386. DAUTEWEYERS / DORPSBEMDEN - DIEPENBEEK

Gempewandeling - Tielt-Winge.

Start / ligging: aan de Gempemolen, Gempestraat 56 Tielt-Winge.

Gempe is een gehucht van Sint-Joris-Winge en ligt in deelgemeente Tielt-Winge.

Parking: grote parking aan rechterkant van de molen.

Afstand: rondwandeling van 3,5 km en heen-en terug Gempevijver 2 x 150 meter.

Wandelwegen: grindpad, holle wegen, bospaden en plankenpad.

Bewegwijzering: wandelknooppunten volgen van het wandelnetwerk Hagelandse Heuvels.

De afgewandelde wandelknooppunten zijn: 237 - 59 - 236 - 235 - 237.

Wandelbord: staat aan de bosrand, achterkant van de molen.

De 13e-eeuwse Watermolen op de Winge of Gempemolen bleef tot in 1728 de abdijmolen van de zusters Norbertinessen van Gempe.

Het klooster van Gempe is een voormalige priorij van zusters norbertinessen, zij hebben de molen lange tijd verpacht aan een maalder.

Tijdens de Franse Revolutie kwam de molen definitief in privéhanden.

Na jarenlange stilstand werd de watermolen in 1990 aangekocht door de brouwerij Haacht.

Het molenhuis werd door de brouwerij gerenoveerd en omgevormd tot café, is tegenwoordig een brasserie (was gesloten).

Ook de molen is maalvaardig herstel, volledig nieuw eikenrad gebouwd, het sluiswerk en de molengoot werden vervangen.

De molen bevindt zich op de Molenbeek, vlak bij de samenvloeiingen met de Sassenbeek, de Kraaiwinkelbeek en de Wingebeek.

Goed om te weten, de naam 'Gempe' zou van Keltische oorsprong zijn en betekent 'samenvloeiing'.

De wandeling begint aan de achterkant van de molenaarswoning, hier staat het bord: wandelnetwerk Hagelandse Heuvels.

Volgen de Bensbergstraat een grindweg en steken ter hoogte van wandelknooppunt 59 de Wingebeek over.

Voorbij een riante villa volgen wij een holle weg en komen uit in het vrij toegankelijke Troostembergbos.

De benaming van het bos verwijst naar de adelijke familie 'de Troostemberg' die er tot 1981 eigenaar van was.

Het bos 56 hectare groot is nu eigendom van het Vlaamse Gewest, Agentschap Natuur en Bos staan in voor het onderhoud.

Het is een typisch loofbos met beuken, tamme kastanjes, Amerikaanse eiken en berken.

Prachtige beuken- en tamme kastanjedreven leiden ons tot op de Bensberg, een Hagelandse heuvel.

Op de Bensberg ligt een hondenweide met picknickplaats en kunstwerk.

Het hoogste punt van de Bensberg is gelegen op 82,5 meter boven de zeespiegel, met weidse vergezichten op de omgeving.

Na een stevig daling door een holle weg zitten we in de Vallei van de Winge.

Een plankenpad loods ons door de vochtige vallei, gelukkig ligt ze er droog bij, door weinig neerslag van de laatste maanden .

Daarna brengt het Molenpad ons terug tot bij de Gempemolen.

Bezoeken nog de Gempevijver nabij knooppunt 238, vijver ligt rechts van woning met huisnummer 52.

Het is één van de spaarvijvers aangelegd om in de zomerperiode als het debiet niet altijd volstaat om de molen toch aan te drijven, spaarvijvers boden hiervoor een oplossing.

Zowel de Molenbeek, Sassenbeek en Kraaiwinkelbeek zijn drie opgestuwde beken die in verbinding staan met de spaarvijvers.

Tips / opmerkingen: volgens de geschiedenis was het Klooster van Gempe gevestigde ergens in de buurt van het huidige gehucht Gempe.

De voor het klooster voorspoedige achttiende eeuw werd dramatisch beëindigd met de opheffing van de instelling in 1795 tijdens de Franse Revolutie.

Alle bezittingen werden door de Franse overheerser in beslag genomen en het klooster werd verkocht en afgebroken.

Meer info over de Gempemolen: 

Wandeldatum: begin oktober, tijdens midweek wandel- en fietsvakantie in de Hagelandse Heuvels, het was mooi weer.

De Kwadeschuur wandeling - Lubbeek.

Start / ligging: aan de Sint-Bernarduskerk.

Het is de parochiekerk van het Lubbeekse gehucht (plaats) Sint-Bernard, gelegen aan Staatsbaan 178.

Parking: grote parking achter de kerk.

Afstand: rondwandeling van 8,7 km.

Wandelwegen: straten, autoluwe betonwegen en enkele holle wegen.

Bewegwijzering: zeshoekige bordjes met Kwadeschuur wandeling op en richtingwijzer (zie foto 6).

Wandelbord: nee, is te downloaden:   

De Sint-Bernarduskerk is in 1908 gebouwd in neogotische stijl.

Het betreft een bakstenen, driebeukige kruiskerk met een tegen het koor aangebouwde toren en een driezijdig afgesloten koor.

Deze kerk was begin 21ste eeuw niet meer als parochiekerk in gebruik, ze wordt herbestemd.

Wij wandelen richting de verkeerslichten en steken veilig de drukke Staatsbaan over en zoeken de Kraaiwinkelstraat op.

Via de Kraaiwinkelstraat en de Dunberg wandelen wij tot aan de Onze-Lieve-Vrouwkapel.

Ze staat hier tussen twee statige lindebomen, het interieur van de kapel is leeg, geen heilige beelden.

Tegenover de kapel verlaten we het dorpscentrum via de Driesweg, een betonweg stijgend richting velden.

Na het passeren van laagstamboomgaarden zitten we in open veld en hebben enkele prachtige vergezichten op Sint-Bernard en op de Hagelandse Heuvels.

Talrijke velden kleuren geel rond deze tijd van het jaar, het is de gele mosterdplant die de akkers kleuren, het is een groenbemester.

Groenbemesters hebben verschillende functies en kunnen helpen bij het verrijken van de bodem met voedingsstoffen, het verbeteren van de bodemstructuur en het onderdrukken van onkruid.

Ze worden vaak geplant tijdens "braakliggende" periodes, bijvoorbeeld in de winter.

Zo voorkom je dat de grond leeg blijft en erosie plaats vindt.

Aan de T-splitsing gaan wij rechtsaf, volgen de Paashofweg ongeveer 500 meter.

Daarna nemen wij rechts Buurtweg 22, een mooie holle weg die sterk daalt.

De holle weg is beter bekend als de oude baan naar Jodoigne.

Komen uit op de Ledigheidweg met mooie panorama's rechts, links weilanden en de Bayboschhoeve, een grootschalig melkveebedrijf.

Voorbij buurtweg 10 nemen wij het Consciencepad, genoemd naar de bekende romanschrijver Hendrik Conscience.

Conscience zou hier tijdens de Tiendaagse Veldtocht als 19 jarige hebben overnacht en gevochten.

Het was een belangrijke veldtocht in geschiedenis van België en Nederland.

Hij werd gevoerd van 2 augustus tot 12 augustus 1831.  

Het Consciencepad gaat stevig bergop, we wandelen langs houtkanten, deels holle weg en langs glooiende weilanden.

Eenmaal boven staat er voor ons de Watertoren van de Bollenberg, bouwjaar 1979, Inhoud 1.250 m³, hoogte 13 m.

Hij staat hier op het hoogste punt van Lubbeek, namelijk op 102 meter hoogte.

