Die styl van Julius Dreyfsandt -Afrikaans

Julius Dreyfsandt Zu Schlamm, Dichter und Prosaautor.
.
Ich gönne mir ein wenig Ruhe.

Heute Morgen waren meine Gedanken leicht
und ich spazierte durch das kleine Wäldchen bei meinem Haus
.
Ich wollte heute Morgen ein wenig Ruhe finden
manchmal ist es zu Hause zu hektisch
Und dann versuche ich, zusammen mit meinem Freund,
in diesem Fall dem Hund,
den ich sehr liebe, ruhe zu finden, der mentalen Falle zu entkommen
.
Ich gehöre zu den vielen Menschen, die heutzutage auf der Suche sind,
nicht um Tiere zu jagen, sondern um selbst gejagt zu werden,
In unserem modernen Denken wollen wir mithalten
Unsere tiefsten Sehnsüchte liegen tief, verborgen
.
Nun sind diese Zeiten nicht so friedlich wie sonst
(ich weiß nicht, ob das stimmt)
aber Stress ist sicherlich ein Übel,
das nicht an meiner Haustür Halt macht

.
Vandag dink ek ek gaan berge verskuif
Of dalk kan ek een keer per jaar nie meer
die bos vir die bome sien nie
Of liewer, ek kan nie meer die bodem van my kas sien nie
Links, die baadjies en 'n paar netjiese bloese
Regs, 'n woonstelblok
Wie se inwoners ek nie meer ken nie
.
Gister het ek nuwe klere gekoop
dit moet die lente wees wat in my wakker word
Ek het dit in die winkelsak gelaat
Ek het nog nie aan ruimte gedink nie
en uit die oog is soms 'n goeie remedie
.
Tog toe ek opstaan, het ek 'n netjiese idee gekry
nie dat die nuwe klere netjies weggesteek was nie, nee
Ek het die enorme ruimte gesien wat ek geskep het
deur my boekkaste te begin organiseer, dit wil sê, om dit uit te ruim:
'n heel nuwe wêreld het vir my oopgegaan.
.
Binnekort gaan ek my klere sorteer tussen my bestaande klerekas
en die leë boekrakke. Ek was uit my nate;
ek het iets gevind om 'n einde te maak
aan die oorvolheid agter my IKEA-klerekas
(wit, self inmekaar gesit).
.
Geluk is iets wat jy vir jouself moet skep, sê ek nou, maar hierdie oplossing,
waarna ek jare lank in my donker slaapkamer-en-biblioteek gestaar het,
ontvou nou in die lentelig ('n vinnige slukkie tee).
.
Ja, dat daardie Columbus-eier, ongekook,
'n blik op groter openheid in denke en optrede bied, is 'n eenmalige wonder.

Prosa
.
Pa
.
sy hand, met kort,
dik vingers, rus
op myne
.
daaroonder, die tafeldoek
soos 'n warm bed
in 'n flitsende oomblik
.
'n sagte gebaar
wat 'n verlange gestild het,
in 'n teer omarming
.
die herinnering nog steeds
herken die krag
.
(1962)
.

langs akkers van skroom
slenter ek – of eerder
skuifel ek vorentoe,
huiwerend om doelloos
in ’n verwarrende droom
te trap.
.
is ek dan nog myself,
eerbiedig aards,
of ondergaan ek bloot
sielkrampe?
.
my afwaarts gerigte oë
begrens, soos knellende bondels
van swart lig, al hoe meer
my krimpende bors,
.
totdat ’n knellende gees
die nog oorblywende
lewensade gedors het –
deur vrees, die meeste.