Kritiek -Versje van auteur Herman de Coninck.

.

Wat is de hoogste boom ter wereld?

De hoogste levende boom ter wereld is ongeveer 115 meter hoog! Dat is nog veel hoger dan het Vrijheidsbeeld. Hij staat in een Amerikaans Natuurpark vlakbij Ukiah in California en is meer dan 1000 jaar oud.

Het is een Sequoia sempervirens, genaamd Hyperion naar een Griekse mythologische figuur. Deze enorm hoge boom werd pas in augustus 2006 ontdekt en opgemeten in een afgelegen gedeelte van het Redwood National Park, Californië door de bomenmeters Chris Atkins en Michael Taylor. De eerste voorlopige metingen werden uitgevoerd met behulp van professionele laser- en meetapparatuur gebaseerd op de driehoeksmeetkunde.
In september 2006 werd de boom door professor Steve Sillett hermeten op de meest nauwkeurige manier: hij klom helemaal tot in de top van de boom om van daaruit een meetlint neer te laten. Van deze beklimming werd een reportage voor National Geographic gemaakt.

Andere hoge bomen

In juli 2006 werden overigens nog enkele andere recordbomen ontdekt: de naar de Griekse zonnegod genaamde "Helios", de hoogste boom ter wereld in juni 2006 (114,09 m), "Icarus" (113,14 m) en "Daedalus" (110,76 m).

De ontdekkingen van juli 2006 zijn erg opmerkelijk omdat deze bomen op een helling groeien en niet midden in valleien waar het meeste water te vinden is en waar alle vroegere hoogst gekende bomen groeien. Dit betekent dat er misschien nog hogere, niet (als dusdanig) ontdekte bomen zijn omdat tot deze ontdekking gewoonweg niet gezocht werd in de bossen op valleihellingen. Deze valleihellingen worden nu doorzocht door Steve Sillett en zijn team. Het is tijdens zo'n zoektocht dat in augustus 2006 de huidige hoogste (als dusdanig gekende) boom ter wereld van 115,55 m werd ontdekt. In 2007 hadden Chris Atkins en Michael Taylor het grootste deel van deze nieuwe, onverwachte locaties al doorzocht. Zij achten het onwaarschijnlijk dat er een nog hogere boom dan Hyperion zal gevonden worden, maar je weet natuurlijk nooit.


Hoogste boom ooit

Het is allerminst zeker dat de hoogste als dusdanig gekende Sequoia sempervirens ook daadwerkelijk de hoogste levende Sequoia is of de hoogste Sequoia die in historische tijden groeide. Het is heel goed mogelijk dat er zich in de omgehakte delen van de oorspronkelijke sequoiawouden (95%) grotere exemplaren bevonden, die ten prooi zijn gevallen aan de kettingzaag.

Andere hoge boomsoorten zijn alle ook naalbomen die eveneens van nature groeien aan de noordwestkust van Noord-Amerika: op de tweede plaats komt de douglasspar (Pseudotsuga menziesii) met 100,3 m, gevolgd door de sitkaspar (Picea sitchensis), waarvan het hoogste gemeten exemplaar 96,7 m hoog is. Net als de Sequoia sempervirens leveren deze soorten hout van uitmuntende kwaliteit, zodat de enorme wouden van deze soorten nagenoeg volledig zijn omgezaagd. Daarin bevonden zich ongetwijfeld hogere exemplaren. Rond 1900 zou bijvoorbeeld een douglasspar zijn omgezaagd van 126,5 m hoog.
Omwille van het hout is de soort sinds zijn ontdekking ook bij ons veel aangeplant. In België zijn de hoogste (tijdens de 19e eeuw aangeplant) wellicht al iets meer dan 50 meter hoog, terwijl de hoogste in Nederland 49 m hoog is (deze laatste staat trouwens in de paleistuin van Het Loo in Apeldoorn en is met zijn 49 m de hoogste boom van Nederland).

