Vrijdag 11 januari 2008
Zoon
IK MIS JE MEER EN MEER.
JE MAMSKE
JE MAMSKE
Geschreven door Mams/Nicole om 00:06
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zondag 23 december 2007
Lieve Zoon
Ik hou van jou!!!!!!!Je Mamske
Geschreven door Mams/Nicole om 17:36
Reageer op dit bericht
Donderdag 8 november 2007
Ach ja
Heb de trouwfoto's moeten verwijderen. Fotograaf heeft klacht neergelegd omdat het zijn foto's zijn en ik mocht die zonder toelating niet plaatsten. Hij spreekt van nog verdere stappen te ondernemen.
Men heeft mij dus dringend gevraagd om ze te verwijderen.
Heb dit via een serene en meevoelende e-mail ontvangen van een Mevrouw.
Heb dit nu gedaan maar ze zijn wel openbaar te bezichtigen. Gewoon google - Corthals Sindy en je vind de huwelijksreportage.
Geschreven door Mams/Nicole om 00:43
Reageer op dit bericht
Vrijdag 2 november 2007
Dirkske
Als ik verdrietig ben dan kijk ik naar de lucht
ik kijk naar de blauwe wolken drijf mee het lijkt alsof ik vlucht
ik zie dan het gezichtje van jou het lijkt alsof je lacht
ik blijf er naar kijken tot diep in de nacht
mijn tranen komen langzaam naar beneden
ik kan er niet meer tegen al is het al 2.5 jaar geleden
mijn tranen maken mijn wangen helemaal nat
wat heb ik toch een mooie tijd met jou gehad
ik zie nog steeds in de wolken jou lieve gezicht
maar wat heeft jou dood toch met mij aangericht
mijn tranen vallen langzaam op de grond
niets wat jou nog aan dit leven bond
het beseffen en begrijpen kan ik gewoon niet
jou nooit meer zien doet mij ontzettend veel verdriet
jij was hier altijd zo vanzelfsprekend
nu ben je dood dat is zelfs ondertekend
al moet ik tot mijn dood pijn en verdriet hebben om jou
dat kan mij dan niks schelen ik leef maar wel in diepe rouw
lieve schat ik mis je begrijp dat dan
begrijp alstublieft dat ik gewoon niet zonder jou kan
ik kan hier gewoon niet mee leren leven
lieverd waar ben je nou toch gebleven
je ogen, je mond, je stem en je lieve lach
die zie ik NOOIT meer en dat brengt mij zo ontzettend van slag
Geschreven door Mams/Nicole om 14:05
Reageer op dit bericht
Vrijdag 2 november 2007
Jouw huis
Waar je zo aan gewerkt hebt. Niets heb je er van kunnen genieten. Altijd moest je er maar aan bezig zijn. Toch was je er fier op, dat je dit alles zelf hebt gedaan, nu goed voor een ander natuurlijk.
Geschreven door Mams/Nicole om 00:00
Reageer op dit bericht
Vrijdag 2 november 2007
Trek het je niet aan Zoon
Ik heb de laatste tijd me aan mijn woord gehouden en niets meer gezegd over je weet wel wie.Waarom moet ik zwijgen ?????,
Dit alles was toch de waarheid.!!!!!!
Wij hebben het nog altijd zo moeilijk.
Waarom hij????
Waarom geen ander ????
Ondertussen wisten we al dat ze terug gehuwd was.
Wel vlug hé, zeker als je haar zo goed kent zoals wij haar allemaal kennen.
Maar dan haar trouwfoto's nog openlijk plubliceren op internet, dat mag dan wel naar ons toe ??????
En ja hoor , haar familie was ook aanwezig , al keurde ze het gedrag van madam ook allemaal niet goed. Zeker haar zuster die tegen ons persoonlijk heeft gezegd dat zij (Sindy ) geen gemakkelijke was toen ze beiden eens bij ons thuis waren , en dat ze ook het gedrag van haar naar Dirk toe afkeurde.
Ze konden allemaal Dirk zo goed verdragen , hij was zo'n goede gast ( allemaal hun woorden ). Als je dan de foto's en feesten ziet, dat doet me veel pijn.
Stapt ze nog blijgezind over de plaats waar mijn zoon heeft gelegen, op de oprit toen hij overleden was. Zie foto. Waarom mag ik die foto niet op mijn blog zetten, ze zijn toch openbaar.!!!!!