Na het bezoek aan de watertoren nemen we de Kwadeschuurstraat, passeren enkele oude landhuizen.

De betonwegen Bergenhofweg en Waasbergweg brengen ons naar de hoger gelegen velden met mooi uitzichten, onder andere op Lubbeek.

Aan het verlengde van de Hertswinkelweg wandelen we door een holle weg.

Spoedig zitten we terug in de dorpskern, via de Kwadeschuurstraat, Dunberg en de Kraaiwinkelstraat bereiken we de Staatsbaan en kerk.

Tips / opmerkingen: deze wandeling moet het hebben van de prachtige panorama's onderweg en een aantal diep uitgesneden holle wegen.

De Molen van de Geestbeek, Geestmolen of  Sint-Bernardus Molen ligt niet langs de wandelroute.

Van de windmolen gebouwd in 1870 blijft alleen de romp zonder kap over, staat aan de Geestbeek 9.

Wandeldatum: begin oktober, tijdens midweek wandel- en fietsvakantie in de Hagelandse Heuvels, het was mooi weer.

Dorpswandeling - Eigenbilzen, deelgemeente van Bilzen.

Start / ligging: vertrekpunt is de Schaaienbosstraat aan het kruispunt met de Vossenkuilstraat.

Parking: tegenover het vertrekpunt is parking voorzien.

Afstand: rondwandeling van 5 km.

Wandelwegen: straten, steegjes, bos- en veldwegen.

Bewegwijzering: ijzeren zeshoekige plaatjes met als opdruk ontdekt het dorp, witte driehoek als richtingwijzer.

Wandelbord: staat op de mooie zitbank die er staat.

De wandeling is samengesteld door de Landelijke Gilden van Eigenbilzen.

De wandelroute is ook te downloaden, met de nodige info over de bezienswaardigheden en wandelplan, is een aanrader: 

Kunst in het Dorp, de grote hand die hier staat in cortenstaal, is 3,50 meter hoog en 2,5 meter breed.

Er is een uitgebreid historisch verhaal rond de hand, wij onthouden dat de grote hand met daarin kleine handjes symbool staat voor de samenhorigheid van het dorp, de hechte gemeenschap die het dorp nog kent.

Wij volgen de richtingwijzer(eerste staat op de bank) en wandelen naar de Kerkhoflaan.

Nemen aan de linkerkant van de kerkhofmuur een pad dat naar de spoorweg beneden loopt.

Spoorlijn 20 Hasselt - Maastricht deed dienst als passagiersvervoer en goederenvervoer, werd in 2020 definitief gesloten.

Tegenwoordig is de spoorlijn tussen Munsterbilzen en Eigenbilzen wel nog in gebruik als railbike (spoorfiets) lijn.

We steken de spoorweg over en klimmen terug omhoog en volgen de Sint-Ursulastraat en Sint-Niklaasstraat.

Wandelen richting Hartenberg, deze straat loopt ten westen van de kerk.

Hier staat het voormalige gemeentehuis van Eigenbilzen en gemeenteschool, het complex doet nu dienst als feestzaal.

Het fraaie complex is in eclectisch getinte neoclassicistische en neo-romaanse stijl gebouwd en dateert uit het derde kwart van de 19de eeuw.

Lichtjes bergop slaan wij linksaf een veldweg in, genaamd Peerput.

Voorbij een hoogstamboomgaard bereiken we het Kattekoët, een mooi uitzicht vanaf het rustbankje richting lager gelegen weilanden.

Een bospad loods ons door het Brielbos, het bos ligt aan de rand van natuurgebied de Krombeekvallei.

Het bos wordt hier beheerd door Orchis vzw, een regionale natuurvereniging actief in Belgisch Limburg.

Voorbij het bos brengt de goed aangeduide bewegwijzering ons via straten en steegjes richting de kerk.

Onderweg passeren we nog de Cielenkapel of Sint-Anna-ten-Drieën-Kapel, die dateert uit 1754.

De Sint-Ursulakerk op het Eigenbilzenplein is een neogotische kruisbasiliek, die van 1908-1910 werd gebouwd in baksteen, kerktoren is uit mergelstenen gebouwd.

De kerk is te bereiken via een hoge spitsboogvormige toegangsboog van gemetselde natuursteenblokken, met erbovenop een dominerend beeld van Kristus-Koning.

Op het plein voor de kerk staat het herinneringsmonument ter ere van de Oorlogsslachtoffers.

Wij nemen tegenover de kerk de Winkelomstraat en passeren aan huisnummer 9 een dubbel herenhuis, dat dateert uit 1825.

Verderop staat de vierkantshoeve Bij Timme, is gebouwd begin 18de eeuw en is opgetrokken met speklagen en mergelblokken.

De hoeve is genoemd naar Thomas Lathouwers die in 1856 de winning verbouwde.

Via de Eendepoelstraat komen wij uit op de Schaaienbosstraat en gaan rechtsaf tot het einde van de straat.

Nemen links het Waterkaulsteegje tot aan de Langeikent, is een bunker uit de Tweede Wereldoorlog.

Deze Mitrailleurbunker is één van de vier bunkers boven op het talud langs het Albertkanaal, gebouwd in 1939 als onderdeel van de dekkingstelling aan de oostgrens van het land.

De vier vormen hier een tweede linie achter de oeverbunkers langs het kanaal.

Via het Waerenbergpad, de Veldweg en het Driesenpad komen wij uit op de Schaaienbosstraat.

Schutterij O.L.V. Presentatie passeren we nog voor wij ons beginpunt bereiken.

Tips / opmerkingen: bij de meeste bezienswaardigheden hangt een informatiebord.

Voor buggy's- en rolstoelgebruikers is de wandelroute ingekort, zie blauwe stippellijn op het wandelplan.

Wandeldatum: zaterdag 6 september 2025, mooi wandelweer.

Landschapswandeling Wijerbos - Wijer, deelgemeente van Nieuwerkerken.

Start / ligging: Grotestraat, schuin tegenover de kerk van Wijer.

Parking: op het plein.

Afstand: rondwandeling van 4 km.

Wandelwegen: grindpaden, bos- en graspaden, straat.

Bewegwijzering: blauwe ruitjes.

Wandelbord: aan de inrit van de  parking.

Wandelen richting de Sint-Pietersbandenkerk en gaan voorlangs de kerk.

Het bakstenen zaalkerkje met ingebouwde westtoren dateert uit 1824 en is gebouwd in neoclassicistische stijl.

In 1957 werd het transept en een nieuw koor bijgebouwd.

Rechts van de kerk bevindt zich het 3 meter hoge Lambrechtsmonument.

Na de Tweede Wereldoorlog richtte het Limburgse provinciebestuur het monument op.

Het staat er ter ere van de familie Lambrechts en tevens alle Limburgse verzetsmensen.

De familie Lambrechts waren verzetsstrijders, die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn gestorven, enkel zoon Tony bleef in leven.

Het monument bestaat uit een muur waar een bronzen beeldhouwwerk is aangebracht, waarop vader Lambrechts en drie van de vier zonen staan afgebeeld.

Achter de muur ligt in een perk drie van de vier zonen en de vader en de moeder begraven.

Het perk is voorzien van een vloer van hardsteen met in het midden een groot kruis van gepolijste steen.

Achter dit kruis zijn op vier rechthoekige stenen platen centraal de namen van de vier broers met foto’s en geboorte- en sterfdata aangebracht.

Achter het monument bevindt zich de Missie Kruiskapel uit 1878, met de pastorij op de achtergrond.

Wij volgen ongeveer 200 meter de Grotestraat en gaan dan linksaf.

Wandelen langs de begraafplaats van Wijer richting de achterkant.