De hoogste boom ooit gemeten was echter geen Sequoia, maar een Eucalyptus, een loofboom.
Boswachter William Ferguson merkte in 1872 een bijzonder hoge Australische Eucalyptus regnans op, nabij de Watts River, Victoria, Australië. Hij was maar liefst 132,6 meter hoog, en had dan nog een afgebroken top. Er is in die tijd ook melding gemaakt van meerdere exemplaren van 140 meter hoog in Tasmanië.

We kunnen die gegevens jammer genoeg niet meer nagaan: al deze bomen zijn omgezaagd... Eucalyptus regnans was en is een belangrijk bouwmateriaal in Australië (tropisch hardhout).

In dit gevangenishotel zijn de handboeien inbegrepen,

 Dit moet zowat de enige gevangenis ter wereld zijn waar mensen rijen dik staan aan te schuiven om er tegen betaling te mogen logeren. In deze voormalige instelling van de KGB in Letland moet je echter niet op zoek gaan naar een minibar, bestaat het diner uit een hard stuk roggebrood en worden gasten die klagen over de service ruw behandeld. Kortom een oord dat het duidelijk niet moet hebben van zijn gastvrijheid.

Het hotel prijst zichzelf aan als onvriendelijk, onverwarmd en oncomfortabel. Toch blijkt het immens populair want een heleboel mensen willen het gevangenisleven in KGB-stijl eens zelf ondergaan en daar hoort ontbering nu eenmaal bij.

'Gasten' doen afstand van hun persoonlijke bezittingen aan de ingang. Netjes in de rij met medegevangenen aanhoren ze de regels die door een bewaker worden gebruld. Met slechts een tandenborstel op zak en de handen achter het hoofd wenkt de cel. De bezoekers zijn nu helemaal klaargestoomd voor enkele nachten cachot.

Volgens de hotelgasten is het eten geen aanrader, net zo min als de service, de accomodatie en de sombere locatie in de stad Liepaja. Hoe kan het ook anders? Maar voor een ontnuchterende ervaring ben je hier wel aan het juiste adres en dit allemaal voor amper 8 euro per nacht. 21.000 mensen deden het ons al voor. Wie durft?

 
Ouders kunnen niet meer opvoeden (volgens oma en opa).

Kinderen hebben geen discipline, slechte manieren, geen respect meer, aldus hun grootouders.

Door een veranderde houding straffen ouders hun kinderen niet meer met oude methoden als naar bed sturen zonder eten uit angst hen overstuur te maken, dat blijkt uit een enquête bij 500 grootouders. Dit is volgens oma en opa slecht voor de manieren en morele waarden van de huidige generatie jongeren.

Te streng
Drie op de tien oma's en opa's zegt dat hun kleinkinderen geen enkele vorm van discipline kennen, een op de zes denkt dat hun nageslacht gefaald heeft als opvoeders door geen grenzen op te leggen. Een kwart vindt hun kinderen te mild als opvoeder, 40 procent zegt dat ze geen discipline opleggen uit vrees te hard over te komen. Bijna de helft zegt dat ze vroeger zelf strikter waren. Een op de vier zegt dat hun kleinkinderen meer discipline nodig hebben, 27 procent vindt dat ze meer over waarden moeten leren.

Straffen
Twintig procent van de oma's en opa's is ontevreden over de manieren van hun kleinkinderen, 19 procent vindt dat ze meer respect voor ouderen moeten hebben. Grootouders gaven hun eigen kinderen huisarrest (49 procent), een pedagogische tik (45 procent) of stuurden ze naar hun slaapkamer als straf. 33 procent gaf geen zakgeld of stuurden hun kroost zonder eten naar bed. Moderne moeders en vaders hebben tegenwoordig een andere aanpak: 11 procent van de jongeren krijgt tegenwoordig nog een pedagogische tik, 21 procent ontvangt geen zakgeld wanneer ze zich hebben mis gedragen. Een kwart neemt de iPod of gsm af, 40 procent verbiedt hen naar hun favoriete tv-programma te kijken. Slechts de helft gelooft dat kinderen tegenwoordig nog schrik hebben een standje te krijgen.