Vroegere trouwfoto's zijn van de muur.
Maar aan de trap staat nog wel mijn geschenk aan Dirk, en muziekmateriaal.
Niks krijg ik terug. En voor de rest moet ik maar zwijgen , mondje toe of er volgen sanctie's.
Verbitterd ????
Ja heel erg.
En ik zal graven ja, moet alles weten want zij was er ook van op de hoogte, al die zaakjes van Universal Shipping.
Ach Zoon, nu hoop ik nog veel meer dat je waar je nu bent het duizend maal veel beter hebt en dat je nu eindelijk gelukkig moogt zijn.
Wat wil ik graag bij jou zijn om het met mijn eigen ogen te zien.
Geef me verdomme toch eens een teken aub. Weet je hoe moeilijk ik het wel heb???
Nu weer zulke zware dagen voor de boeg met de zaak. Moet weeral zien dat ik erdoor geraak en mijn masker weer kan opzetten.
Blijf toch maar over mijn schouder meekijken hé schat van mij.?
Honderden miljoenen kusjes voor jou van mij
Je mamske
Geschreven door Mams/Nicole om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 22 oktober 2007
Mijn kind
Stop even de tijd.
Dan stoppen mijn gevoelens misschien ook.
Laat de tijd even stilstaan.
Dan kan ik alles rustig verwerken.
Zodat niemand het merkt.
Dat ik het heel erg moeilijk heb.
Misschien is het wel tijd.
Om terug mijn masker op te zetten.
Van buiten een brede glimlach.
Maar van binnen een hoopje ellende.
Een strijd die ik onmogelijk kan winnen.
Een ongelijke strijd.
Want het kent mijn zwakste punt.
En dat is het hart.
Aub laat het misschien even stoppen.
Al was het maar voor even.
Zodat ik even terug adem kan nemen.
Om weer een langdurig gevecht met mijn eigen gevoelens te beginnen.
Je mamske
Dan stoppen mijn gevoelens misschien ook.
Laat de tijd even stilstaan.
Dan kan ik alles rustig verwerken.
Zodat niemand het merkt.
Dat ik het heel erg moeilijk heb.
Misschien is het wel tijd.
Om terug mijn masker op te zetten.
Van buiten een brede glimlach.
Maar van binnen een hoopje ellende.
Een strijd die ik onmogelijk kan winnen.
Een ongelijke strijd.
Want het kent mijn zwakste punt.
En dat is het hart.
Aub laat het misschien even stoppen.
Al was het maar voor even.
Zodat ik even terug adem kan nemen.
Om weer een langdurig gevecht met mijn eigen gevoelens te beginnen.
Je mamske
Geschreven door Mams/Nicole om 23:51
Reageer op dit bericht
Vrijdag 12 oktober 2007
Voor mijn ZOON
Binnen in mij
Mensen zien de buitenkant.
maar weten niet hoe ik ben.
Hoe ik me voel aan de binnenkant..
Er is er een die me kent.
Mensen zien de buitenkant..
Maar jij kijkt er door heen.
Jij ziet waarom ik dingen doe.
en of dat,wat ik zeg,ook meen..
Jij kijkt binnen in mij.
En weet hoe ik me voel.
misschien wel boos, of blij..
Jij weet wat ik bedoel.
Jij kent mijn gedachten.
Mijn pijn en mijn angst.
Jij weet wat mij staat te wachten.
Want Jij kent me het langst.
De buitenkant zegt niet veel..
Van mijn gevoelens..mijn ware ik.
Jij bent het, met wie ik mijn gedachten deel.
Binnen in mij.. dat ben ik.
Geschreven door Mams/Nicole om 16:28
Reageer op dit bericht
Vrijdag 5 oktober 2007
Voor iedereen
· Ik
Ik zou willen, dat mijn kind niet gestorven was.
Ik zou willen dat ik hem terughad.
Ik zou willen, dat je niet zo bang zou zijn om de naam van mijn kind uit te spreken.
Mijn kind leefde en was belangrijk voor me.
Als ik huil of emotioneel word als je over mijn kind spreekt, dan zou ik willen dat je weet dat het niet is omdat jij me hebt pijn gedaan.
De dood van mijn kind is de oorzaak van mijn tranen.
Ik heb best wel eens afleiding nodig en wil graag horen hoe het met jou is; maar ik wil ook graag dat jij weet hoe het met mij is. Het zou kunnen, dat ik bedroefd ben en misschien ga huilen, maar ik zou willen, dat je me over mijn kind laat praten.
