Welkom in België....

Klik hier voor een spelletje

Klik hier voor mooie muziek,
maar doe aub eerst muziek onder Lady uit.

Toch ben ik bij je...

MORAAL van het verhaal:
VRIENDEN zijn niet altijd in staat
om je ERBOVENOP te helpen....
MAAR....
VRIENDEN laten je nooit VALLEN....

Ik zou je willen geven:
een pondje rozengeur,
en een zak vol hoop op zegen.
Een kilo fleur en kleur
en een handvol welbehagen,
Een pluimpje op je hoed,
En al je levensdagen
Een opgewekt gemoed.

Zoals ik gisteren liet weten, waren het teveel foto's om in één
keer op m'n blogje te zetten, hier dan ook nog een paar cijfers:
hoogte variërend tussen 2,8 en 4,5 meter, 130 ton zand,
12 werkdagen met gemiddeld 7 mensen om
deze 5 gigantische creaties te realiseren.


De Bijbel (achterzijde)

Jungle Book

Jungle Book (achterzijde)

Lord of the Rings

Lord of the Rings

Lord of the Rings

Einde

Dit zijn een aantal foto's, die ik verleden jaar mei heb getrokken op de zandsculpturententoonstelling in het Shopping Center te Wijnegem.
Ik ga ze wel in twee delen op m'n blogje zetten, anders wordt het teveel.

Dit was de poster met de nodige uitleg.

Lord of the Rings

Hamlet

Jungle Book

Naslagwerken

De Bijbel

Morgen laat ik jullie er dan nog enkele andere bekijken.

Kom jullie een fijne week wensen en veel blogplezier,


 

Je maakt vrienden door de lucht
Maar eigenlijk is het een grote vlucht
Zo'n vriendschap door de lucht is broos
Voor je het weet is er van alles loos
Verbinding valt uit vrienden en kontakten weg
Je wordt kwaad en triest, wat is dat nu zeg
Een andere manier van kontakt kun je niet leggen
 Want daarover heb je zelf helaas niets te zeggen
Je kunt alleen maar naar de monitor staren
Je schrikt, voelt je ellendig, dit is niet te verklaren
Geen telefoon, geen adres, geen naam, geen lijn
Maar alles kwijt wat je dierbaar is, dat voelt niet fijn
Je bent afhankelijk van de techniek
Je bent beroerd, voelt je goed ziek
Wanhoop kruipt in je op, was dit het nou
Cybervriendschap is lucht, je hebt berouw
Berouw dat het zover is gekomen
Het is hetzelfde als in je dromen
Je vrienden, kontakten en kennissen kwijt
Je bent afhankelijk van de techniek en krijgt spijt
Had me op zijn minst je telefoon of adres gezegd
Waarom geen echte vriendschap vastgelegd
Je moet je niet teveel aan cybervrienden binden
Je lijn is weg en je kunt ze niet meer vinden
Je bent alleen maar een kontaktje door de lucht
Een nummer, een nick niets meer, je slaakt een zucht
Waarom ben ik hier aan begonnen
Je vrienden weg, je hebt niets gewonnen
Alleen een groot verlies, verdriet en pijn
Was dat het waard, dit is niets, het voelt niet fijn
Je voelt je eenzaam en alleen
Zonder die speciale cybervriendschap om je heen
Internet is mooi
Maar als je het kwijt bent, is het een zooi
Een nick
Niets meer dan dat ben ik....




                                          Deze tekst heb ik van een pps overgenomen, 
                          omdat ik hem zo toepasselijk vind.

                      

Het is zondag, grijs en miezerig, dan zou het kunnen,
dat je geen zin hebt om ofwel op te staan, of om buiten
te komen, daarom als er iemand is die zich verveeld?
Wel, ik heb er iets op gevonden, probeer maar,
klik eens op de foto...

Minneke poes

Minneke poes, aardige kat,
muisjes vangen, hoe doe jij dat?
Met mijn pootjes,
sapperlootjes,
want mijn staart
is nikske waard.

Geef nog even een klikje hier, maar doe eerst het
muziekje onder Lady uit, en dan kan je zien
wat ik nog wil zeggen....

 
 Waarom heb ik al bij vele van jullie gastenboekjes een klompje achtergelaten?
 Elk jaar met Sint Niklaas kocht ik voor ons viertjes een klein geschenkje
 zo'n prulletje, en ik mag dan nu wel 54 jaar zijn, ik heb dat altijd leuk gevonden.
 En Albert, Papa en Mama deden dat voor mij ook (ik moest het
dan gewoonlijk wel zelf ergens gaan zoeken), maar de attentie telde.
Maar zoals velen onder jullie weten, ben ik met Lady alleen achtergebleven
en kan de goede Sint geen geschenkjes meer brengen.
Dus ik dacht, laat ik nu eens bij de bloggertjes mijn klompje zetten en
misschien fluisteren zij Lady wel een paar leuke dingen in haar oortjes,
en wie weet, wat er dan op 6 december kan gebeuren........?