Schuldige?
Bijna een op de drie ouders maakt het zich volgens de grootouders makkelijk door conflicten te vermijden, vier op de tien meent dat moeders en vaders eerder een vriend willen zijn dan een opvoeder. 7 procent geeft zichzelf de schuld voor het gedrag van hun kleinkinderen, ze betreuren dat ze hun eigen kroost niet strenger hebben opgevoed zodat ze deze waarden ook aan de volgende generatie konden doorgeven.

.


Voor twee personen:

Zoete bloemkoolcurry .

             Ingrediënten

2 el olie

2 teentjes knoflook: gesnipperd

1 dikke ui: gesnipperd

1 grote wortel: in schijfjes

1 zoete appel: geschild en in kleine blokjes

2 el kerrie

1 tl gemberpoeder

2 tl paprikapoeder

8,5 dl groentenbouillon

een klein blikje dubbel tomaatconcentraat (70g)

1 blik (425g) kikkererwten: uitgelekt en afgespoeld

1 kleine bloemkool (ik neem de biobloemkolen, omdat die gewoonlijk wat kleiner zijn)

25g sultanarozijnen

2 el maïzena

3 hardgekookte eieren

1/3 komkommer: geschild en in kleine blokjes

2 el fijngehakte verse munt (+ extra ter garnering)

1,5 dl griekse yoghurt (of yofu voor een vegan versie)

Recept

Opgelet, je hebt hiervoor een wok met deksel nodig. Of een grote soepketel.

Verhit de olie in de matig hete wok of kom. Bak de knoflook, ui, wortel en appel 4 à 5 minuten onder constant roeren, tot de ui zacht is. Kruid met de gember, kerrie en het paprikapoeder. Bak het geheel nog 1 minuut.

Roer de tomatenpuree en bouillon erdoor. Hou het blikje van de tomatenpuree nog even apart. Voeg de bloemkool, kikkererwten, en rozijnen toe. Breng het geheel aan de kook. Zet het vuur lager, dek af en laat het geheel 20 à 25 minuten pruttelen.

Maak ondertussen de raita. Meng de munt, komkommer en yoghurt door elkaar. Garneer eventueel met een extra takje munt. Snij ook de eieren in de lengte in vier stukken.

Als de bloemkool gaar is, is de curry bijna klaar. Vul het blikje van de tomatenpuree met water en los er de maïzena in op. Voeg dit mengsel al roerend toe aan de curry. Laat het geheel nog een tweetal minuten pruttelen, tot de saus de gewenste dikte heeft.

Verdeel de curry over de borden en leg er de eieren op. Serveer met de raita. Eventueel kan je het bord nog extra decoreren met paprikapoeder, maar ik vind dat eigenlijk verspilling.

Smakelijk!

Vrouwen stemmen eetpatroon af op tafelgenoten.

 
Uit een onderzoek van de Nederlandse gedragswetenschapper Roel Hermans blijkt dat vrouwen elkaar na-apen tijdens het eten: als de vrouwelijke tafelgenoot meer opschept, eet de ander ook meer. Wie op dieet is, kan dus maar beter voor een tafelgenoot met een kleine honger opteren.

Voor het onderzoek deed Hermans de test met 85 vrouwen, van 17 tot 33 jaar. Ze gingen in paren aan tafel, waarna hun gedrag tijdens de maaltijd bestudeerd werd. Onder de vrouwen plaatste Hermans ook een aantal actrices, aan wie de opdracht werd gegeven om hun bord leeg te eten, half leeg te eten of nog bij te scheppen.

Op die manier kon worden nagegaan welke invloed het gedrag van de tafelgenoot op de proefpersonen uitoefende.