Hier ligt een wandelbrug over de Wijerbeek, deze beek ontspringt ten zuiden van Wijer en mondt ten noorden van Wijer uit in de Herk.

Een graspad loods ons langs jonge bomen, hier zijn sinds 2022 ongeveer 29 hectare beplant met inheemse, klimaatrobuuste loofbomen.

Agentschap voor Natuur en Bos (ANB) heeft hier akkerland aangekocht in 2020 en heeft nu de gronden omgevormd tot bos.

De bomen, nu amper 30 cm hoog,  moeten op termijn een volwaardig bos vormen, de bosuitbreiding zal dan aansluiten bij het huidige Wijerbos van zo’n 20 hectare.

Ter hoogte van een perenplantage staat een infobord over het Wijerbos en de uitbreiding.

Via een grindweg bereiken we een poel aan de rand van het Wijerbos.

De vraag is of er leven zit in de poel, het gekwaak van kikkers is er niet te horen en er beweegt niet veel.

Verderop zitten we in het schaduwrijke bos en volgen er bos- en graspaden.

Passeren enkele borden met doorgang verboden, het staat er ter bescherming fauna & flora.

Hier zitten we aan de rand van de historische boskern van het Wijerbos, deze gaat terug tot de veertiende eeuw.

Er staan bijzondere planten die het goed doen in het oude bos, zoals valse salie, bosandoorn en gele dovenetel.

De bosuil voelt zich hier thuis, het is wel een nachtvogel en zelden te zien overdag.  

In het bos ligt ook een mooi droog dal, ontstaan door de erosie van afstromend regenwater.

Het bos bestaat voornaamlijk uit populieren, verder gewone es, paardekastanje, els en eik.

Via een dreef bereiken we het Kasteel van Wijer, gelegen op een domein van 2,6 hectara.

Het oorspronkelijke kasteel is vrijwel verdwenen, afgezien van de donjon met traptoren uit de 16de eeuw.

Het geheel is sterk verbouwd op het einde van de 19e eeuw, zo werden op de donjon neogotische kantelen aangebracht.

De kasteelhoeve was oorspronkelijk verbonden met het kasteel via een ophaalbrug, maar sinds de 17e eeuw door een stenen brug.

Het is een vierkantshoeve, deels nog met een kern in vakwerkbouw, is gegroepeerd rondom een rechthoekige binnenplaats.

Bestaat uit  boerenwoningen, hoeven gebouwen (enkele losse bestanddelen), wagenhuis, schuren en stallen.

Aan het domein ligt ook nog een mooi rozentuintje en grote moestuin.

Wandelen daarna richting auto, passeren nog de Wijerbeek, deze beek voedt de brede gracht van het kasteel.

Tips / Opmerkingen:  een kortere wandeling van 2,5 kilometer (groene rechthoekjes volgen) is ook geschikt voor rolstoelen en buggy’s.

Meer info over de rijke geschiedenis en beschrijving van het Kasteel van Wijer: 

Wandeldatum: zondag 3 augustus 2025, ideaal wandelweer.

br />

Grote boswandeling - Korspel.

Start / ligging: voor de kerk van Korspel, in de Kroonstraat 36.

Korspel is een gehucht in Beverlo, het gehucht ligt ten oosten van het centrum van Beverlo en het wordt gescheiden door de spoorlijn van Hasselt naar Mol.

Parking: op het plein voor de kerk.

Afstand: rondwandeling van 9,3 km.

Wandelwegen: bos-en zandwegen, fietspaden en asfaltweg.

Bewegwijzering: de door ons afgewandelde wandelknooppunten zijn: 7 - 8 - 9 -10 - 2 - 1 - 3 -4 - 6 en 7.

Wandelbord: tegenover de kerk, op de hoek van het plein.

In 1931 werd in Korspel een zelfstandige parochie opgericht, toegewijd aan het Heilig Hart.

Enkele jaren later, in 1934 werd de Heilig-Hartkerk ingewijd.

De kerk is een bakstenen zaalkerk met een aangebouwde vierkante toren.

Links van de kerk staat het Heilig-Hartbeeld en rechts staat een kleine Lourdesgrot.

Wij steken de Kroonstraat over en verlaten het centrum via Steeg en Vossenhoek en zitten spoedig in de bossen.

Tussen wandelknooppunt 8 - 9 en 10 zitten we in de bossen van de Korspelheidestraat.

De bossen van Korspel bestaan uit dennenbossen: grove den en Corsicaanse den, met als ondergroei berk, eik en vogelkers.

Tussendoor liggen aan de bosrand enkele percelen landbouwgrond met graanteelt op.

Passeren het pijlerskapelletje van de Heilige Familie, deze staat op de hoek van de Korspelheidestraat - Wittevennestraat.

Tussen wandelknooppunt 10 en 2 doen we de beekvallei van de Kleine Beek aan.

De beek is een zijrivier van de Demer, ontspringt hier in de buurt van Beverlo.

Ze veranderd onderweg verschillende keren van naam: Genemeerbeek, Winterbeek, Grote Beek.

De beek mondt na een traject van 32 km onder de naam Hulpe in Scherpenheuvel-Zichem uit in de Demer.

Aan wandelknooppunt 01 ligt een nat heidegebied met weids uitzicht op de Mijnterril nummer 2 van de voormalige Steenkoolmijn van Beringen.

Tussen 1941 en 1949 werd hier 11.600.000 m³ steen gestort en ontstond de 125 m hoge steenberg.

Na de sluiting van Beringen Mijn in 1989 werd de terril eigendom van het Agentschap voor Natuur en Bos.

De steenberg werd opnieuw vormgegeven om verschuivingen en verzakkingen te voorkomen en daarna bezaaid en van wandelwegen voorzien.

Wij volgen een deel van de omheinde Mijnterril 02 en bereiken via bos het wandel-en fietspad langs de spoorlijn 15 Hasselt - Mol, deze lijn werd in 1878 aangelegd.

Verderop aan de Genemeerstraat ligt achter ons de watertoren van Beverlo.

De watertoren werd in 1982 gebouwd, is 52 meter hoog en bevat een waterreservoir van 3000 kubieke meter.

Het is daarmee qua capaciteit de grootste watertoren van Limburg.

We steken voorzichtig de drukke Korspelsesteenweg over en passeren de kapel van Genemeer.

De schaduwrijke Sint-Martenstraat brengt ons tot bij het bos aan de Groenhoekstraat.

Hier in de bos (lichtjes heuvelachtig) bevindt zich een smalle, oost-west georiënteerde zone met landduinen.

Eens uit het bos wandelen we via de Wurvennestraat en Heidestraat richting de kerk.

Tips / Opmerkingen: niet gezien, aan de Groenhoekstraat 10 staat de Sint-Antoniuskapel uit 1680.

De kapel heeft een mooi 16de-eeuws Antwerps passieretabel en is beschermd als monument.

Zeker een aanrader is de beklimming van de Mijnterril 2, parking aan de Orgelwinningstraat (2 km richting top).

Wandeldatum: maandag 14 juli 2025, afwisselend zon en dreigende wolken, gelukkig geen neerslag.

Natuurgebied Asdonk - Engsbergen.

Start / ligging: aan Brasserie de Kiewithoeve, adres: Goor 12 Engsbergen, deelgemeente van Tessenderlo.

Natuurgebied Asdonk ligt op de grens van Limburgse Kempen en het Vlaams Brabant Hageland, namelijk tussen de dorpen Engsbergen en Molenstede.

Parking: tegenover de Kiewithoeve.

Afstand: rondwandeling van 4,3 km.

Wandelwegen: rustige straten, voetpaden, bos- en veldwegen.

