Bedankt iedereen, Fjak@

.

.

.

Lieve bloggers, Fjak@ is verplicht een lange rustpauze

in te lassen. Maar ik vergeet jullie niet, ik ben jullie dankbaar voor alle

vriendschap dat ik gekregen heb.

Van zodra het beter gaat kom ik terug, kusje van Fjak@ en pootje

van Pucky.

Pijn aan de voet

Pijn aan de voeten kan diverse oorzaken hebben, zoals een verstuiking van de gewrichtsbanden (vezelachtige banden die de beenderen van een gewricht met elkaar verbinden en het gewricht helpen stabiliseren), een botfractuur of een ontsteking.

Maar ook overbelasting kan pijnlijke voeten veroorzaken. Dit laatste komt vooral voor bij mensen met platvoeten.

Ontstekingen

Artrose

is een degeneratieve aandoening bij ouderen, die de gewrichten kan aantasten. De aandoening komt vaker voor als er al eerder sprake is geweest van letsel, bijvoorbeeld frequente sportblessures.

Jicht

is dan weer een aandoening die wordt veroorzaakt door een te hoge urinezuurspiegel en gaat meestal gepaard met een hevige pijn, waarbij de huid rond het gewricht opzwelt, rood wordt en warm aanvoelt. Meestal tast jicht het gewricht van de grote teen aan.

Pijn in de voorvoet

Pijn in de voorvoet is een van de meest voorkomende orthopedische klachten. Vaak komt dit door problemen met de gewrichtsbanden die de botten in de voorvoet ondersteunen (platvoet).

Ook komt het regelmatig voor dat een zenuw bekneld raakt tussen twee tenen, wat pijnscheuten in één of twee tenen geeft.

Een stressfractuur geeft ook hevige pijn in de voorvoet bij het lopen, terwijl er geen sprake is van een concreet voorval dat de botfractuur veroorzaakt kan hebben. Een stressfractuur wordt ook wel marsfractuur genoemd, omdat dergelijke fracturen vaak voorkomen bij soldaten na het lopen van een lange mars.

Pijnlijke hiel

Als de pijn achterin de hiel wordt gevoeld, kan dit wijzen op een breuk, scheuring of ontsteking van de achillespees.

Pijn onderin de hiel kan duiden op fasciitis plantaris, dan zijn de zachte weefsels rond de hiel geïrriteerd.

Röntgenfoto's tonen soms een aangroeisel van bot aan het hielbeen (calcaneus), dit wordt een hielspoor genoemd. Deze ontstaat door het trekken van de gewrichtsbanden en veroorzaakt zelf geen pijn.

Diagnose

De diagnose wordt in eerste instantie gesteld op basis van de ziektegeschiedenis en lichamelijk onderzoek. Bloedonderzoek kan een vermoede infectie aantonen. Door de uraat- of urinezuurspiegels van het bloed te beoordelen kan de diagnose jicht bevestigd worden.

Behandeling

De behandeling is afhankelijk van de oorzaak. Soms is het nodig de voet te immobiliseren in loopgips, bijvoorbeeld bij een stressfractuur.

Pijnstillers kunnen worden voorgeschreven tegen de pijn en ontsteking. Bij hevige pijn en ernstige ontsteking kunnen injecties in het betrokken gebied worden gegeven.

Een podotherapeut kan soms met steunzolen of inlegzooltjes de klachten verhelpen. In sommige gevallen is een operatieve ingreep nodig.

.

De bomen komen uit de grond

en uit hun stam de twijgen

en iedereen vindt het heel gewoon

dat zij weer bladeren krijgen

we zien ze vallen op de grond

en dan opnieuw weer groeien

zo heeft de aarde ons geleerd

dat al wat sterft zal bloeien.

.

.

Piep zei de leeuw

Een leeuw die door het bos liep
brulde niet maar zei plotseling “Piep”.
Een aap riep uit een boom omlaag:
“Hebt u soms de griep vandaag?”
“Ik voel me fijn,” zei de leeuw,
“maar ik heb geen zin in dat geschreeuw.
Laat mij voor één keer in mijn leven
ook eens een aardig piepje geven.”

.

.

.

De geschiedenis van Pig Pag Pengeltje

Pig Pag Pengeltje
Viste met een hengeltje
In het klare nat.
Pig Pag Pengeltje,
Zwiepte daar geen stengeltje,
Sprong daar niet een kikkertje,
Zo'n olijk vrolijk dikkertje
In het kikkerbad?