Het is elke dag mijn favoriete onderwerp.
Ik zou willen dat je niet verwacht dat mijn verdriet na 6 maanden of 1 jaar over is maar ik zou willen dat je kon begrijpen dat mijn verdriet nooit over zal gaan.
Ik zal verdriet hebben over de dood van mijn kind tot de dag dat ik zelf zal sterven.
Ik werk erg hard om te herstellen, maar ik zou willen dat je begrijpt dat ik nooit helemaal zal herstellen.
Ik zal mijn kind altijd missen en ik zal altijd rouwen om zijn
dood.
Ik zou willen, dat je niet van me verwacht "er niet aan te denken" of om "gelukkig" te zijn.
Het zal nog heel lang duren voor zoiets kan, dus houd jezelf niet voor de gek.
Ik hoef niet beklaagd te worden, maar ik zou willen, dat je me de kans geeft om verdrietig te zijn.
Ik moet door het verdriet heen.
Ik zou willen dat je begrijpt dat mijn leven overhoop gehaald is.
Als ik zeg "Het gaat goed", dan zou ik willen dat je begrijpt, dat ik me niet goed voel en dat ik elke dag moet vechten om op de been te blijven.
Ik zou willen, dat je weet dat alle reacties van verdriet die ik heb, erg normaal zijn.
Depressie, kwaadheid, hopeloosheid en overstelpend verdriet, je kunt het allemaal verwachten.
Dus vergeef me alsjeblieft als ik rustig en teruggetrokken ben of prikkelbaar en humeurig.
Het advies om "van dag tot dag" te leven is een uitstekend advies.
Alleen op het ogenblik is een dag me zelfs te veel.
Ik zou willen, dat je kon begrijpen, dat het al heel wat is, als ik "van uur tot uur" probeer te leven.
Vergeef het me als ik onbeleefd ben, het is absoluut niet mijn bedoeling.
Ik zou willen, dat je begrijpt dat verdriet mensen verandert. Toen mijn kind stierf, stierf een groot deel van mij met hem.
Ik ben niet meer dezelfde persoon die ik was toen mijn kind stierf en ik zal ook nooit meer dezelfde persoon worden.
Ik zou heel graag willen, dat je me zou kunnen begrijpen. Dat je je zou kunnen indenken hoe het voelt: mijn verlies en mijn verdriet, mijn stilte en mijn tranen, mijn leegte en mijn pijn.
Zondag 30 september 2007
Aan mijn kind
ZOON
Mensen die jou hebben gekend weten wat ik bedoel.
Mensen die jou hebben gekend weten wat ik nu voel.
Een man met weinig woorden,j e genoot meer van het leven dan menigeen.
Wat er echt in je koppie omging blijft een geheim voor iedereen.
Je mamske
Geschreven door Mams/Nicole om 07:34
Reageer op dit bericht
Vrijdag 21 september 2007
Mijn kind
Telkens ik naar
je foto kijk,
Kijk je mij aan.
Het is alsof je me
iets wil zeggen.
Je straalt rust
en vrede uit
Het is alsof
je me zegt
Huil niet,
ik ben er toch.
Telkens ik naar
je foto kijk,
Zie ik een
troostende blik,
Alsof je me
wil zeggen,
Mamsy het leven
gaat verder
Geschreven door Mams/Nicole om 16:57
Reageer op dit bericht
Woensdag 19 september 2007
Aan mijn Zoon
Dirkske,Wat is het toch moeilijk ( haast onmogelijk ) om gewoon verder te kunnen.
Dat gemis is voor velen onvoorstelbaar en soms niet meer te dragen.En laat sommige maar zeggen, het leven gaat verder en je mag niet blijven stilstaan! Je moet het ook nog kunnen.
Twee lijden er nog heel erg onder en dat ben ik en je zus Tina.
Eens goed doorhuilen moeten we kunnen had den terapeut gezegd.
Wel , bij je zus is dit nu uitgebroken. Al een hele week is zij nu aan het huilen en kan niet meer stoppen. Is er echt niet goed mee nu. Is nu op weg naar mij en is juist bij de dokter geweest.
Ze krijgt dus proffessionele hulp. Zal haar goed doen. Is dus even bij ons buiten strijd.
Wie hebben wij nu in feite nog die zo met ons verdriet begaan is. Niemand verstaat dit niet.