Bewegwijzering: volg de knooppunten van wandelnetwerk De Merode: 307 - 930 - 931 - 46 - 311 - 933 - 310 - 309 - 932 - 307.

Wandelbord: aan de parking, wandelknooppunten De Merode.

Op een infobord staat te lezen dat Natuurgebied Asdonk deel uitmaakt van De Vallei van de Drie Beken, een gebied van ongeveer 351 hectare.

Het dankt zijn naam aan de drie beken die naast elkaar stromen: de Kleine, Middel-, en Grote Beek, merkwaardig de beken krijgen we niet zien.

De Kiewithoeve is een fraaie gerestaureerde hofstee uit 1922 en herbergde vroeger een manège en is nu een gezellig brasserie.

Wij zoeken tegenover de Kiewithoeve de Asdonkstraat op en beginnen te wandelen.

De wandelroute gaat langs gevarieerd bos, wei- en hooilanden, we hebben af en toe uitzicht op droge graslanden.

Aan wandelknooppunt 930 staat een Maria-kapel, ze bevindt zich ter hoogte van het domein Groot Asdonk.

Domein Groot Asdonk is een hoeve met landhuis, niet gezien, privébezit en dus niet toegankelijk.

Passeren wel een vijver, beukenbosje en rode beukendreef die deel uitmaken van de landschappelijke tuin van het domein.

Een volgende bezienswaardigheid is het wit gekalkte Bolhuiskapel, staat op de kruising van de Asdonkstraat en een boswegje.

Het is de oudste kapel van Molenstede en wordt ook wel het wit kapelleke genoemd.

Het beeld van de Heilige Jan Berchmans is er te zien achter het smeedijzeren luikje.

Ter hoogte van de kapel hebben we één van de mooiste vergezichten uit de streek, uitzicht op de Vallei van de Drie Beken.

Tussen wandelknooppunt 311 en 933 ligt rechts van een rij statige beuken een ven of poel.

Voetweg 119, het Dassenaarde Pad brengt ons tot natuurgebied Dassenaarde dat beheerd wordt door Natuurpunt.

Op een infobord staat te lezen: de naam Dassenaarde herinnert aan de dassen die er tot eind jaren vijftig hun burchten hadden.

De das komt er vandaag niet meer voor, hij staat alvast afgebeeld boven op de totem aan de ingang.

Doordat natte vallei gronden afwisselen met droge heuvelruggen is de omgeving bekend om zijn grote variatie aan planten en dieren en misschien in de toekomst terug de das.

Loslopende geiten steken de weg over om te grazen aan de andere kant.

De geiten zijn van de naburige oude natuurboerderij, ze krijgen de vrije loop in Dassenaarde.

Wij passeren het gebouw van Speelpleinwerking Dassenaarde.

Hier kunnen kinderen tussen 4 en 14 jaar zich uitleven midden in de bossen, de activiteiten worden aangeboden door gebrevetteerde (hoofd-)animatoren en een coördinator.

Via een hek bereiken we een heideveld, dat in beheer is van het Agentschap voor Natuur en Bos.

Om de dieren en planten weer kansen te geven herstellen ze hier de oorspronkelijke heide.

Hier wordt gestreefd naar meer open plekken met heide tussen een natuurlijk eiken-berkenbos.

Een schaapskudde graast in de zomer af en toe op de open plekken (niet gezien).

Ooit was een groot deel van het natuurgebied heide, vanaf de 18de eeuw werden lokale overheden verplicht hun woeste gronden in cultuur te brengen of te beplanten.

De bebossing leidde ertoe dat grote delen van de heidevelden veranderden in bossen.

Voetweg 135 deels plankenpad, is genaamd Bottes Vijver.

Het voetpad heeft zijn naam te danken aan het drassig lager gelegen weiland dat regelmatig onder water staat, is dus niet echt een vijver. 

Tussen het wandelknooppunt 309 en 932 volgen wij de bosrijke Prinsendreef.

Daarna brengt de Asdonkstraat ons terug richting het vertrekpunt, Goor (straat).

Hier lag vroeger een vijver, Het Goor.

Talrijke vijvers in het gebied zoals Het Goor, de Kinkesvijver, Den Diepenvijver en Witte Weyer verdwenen in de loop van de 19de eeuw ten voordele van de landbouw.

Tips / opmerkingen: mooie vlakke wandeling, puur natuur.

Informatie over Hoeve Groot Asdonk met tuin: 

Wandeldatum: maandag 16 juni 2025, zonnige dag.

Bedevaartsoord Heppeneert en omgeving.

Start / ligging: aan de Sint-Gertrudiskerk in Heppeneert.

Heppeneert is een gehucht van Maaseik en ligt in de Maasvallei.

Het is een langgerekt straatdorp, gelegen op de linker Maasoever, zodat alleen de westzijde van de straat is bebouwd.

Parking: grote parking langs de kerk.

Afstand: rondwandeling van 3,4 km en heen- en terugwandeling naar de Maas 2 x 300 meter, in totaal 4 km.

Wandelwegen: veldwegen en voetpad langs de winterdijk.

Bewegwijzering: paarse trapezium.

Wandelbord: aan de parking.

Eerst brengen we een bezoekje aan de Sint-Gertrudiskerk, gebouwd in neoromaanse stijl tussen 1871-1886, een bekend bedevaartsoord in de regio.

Hier wordt de Heilige Maagd Maria vereerd onder de titel van Onze-Lieve-Vrouw van Rust en aanroepen tegen alle kwalen die deze rust wegnemen.

Het beeld van O.-L.-Vrouw van Rust is een gedeelte van een eikenhouten passieretabel dat in het begin van de 16e eeuw vervaardigd werd.

Eeuwen terug spoelde dit miraculeuze beeld aan in het naburige dorp Elen bij een Maas overstroming.

Het beeld kreeg eerst een plaats in een kapel in Elen en werd tijdens de Franse periode verborgen gehouden.

Na de Franse Revolutie werd het beeld door de pastoor van Heppeneert overgebracht naar de Sint-Gertrudiskerk.

Het bepleisterd kerkinterieur heeft een fraai neoromaanse muurschildering en houten tongewelf tussen beschilderde rond boogvormige gordelbogen op vlakke pilasters.

De kerk is omringd door een omheind kerkhof met talrijke graven van Kruisheren.

Het bedevaartsoord heeft ook een winkeltje waar religieuze souvenirs worden verkocht.

Langs de kerk ligt de pastorie, alleenstaand breedhuis in neoclassicistische stijl onder wolfsdak  uit eind 19de eeuw.

Boven de deur een rondboognis met  Onze-Lieve-Vrouwebeeld.

Achter de kaarsjes galerij bij de kerk ligt het  Mariapark met kruisweg in kapellen, strooiweide en sterrenweide.

Het monument van de Kaartridder staat in het park.

De legende vertelt ons dat in Heppeneert een edelman genaamd Riddart woonde, in het  ondertussen verdwenen kasteel Borckhoff.

Zijn bijnaam was kaartridder, door schulden met kaarten zou hij ten onder zijn gegaan.

De edelman zou zijn ziel aan de duivel verkopen, afspraak aan de oude brug aan de Zanderbeek.

Zijn vrienden komen dit te weten en raden hem aan tot de heilige Gertrudis te bidden.

Per paard reed hij tot aan de oude brug, zag hij de duivel reeds op hem wachten.

Met een groot lawaai riep de duivel de edelman toe om niet te naderen omdat er een maagd achter op het paard zat.

Toen de edelman omkeek, herkende hij de H. Gertrudes en even later was de duivel verdwenen, dus gered door  Sint-Gertrudis.