Pig Pag Pengeltje
Was een dapper bengeltje,
En zo vlug als wàt.
Pig Pag Pengeltje
Lei direct zijn hengeltje
Achter zich op 't pad.
....O zo zacht, je hoorde 't niet,
Boog hij over naar het riet....
Kijk, daar zàt het kikkertje! -
Nou, dat wàs m'een dikkertje!
Haast je, kikkertje, haast je, man:
Daar komt Pig Pag Pengeltje an!
Kikkertje, dat wordt je dood!
- - - - - - - - - - -
Plons plas plengeltje!
Dáár ligt Pig Pag Pengeltje
Naast het kikkertje in de sloot!
Haastig kroop, met veel geluid,
Pig Pag Pengeltje er weer uit.
- Pig Pag Pengeltje heeft nooit nadien
Naar een kikker meer omgezien.

.

.

Bloed in de stoelgang: aambeien (speen) of geen aambeien?

Aambeien (speen) kunnen inwendig of uitwendig zijn

Veel mensen hebben last van aambeien (speen), hoewel er weinig mensen zijn die daar rechtstreeks voor gaan uitkomen. Er blijft altijd iets beschamends over deze aandoening hangen, hoewel daar uiteraard geen enkele reden toe is. Willen of niet, aambeien (speen) kunnen om de meest diverse redenen opduiken. Sommige mensen krijgen bijvoorbeeld last van speen na het drinken van een paar borreltjes, terwijl bier anderzijds zonder problemen wordt verdragen.

Voor een goed begrip moet eerst uitgelegd worden wat aambeien (speen) eigenlijk zijn. We praten hier over opgezwollen bloedvezels aan het rectum (vlakbij de aars, zo u wil). De aders die het meest kwetsbaar zijn voor aambeien (speen) bevinden zich in het onderste gedeelte van het rectum en de aars. Soms zwellen ze zo sterk op dat ze geïrriteerd worden door voorbijkomende stoelgang. Het gevolg is aambeien (speen), die zo pijnlijk kunnen worden dat er zelfs bloed in de stoelgang opduikt. Opgelet: aambeien (speen) zijn niet noodzakelijk verantwoordelijk voor elke vorm van bloed in de stoelgang. Er kunnen nog heel wat andere aandoeningen in het spel zijn. In het geval van aambeien (speen) is de herkenbaarheidsfactor toch vrij groot. Iedereen kent in zijn omgeving wel iemand die er last van heeft. Aarzel in geval van twijfels echter niet en ga naar een dokter.

Aambeien (speen) kunnen inwendig of uitwendig zijn. Meestal doen ze geen pijn, omdat de eenvoudige reden dat er zich weinig pijngevoelige zenuwen in het rectum bevinden. Bloedverlies kan zelfs het enige signaal geven dat u last hebt van aambeien (speen). In sommige gevallen verlengen interne aambeien (speen) zich of worden ze breder en komen ze naar buiten. In dat geval wordt het slachtoffer geconfronteerd met het feit dat zijn of haar darmen bij wijze van spreken naar buiten komen. Een gênant feit, waar meestal in alle talen wordt over gezwegen. Het gaat echter niet om de dikke darm zelf, maar wel om een soort spataders.

Het zijn deze verlengde aambeien (speen) die pijn doen, want de anus is wel uitgerust met talrijke pijngevoelige adertjes. Meestal trekken ze zich vanzelf terug in het rectum. Is dat niet het geval, dan mag u ze zachtjesaan terug op hun plaats duwen. Uiteraard maken dergelijke operaties de stoelgang tot een minder aangename gebeurtenis. Iemand die lijdt aan aambeien (speen) zal dan ook zo weinig mogelijk naar het toilet proberen te gaan

Externe aambeien (speen) bevinden zich binnen de anus en zijn meestal wel pijnlijk. Indien externe aambeien (speen) zich verlengen tot de buitenkant van het lichaam (of met andere woorden: tot buiten de anus), kan je ze zien en voelen. Meestal gebeurt dit wanneer de stoelgang passeert. Bloedklonters kunnen soms binnen de verlenging worden gevormd en dat is een bijzonder pijnlijke aangelegenheid. Ze zien er weliswaar afschrikwekkend uit, maar uiteindelijk is het allemaal minder erg dan het lijkt. Deze paars- of blauwgekleurde gezwellen zullen meestal vanzelf verdwijnen. Wordt de pijn onhoudbaar, dan kan je de dokter vragen om ze weg te nemen. De pijn zal dan vanzelf stoppen.

Sommige anale bloedingen en sommige soorten pijn in die regio zijn echter wel alarmerend en een visite aan de dokter is dan onafwendbaar. Ze kunnen bijvoorbeeld wijzen op levensbedreigende aandoeningen, zoals darmkanker. Toch blijven aambeien (speen) de belangrijkste oorzaak van anale bloeding. Voorkomen is echter dan genezen: maak in ieder geval toch maar een afspraak met de dokter.

.

.

.