Mijn lieve Anny is vandaag 73 jaar geworden.

We zijn van morgen naar de Hoogmis van Pasen gegaan. Onze Pastoor Pikkemaat is een heerlijk jonge Pastoor Bij het scheiden van de kerk Na de zegen. Vertelde hij ons Dat we met een brede glimlach naar huis moesten gaan. (Risus Pascalis)Dat deed hij dan ook met een mopje. Een man vroeg hem Eerwaarde wordt er in de hemel gevoetbald? Kom, zij onze Pastoor, morgen maar even terug, dan weet ik het wel. De volgende morgen kwam de man terug. En vroeg, Eerwaarde weet U het al? Ja hoor 2 berichtjes een goed en een slecht bericht. Begint u maar met de goede Eerwaarde. De goede is Ja er wordt gevoetbald. En de slechte: U wordt morgen opgesteld.

Heerlijk zo een jong Pastoortje

Omi & Opi Hebben de eer om ons eerste, Achter kleinkind aan U voor te stellen. Het heeft de naam Raf mogen ontvangen. Wij als trotse overgrootouders

heten hem van harte welkom. En willen dit wonder graag aan U voorstellen.

Het is dus de 4de graat in onze familie.

Waarom de eik vingerbladeren heeft Er was eens een keuterboer die veel kinderen had. Hij zorgde samen met zijn vrouw zo goed mogelijk voor hen. Een stukje eigen land bezat hij helaas niet en daarom moest hij als dagloner bij vreemden gaan werken. Het geld dat hij verdiende was nauwelijks genoeg om van te leven. "Hemel en hel!" vloekte de keuterboer op een dag, "alleen de duivel kan ons helpen!" De keuterboer had zijn woorden over de duivel niet zo ernstig gemeend, maar de duivel laat zich zoiets geen twee keer zeggen. Nauwelijks had de keuterboer deze woorden uitgesproken, of er stond een man voor hem, gekleed in jagerskleren: een vilten hoedje op zijn hoofd, een geweer over zijn schouder en zijn ene voet was een duivelspoot. "Wat wil je, mannetje?" vroeg de jagersman hem. De keuterboer schrok eerst vreselijk, omdat hij dadelijk wist, dat dit het gevolg was van zijn woorden. Toen raapte hij al zijn moed bij elkaar en antwoordde: "Je weet toch wat ik wil hebben. Een mooi stuk land, een paar paarden en een ploeg, zodat ik mijn vrouw en kinderen behoorlijk te eten kan geven." "Dat zul je krijgen," zei de jagersman. Hij wenkte met zijn hand en op tafel stond plotseling een kist vol goudstukken. "Hier kun je alles voor kopen, wat je hebben wilt, maar je moet me er wel iets voor teruggeven!" "En wat is dat?" vroeg de keuterboer. "Jezelf," zei de jager. "Over een half jaar kom ik je halen!" De keuterboer krabde zich achter zijn oor en zei: "Over een half jaar, dat is wel vlug! Dan kan ik mijn land niet eens bebouwen en er geen oogst vanaf halen. Weet je wat, kom me halen als de bladeren van de bomen vallen." "Goed," lachte de jagersman, "als alle bladeren van de bomen zijn gevallen haal ik je." En zoals hij gekomen was, verdween hij ook. Ineens was hij weg. Alleen de kist met goudstukken bleef op tafel staan. De vrouw van de keuterboer luisterde naar wat haar man vertelde, sloeg vlug een kruisje en zei: "Man, wat heb je gedaan?" Maar de keuterboer lachte en zei: "Wees niet bang vrouw. De duivel is slim, maar ik als arme keuterboer moet slimmer zijn, anders zal het slecht met me aflopen. Wacht maar af en je zult zien, wat er gebeurt."