Beïnvloeding
Wie een grote portie kreeg voorgeschoteld bleek ook effectief 35 procent meer te eten dan zij die een klein bord aangeboden werden. Vrouwen van wie de tafelgenoot vaker opschepte, namen ook extra porties. Zowel de grootte van de porties als het gedrag van de tafelgenoot bleek het eetgedrag van de proefpersonen te sturen.

Onbewust
Opvallend is overigens dat de vrouwen in kwestie zich achteraf niet bewust bleken van de veranderingen in hun eetpatroon. Zowat 80 procent van de proefpersonen dacht net zoveel gegeten te hebben als anders en had geen weet van enige beïnvloeding.

Uit een soortgelijke test met mannelijke proefpersonen bleek overigens dat mannen elkaar veel minder nadoen aan tafel.

Het paardje van de molen
had daar te lang gestaan
en op een donkere avond
besloot het weg te gaan.

Het dacht: "Ik ga wat dolen"
en trok zijn hoefjes aan
de wolken verscholen
de sterren en de maan.

Adieu, mijn paardemolen
hier kom ik nooit meer op
van al dat draaien krijg je
toch maar een houten kop.

Het draafde door de weiden
wel zeven dagen lang
en hinnikte gelukkig
voor niemand was het bang.

Maar helemaal tevreden
dat was het paardje niet
het had niet veel te eten
en voelde zich wat ziek.

Och, was ik maar gebleven
bij al mijn vriendjes thuis
Het paardje huilde even
en wilde weer naar huis.

Het zocht toen naar de molen
en rende vliegensvlug
en na enkele dagen dolen
vond het zijn standplaats terug.

Het sprong blij in het rond
maar schrok toen plots zozeer
verwonderd keek het om zich heen
er was geen plaatsje meer.

Het zag het nieuwe paardje
daar waar hij stond voordien
Luid-huilend liep hij weg
zonder zelfs om te zien.

Het paardje van de molen
gaat stapvoets heel alleen
en niemand op de wereld
geeft wat om zijn geween.

.

"Beter spijt van iets dat je wel dan niet hebt gedaan."

'Spijt komt altijd te laat', klinkt het wel eens pesterig. Maar terzelfdertijd zijn mensen het meestal eens dat het beter is om spijt te hebben van iets dat je wél hebt gedaan, dan spijt van iets dat je niét hebt gedaan. Amerikaanse wetenschappers weten nu zelfs waarom dat zo is.

"Spijt heb je van iets dat belangrijk is voor jou. Stabiele, sociale relaties bijvoorbeeld," klinkt het. Volgens de wetenschappers zijn er twee soorten spijt: actieve en inactieve spijt. Actieve spijt is spijt die het gevolg is van iets dat is gebeurd. Inactieve spijt is, logischerwijs, het gevolg van iets dat niet is gebeurd, maar waarvan wel gewenst wordt dat het was gebeurd.

Wetenschappers van de universiteit van Illinois en Chicago sloegen de handen in elkaar en bevroegen 370 volwassenen, gelijk verdeeld over de twee geslachten. Er werden diepte-interviews afgenomen over één grote spijt in hun leven, of het nu een actieve of inactieve was, en dan werd geanalyseerd hoelang de pijn bleef duren.

De voordelen van spijt
De conclusie was duidelijk: de pijn van iets dat niét gebeurd is, de spijt van kansen die zijn blijven liggen, gemiste momenten en te voorzichtige keuzes blijft langer hangen dan een foute keuze, beslissing of uitspraak. Spijt van iets dat wél is gebeurd is in het begin wel erg pijnlijk, wat erger wordt als er een zwaar verlies werd geleden, zoals een partner die weggaat of het verlies van een familielid.

Bijkomend voordeel: uit fouten leer je, en spijt zet aan tot actie en leidt dus onrechtstreeks naar nieuwe successen. Dat laatste is vooral het geval voor 'inactieve spijt', dat je aanzet om meer kansen te grijpen zodat je niet weer het gevoel hebt iets te missen.