Riddart keerde dan luid jammerend naar zijn kasteel terug en leefde nog enkele jaren in strikte soberheid voordat hij stierf.

Aan de achterkant van de sterrenweide verlaten we het Mariapark en volgen een voetpad richting de Scherestraat.

In de Scherestraat staat onder een mooie lindeboom een gietijzeren kruis, er staat een verhaal te lezen over de Sint-Jacobsstok.

Wij volgen de Oude Stockheimerweg is een buurtweg, niet verharde straat tussen de Scherestraat en de legendarische Duivelsbrug.

Wandelen door een agrarisch landschap, in de verte ligt het dorpje Elen.

Passeren het Duivelsburgje aan de Zanderbeek, waar volgens de legende de edelman met de duivel een afspraak maakte (infobord aanwezig).

De Zanderbeek ontspringt in het naburige dorp Neeroeteren en stroomt richting Maaseik waar het beekje uitmondt in de Maas. 

Voorbij paardenweiden met uitzicht op de kerktoren van Maaseik, volgen nog enkele veldwegen.

Verderop aan de Oude Koestraat steken we de winterdijk over.

Nemen het voetpad langs de kilometerslange waterkeringsmuur richting de kerk.

De muur en dijk zijn na zware overstromingen van 1926 aangelegd als bescherming tegen de Maas.

Na de hoogwaterstand op kerstmis 1993, toen het Maaswater opnieuw de dijkmuur bereikte, besloot men tot versteviging van de muur.

Langs het voetpad hebben we prachtig uitzicht op de uiterwaarde(n), het weidse landschap bestaat uit  graslanden en is gelegen tussen de winterdijk en de bedding van de Maas.

Passeren een infobord over het Pelgrimspad, is een rustige, bezinnende wandeling.

Terug ter hoogte van de Sint-Gertrudiskerk nemen we het nieuw aangelegde wandelpad (heen- en terug) door de weilanden richting Maas.

Tips / Opmerkingen: niet gezien, de fontein van de Kaartridder staat in de omgeving van de kerk,  is gemaakt in de vorm van een kaartspel.

Het Pelgrimspad is een  buitendijkse verkeersvrije wandelroute aangelegd vanuit Maaseik naar het bedevaartsoord, is 3 km.

Wandeldatum: vrijdag 23 mei, tijdens midweek vakantie in de Maasvallei bij Aldeneik.

Wandelgebied Aldeneik.

Start / ligging: aan de kerk van Aldeneik, Hamontweg 112.

Parking: aan de zijkant van de kerk.

Afstand: rondwandeling van 7,6 km.

Wandelwegen: rustige straten, graspad, grindweg en Maasdijk.

Bewegwijzering: oranje bolletjes.

Wandelbord: aan de parking.

Het dorp Aldeneik is de oorspronkelijke locatie (oude kern) van het huidige Maaseik.

Hier liet begin 8ste eeuw de Frankische edelman en grootgrondbezitter Adelard een klooster bouwen.

Hij stichtte het klooster ten gunste van zijn dochters Harlindis en Relindis, die de eerste abdissen zouden worden.

De huidige Sint-Annakerk is deels in romaanse, deels in gotische stijl gebouwd in de tweede helft van de twaalfde eeuw en was oorspronkelijk de kloosterkerk.

Vooral het westwerk, hoewel grotendeels neoromaans, is indrukwekkend, met een dwerggalerij en een fraai ingangsportaal.

Vanaf de achttiende eeuw nam de kerk de Heilige Anna, de moeder van Maria, aan als beschermheilige.

Links aan de kerkingang staat het standbeeld van Harlindis en Relindis.

Tegenover de kerk ligt Villa het Hof, een mooi alleenstaand herenhuis in eclectische stijl.

Wij zoeken de Hamontweg op en beginnen te wandelen.

Passeren de brug over de Bosbeek, deze beek ontspringt in Waterschei en mondt na een tocht van 26 km hier verderop in de Maas uit.

Aan de Hamontweg 81 ligt Wijndomein Aldeneyck met inclusief kleine wijngaard.

Het wijndomein wordt uitgebaat door Karel en Tine Henckens-Linssen.

Het  verbouwen van hun 10 hectare grote wijngaard gebeurt op de grind- en kiezel lagen van de Maas en op de zuidoostelijke wijngaard helling.

Op de helling heerst een droger en warmer microklimaat, ideaal voor druiventeelt.

Met veel passie wordt van de druiven wijn gemaakt zoals de Aldeneyck Pinot Blanc, Pinot Gris en Pinot Noir.

De Pinot wijnen van Wijndomein Aldeneyck werden meermaals bekroond tot Beste Belgische wijn!

De wijnliefhebbers kunnen elke vrijdag en zaterdag van 10.00 tot 18.00 uur terecht in de tuin van het wijndomein om de verschillende wijnen te proeven.

Bij minder weer en vanaf november is het gezellig genieten in de degustatieruimte bij de open haard, de hele winter lang!

Vanaf het wijndomein volgen we de Javanastraat tot aan de de veldkapel van Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand en slaan er de Leeuwerikstraat in.

Tegenover huisnummer 23 stappen we ongeveer 300 meter over een breed graspad tot aan de Houtweg die we oversteken.

Voorbij een camping leidt een grindweg ons door de vruchtbare velden richting naburig dorpje Ophoven, onderweg is er ook een wijngaard te zien.

In Ophoven op het kruispunt nemen we de Maasstraat. 

Aan de Maasstraat 55 staat huis Gielen, een fraai laat classicistisch herenhuis van het dubbelhuis type, uit eerste kwart 19de eeuw.

Wandelen de Maasstraat af richting de Maasvallei.

Hier ligt Jachthaven De Spaanjerd aan een voormalige grindplas.

Samen met haven Heerenlaak in Aldeneik tellen ze bijna 1000 ligplaatsen, samen vormen ze een van de grootste binnen jachthavens in West-Europa.

De jachthaven wordt beheerd door Marec DV, zij staan in voor de verhuur van ligplaatsen en het onderhoud van dit terrein.

Wij bereiken aan de Maas de voormalige schippersherberg De Spaanjerd, voor het eerst vermeld in 1753.

Het oorspronkelijke gebouw was een alleenstaand dubbelhuis van vijf traveeën en één bouwlaag onder steil zadeldak, daterend uit de tweede helft van de 18de eeuw.

Het 18e-eeuwse bouwwerk werd volledig verwoest in 1944 en in 1946 weer herbouwd, tegenwoordig wordt De Spaenjerd uitgebaat als taverne-restaurant.

Ter hoogte van De Spaenjerd aan de Maas vertrekt regelmatig het veerpontje over de Maas tussen België en Nederland.

De overtocht is gratis, houd er rekening mee dat de dienst bij hoogwater tijdelijk kan worden stopgezet.

Wij wandelen verder over de verharde Maasdijk met weidse uitzichten op de Maas en zijn brede meanders (natuurlijke bochten van de Maas).

Terug in Aldeneik doen we een rondje omheen  de Mynekomplas, deze grindplas is ingericht als een natuurplas.

Er is een mooi uitzichtpunt vanaf het ponton in het water.

Voorbij de natuurplas volgen we de Herenlaakweg en bereiken spoedig de dorpskern van Aldeneik.

Tips / opmerkingen: niet op de wandelroute te zien, op 100 meter van de kerk ligt aan de Willibrodusweg de fraaie Sint-Harlindis en Relindiskapel.

Een korte wandeling van 3,4 km - blauwe ruitjes gaat richting Jachthaven Heerenlaak.

Wandeldatum: dinsdag 20 mei 2025, tijdens midweek vakantie in Aldeneik.

