Eenzaamheid als vriend
Wat zou het leven mooi
zijn als er alleen maar
vreugde, liefde en geluk
zou zijn. En er voor
verdriet en pijn geen
kansen zouden zijn.
Maar helaas bestaat
deze wereld niet en
kun je ze ook niet
creëren. Je moet ze
met al je gevoelens
delen in dit leven.
En soms zijn er van
die dagen dat de
eenzaamheid je komt
plagen en je vanuit
een hoekje zit aan te staren.
Het verlangen naar een
goed gesprek, een knuffel
of een schouderklopje.
Maar de eenzaamheid kan je dit
alles niet kan geven. Vrienden
die ooit vrienden waren hebben
je nu de eenzaamheid als vriend
gegeven.
Niemand die je vraagt hoe
het met je gaat, niemand die
je vraagt red je het wel,
niemand die je tranen
droogt, niemand die zijn/haar
kostbare tijd aan je wil schenken.
Zij zijn nu gelukkig in hun
leven en zijn jou gewoon
vergeten. Toch hoop je dat
de eenzaamheid als vriend
ooit je huisje zal verlaten en
er nieuwe vrienden komen die
plaats maken voor gezelligheid
en zij de eenzaamheid voor altijd
de deur zullen wijzen.
