STADSMUSSEN

 
Een dorpje van nauwelijks tweeduizend inwoners dat veel lijkt op een kleine stad
omwille van de vele toeristen. Er heerst altijd een gezellige drukte in de
smalle autovrije straatjes. De INGEZETENEN nemen de tijd voor een
babbeltje...toeristen zijn druk doende in de gekende houding van tegenwoordig en
genieten later van de talrijke foto's.Toch mooi om gade te slaan,ook dat is
vakantie.

Parasols zijn hier niet aanwezig bij "madammeke",het zou niet passen in deze omgeving...er is
schaduw van klimplanten en bloemen boven de tafeltjes,de kruidentuin geurt
immens. De Provence is hier onder deze staalblauwe hemel.
Zuidwaarts wacht een bezoek aan Lourmarin.

Het terras geeft uitzicht over het dal,nabij
gelegen.... Bonnieux,Lacoste... in verte dorpen met klinkende namen als
Gordes,Roussillon en andere, het eind van het decor is de top van de mont
Ventoux,in vogelvlucht en op kaart berekend tweeendertig kilometer
verder.
MADAMMEKE zo noem ik haar,bediend op een
onnavolgbare manier de klanten,elegant stappend over de met kleine keitjes
bedekte ondergrond...uit de woning die je nauwelijks ziet door de weelderig bloeiende bloemen,weerklint het geluid van de zingende patron aan het
fornuis....het is gemeend ...geen show,hier wordt in vreugde
geleefd.
De poes geeft aan waarom je hier bent.....de
geuren,kleuren, de rust, de gezonde lucht.Aan de rand van het gebeuren fladderen
tientallen vlinders rond de struiken,zij storen zich niet aan "reflex" maar
pauzeren niet graag.....
Madammeke slaat als kan, een babbeltje....de
ziekte van Parkinson heeft zij goed onder controle....verklapt zij zelf.....dus
toch niet de hemel op aarde.....voor ieder.

Onder het mom vlinders te fotograferen benader ik
deze dame,die hier op de "kam" van het kleine LUBERON gebergte....beelden
vastlegt in haar schetsboek,buiten vlinders is dit tafereeltje ook de moeite....ik was op weg naar een plaats wat verderop voor een lekkere ijscoupe....met slagroom.                                            Helemaal in de verte ontwaar ik het silhouet van de mont Ventoux.

De klim naar de top,door de smalle
straatjes van het dorpje Lacoste is een afmattende onderneming.De STENEN voor de
bouw van huizen en de straatstenen zijn van dezelfde soort.De eentonigheid van
kleur maakt het geheel somber....Het is duidelijk dat er nogal wat
verbouwingen geweest zijn.
Vanaf het kasteel is er een mooi
panorama.....omgekeerd kan je er niet naast kijken waar je ook bent in de vallei
het kasteel blijft overheersen....
Door te slenteren,zijn "reflex" en ik boven geraakt...terug is nu om de spieren te ontspannen...hoop ik....

Op een zonnig terras drink ik een
streekwijntje.Aan de overzijde van de vallei zie ik het dorpje Bonnieux tegen de
noordkant van het Luberon gebergte. Naast mij fladderen de vlinders van bloem
naar bloem...voor een foto hoef ik niet eens op te staan van mijn stoel....wat
heerlijk toch hier te vertoeven. Een paar honderd meter hoger op de top van de
helling ligt het kasteel of wat er nog van rest. Hier leefde de omstreden
markies de Sade een tijd ondergedoken. Pierre Cardin heeft een gedeelte van het kasteel
bewoonbaar gemaakt en ijvert tevens om het dorp LACOSTE in de oorspronkelijke staat te
herstellen....mooi voornemen....allemaal grijze streekstenen,de muren,de straten
en de grijze leien op de daken,het lijkt mij te veel van dat.....wat kleur zou
welkom zijn...

Elke handelaar of winkelier heeft zo een eigen
manier om zijn zaak opvallend HERKENBAAR te maken....de bakker met stift handgeschreven op
een bordje,je voelt bijna welk brood je mag
verwachten.....het gekende vogeltje van de fotograaf....de felle kleuren van
tafelaankleding door de barman enz.,....het mooiste volgens mij was dan toch in
het smalle straatje de weg aangegeven met lapjes tapijt,die U
begeleiden naar....knap gezien.