Liefde versus werk
Mensen hebben het meest spijt over liefde, onderwijs en het werk. De meest pijnlijke spijt bleek van romantische aard: potentiële geliefden die door de vingers zijn geglipt of relaties die ondanks alles zijn mislukt. Vrouwen hebben meer 'liefdesspijt', mannen hebben meer werkgerelateerde spijt.

"Spijt kan pijnlijk maar ook erg nuttig zijn. Mensen die zeggen dat ze proberen leven zonder spijt, doen zichzelf tekort. Je spijt wegduwen is een beetje van de menselijke aard wegduwen", besluiten de wetenschappers

Er zit meer in een droom dan je denkt.

Iedereen slaapt en iedereen droomt. Maar niet iedereen kan zich 's morgens herinneren waarover die blije, angstaanjagende of passionele dromen ook alweer gingen. Voor wie het wél kan en de innerlijke mens een eeuwige zoektocht blijkt is er nu een handig hebbeding, in boekvorm dan.

De Britse psycholoog Ian Wallace specialiseert zich in de analyse van dromen. Met het boek 'The top 100 dreams' bundelde hij de meest voorkomende droomonderwerpen. Wie zich zijn dromen kan herinneren - en dat is niet iedereen gegeven - vindt in het naslagwerk de bijbehorende verklaringen.

Het hoe en waarom van dromen houdt de mens al eeuwenlang bezig. Het stond al in de Bijbel beschreven en ook Sigmund Freud, de meester van de psychoanalyse, zag in dromen meer dan willekeurige afdwalingen van het brein. Maar voor definitieve antwoorden is de wereld nog niet klaar: het blijft voorlopig bij verschillende theorieën en eventuele verklaringen.

De meest voorkomende dromen
Zo analyseert Ian Wallace een wilde achtervolging als een probleem dat je negeert en dringend moet aanpakken. Tanden die zonder reden uitvallen staan voor twijfel en een gebrek aan zelfvertrouwen. Wie hoognodig moet en geen nachtelijk toilet kan vinden maakt zich te veel zorgen om anderen en te weinig om zichzelf. Wie in zijn dromen onvoorbereid een examen moet afleggen is te streng voor zichzelf, zegt Wallace. En wie zich vaak poedelnaakt in het midden van een mensenmassa bevindt - en in het dagelijkse leven weinig voor nudisme voelt - is kwetsbaar.

En zo heeft de Britse psycholoog voor zowat elk terugkerend thema een concrete uitleg klaar. Wie droomt dat hij kan vliegen moet een of ander juk van zich afwerpen en wie valt heeft dringend nood aan ontspanning.

Dromen is gezond
Zelfs nachtmerries blijken overigens een functie te hebben. Het zijn dromen met een hoge emotionele intensiteit, aldus Wallace, waarmee je onderbewuste onderwerpen aanhaalt die je in realiteit niet aanpakt.

Wie zijn innerlijke ziel wil ontdekken en een gezondheidskuur kan gebruiken, houdt overigens best een droomdagboek (of spreken we in dit geval beter van een 'nachtboek'?) bij. In combinatie met een naslagwerk als dat van Ian Wallace zouden patronen duidelijk moeten worden, reeksen van onderwerpen die steeds terugkeren. Het dagboek moet je helpen om die patronen te ontdekken en je onderbewuste eens grondig aan te pakken.

Hoe supermarkten ons meer doen uitgeven dan we willen.

 Besef jij na een bezoek aan de supermarkt ook wel eens dat je meer gekocht hebt dan je nodig had? Wees dan niet kwaad op jezelf, want supermarkten gebruiken nu eenmaal een aantal psychologische strategieën waar we niet aan kunnen weerstaan. Let zeker op voor de volgende vijf valkuilen!