Landschapswandeling - Mettekoven, deelgemeente van Heers.

Start / ligging: centrum van Mettekoven aan  taverne Martenshof, Mettekovenstraat 2.

Parking: schuin tegenover de kerk.

Afstand: rondwandeling van 4 km.

Wandelwegen: veldwegen, holle wegen, straten en betonweg.

Bewegwijzering: oranje bolletjes.

Wandelbord: tegenover taverne Martenshof, aan de Dries.

De vroegere dries van Mettekoven was de verzamelplaats voor het vee, vanaf zo'n dries vertrokken de boeren met hun vee naar de omliggende weilanden.

Hier aan de Dries, het opgeknapt centraal grasplein (dorpsplein) liggen de huizen, de kerk en drie grote vierkantshoeves mooi gegroepeerd rond het plein.

Het Martenshof is een prachtig gerestaureerde vierkantshoeve, mogelijk te identificeren als het laathof Sint-Maartenshof dat toebehoorde aan het kapittel van Saint-Martin te Luik.

De kern dateert uit de 18de eeuw: hiervan rest slechts één travee van het voormalige woonhuis, in de noordhoek van het erf.

De dienstgebouwen dateren uit de tweede helft van de 19de eeuw.

Het geheel is heringericht als vakantieverblijven, er is eveneens een taverne in de hoeve met streekproducten.

Rechts van het Martenshof ligt nog een vierkantshoeve, genaamd  Hoeve De Brieser.

Deze volledig gerenoveerde hoeve uit de 18de eeuw bestaat nu uit B&B, gastenverblijven en biedt de gasten een oase van rust en tal van ontspanningsmogelijkheden.

Tussen de boerenwoning en het poortgebouw bevindt zich een Maria-kapel, die dateert uit 1943.

De wandeling,wij zoeken de Bergstraat op, dit is de straat links van het Martenshof.

Aan de eerste scherpe bocht naar links gaan we rechtdoor en zitten we in een prachtige holle weg.

De weg is diep ingesneden, met op de steile wanden begroeiing van struiken en bomen.

Voorbij een open veld volgt nog een tweede holle weg met verschillende diepe gaten in de flanken.

De das zou zich hier thuis voelen, maar ook andere kleine dieren vinden hier een veilig onderkomen.

Daarna wandelen wij over een veldweg en bereiken een hoger gelegen picknickplaats met uitkijkpunt.

Vanaf twee reuze hoge stoelen hebben we uitzicht op de omliggende akkers.

Op de rijke leem-krijtbodem worden vooral granen en bieten verbouwd.

Omringd door vergezichten en wandelend langs fruitplantages bereiken we de Romeinse kassei.

De Romeinse kassei is een 2000 jaar oude heirweg tussen Tienen en Tongeren.

Vandaag zijn de kasseien vervangen door een tweesporige betonweg.

Wij passeren in de schaduw van een reuze linde het modern monument van Tjenne de heks, bijnaam voor Johanna Machiels.

Ze werd hier in 1667 na een proces van ruim twee jaar tot de brandstapel veroordeeld.

Afwijkend van de wandelroute, indien men de Romeinse kassei rechtdoor blijft volgen, dan komt men spoedig uit aan de Kapel van Helshoven, bekend als bedevaartsoord.

Wij blijven op de wandelroute en gaan iets voorbij een boomkapel linksaf, veldweg door boomgaarden.

Een smal voetpad leidt ons langs houtkanten, hagen en open veld.

Wij winnen hoogte en zien rechts in een dal natuurgebied Stasveld liggen.

Het natuurgebied bestaat uit kalkrijke graslanden en talrijke poelen.

Kalkgraslanden worden gekenmerkt door een schrale en lage plantengroei, maar uitzonderlijk grote soortenrijkdom.

Ze zijn ook bekend door hun zeldzame soorten, vele orchideeën en gentianen komen enkel in deze biotoop voor.

Achter een hoogstamboomgaard zien we de eerste huizen van Mettekoven liggen.

Terug in het dorpje houden we nog even halt aan de kerk en pastorie.

Parochiekerk Sint-Martinus gebouwd in 1839 is een neoclassicistische kerk die sinds enkele jaren gerestaureerd is en een hele transformatie ondergaan.  

De kerk is letterlijk in het midden door twee gesneden, dus een soort doorkijkkerkje, heeft nu een polyvalente ontmoetingsruimte en  gedeelte  voor kerkvieringen.

De oude pastorie die naast de kerk is gebouwd in 1859, is een dubbelhuis met bijgebouw dat tegenwoordig dienst doet als vakantiewoning.

Tips / opmerkingen: heel wat wandelmogelijkheden vanuit Mettekoven, richting Klein-Gelmen (blauwe ruitjes - 3 km), richting Veulen (rode driehoekjes - 7 km).

De wandeling is zeker een aanrader in de bloesemperiode, dan kan het wel erg druk zijn in het dorpje.

Wandeldatum: zaterdag 26 april 2025, wandeling samen met broer Johan en zijn hondje Nora gemaakt.

Natuurgebied de Herkbeemden - Wellen.

Start / ligging: gemeentehuis van Wellen, Dorpsstraat 25.

Parking: tegenover het gemeentehuis van Wellen.

Afstand: rondwandeling van 4 km.

Wandelwegen: straten, graspaden en veldwegen die er modderig kunnen bijliggen.

Bewegwijzering: rode pijl met verborgen moois op.

Wandelbord: zijkant van de parking.

Wij zoeken de Volmolensteeg op, deze steeg begint aan de rechterkant van het gemeentehuis.

Hier loopt De Herk evenwijdig met de steeg en doorstroomt de rivier Wellen van zuid naar noord.

Passeren de visvijver van Visclub bij Puppe, op deze vijver wordt alleen op karper gevist.

Aan het einde van de steeg staat de bakstenen kapel van het Heilig Hart.

Wij steken de Vloeiherkstraat over, hier ligt een fraaie vierkantshoeve uit de eerste helft van de 19de eeuw.

Het hoevecomplex bestaat uit: boerenwoningen, hoeven, kippenhokken, paardenstallen, schuren, stallen.

De gerestaureerde gebouwen werden heringericht als restaurant Ter Poorte met een feestzaal.

Hier runde de intussen overleden Limburgse topchef Moke (tv-kok) vroeger zijn restaurant en feestzaal Ter Poorte.

Links langs de hoeve volgen we een graspad langs paardenweiden en komen uit op de Zakstraat.

Aan de Zakstraat 1 staat een U-vormige hoeve, gebouwd in vakwerkstijl, datering 1856.

Voorbij een fruitplantage in de Zakstraat slaan wij linksaf.

Via beemd en houtkant bereiken we de Kapel Onze Lieve Vrouw van Lourdes.

De bakstenen kapel uit begin 20ste eeuw heeft een spitsboogvormig portaal met opvallende rotsachtige verwerking van silexknollen in de omlijsting en bekronend kruis van silexknollen.

Prachtig Interieur: Lourdesgrot, rotsachtige afwerking.

De Graetmolen, zien wij vanaf de kapel liggen in de weilanden, wandelen er naar toe.

Het voormalige molencomplex Graetmolen is gelegen aan De Herk en bestaat uit molenaarswoningen, schuren, stallen en watermolen.

In 1876 en 1880 werden stoommachines geplaatst, maar die werden al in 1890 verwijderd.

Nog tot in de jaren 1960 hield landbouwer-molenaar Armand Van Schoenwinkel de molen in werking.

Ondertussen zijn de molenonderdelen verdwenen: molenrad, sluis- en binnenwerk met gietijzeren overbrenging.

