A piece of eternity.
(pastelkrijt op doek)
His eyes-
so pure and clear
they comfort me
and in one fragile moment
I touch a piece of
eternity.
© Barbara Braad-Valkova
The horse.
("Freedom", acryl op doek)
Where in this wide world can man find nobility without pride,
Friendship without envy,
Or beauty without vanity?
Here, where grace is served with muscle
And strength by gentleness confined
He serves without servility; he has fought without enmity.
There is nothing so powerful, nothing less violent.
There is nothing so quick, nothing more patient.
Ronald Duncan, "The Horse," 1954
Letter from your horse.
( tinkerveulen, acryl op doek )
"A Letter From Your Horse"
When you are tense, let me teach you to relax.
When you are short tempered, let me teach you to be patient.
When you are short sighted, let me teach you to see.
When you are quick to react, let me teach you to be thoughtful.
When you are angry, let me teach you to be serene.
When you feel superior, let me teach you to be respectful.
When you are self absorbed, let me teach you to think of greater things.
When you are arrogant, let me teach you humility.
When you are lonely, let me be your companion.
When you are tired, let me carry the load.
When you need to learn, let me teach you.
After all, I am your horse.
“...and he whispered to the horse, trust no man in whose eyes you do not see yourself reflected as an equal.”
Wat Feija tot nu toe heeft geleerd.
Het gaat prima met mijn manneke. Vanavond was hij goed op schik. Hij heeft veel plezier aan de VD, dat merk ik aan alles. Hij is zo enthousiast, dat hij steeds door wil gaan. Tot nu toe kan hij
...lekkere beestenboel zo! wie weet. Ik heb in al die jaren nog nooit een paard zo met plezier iets zien leren, dat staat vast.En dat wil ik graag zo houden. Met aanraken gaat het weer een stukje beter, ik kom al een heel eind zonder dat Feija het spannend vind. Volgende week weer les, ik hoop dan fotos te kunnen maken. Ik heb een soort houten ring met schellen eraan besteld, dus hoop ik dat hij na de volgend les wellicht al verder komt en voorwerpen gaat vastpakken want dan kan hij zijn eigen instrument bespelen...
Feija is vreselijk nieuwsgierig na alles, ook al is het soms nog een held op sokken, maar vastpakken wil hij meestal toch wel. De volgende stap zal een fietstoeter wezen, et voilá...zijn solo orkest is geboren! De toeter komt pas later, want ik denk dat dit ff schrikken wordt voor hem, dus zal eerst een aantal keren wat lopen toeteren in zijn beurt, dan kan hij aan het geluid wennen en valt hij straks niet om met een hartverlamming. Ik heb alweer een andere bal voor hem besteld, deze keer een grote stoffen bal van 60 cm en nog een van 90 cm. De bedoeling is wel, dat hij dat ding voor zich uit gaat rollen. Ja, mijn paard is toch een beetje verwend, hij heeft een kast vol speeltjes edg. Langs deze week gaat mijn dank uit naar mijn instructeur Aart, die mij met veel geduld alles goed uitlegt en die ik altijd wel kan vragen, als ik denk ik weet iets niet. Volgende week meer dus!Het leven daarna.
Man in wit sloeg zijn ogen neer
niemand spraak over hoop deze keer
scan sloeg in met volle kracht
wat de MS allang al had volbracht
"Ik vecht" zo zei ik, in tranen vastbesloten
"voeg mij niet tussen de levenden doden"
blauwe hemel schreef een droombeeld
niemand koopt nieuw leven, niet eens voor geld
verloren scheen al het geluk
toch sleepte ik mezelf terug-
ses jaar later heeft bestaan weer zin
omdat ik van binnen juist
het leven zelf ben.
Copyright Barbara Braad-Valkova.
Uurtje spiegelen. 
