Archief

voor jou kusjes van je Mamske

Heel diep van binnen, zit er intens verdriet
Ik zit hier alleen te huilen, want wil dat niemand het ziet
Heel in de verte, hoor ik nog zachtjes je stem.
Jij, je bent er niet meer,
Nog 1 keer, je even aanraken, voelen,
1 keer je echt kunnen zien.
Helaas het kan niet meer, 
Het doet me veel verdriet en pijn, dat ik niet nog even bij je kan zijn. 
Maar aan de hemel zal ik je zeker herkennen,
want jij bent mijn allermooiste ster!!!!
Miljoenen kusjes van mij aan jou zijn nog niet genoeg!!!!
Je mamske

Als tranen voor de zon ben jij verdwenen.
Geen afscheid…
Geen zoen…
Zomaar ineens weg
Ik kijk in het rond.
Overal zie ik zonnestralen en lucht.
Maar nergens een jij…
Weet niet waarheen je bent
Maar iets weet ik heel zeker.
Zoals jij was er maar 1.
Je mamske

De lijst met vragen..
Eén die altijd terug komt..
Waarom? Waarom ben je weggegaan?
Waarom stopte jou hart ineens met slaan?
Waarom, waarom jij?
Mijn leven is gestopt op de dag dat jij doodging..
Op de dag dat jij de wereld verliet..
Jou lichaam lag daar.. levenloos op de grond
Ik dacht dat ik barste van de pijn..
Ik besefte dat het nooit meer...
Nooit meer hetzelfde ging zijn..
Ik ben veranderd sinds jij wegging ..
het lijkt soms wel alsof ik ook doodging..
Elke eenzame nacht fluister ik zacht..
Mijn lieve engel.. Slaap zacht..

Je liet me achter.. helemaal alleen en verdwaasd!
Zoveel tranen vielen naar beneden,
Niet alleen van mij.. maar ook van zoveel andere mensen.
Die zoveel verdriet hadden om jouw verlies.
Nog steeds is het niet te verwerken.
Ben ik bang anderen te verliezen?
Wat al het geval is…………………………………….
Want zoveel mensen hebben mij nu voorgelogen.
Ik weet niet hoe ik me jou nu kan voorstellen.
Want jij bent voor eeuwig weg van mij.
Weg van de aarde, nu in de hemel.
Ik hoop dat het goed gaat mijn lieve Zoon ,
Want spoedig zal ik naar je toe komen..
Je Mamske

ze zeggen dat
de tijd alle wonden heelt
maar waarom voel ik dan
na al die tijd nog zoveel leed

ze zeggen
't wordt tijd dat je weer
beter leert leven
maar is verdriet hebben
dan zo verkeert?

ze zeggen
dat het wel zal wennen
dat het overgaat
ze weten niet dat ik
nog vaak tegen je praat

ze zeggen
dat de zon toch altijd
weer zal schijnen
maar niet,dat de pijn
nooit zal verdwijnen

ze zeggen,ze zeggen
maar weten niets
het doet pijn als je een
stukje van jezelf verliest

de herinnering aan jou is fijn
en ook de gedachte
dat we ooit weer samen zijn...

Even naar binnen lopen en wat vragen,
Dat kan je niet meer.
Even naast me zitten en wat praten,
dat kan je niet meer.
Even een kus of een knuffel geven,
Dat kan je niet meer.
Even tegen me zeggen dat je van me houd
Dat kan je niet meer.
Alles is weg,alles voelt leeg.
Maar niet in mijn hart,
daar leef je in voort.
Niet in mijn hoofd,
daar hoor ik je nog,
Je lieve woorden en je superlieve lach.
Ik zal altijd blijven zeggen lieve Zoon,dat ik van je hou en altijd aan je zal blijven denken.
Mijn allerliefste Zoon ,
het was een eer en het was fijn,
Om de moeder van zo een lieve en goede Zoon te mogen zijn.
Speciaal voor jou mijn Zoon van je Mamske