Even rusten

Gepensioneerden zijn goud waard.

Je bent niet weg geschreven of niets meer waard.

We zijn een fortuin waard!!!
We hebben zilver in onze haren,
goud in onze tanden,
gas in onze darmen,
stenen in onze nieren,
lood in onze schoenen,
kalk aan onze nagels,
staal in onze heupen,
plastic in onze knieën

en vol met dure medicijnen
lijken we wel op goudmijnen.
Een mens met zoveel mineralen
is met geen miljoen te betalen.
Daarom ga je fier door 't leven,
neem kritiek op als een spons,
want door al die rijkdom.......

DRIJFT DE ECONOMIE NOG STEEDS OP ONS!!!

Wanneer mensen banken beroven, gaan ze naar de gevangenis.

Wanneer banken mensen beroven, krijgen ze een bonus.

Nog maar even een paar boerderijen. in lentetooi.

Het Prieeltje in de kloostertuin “St Bernardus”

De Treurwilg staat al in volle glorie.

Hierbij ook de inhoud van het prieeltje.

Het weer is wonderschoon. De foto’s even zo. Hoe mooi is het “Gelderse” land

We hebben in de kloostertuin van Bredevoort, een Prachtig gedicht gevonden.

De foto, en het gedicht staat hier onder.

Het wordt avond

Licht onder de theepot

Waar het kaarsje brand

Licht in de kamer

Moeder leest de krant

Licht aan bij de buren

Aan de overkant

Licht van de straatlantaren

Begint ook langzamer hand

Licht aan van de licht reclame

Verder op bij bakker Kwant

En nog verder daar vandaan

Een schemerlamp voor heel het land

Dat is daar bovenaan

DE MAAN

Dichter: Karel Eykman
Foto:     Paul van Huzen

De kievit is een forse weidevogel van ongeveer 28 tot 31 cm groot. Het gewicht is tussen de 150 en 300 gram. De rug is recht en in de zomer is deze donkergroen met een paarse en koperen gloed, wat ook voor de bovenkant van de vleugels geldt tot aan het uiteinde met de witte toppen. In de winter is de rug groener met gelige randen aan de vleugels. De stuit is wit en heeft een zwarte vlek met een witte rand aan het uiteinde van de staart. Langs de flanken heeft de kievit een zwarte rand. De onderkant van de brede afgeronde vleugels zijn deels wit. Aan het uiteinde heeft de vleugel een witte rand. Vanaf daar tot een derde van de vleugel zijn de veren zwart gekleurd. De buik is wit met onder de staart een rode vlek. Van borst tot keel heeft de mannelijke kievit een zwarte band die doorloopt als een zwarte streep onder het oog en over de zwarte korte snavel. De keel is bij het vrouwtje gespikkeld zwart-wit. Op de wang heeft de kievit een witte vlek. De nek is zwart tot grijs. De kievit heeft een hoog voorhoofd en een zwarte kap die overgaat in de voor de kievit zo karakteristieke zwarte kuif. Deze kuif is bij de vrouwtjes korter dan bij de mannetjes. In de winter is de kuif van het mannetje korter dan in de zomer.

Heerlijk, het was net voorjaar, 18 graden een heerlijk zonnetje.

Dus maar weer eens de fiets gepakt en een middag in het “Aalten’s Goor” door gebracht. We zagen een 8 tal reeën, de camera uit de tas gehaald,

Maar helaas geen mogelijkheid gekregen om ze te foto graveren. Schuchter als ze zijn, in volle galop waren ze weg gesprint.

Jammer maar toch heb ik nog mooie foto’s van de natuur kunnen maken. Deze boomstronk biet meestal de mogelijkheid voor de vogels om er te nestelen. Nu waren er nog geen, die komen nog wel, is de voorgaande jaren ten minste altijd zo geweest.
Op de achtergrond staan de grote wind turbinus ze passan niet in ons landschap. Maar echt storend vind ik ze nu ook weer niet.
Verder nog enkele door kijkjes, waar zich meestal de reeën zichtbaar zijn.