dat dan Sindy niks zou kunnen zeggen want dat de auto dan toch thuis stond. Dirk antwoordde, "" mams , dat haalt toch niks uit de vorige keer was ze even kwaad of de auto er nu staat of niet, en het is al te laat jij moet ook gaan slapen"
Dirk zegde, dan zal ik maar ne taxi nemen hé. Dirk is dan doorgegaan. Wij sloten ook juist en wij wonen juist naast de deur.
Thuisgekomen heb ik dan vlug naar Dirk gebeld en gevraagd waar hij was. Hij was te voet onderweg naar de taximaatschappij. Ik ken mijn zoon, en omdat hij de laatste uren niets meer had gekregen om te drinken , en hij al een hele tijd met mij had gepraat wist ik dat hij niet meer dronken was.Ik heb Dirk toen gezegd dat ik zijn sleutels had. Hij vroeg ze mij dus terug. Is dan terug naar huis gekomen, en Bart zegde tegen mij, ga je die sleutels nu toch geven? Ik zegde ja, hij is niet meer dronken. Bart zegde, als er dan iets gebeurt is het wel uw schuld zene.
Ik vroeg aan de deur aan Dirk om voorzichtig te zijn en me iets te laten weten als hij thuis was, en als zij begon te zagen dat hij er dan maar niks moest op antwoorden. Heeft me nog stevig eens vastgenomen ( deed hij altijd ) en een zoen gegeven.
Rond halfzes kreeg ik dan van Dirk een sms, dat hij veilig en wel in de garage stond, en i love you mother, xxx je zoon.
Dat was het laatste dat ik van hem heb gehoord.
Dit was de auto van Dirk