Archief

Hoe het komt dat muzikanten beter oud worden

Onderzoekers van de Northwestern University gingen na of een langdurige muzikale opvoeding (beginnend voor de leeftijd van 9 jaar) enige impact had op het verouderen van het gehoor. Ouder worden verstoort namelijk de neurale timing, waardoor het vermogen om geluiden te encoderen achteruitgaat. Door de automatische hersenrespons te meten op gesproken geluiden bij jongere en oudere muzikanten en niet-muzikanten, kwamen ze tot de conclusie dat muzikant zijn je een duidelijke voorsprong bezorgt.

Muzikanten
"De oudere muzikanten scoorden niet alleen beter dan hun niet-muzikale leeftijdsgenoten, ze encodeerden de geluidsstimuli ook sneller en juister dan jonge mensen die niet muzikaal getraind zijn. Dit versterkt de gedachte dat de manier waarop we tijdens ons leven geluid ervaren, een diepgaand effect heeft op hoe ons zenuwstelsel funcioneert. Bovendien ondersteunt het ook het idee dat onze hersenen getraind kunnen worden om leeftijdsgerelateerd gehoorverlies (gedeeltelijk) te voorkomen", concludeert neurowetenschaper Nina Kraus.

..

zo van die dingen

mijn kater is verzopen en de hond is aan de haal
mijn vrouw heeft weer een ander maar waar ‘k het meest van baal

dat zijn de kleine dingen, de dingen die ’t ‘m doen
zo mis ik al zes dagen mijn link- en rechter schoen

dus loop ik op mijn sokken, die zijn al aardig door
zij stinken als de neten en zien behoorlijk goor.

ook is mijn interlockje al lang niet meer verschoond
en wordt mijn laatste slipje al wekenlang bewoond

‘k heb jeuk aan alle kanten en ruik niet al te fris
gewoon omdat ik al zo lang een geurend zeepje mis

mijn huis grenst aan een mestvaalt, zo noemt de buurt mijn tuin,
de toiletpot is verstopt en riekt naar geel en bruin

mijn aanrecht is één berg van resten etenswaar
gekoekt aan bord en pannen en alles stapelt maar

de kamer ligt vol flessen maar die zijn allemaal leeg
wellicht is dat de reden dat ik vaak hoofdpijn kreeg

dit zijn zo van die dingen waar ik m’ aan irriteer
geen echte wereldzaken maar… ze verpesten wel de sfeer.

.

 Compote van kweeperen

Nodig (4 personen):
- 3 kweeperen
- 1 glas zoete witte wijn
- 50 g suiker
- 1 klontje boter van 25 g
- Sap van 1 citroen
- 1 vanillestokje
- 1 stukje kaneel van +/- 4 cm

Bereiding

Was de kweeperen, schil ze en verdeel ze in gelijke, niet al te grote stukken.
Smelt in een kom de boter en stoof hierin de stukjes kweepeer.
Voeg het citroensap toe, de witte wijn, het merg van het vanillestokje, het stukje kaneel en de suiker.
Voeg nu water toe tot de stukken kweepeer helemaal onder staan.
Laat 1 tot 1.20 uur garen zonder deksel. Roer af en toe om en controleer of er extra water moet aan toegevoegd worden. Verwijder het kaneelstokje.
Plet dit alles met een vork tot compote. Als garnituur heb ik eetbare rozenblaadjes gekozen.
Serveer 2 lepels compote met een bolletje vanille-ijs.

Variant

Meng 200 g mascarpone met 2 lepels kweeperencompote en je hebt een verrukkelijk dessert. Kan ook toegepast worden met romige yoghurt. Of heel gewoon: serveren
bij een kaasplank .

 Wilde u ook al lang weten waarom zebra's strepen hebben?

 .

Wetenschappers uit Hongarije en Zweden zeggen dat ze ontdekt hebben hoe de zebra aan zijn typische strepen komt. Volgens hen biedt het zwart-witte patroon de beste bescherming tegen bloedzuigende insecten. De vorsers, onder leiding van Susanne Akesson van de universiteit van Lund (Zweden), hebben de resultaten van hun onderzoek bekendgemaakt in 'Journal of Experimental Biology'.

De oorsprong van de strepen van de zebra is al decennialang het onderwerp van debat tussen wetenschappers. Aanvankelijk werd er vanuit gegaan dat ze de beste bescherming boden tegen roofdieren: in het savannelicht of galopperend in kudde zijn individuele dieren nauwelijks te herkennen.