1. 10 stuks voor 10 euro

10 stuks voor 10 euro, dat lijkt een geweldige deal, toch? Nochtans zal je volgens de New York Times even veel geld besparen als je slechts één item koopt. Uit een recent experiment bleek dat heel wat mensen zich toch nog steeds laten verleiden door de hoeveelheid in de slagzin. Men kocht beduidend meer stuks bij een 10 voor 10 euro reclame dan bij promoties van 5 stuks voor 5 euro en 1 item voor 1 euro.

2. Grotere winkelkarretjes

Nee, jij bent niet aan het krimpen, het zijn de winkelkarretjes die steeds groter worden! Logisch natuurlijk, want hoe groter de karretjes, hoe meer items je kunt meenemen. Gebruik dus liever een winkelmandje of je eigen boodschappentas.

3. Voorgesneden groenten en fruit

Voorgesneden groente en fruit zijn verschrikkelijk aantrekkelijk, want ze besparen je een heleboel tijd en moeite (gedaan met wassen en snijden!). Financieel gezien zijn de zakjes echter geen goeie keuze. Voor een klein zakje van de voorgesneden variant betaal je namelijk al gauw twee tot vijf keer zoveel dan voor een volledig stuk groente of fruit. Dat zelf wassen en snijden nemen we er dan maar bij, zeker?

4. Aan de kassa

Heb je er ooit al bij stilgestaan waarom er aan de kassa zoveel leuke magazines en lekkere snoep staan? Dat is natuurlijk een slimme truc van de supermarktketens om je op het laatste moment te doen bezwijken. Probeer er dus niet naar te kijken als je staat aan te schuiven!

5. Waar staat de melk?

Je zou verwachten dat je na een paar maanden winkelen in dezelfde supermarkt wel weet waar je de melk kan vinden, maar niets blijkt minder waar. De winkels houden zich voortdurend bezig met het verplaatsen en herschikken van hun producten. Want: als je niet weet waar een item staat, breng je meer tijd door in de winkel en zal je wellicht meer kopen! Het is niet ondenkbaar dat je tijdens je zoektocht naar melk nog gauw een stukje chocolade in je winkelkarretje gooit, toch?

.



Eetbare bloemen

Nog niet erg veel mensen zijn er bekend mee of het zich bewust, dat er bloemen zijn die je kunt eten. Dat terwijl iedereen wel bloemkool eet en eigenlijk wel weet dat dat een eetbare bloem is. De bloemkool is echter niet de enige bloem die gegeten kan worden. Het is wel een van de weinige eetbare bloemen die gekookt gegeten wordt. Ook de artisjok is de bloem van de plant. Broccoli lijkt de bloem te zijn, maar is het niet. Bij broccoli eten we de bloemknopjes. De broccoli zelf bloeit met gele opvallende bloemen wanneer deze bloemknoppen uitkomen. Deze worden door ons niet meer gegeten. De meeste eetbare bloemen eten we doorgaans rauw. Hierdoor is het gebruik dan ook het hoogste in salades en als garnering van een heerlijk bordje eten. De smaak van de meeste eetbare bloemen is doorgaans vrij zoet. In dit artikel ga ik niet verder dan het beschrijven van enkele eetbare bloemen. Duidelijk lijkt me dat de diversiteit aan eetbare bloemen veel groter is, dan ik hier beschrijf.

Een paar eetbare bloemen

Madeliefje

Het madeliefje, een frisse bloeier in je grasveld en nog eetbaar ook. Dit geld overigens voor het gehele plantje vanaf de wortel tot aan het bloemetje. Wat deze bloemen betreft moet je zelfs in de tuinen oppassen voor gif. Er zijn erg veel mensen die dit schattige bloemetje niet in hun grasveld wensen en hier dan ook tegen spuiten.

Driekleuirig viooltje

Een klein simpel viooltje, maar wel eetbaar. De smaak is niet erg opvallend, maar licht zoet. Zelf gebruik ik deze meer voor de kleur in de salade dan voor de smaak.  