Vakantie is ook wat cultuur en vooral
fotografie.Dit kerkje in Venasque was mijn vlucht uit de uitzonderlijke hitte
die dag.De muffe geur binnen was bangelijk.....de reden waarom de inkomdeur op
volle breedte openstond was duidelijk en meteen ook een uitdaging voor een sfeervolle foto van
de kerkbanken in vol tegenlicht....
Vergelijk diezelfde banken in een opname met het
licht achter de rug van "reflex".....een wereld van verschil,het is een keuze
natuurlijk.....

Het water van de rivier la Sorgue is
glashelder,omsluit de stad.De bootjes zinken langzaam of zijn tenminste
buiten dienst. Op de markt "etaleert"men veel dingen....statisch en zeer zeker
ook levend.....

Vakantie is ook wat markten afschuimen,wat
rondneuzen en zeker ook een zonnig terrasje,zoals hier waar de mensen een keuze
maken....bij het aangrenzende bloemenstandje,kijk maar de uitdrukkingen en
houdingen van de mensen er omheen....of de kraampjes met tentjes in harmonie met het fruit...enkele foto's waard....Neen ik ben er nog niet....door omstandigheden
hebben we ons verlof moeten verschuiven naar eind augustus...de volgende dagen
toch al enkele foto's van vorig jaar hier op mijn blogje....om....wat
vakantiegevoel te snuiven in afwachting van.....

De drukdoende landbouwers zijn altijd in de
weer.Velden veranderen voortdurend van uitzicht en opbrengst.Zelfs met de grote
en logge machines SCHILDEREN ze altijd mooie
landschappen.....

Op de grote markt had men altijd een zicht
op drie torens,dit is niet meer....1976....Door de grote ramen op het derde
verdiep,in mijn tekenklas zag ik de monumentale toren van de abdijkerk in
vlammen opgaan. De prachtige torenspits is na veel politiek getouwtrek nooit in
de originele staat hersteld....De grote markt van Sint Truiden is sindsdien
ONTHOOFD....

 Vriendje "reflex" en ik slenteren door mijn
geboortestad,tientallen foto's makend.Op de brug over de ingang van het
cultureel centrum kijkt het mannetje aandachtig toe....zo weet je wat
te verwachten....kunstenaar Ludo Boonen maakt zijn werken van afval metaal,ook
dit.... Schitterend toch....
 
 
aan te bevelen
http://www.toerisme-sint-truiden.be

Tientallen keren liepen en fietsten kinderen weg en weer tussen deze springfonteinen om op een speelse manier te verkoelen...hierbij ga
ik weer dromen van toen wij in een beek in onze buurt visjes probeerden te
vangen....met onze handen en weer lieten zwemmen....

Met een beetje fantasie begrijp je de naam van
dit dorp aan de maaskant.Kunstenaars van alle slag maken van
LEUT een gezellige bedoening,elke zondag van de maanden juli en
augustus.
De stoere "binken" TUBASPELERS van de fanfare
hadden mijn aandacht... jezelf zien blazen in de hoorn van dit machtige
instrument is grappig,als in een spiegelpaleis....hoewel....

De tropische temperaturen van de laatste dagen
doen me weer verlangen naar wat regen.De kleuren van de klaproos aan de rand van
de weg zijn dan enig mooi. Op het lapje grond hier in het Luberongebergte
groeien de klaprozen overdadig.....de middagzon bepaald dit
KLEURENPALET...een aquarel gelijk....

Zelfs bij het zachte licht van de ondergaande zon
werkt de directeur verder....of is hij het aantal verjaardagen vergeten....maar
ja,ook daarvoor heeft het personeel een
geheugensteuntje...tellen maar...

Kersenoogst was vroeger een intense
bezigheid.De loodzware houten ladders waarmee je de top van de hoogstambomen kon
bereiken werden rechtstaand verplaatst.De plukker droeg houten klompen. In een
gevlochten houten korf die bij nat weer flink in gewicht toenam werden de
kersen verzameld,de inhoud was ongeveer tien tot vijftien kilogram.Zo een
gewicht verplaatsen op de smalle sporten van de ladders en soms wel vijf meter
hoog.....dit was een karwei.
Dan heeft de moestuinman hiermee vergeleken een
gemakkelijke job....

Kenmerkend voor Laforet zijn de talrijke typische
droogschuren voor het drogen van tabaksbladeren waarvoor de omgeving van de
Semois toch bekend is,zij zijn stille getuigen van wat eens was.Stil,rustig en
gezond is het hier te leven.Heel veel vlinders fladderen lustig rond....in de
etalage van een winkeltje hangen "POPPENKASTPOPPETJES"netjes aan een
koordje....