In de periode 2006-2008 werden de molen gebouwen fraai gerenoveerd door Jossy Vanhengel, de huidige eigenaar.

Steken de brug aan de Herk over en zitten in natuurgebied de Herkbeemden, in Wellen beter bekend als de Grote Beemd.

Het natuurgebied ligt hier in de Herkvallei, tussen de Grote- en Kleine Herk.

De Herk Beemden is een overstromingsgebied en doet dienst als natuurlijk bufferbekken bij overstroming van de Herk.

Bij hoge waterstand in De Herk stroomt het water het gebied in waar het zelf zijn weg moet zoeken naar het laagste punt in de vallei.

De Grote Beemd werd vroeger gebruikt als “gemene weiden", waar alle Wellenaren tegen betaling aan de gemeente hun vee konden laten grazen.

Omdat het aantal Wellenaren met eigen koeien sterk afnam, verdween dit gebruik en werd het gebied volgepland met populieren om toch opbrengst te krijgen van hun gronden.

Vandaag worden de populieren in de beemden gekapt (gezaagd) en omgezet in bloemrijke hooilanden.

Het beheer van het natuurgebied gebeurt in nauwe samenwerking met Regionaal Landschap Haspengouw en de Wellense vrijwilligers van vereniging 't Bokje.

Naast vochtige weilanden bestaat de natuur hier uit moerasbosjes, ruigtes, meidoornhagen en oude houtkanten.

Er liggen ook verschillende poelen in het gebied, maar door de droge periode staan de poelen er uitgedroogd bij.

De poelen zijn normaal gezien de ideale leefomgeving van de kamsalamander.

Via een veldweg met links de Kleine Herk verlaten we het natuurgebied.

De Bampsweg en Stokstraat brengen ons terug naar de Dorpsstraat, eind van een mooie wandeling.

Tips / opmerkingen: aan het wandelbord start ook nog een ander wandelroute van 3 km - gele pijl, deze gaat richting natuurgebied de Broekbeemd.

In de Herkbeemden kan het behoorlijk zompig zijn na periode van veel regen, het daarom aangeraden om de wandeling te maken in een droogteperiode.

Wandeldatum: maandag 31 maart 2025, mooie zonnige dag.

Verborgen moois wandeling  -  Millen.

Start / ligging: aan de Burcht van Millen, Kattestraat 22 in Millen.

Millen is een deelgemeente van Riemst, ligt op de taalgrens in het zuidoosten van Limburg.

Parking: parkeerterrein aan het eind van de doodlopende Tikkelsteeg.

Afstand: rondwandeling van 3,6 km.

Wandelwegen: straten, steegjes en veldweg.

Bewegwijzering: rode pijl.

Wandelbord: tegenover de Burcht  van Millen.

Geschiedenis: de burcht was ooit het centrum van de heerlijkheid Millen of Milina, die een leen was van het Graafschap Loon.

De oorspronkelijke burcht, mogelijk opklimmend tot de 12de-13de eeuw, wordt in de 14de eeuw omgevormd tot een waterburcht.

In de eerste helft van de 17de eeuw is de tot ruïne vervallen burcht heropgebouwd tot een kasteel, het bleef in deze vorm bestaan tot 1811.

Daarna is het omgevormd tot hoeve en is de donjon en rechtse toren rond 1842-1845 verdwenen.

Vandaag omvat de burchtruïne twee evenwijdige tegenover elkaar gelegen gebouwen, de oostvleugel en westvleugel.

De oostvleugel bevat de oudste kern in de mergelstenen met op de hoek een ronde, mergelstenen toren en is tegenwoordig een toeristisch eetcafé.

De westvleugel is een bakstenen gebouw voorzien van mergelstenen banden en hoekblokken.

Aan het begin en einde van de wandeling doen wij de dorpskern aan, is  beschermd als dorpsgezicht en bezit talrijke historische vierkantshoeves.

De merkwaardigste is Hoeve Hof van Eggertingen gelegen aan de Langstraat 29.

Het betreft een semi-gesloten hoeve, waarvan de gebouwen gegroepeerd zijn rondom een rechthoekig erf.

Deze gebouwen bestaan uit hoeve, stal, dwarsschuur en wagenhuis, hebben mogelijk een oude kern, maar het huidige uitzicht dateert uit de tweede helft van de 19de eeuw.

De kern van de site wordt gevormd door een fraaie, eeuwenoude woonhuis in vakwerkstijl, gebouwd tussen 1546 en 1548.

Aan de achterzijde van het vakwerkhuis bevindt zich een verbouwde donjon, uitgevoerd in mergelsteen op een plint van silex en met banden van kalksteen.

Een andere imposante hoeve is Hoeve Henrotte, St.-Stefanusstraat 2.

Gesloten hoeve met oude kern uit de 17e eeuw, het poortgebouw en de straatgevel van het woonhuis uit eind 19de- begin 20ste eeuw en een recent dienstgebouw ten zuidoosten van het erf.

De stalvleugel ten westen vertoont in de westgevel een structuur van baksteen met mergelstenen speklagen en muurankers.

Tegenover de hoeve staat de Sint-Stefanus kerk, een neogotische kruisbasiliek, gebouwd in 1861 naar ontwerp van H. Jaminé, aansluitend een gotische westtoren uit de 16de eeuw.

Hoeve Dewalleff, gesloten hoeve met woongedeelte uit de 17de eeuw, Tikkelsteeg 13.

De winning is vrijwel volledig herbouwd in de tweede helft van de 18de eeuw, en is nu gerestaureerd en ingericht als restaurant, met feestzalen.

Hoeve Peters in de Millerdries 25 is een gesloten hoeve uit 1873, naast het poortgebouw staat de Onze-Lieve-Vrouw van Lourdeskapel.

Een tweede kapel die wij op de wandeling tegenkomen is de Sint-Antoniuskapel in de Peperstraat.

De kapel is toegewijd aan de Heilige Antonius van Padua en beschermd als monument, het bakstenen gebouwtje dateert uit circa 1900 en is aangepast in 1931 met een sober bepleisterd interieur.

Verderop in de Peperstraat ligt in een weiland de middeleeuwse motte, een gaaf bewaarde motteheuvel, met een doorsnede aan de basis van 36 meter, een hoogte van 7 meter en een omringende gracht van 7 meter breed.

Op de heuvel zijn resten van mortel en baksteen gevonden die erop wijzen dat er een gebouw, mogelijk een donjon, heeft gestaan.

Ongeveer 1 km van de wandeling vertoeven we in de velden. 

Zo hebben wij aan de Doebesteeg en vervolgen vanaf een veldweg uitzicht op de uitgestrekte akkers van Droog-Haspengouw.

Tips / opmerkingen: meer info over de geschiedenis van de heerlijkheid Millen: 

Goed om te weten: tegenover de kerk staat het bronzen beeldje van De Kattevillers,  dit is de bijnaam van de Millenaren, maar ook de naam van de plaatselijke carnavalsvereniging.

Wandeldatum: zaterdag 28 december 2024, zonnige maar koude dag.

Stiltegebied Zwarteput - Zutendaal.

Start / ligging: in Roelen, een gehucht van Zutendaal.

Parking: op de overgang Roelerweg en Kiewitseweg 3 - 5.

Afstand: rondwandeling van 4,5 km.

Wandelwegen: boswandeling met brede boswegen.

Bewegwijzering: groene rechthoekjes.

Wandelbord: aan de bosrand.

Het gehucht Roelen bestaat uit een 10-tal huizen en een paar hoeves.

De naam zou ontstaan zijn bij het brongebied van de Roelebeek die toen “Breecke” genoemd werd.