Oost_indische_kers

De smaak van deze eetbare bloem is vrij pittig net als die van de radijsjes. Het is een makkelijke plant om te kweken. Een keer zaaien en daarna komt het plantje elk jaar vanzelf in de tuin op. Een zeer weelderige bloeier.

Borago officinalis ( komkommerkruid )

De Borago of beter bekend het komkommerkruid , krijgt kleine blauwe opvallende bloemetjes. De Borago is een kruid dat gebruikt wordt in de keuken om de smaak van komkommer nog meer te verfijnen. Daarvoor wordt het jonge blad gebruikt. Het oudere blad krijgt wat meer beharing en is wat stugger. Wanneer de Borago bloeit is ook het bloemetje te gebruiken. Ook die leent zich er goed voor om met komkommer te combineren.

Goudsbloemen

De smaak van de goudsbloemen is wat zoetig. Het is zeer een kleurrijke verrijking van de koude gerechten. De goudsbloemen zijn er in geel en oranje.

Let op het gif gebruik !

Bij het consumeren van eetbare bloemen moet er altijd op gelet worden waar de bloemen vandaan komen. Veel bloemen worden tenslotte niet gekweekt voor de consumptie maar voor de sier. Hierdoor mogen er andere, veel sterkere gifstoffen gebruikt worden dan voor de consumptie wordt toegelaten. De kans is dus erg groot dat bloemen met een pittig gif bespoten zijn. De oogst uit eigen tuin is dan ook het meest veilig. Je weet dan tenslotte zelf het beste wat ermee is gebeurd.

.

Omdat Fjak@ een pier is daarom deze vraag van sommige bloggers.

Hoe planten aardwormen (pieren) die je in vruchtbare grond vindt zich voort? Zijn ze tweeslachtig of hoe zit dat? Hoe lang leeft zo'n pier dan? Kan ik de pieren in een gesloten compostvat werpen?

Antwoord

Er bestaan vele soorten aardwormen en verschillende diersoorten hebben verschillende voortplantingsgewoonten. De worm die in compost gedijt is "Eisenia fetida". Hij leeft van plantenafval zoals de meeste aardwormen en komen die aan het oppervlak halen. Alhoewel het een zeer algemene worm is zijn de details van de levenscyclus (ouderdom) en voortplanting niet echt goed gekend! Maar zoals de meeste andere wormen is de compostworm hermafrodiet (dus tegelijkertijd mannetje en wijfje). Deze volwassen aardwormen hebben een clitellum (een oranje ring die ook wel het zadel wordt genoemd) en voor de onderlinge uitwisseling van spermapaketten gaan twee wormen met de ringen tegen mekaar liggen. De eitjes worden later in die ring afgelegd en die wordt uiteindelijk met eitjes en al als een cocon afgeschoven.

Het is best mogelijk om de wormen in een compostvat te houden maar dat vereist wel een voldoende verluchting.

Wees gerust pier Fjak@ is te vinden in de natuur niet in een compostvat.

 

Een dag in het leven van ... je kat!

 Een recent onderzoek heeft aangetoond dat we jaloers zijn op het leven van onze huisdieren. Vooral kattenbaasjes benijden de onafhankelijkheid, het gebrek aan verantwoordelijkheid, de vrijheid en de ontspannen levensstijl van hun viervoeter.

Aangezien wij steeds meer af te rekenen krijgen met stress en hard werken, is het niet zo verwonderlijk dat 90% van de kattenbaasjes wel eens hunkert naar het leventje van zijn huisdier. Dat blijkt althans uit een enquête van kattenvoedingfabrikant Whiskas.

Ontspanning
"De levensstijl van een kat aannemen zou zowel voordelen op korte als op lange termijn kunnen opleveren", denkt levenscoach Jenni Trent Hughes. "Het zou zorgen voor minder stress en meer ontspanning, want we zouden meer tijd hebben om te sporten, te slapen en onszelf te verwennen. Leven als een kat zou echt goed zijn voor onze algemene gezondheid en psychologisch welzijn", meent de levensbegeleidster.