We worden door sommigen maar gewoon aan de kant geschoven.
Niet dat ze bij ons dagelijks mee moeten komen huilen ofzo, maar gewoon het gevoel dat ze er zijn. Maar zelfs dat niet meer. Daar zal je ook al wel door geschrokken zijn zeker. Nu kan jij toch maar zien hoe sommige in elkaar steken hé jongen. Had je dit nu ooit kunnen denken.?
Van één iemand verschiet ik , die nog zoveel met ons inzit, en dan weet je wel wie hé.
Is dit nu omdat zij nu zelf ook een kindje heeft gekregen dat ze meer dat gevoel heeft.
Maar dat doet me dan wel goed. Die heeft niks van kwade gevoelens tegenover mij, alhoewel ze daar wel wat redenen voor had, na vele gezegdes van mij naar haar toe.
Weet dat ik heel veel van je hou en je ontzettend hard mis.
Duizend kusjes van je mamske.
Geschreven door Mams/Nicole om 18:39
Reageer op dit bericht
Dinsdag 4 september 2007
Zoon
Ik mis je verschrikkelijk hard.We hadden samen nog zoveel plezier kunnen maken.
Niets is meer hetzelfde.
Ik verlies meer en meer mensen.
En waarom??
Ik weet het niet.
Als nu iedereen eens bij zichzelf ten raden ging en eerlijk durfde te zijn hé, er zijn er zovelen verkeerd.
En jouw caféke(hihi) dat hou je wel in het oog hé jongen, want jouw vooruitzichten waren toch weeral juist zene. Jij geloofde er rotsvast in hé.
Zeg zoon help ook eens een paar mensen die je heel nauw aan het hart lagen, je weet wel wie hé?
Wat zou ik je toch nog eens graag willen omarmen en knuffelen, en je lach horen, die zo aanstekelijk was dat je wel moest meelachen.
Mijn boy, ik weet dikwijls niet meer hoe ik me moet houden. Ik mis zoveel.....................
En jou vooral!!!!!!
Konden we alles maar eens terugdraaien, en terug dezelfde samenhangende familie zijn, die niets anders deden dan plezier te maken op feestjes enzo.
Weet je, er zijn zoveel mensen waar ik boos op ben en die ik niet meer zie of bitter weinig, en langs de andere kant wil ik ze zo dicht bij mij , juist maar omdat ze ook een deel van jou waren.
Moet nu alles zo moeilijk zijn?
IK MIS JE!!!!!!!!!!
Hele dikke kus van je mamske
Niets is meer hetzelfde.
Ik verlies meer en meer mensen.
En waarom??
Ik weet het niet.
Als nu iedereen eens bij zichzelf ten raden ging en eerlijk durfde te zijn hé, er zijn er zovelen verkeerd.
En jouw caféke(hihi) dat hou je wel in het oog hé jongen, want jouw vooruitzichten waren toch weeral juist zene. Jij geloofde er rotsvast in hé.
Zeg zoon help ook eens een paar mensen die je heel nauw aan het hart lagen, je weet wel wie hé?
Wat zou ik je toch nog eens graag willen omarmen en knuffelen, en je lach horen, die zo aanstekelijk was dat je wel moest meelachen.
Mijn boy, ik weet dikwijls niet meer hoe ik me moet houden. Ik mis zoveel.....................
En jou vooral!!!!!!
Konden we alles maar eens terugdraaien, en terug dezelfde samenhangende familie zijn, die niets anders deden dan plezier te maken op feestjes enzo.
Weet je, er zijn zoveel mensen waar ik boos op ben en die ik niet meer zie of bitter weinig, en langs de andere kant wil ik ze zo dicht bij mij , juist maar omdat ze ook een deel van jou waren.
Moet nu alles zo moeilijk zijn?
IK MIS JE!!!!!!!!!!
Hele dikke kus van je mamske
Geschreven door Mams/Nicole om 01:04
Reageer op dit bericht
Dinsdag 28 augustus 2007
Dag van mijn ZOON
IK HOU ONTZETTEND VEEL VAN JOU.
DEZE DATUM STAAT TOCH IN MIJN GEDACHTEN GEGRIFT HOOR.
MILJOENEN KUSJES VOOR JOU VAN MIJ.
JE MAMSKE
DEZE DATUM STAAT TOCH IN MIJN GEDACHTEN GEGRIFT HOOR.