Maar in 1979 lanceerde wetenschapper Jeffrey Waage al de theorie dat de vacht van de zebra het voor insecten moeilijk maakte om het lichaam van het dier te identificeren. Geen enkele theorie kon tot nu toe worden bewezen.

Maar de wetenschappers voerden nu verschillende experimenten uit om te zien hoe insecten op strepen reageren. Op een Hongaarse boerderij werden proeven ondernomen met zwarte, grijze, witte en gestreepte modellen van paarden. Tot verbazing van de vorsers vlogen de insecten nauwelijks naar de gestreepte exemplaren. Het patroon dat de meeste gelijkenissen vertoonde met de zebravacht, trok het kleinste aantal insecten aan.

"Wij concluderen dat zebra's een huid hebben ontwikkeld die een minimale aantrekking voor bloedzuigende insecten heeft", schrijven de onderzoekers. Bloedzuigende insecten zorgen voor heel wat hinder bij dieren, onder meer omdat ze ziektes overdragen. Een lagere aantrekkingskracht bij die insecten levert evolutiegewijs dus een voordeel op.

.

In onze jeugdjaren waren wij onafscheidelijk.
Vroeger in de scholen was de klas indeling het eerste en tweede leerjaar derde vierde enz.
Jenny zat in het eerste leerjaar , ik in het tweede. Hoe graag ik ook achteraan in de klas zou gezeten hebben ,het ging niet want mijn ogen lieten dat niet toe.
Vond het niet fair dat ik altijd op de eerste bank moest zitten maar Jenny die zag heel goed maar die haar tong was wat te loslippig. Beide op de eerste bank dus.
Het was naailes , zelfs nu nog maar ik verafschuw het. Jenny moest met haar handwerkje in rij aanschuiven tot bij juffrouw Maria ,van beide onze lievelings juf.
Plots staat Jenny voor mij en zegt knipt eens met je schaar in mijne vinger...
Ik zei okay dewelke , de middenvinger zei ze. ja maar dan knipt ik ook midden in die vinger okay zei ze doe maar.
Het bloed liet zowat langs alle kanten van haar klein middenvingertje , maar zo waren wij nu eenmaal."Een voor allen ,allen voor een".
Grote witte zakdoek rondgedaan en voor ons was de zaak rond.
Dachten we...
Het verhaal was vliegensvlug bij Juf Maria gegaan ,deze was recht gesprongen kwam tot bij ons wat is dat hier, Jenny die zakdoek dat is volledig vol bloed. Jazeker juffrouw zelf gevraagd aan Fjak@dus alles okay. Die dag dacht ik dat onze juf een appelflauwte ging krijgen ,maar had me schromelijk vergist : "Ze was razend enfin ze zou bijna gevloekt hebben, die twee apen van haar"...
Tot nu toe was toch alles normaal voor ons!
Wablief, ze strafte ons ieder langs een kant op de trede en op de randjes ervan ,wist ze niet dat het kon pijn doen één uur had ze geroepen. En ja dan waren er nog in de klas dat dan naar de toilet moesten, de lafaards, enkel om zeker te zijn dat het aan de oren van moeder overste kwam. En dat serpent konden we missen.
Geen tien minuten later stond moeder overste in onze klas. Resultaat Fjak@ moest één uur langer blijven zitten op die stomme rand, met die stomme gleufjes erin.
Ah neen zei Jenny tegen het serpent ,Fjak@ is niet in fout ik heb dat gevraagd , die haar kap ging bijna van haar hoofd glijden.
Zodus ieder twee uur ,wat maar juist was volgens ons.
's Avonds bezoek van juffrouw Maria in onze herberg, ze kwam met haar man zogezegd een glas drinken.
Wijselijk maar heel curieus wilde wij toch weten wat ze zoal te vertellen had.
Neen ons mams wist nog van niks en Jenny's moeder erbij gehaald die wist ook van niks.
Zo gek waren wij nu ook niet onze knieën die deden nog altijd pijn, en daar hadden onze moeders geen zaken mee.
Gelukkig hoorde wij ze zeggen die twee snotapen daar hebben we het laatste nog niet mee meegemaakt en dat zijn meisjes.
Oef het gezelschap kon er mee lachen de lucht was zuiver maar uit veiligheid zijn we toch wat verderop gaan spelen die avond.
Want geen van beide had goesting om 100 keren te schrijven ...IK mag niet ...,wegwezen en met de jongens gaan schotten ja .
Fjak@

.

Herkenning.

Een politieman te paard

deed mij van achteren denken

aan een meisje, niet de man,

maar het paard, ik wist niet

wat het meisje ermee te maken had,

niet meer over nagedacht-

maar later ontdekte ik

wat het was, haar paardestaart.