ijl
<<<< klik afb. voor vergroting
ijl
doorschijnend
zweeft ze kalm
haast uitdagend
in haar eentje voort
passeert tuinen
ontwijkt
als door een wonder
talloze bomen
onkwetsbaar
waant zich
de laatst overlevende
uit vrolijk kinderspel
de hoge muur
komt angstig dichtbij
uit "Achtertuinen"
© Eli Stater
rookpauze
rookpauze
als alibi een sigaret
op m'n balkon
drie huizen verder
werkt ze, in de tuin
niet heel jong meer
wel lang en slank
frivool gekleed
d'r haar kastanjebruin
genoeg gesnoeid
bemerkt ze mij
draalt nog even
wat takken te kort
over en weer
verstolen blikken
tijdig afgewend
uit "Achtertuinen"
© Eli Stater
de zee is teer
de zee is teer
eindeloos
kust de zee het land
het strand gestreeld
door duizend witte monden
strandvuil van landrotten
deert haar niet
het zal haar
niet verwonden
maar altoos
dumpen zeebonken
het gif in haar neer
en hoe zal zij nog kussen
haar adem vergeven
van chemicaliën en teer
© Eli Stater
voorbij de einder
voorbij de einder
het is zijn tijd
klimmend ontvliegt
een oude zilvermeeuw
de kust
om, naar men zegt
in de hoogte
dood te blijven
aan de vloedlijn
nog slechts
een paar besmeurde veren
boven aangekomen
plots als verstard
de spieren
zeilt hij nog door
bewegingloze vleugels
statig
tot het uiterste gespreid
zo talmt hij nog even
roerloos zeilend
in de tijd
ongezien vanaf het land
zal hij
de kim voorbij
het water raken
een enkele maal
bij kalme wind
ziet een zeeman
langs het staande zeil
een dode vogel
neerwaarts zweven
© Eli Stater
speelboot
speelboot
kinderen zie ik juichend
op hem klimmen, springen
als op de schoot van opa
gekluisterd aan zijn stoel
de stoere sleepboot van weleer
voorgoed in het zand gevangen
op de top van 't smalle duin
werkeloos, afgedankt
uitgeput is hij
de werker van de watervlakte
tot rust gedwongen
in een zee van zand
vanaf de top
kijkt hij zwijgend uit
over ooit zijn oneindige zee
© Eli Stater
vuurtoren b.d.
foto: onbekend
fotobewerking: Eli Stater
vuurtoren b.d.
nog staat hij
in afgekalfde duinen
schijnbare
rots nabij de branding
op het wit van z'n magerte
worden rode strepen valer
door nooit aflatende
ziltbombarde
de wind als kanonnier
redde nabestaanden
van droefenis
beheerst nu door
de weemoed
van een bleekbruine
prentbriefkaart
licht gaf hij
en gaf hij op
versplinterd het glas
van zijn zilv'ren oog
dat zelfs zo hoog
nooit meer ziet
zelf nu bestraald
door duisternis
© Eli Stater