MILJOENEN KUSJES VOOR JOU VAN MIJ.
JE MAMSKE
Geschreven door Mams/Nicole om 14:46
Reageer op dit bericht
Dinsdag 21 augustus 2007
Voor mijn Zoon
Voor jou een hele dikke kus van je mamske
Geschreven door Mams/Nicole om 22:27
Reageer op dit bericht
Maandag 20 augustus 2007
Lieve zoon.
Dag lieve schat. Wat denk je nu? Zolang geleden?Maar je weet wel beter hé dat ik nog dag en nacht aan je denk.
Eerst en vooral hebben we echt heel veel en hard gewerkt.
Maar de hoofdzaak was wel iets anders.
Je weet dat ik in je gastenboek niet meer mag schrijven wat ik wil hé.
Dit naar aanleiding van een neergelegde klacht van je madam.
Wel zoon ik heb me echt wel in de hand gehouden en mezelf met ijzeren dicipline ervan tegengehouden om niks te schrijven die momenten want dan had ik wel heel lelijke zaken geschreven.
Maar nu mag iedereen het lezen en weten.
Jouw madam is in juni terug getrouwd.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Met hare italiaan, 33 jaar. Allee italiaanse afkomst.
Ik heb daar geen woorden voor. Versta jij dat nu????
Heb jij het dan toch bij het rechte eind gehad de dag voor je bent heengegaan?
Dat beide families nu maar eens gaan nadenken over haar , of zijn er enkele bij die van hetzelfde soort zijn?
Ik heb daar van in de put gezeten, en het was mijn vriendin Leen, die voor mij de juiste woorden heeft weten te vinden die mij terug een beetje op weg hebben geholpen. En gelijk had ze...........
""""Die is da ni waard om nog te kunnen zeggen , ik ben weduwe DE BACKER, jouw naam nog te gebruiken is ze helemaal niet waard """"
Waar zijn nu al de spullen die ze van jou nog had , en je mooie trouwfoto's zullen nu ook wel niet meer aan de muur hangen.
Laag vind ik dit.
Laat de haat er zijn langs beide kanten, maar mij niets meer gunnen van zaken die van jou zijn?
Ach wat had ik anders verwacht.
Wat ben je toch snel vergeten hé Zoon, maar zeker niet door ons ,
Unforgettable... that's what you are; en zal altijd zo blijven.
Mensen zeggen soms: je leert met de pijn leven
Mensen zeggen soms: je ziet er goed uit
Mensen zeggen soms: goed dat je terug kan lachen
Mensen zeggen soms: het leven gaat verder............................
Maar mensen weten echt niet hoe het er bij mij vanbinnen uitziet. Terminaal!!!!!
Ze weten niet half hoe zwaar het leven wel is om zonder jou verder te moeten. Alleen voor enkele andere kinderen ga ik nog verder.
Heel veel mensen komen dikwijls een kijkje nemen op jouw gastenboek, zelfs mensen van verre omstreken en mensen van je vroegere buurt en omgeving.
En weet je zoon, ik heb nu iemand gevonden. Een soort medium.
Je weet er zijn zulke mensen en ja zoon ik blijf met mijn beide voeten op de grond staan.
Ik heb met mensen gepraat die ernaartoe zijn geweest en overdonderd terug buiten kwamen. Het hele gesprek wordt op cd gezet , je vragen en de antwoorden. Het moet iets uniek zijn.
En weet je zoon, ik weet dat je het verstaat hoor, maar als ik ernaartoe ga wil ik even eerst met moeke praten. Krijg ik van haar bepaalde antwoorden , krijg ik misschien zo ook de bevestiging dat ze wel degelijk om het leven is gebracht.
Nu ben ik die prokureur des konings en de onderzoeksrechter dankbaar dat ik toen niet de toelating heb gekregen van ons mama te laten cremeren na heel dat onderzoek en autopsie.
Krijg ik daar antwoorden van dan wil ik met jou een gesprek aangaan, want ik wil nog heel veel van je weten hoor zoon.
En neen ik ben niet gek aan het worden.
Maar weet je, tegenwoordig kunnen de mensen geen waarheden meer verdragen, of ze gaan in de aanval en als het moet zelfs met heel hun gevolg. Maar daar lig ik al lang niet meer wakker van hoor.
