Voor mijn zoon
Ik weet dat je zoveel hield van het zonneke. Daar kon je zo intens van genieten.
Onze J heeft het de laatste weken ook zo verschrikkelijk moeilijk.
Hij mist je zo ontzettend hard.Krijgt dan alleen van ons en zijn mama steun, voor de rest niets, integendeel. Zeggen dan nog zaken tegen hem die helemaal niet waar zijn, en die jongen wordt zo opstandig door het onbegrip van mensen die zo dicht bij hem staan.
Ja dan begin je aan alles te denken hé. Heel mijn levensloop komt de laatste dagen weer boven , daarom kan ik J zo goed verstaan. Geen steun te krijgen waar je het ook van verwacht en maar alles te kunnen verwerken.
Heeft dan ook naar sindy een sms gestuurd enz, en heeft dan telefoon gekregen van haar nieuwe man, dat dossiers al klaarliggen voor de advokaat want dat ze verder willen gelukkig zijn en dan als laatste zo tegen J, en ge weet ik ben gene belg maar ne italiaan. Dat is wel in het verkeerde keelgat geschoten bij die jongen, en daar kan je van alles uit verstaan hé.
Verwerkt dit maar allemaal als kind.
Als ik dan denk aan vroeger,een ware hel. Ik was ook maar een kind van 11 toen je vader met mij begon, met de nodige slagen en verwondingen, en bedriegerijen met leugens die niemand hem beter kan nadoen. Dat weegt nog altijd op mij. Daarom heb ik zoveel medelijden met onze J. Hoe moet hij door dit alles doorgeraken. Spreken dikwijls in op hem dat we jou moeten laten rusten zodat jij je daarboven kan ontspannen. Jij hield ook zoveel van ons allen en was ook de god voor de kindjes, help ze dan ook even hé.
Je mamske die altijd van jou zal blijven houden.