….als jij maar bij me bent….

Mijn leven duurt maar kort,

Elke scheiding van jou

zal voor mij, “lijden” beduiden.

Bedenk dat voor je mij aanschaft.

Geef mij de tijd en de mogelijkheid

te begrijpen wat je van mij verlangt.

Wees niet te lang boos op mij

en sluit mij niet op voor straf.

Jij hebt je werk en je vrienden.

Ik heb alleen jou….

Praat met mij.

Al begrijp ik je woorden niet altijd,

dan versta ik toch de stem

die tot mij spreekt.

Wees ervan overtuigd: ik vergeet niets,

niet de steen,

die tegen mij opgeheven wordt.

Doch ook niet de hand,

die eens goed voor mij was.

Als je op het punt staat mij te slaan,

bedenk dan, dat mijn kaken,

ook jou pijn kunnen doen.

Maar daar maak ik geen gebruik van.

Scheldt mij niet uit,

wanneer ik soms niet gehoorzaam:

mogelijk voel ik mij niet goed,

misschien ben ik ziek.

Als ik in de auto op je moet wachten,

in een warm jaargetij;

zet mij dan in de schaduw en bedenk,

dat de zon zich verplaatst

en wolken op kunnen lossen.

Geef mij meer aandacht als ik oud word.

Ga de zwaarste weg met mij.

Zeg niet: “ik kan dat niet aanzien…”

Zeg ook niet: “het moet gebeuren,

in mijn afwezigheid”.

Alles is gemakkelijker voor mij…

….als jij maar bij me bent…..

Vriendschap vind je overal
bij de dieren en bij de mensen
Het is iets dat blijven zal
wat kan je je nog fijner wensen?
Zomaar aan iemand denken
kan veel voldoening schenken

Karin van der Sluijs

Voor een dierenvriend(in)

Jij verzorgt ze altijd goed,
Al je lieve dierenvrienden
En de goede sint, dit ziende
(want hij volgt je op de voet)
vond dat jij dit verdiende.

Lassie, puur jeugdsentiment,

Wie een Collie ziet langslopen, roept 
bijna automatisch: "een Lassie", het was
dan ook een aandoenlijke serie die ons aan
het TV toestel gekluisterd hield...

Een oude tekening van Nello en Patrasche,
zoals jullie kunnen zien is er ook een wandelgids.

Nello en Patrasche

Het verhaal speelt zich af in Hoboken (ook een district van Antwerpen) en gaat als volgt:Nello, een arme weesjongen en zijn trouwe hond Patrasche wonen in Hoboken en trekken elke dag met de hondenkar naar Antwerpen om er melk te verkopen.De talentrijke jongen wil graag schilder worden en is gefascineerd door de schilderkunst van Rubens. Zijn grote droom is de werken van Rubens in de kathedraal van Antwerpen te kunnen zien, maar die zijn met een gordijn bedekt en mogen slechts worden bekeken tegen betaling.Hij heeft een vriendinnetje, Aloïse, het dochtertje van de molenaar, een rijk man die hem verbiedt met zijn dochter om te gaan.
Na heel wat tragische gebeurtenissen, zoals een brand in de molen, eindigt het verhaal tijdens de kerstnacht. Nello heeft zelfs geen dak meer boven het hoofd en trekt uitgeput en ten einde raad naar de kathedraal in de hoop toch nog de schilderijen te kunnen zien. De mensen van Hoboken treffen hem en Patrasche de volgende morgen dood aan.Het is een Vlaams verhaal, geschreven door een Engelse (Ouida of Marié Louisa de la Ramé) en mateloos populair in Japan. Zo’n 100 jaar geleden schreef ze het verhaal dat de titel had ‘Dog of Flanders’. Na haar bezoek aan Vlaanderen was ze danig geschokt door de schamele leefomstandigheden van mens en dier. De schrijfster en het verhaal raakten in de vergeethoek, maar vonden weerklank in Japan, waar haar boek talloze malen heruitgegeven werd en verplicht leesvoer werd. In Vlaanderen raakte ‘Hond van Vlaanderen’ pas bekend dankzij een tekenfilmserie op de Japanse televisie. Sinds zij hun standbeeld kregen in Hoboken en Studio Vandersteen hun verhaal opvoerde in ‘Het dreigende dinges’ raakte ook het Vlaamse publiek vertrouwd met Nello en Patrasche.

                         
 Standbeeld van Nello en Patrasche