Ja ik heb ook het berichtje van Tina gelezen. En het zal altijd blijven pijn doen dat ik van jou niks meer mag ontvangen al hoop ik dikwijls echt dat ik nog wel eens iets ga krijgen. Ja het verlangen is zo diep hé zoon. En ander zaken die gebeuren of bepaalde mensen me met iets willen krenken of verdriet aandoen,,,,,, neen zoon, daar krijgt niemand de kans meer voor. Vroeg of laat , jong of oud, zal er wel eens een moment komen dat ze eens in hun eigen hart moeten gaan kijken en eerlijk tegenover zichzelf kunnen toegeven dat ze wel degelijk verkeerd hebben gedaan of gedacht.
Ik hou zoveel van jou , jij hield zoveel van ons, jij hield van het leven , je sport , je familie.
Waarom hebben ze jou dit toch allemaal ontnomen????????
Ik blijf met zoveel vragen zitten en misschien krijg ik daar wel nooit een antwoord op, dan zal ik echt moeten wachten tot ik je terug zie. Lieve zoon, ik mis je.
Duizend kusjes van je mams.
Geschreven door Mams/Nicole om 20:11
Reageer op dit bericht
Zondag 6 mei 2007
Zoon
Weer zulke rotdag. Dit was het echte afscheid. De zon scheen toen ook en dit was misschien een teken dat je veilig was.
Hoe mis ik jou toch. Maar mijn masker blijf ik wel dragen hoor lieveling.
Wat zal ik blij zijn als ik jou terug zie.
Ik hou van jou. Duizend kusjes van je mamske
Hoe mis ik jou toch. Maar mijn masker blijf ik wel dragen hoor lieveling.
Wat zal ik blij zijn als ik jou terug zie.
Ik hou van jou. Duizend kusjes van je mamske
Geschreven door Mams/Nicole om 12:29
Reageer op dit bericht
Zaterdag 28 april 2007
ZOON
IK MIS JE EN IK HOU VAN JOU
Geschreven door Mams/Nicole om 05:19
Reageer op dit bericht
Vrijdag 27 april 2007
Aan mijn ZOON
Ik met jou. Jij guitige knul. Kon ik de tijd maar terug draaien.
Wat mis ik je ontzettend hard. Met geen woorden te beschrijven.Het knaagt echt heel hard aan mij, te weten dat de rest die schuld hebben aan je dood , hun leventje verder kunnen leiden.
Mijn hoop is dat ze ooit ook zelf eens zoveel verdriet om iemand zullen hebben zoals wij.
Lieve jongen , vroeger gebeurde er altijd mirakels, een blinde die terug kon zien. Een kreupele die terug kon lopen. Waarom sturen ze jou nu niet terug naar mij ??????????????
Laat mij maar egoistisch zijn , maar ik wil je terug. Nu deze moment dat ik dit schrijf , twee jaar geleden was je met je werkmakkers iets komen drinken. Raar................maar ik hoor nu nog je smakelijke lach. Wat had je een plezier. Tot de moment dat je begon na te denken en me veel hebt verteld. Ik kan me nog elk woord herinneren. Ik heb me de laatste tijd heel goed gehouden hoor jongen, heb me een taktiek aangemeten om te kunnen funktioneren in de zaak. Lukt me heel aardig hé , vind je niet.? Komt door jou zene. Jij stond 100% achter de zaak , voor jou doe ik dit verder en probeer dit met plezier te doen zoals jij het zou hebben gedaan.
Maar verdomme , ik mis je wel heel erg hoor. Nooit zal dit niet slijten , jou nooit meer te zien.
Eén wens heb ik ja, dat je waar je ook bent heel gelukkig moogt zijn. Dan zou ik me al een pak beter voelen. Lieve jongen ik mis je heel erg en hou heeeeeel veeel van jou.
Kusjes van je mamske.
Geschreven door Mams/Nicole om 00:00
Reageer op dit bericht
Zondag 22 april 2007
Aan mijn kind
ik weet niet hoe het nu verder moet
jou verliezen, ik voel me zo leeg,
weet niet hoe ik met mijn verdriet moet omgaan
mijn gedachten zijn voortdurend bij jou
ik word gek van mijn eigen denken
ben ik nog wel normaal?
ik sta met jou op
ik ga met je slapen
heb jij me betoverd?
je bent niet dood , DIRKSKE
ik schreeuw het van de daken:
"kom terug, nu het nog kan ? "
waarom heb je "ons" verlaten ???
Mamske
Geschreven door Mams/Nicole om 04:56
Reageer op dit bericht