Wij wandelen tot voorbij het laatste huis-nr.11 van het gehucht en in de scherpe bocht naar links staat rechts het wandelbord.

Op deze wandeling doen we een deel van stiltegebied Zwarteput aan, het gebied strekt zich uit op de grens van de gemeenten Bilzen, Lanaken en Zutendaal.

Het gebied dankt zijn naam aan een oud bronnengebied dat is gelegen op de overgang tussen Kempen en Haspengouw.

Aan het begin van het bos hebben wij de keuze: de rondwandeling rechtsaf of rechtdoor beginnen, kiezen rechtsaf.

Passeren meteen een rustig gelegen boshuisje genaamd Het Uilen Huisje.

De bossen van Zutendaal bestaan hier uit loof- en dennenbossen.

Het is midden herfst, de meest fotogenieke periode van het jaar in de bossen.

Bomen vertonen nu de prachtigste rode, bruine en gele herfsttinten.

Ook enkele paddenstoelen en zwammen komen we onderweg tegen.

Verderop volgen we de Stevoordseweg, met links de bosrand en rechts paardenweides.

Daarna is het opletten voor paard en ruiter, zitten op het recreatieve ruiterpad met hindernisparcours.

Na een daling bereiken we een zwerfsteen of -kei.

Het is een stiltesteen met poëtische tekst op van de bekende Nederlandse schrijver Jeroen Brouwers, overleden in 2022 op 82-jarige leeftijd.

In 1993 kocht de schrijver hier in de Zutendaalse bossen een fraai vakwerkhuisje, naar eigen zeggen zonder te weten dat het illegaal werd gebouwd.

Tien jaar lang heeft Brouwers alle juridische middelen uitgeput om te voorkomen dat het huis zou worden afgebroken.

Jeroen Brouwers leefde tot 2016 in het huisje, na gedwongen verhuizing is de woning gesloopt.

Aan de de stiltesteen liggen natte weilanden en vijvers, waarschijnlijk gevoed door bronwater.

Na het passeren van enkele vakantiehuisjes verlaten wij het bos en keren terug naar ons beginpunt.

Tips / opmerkingen: het wandelgebied maakt deel uit van het grote Nationaal Park Hoge Kempen en heeft de Lietenberg als toegangspoort.

Goed om te weten, wat is een stiltegebied: 

Wandeldatum: woensdag 13 november 2024, dag met veel wolken, geen neerslag.

Het Hornebos in Heers.

Start / Ligging: aan het Kasteel van Bovelingen, Altenastraat 2 Heers.

Parking: geen, parkeer de auto ter hoogte van de kasteelhoeve langs de kant van de Altenastraat, de straat is autoluw.

Afstand: rondwandeling van 5,5 km.

Wandelwegen: veld- en boswegen, betonwegen (heuvelachtig).

Bewegwijzering: blauwe ruitjes.

Wandelbord: aan het begin van de Rode Dreef.

Deze prachtige dreef was de oorspronkelijk toegang tot het inmiddels verdwenen kasteel van de adellijke familie de Borchgrave-d’Altena, het kasteel brandde in 1947 af.

De Rode Dreef is 420 meter lang en bestaat uit rode beuken, de imposante bomen geven de dreef een middeleeuws karakter.

Wij keren de dreef de rug toe, nemen eerst een kijkje aan de overgebleven gebouwen van het Kasteel van Bovelingen.

De kasteelhoeve staat rechts, is een gesloten hoeve uit de eerste helft van de 18de eeuw.

Het bestaat uit een woonhuis, stalling en dubbele dwarsschuur die voorzien zijn van twee vierkante hoektorens.

Links liggen de dienstgebouwen, een U-vormig complex herbouwd in de 19de of begin 20ste eeuw in eclectische stijl.

De fraaie vleugel aan de zijde van de Altenastraat omvat de inrijpoort en het voormalige koetshuis.

Bakstenen gebouwen van twee bouwlagen onder zadeldaken (leien); dakvensters met tuitgevelbekroning.

De gebouwen doen tegenwoordig dienst als privé-landbouwbedrijf.

We volgen de Altenastraat lichtjes bergop, deze straat is nog steeds zoals in 1810 ter hoogte van het kasteeldomein met een rij bomen beplant, nu geknotte linden.

Juist voorbij de oude kasteeldreef (privé) gaan we rechtsaf en volgen de bosrand met links velden.

De kinderwandeling is dezelfde wandelroute, af en toe zijn er infoborden over te zien, men kan dan QR-codes scannen en zo het kinderverhaal beluisteren van wezens genaamd de Grondelingen.

Rukkelingen-Loon, een landbouwdorp, is hier in de verte uiterst links te zien, het dorpje ligt in het dal van de Herk.

Wij komen uit ter hoogte van een bivakzone en slaan linksaf de Sterstraat (betonweg)in.

Passeren de wilde bijentuin (infobord).

Het hek van de tuin is afgesloten, is individueel alleen toegankelijk tussen april en september.

Tijdens een sterke daling in de Sterstraat zitten we in een mooie holle weg.

Verderop staat het Waterproductiecentrum Rukkelingen Bovelingen, hier pompt de Watergroep drinkwater op.

Hier stroomt een beekje met zuiver bronwater langs de gebouwen.

Zetten de wandeling verder in het aanpalende Hornebos, is 80 hectare groot en is een der weinige bossen in Droog-Haspengouw.

Het bos behoorde oorspronkelijk bij het domein van het Kasteel van Bovelingen, is in 1980 aangekocht door het Agentschap voor Natuur en Bos.

In het loofbos staan vooral inheemse boomsoorten: es, olm, zomereik en beuk

Het bos is rijk aan planten, waaronder de slanke sleutelbloem en de grote keverorchis.

Een grote variatie aan bosvogels voelt zich hier thuis, maar ook de bosuil en ransuil zitten hier, wel moeilijk te spotten want de uil is een nachtdier.

Het lagere geleden bos bestaat vooral uit moerasbos, hier bevinden zich de bronnen van waterloop de Herk, deels modderige bosweg.

Na de boswandeling bereiken wij uitgestrekte velden, zien afwisselend maïs, bieten en aardappelen.

Boven op het Haspengouwse leemplateau zijn mooie vergezichten te zien op het golvend landschap.

Via de Sterstraat bereiken we terug de bivakzone en wandelen naar ons beginpunt.

Tips / opmerkingen: wie wil kan een grotere wandeling door het Hornebos maken, volg dan de rode driehoekjes (8km).

Meer info over de geschiedenis van het Kasteel van Bovelingen: 

Niet zien staan, het boombeeld van de zwarte graaf, er bestaat een legende over:  

Wandeldatum: zaterdag 5 oktober 2024, mooie zonnige dag.

De vallei van de  Zwarte Beek  - Laren.

Start / ligging: op het eind van de Ashoekstraat.

De Kikbeekbron wandeling - Opgrimbie.

Start/ ligging: aan recreatieoord Kikmolen, Kikmolenstraat 3 Opgrimbie, deelgemeente van Maasmechelen.

Erfgoedwandeling  -  Sluizen.

Start / ligging: aan het buurthuis (de voormalige parochiezaal), gelegen aan de Viséweg 430 in Sluizen, is een deelgemeente van Tongeren.

Provinciaal Groendomein Kesselse Heide.

Start / Ligging: aan het Onthaalgebouw, Vaerestraat 4 Nijlen.

Alden Biesen en omgeving.

Start / ligging: Kasteelstraat 6 Rijkhoven, deelgemeente van Bilzen.

Bloesemwandeling  -  Hoepertingen.

Start / ligging: aan de kerk van Hoepertingen.