en het was goed dat dit dus gebeurt is. Aart heeft me er heel goed doorheen geholpen, maar heeft me ook op een goede manier de feiten op de neus gedrukt. Diep in mijn hart weet ik heel goed, dat ik het best kan maar veel dingen hebben ervoor gezorgt. dat ik eigentlijk nog maar weinig zelfvertrouwen heb. En mijn paardje houd me een spiegel voor. Feija is een bijzonder gevoelig paard en voelt mij dus ook feilloos aan. Met hulp van Aart ging het even later al een stuk beter en achteraf was ik ontzettend blij en ik denk, dat het nu elke keer een stuk makkelijker zal worden. Vandaag heb ik voor mijn gevoel een grote stap gemaakt, met name ook naar MEZELF toe. Het heeft me niet zo zeer lichamelijk energie gekost, maar geestelijk was het hard werken. En toch ga ik het weer doen. Morgen. De dagen erna. Tot ik er WEL ben. Ik mag me gelukkig prijzen met zo een paard als Feija. In principe passen wij wel precies bijelkaar. We weten dat we het kunnen en hebben niet veel intensie nodig om iets te doen, maar geloofen nog niet echt in onszelf. Ik denk dat het in loop van de tijd een sterke combinatie zul kunnen worden, want we hebben ELKAAR. Verder hebben we niemand nodig (behalve Aart dan
) ...het is nog zo pril, maar toch is er al iets voelbaar, iets bijzonders. En alleen een mens, die heel goed luistert zal dit kunnen waarnemen.Voor paarden kan je niks verbergen, daar ben ik vandaag achtergekomen. Paarden voelen je aan, met paarden omgaan betekent back to basics, back to yourself en de lef hebben naar jezelf te kijken, en vooral-puur zijn in alles wat je doet. Paarden merken toch, als je anders bent dan dat je je voordoet. Ik heb veel geleert vandaag en Feija ook. Ik ben benieuwd naar alles wat nog komen gaat.Ik kan me nog heel goed aan de tijd herinneren, dat manegeruiters mij hebben gepest en gelachen, omdat ik door mijn MS sommigen dingen niet snel genoeg onder de knieen meer kreeg. Nu kan ik erom lachen, want ik heb nu zo veel meer terug en kan nog zo veel meer, maar sterker nog- nu pas ben ik ECHT bezig met mijn paard en dat geeft al een overwinning. Erop zitten en de sporen erin rammen kan iedereen, maar hoe veel manegeruiters begrijpen hun paard DAADWERKELIJK? Wel, ik heb geduld, na twee jaar in de rolstoel gezeten te hebben,leer je dit wel. Alles op z 'n tijd-het duurt zolang dat het duurt...wordt vervolgt.Plezier in de binnenbak.
Vanmorgen/middag bij mijn manneke geweest! Hij begroette mij met een gehinnik, dat was erg leuk. Eens in de bak liep hij lekker rustig en was al minder gespannen dan gisteren. Ik had de muziek bij, en dat vond hij wel erg leuk, de oortjes stonden mooi naar voren. Heb een klein beetje grondwerk gepakt, ging super en volgens mij vroeg hij om meer, maar ik had met Aart afgesproken nog niks van hem te vragen. We waren toch dik een uur samen in de bak en daarna kreeg hij zijn muesli en ging lekker scharrelen in de box. Vanavond ga ik weer bij hem zitten, op een stoel in de box en lekker lezen, dan ben ik toch wel ff aanwezig voor hem!Al met al vind ik het allemaal goed gaan, valt dus reuze mee. Ondanks dat Feija toch een gevoelig paard is, pakt ie het erg goed op! Die mensen, die de paarden verzorgen hadden ook geen problemen vanmorgen met mesten en naar de bak brengen.Al met al goed nieuws dus! Deze week les bij Aart, ben benieuwd.Het gaat goed met Feija.Hij is er!
Vandaag ging het dus gebeuren...Feija kwam thuis, hier bij mij!Na het avondeten zijn wij richting Langedijke gegaan, om de dingen af te ronden, en Phillip en Sylvia reden achter ons (ook wel voor ons ) aan.Feija ging heel makkelijk de trailer in en kwam er ook rustig weer uit, dus dat was al heel goed! Eenmaal op stal was het dus een beetje spannend voor hem, allemaal mensen en allemaal andere paarden, maar een keer in de box begon hij al rustiger te worden.Ik ben nog een hele tijd bij hem gebleven, even knuffelen en kroelen en gewoon laten zien, dat ik er ben. Toen we weggingen stond hij rustig te eten in zijn box. Het liefst was ik de hele nacht daar gebleven, maar ja...dat kan net niet he. Morgen vroeg ga ik hem zelf voeren en ook even zijn omgeving laten zien, dat hij rustig kan wennen. Nog niet al te veel poes pas, gewoon lekker langzaam aan. Volgende week beginnen wij met een eerste les grondwerk in de binnenbak.Het is fijn, dat ik een instructeur heb, die ik altijd kan vragen als ik iets niet weet, en nog fijner dat ik ook bij Phillip en Sylvia kan vragen, als ik iets niet weet...het komt helemaal goed. Vanavond, nadat iedereen weg was, kroop hij haast in mijn jas, stond even met zijn koppie tegen mij aan met de ogen dicht, ja manneke was wel moe geworden, is ook een hele impact op zo een dier. De reis in de trailer, natuurlijk allemaal mensen om te kijken en andere paarden en geuren. Geen wonder dat ik er haast was blijven slapen, ik wou mijn manneke niet graag achterlaten! Morgen weer een dag...en fotos!Kleine grote vriend.
Straks als je weet
Dat het leven
Veel gezichten heeft
Dan zul je zien
Mijn kleine grote vriend
Waar jouw lot toe dient
Op de adem van de wind
Zul je zweven
Tot je jezelf echt vind.