Lenig
Maar het is niet alleen de vrije levensstijl van onze kat die we benijden, we zouden ook graag een aantal eigenschappen van ons huisdier overnemen. Zo'n 41% wil net zo ontspannen zijn als zijn kat, terwijl 36% de lenigheid en snelheid van zijn huisdier wil overnemen.

Ruilen
Volgens de studie van Whiskas is de jaloezie echt groot. Het gaat zelfs zo ver dat maar liefst 75% kattenbaasjes ook echt graag een dagje zou willen ruilen met zijn of haar kat.

Vingernagels groeien drie keer zo snel als teennagels.

Vingernagels groeien ongeveer 3 mm per maand, teennagels slechts 1 mm. Beide nagels zijn, net als haren, opgebouwd uit levenloos, doorzichtig keratine, dat gevormd wordt ter hoogte van de matrix waarvan het uiteinde het witte halvemaantje is. Specifieke huidcellen, de keratinocyten, maken de keratine aan die de nagel vormt. Onder de matrix, en doorlopend onder de nagel zelf, zit het nagelbed dat bij optimale doorbloeding roze kleurt.

Hoe sterker de doorbloeding hoe sneller de nagel groeit. De doorbloeding in de vingertoppen is een stuk beter dan in de toppen van de tenen, waardoor de teennagels trager groeien. Ook naarmate je ouder wordt vermindert de doorbloeding. Daardoor groeien teennagels van twintigers sneller dan die van zestigers. Daarnaast speelt de dikte van de nagel een rol. Naarmate er meer keratine wordt geïnvesteerd in de dikte van de nagel groeit hij minder snel in de lengte

Moe

Ik ben zo moe, zo moe, zei het geitje.
Het zakte door zijn knieën
en plofte op het weitje.
Het weitje zei: ik ben ook zo moe.

Het rolde zich op

en dekte het geitje zo toe.

.

                   
..

           


   Pasta met prinsessenboontjes en kappertjes

Pasta heeft vaak weinig nodig om lekker te zijn. Wat smaakvolle tomaten en een flinke scheut extra vergine olijfolie is meestal al genoeg. Aan dit gerecht voeg er voor wat extra flair nog prinsessenboontjes en een dressing van kappertjes toe.

voor 2 personen

Ingrediënten
• 300 g prinsessenboontjes
• 20-tal kerstomaatjes, doormidden gesneden
• 4 tl kappertjes (de in zout ingelegde; niet die op azijn!)
• 6 el olijfolie van superieure kwaliteit
• 2 el balasamicoazijn
• peper naar smaak
• 1/2 tl gerookt paprikapoeder (pimentón de La Vera)
• 250 g vlindertjes- of strikjespasta

Zo maak je het
Week de kappertjes minstens een halfuur in een kommetje met water. Giet ze af, spoel goed en knijp het water eruit.

Dop de prinsessenboontjes en snijd ze in de helft. Was ze en laat ze goed uitlekken. Kook de boontjes in een kleine kookpan met gezouten water in 10 à 15 minuten beetgaar. Proef regelmatig. De boontjes moeten precies de juiste beet hebben: gaar, maar zeker niet te plat! Giet de boontjes af en laat ze even schrikken onder de koude kraan. Laat ze goed uitlekken.

Maak terwijl de boontjes koken de dressing. Mix de kappertjes, de olijfolie, de azijn, de peper en het paprikapoeder in de blender tot een grove saus. De kappertjes maken de dressing behoorlijk zout, dus allicht is het niet nodig om extra zout toe te voegen.

Kook de pasta in een ruime kookpan met gezouten water beetgaar. Giet de pasta af en roer er onmiddellijk de boontjes, de halve tomaatjes en de kappertjessaus door.

Eventueel kun je nog wat vers geraspte Parmezaanse kaas over de pasta strooien.