Archief

.

En wat dan?

Op een dag zal ik weg zijn en
wat dan? Verdwenen zonder een
teken te geven of te nemen en
het puin dat ik achterlaat is
niet langer lachwekkend.
Want wie als ik nooit heeft gebouwen laat niets achter dan
verwachting en verwarring en
wat dan?

Wellicht in uw herinnering zal ik stollen verstijven, niet lang meer blijven maar verbleken tot verleden
en wat toen? Te doen?
'Het was waar' zult gij zeggen 'hij speelde
met woorden als geen ander maar wat
heeft dat te betekenen.' Zo bleek
zal ik zijn.

In u...

en wat dan...? 

.

Method-acting

Alles voor het personage

Affiche Raging Bull

Hoe goed een acteur of actrice overkomt, heeft te maken met de overtuiging waarmee hij of zij een bepaalde rol speelt. Een acteur is overtuigend als zijn personage geloofwaardig overkomt.

Acteurs in een film bepalen in grote mate hoe goed het verhaal overkomt. Een slecht acteur kan een goed verhaal verknallen, terwijl een goed acteur het kijken naar een slecht verhaal kan veraangenamen. Het overtuigend neerzetten van een geloofwaardig personage is op verschillende manieren te bereiken.

In de huid van

De Amerikaanse traditie van method-acting gaat ervan uit, dat je een rol pas goed speelt, als de acteur in de huid kruipt van zijn personage. Alle kenmerken, trekjes en gewoonten van het personage moet de acteur eigen maken; hij wordt zo het personage.

Waanbeelden

In de film Apocalypse Now (Francis Ford Coppola, VS 1979) leidde dit 'method-acting' tot grote problemen. Acteur Martin Sheen ging zo op in zijn rol als langzaam gek wordende legerofficier, dat hij daadwerkelijk last kreeg van waanbeelden.

Gewicht

Een ander voorbeeld is acteur Robert de Niro. In de film Raging Bull speelt De Niro de zeer gewelddadige bokser Jake La Motta. Om dit personage goed neer te kunnen zetten, moest hij enorm aankomen.

.

Weggaan.

Als een auto die lang in de regen gestaan heeft
optrekt en wegrijdt, blijft waar hij stond achter
een plek die zich van de rest van de straat
onderscheidt, even nog, tot hij ook nat is
en niet afzonderlijk meer bestaat.

Dat is wat blijft als je weggaat.

.

.

De leeuw

Een leeuw is eigentlijk iemand,

Die bang is voor niemand,

Zijne ogen en zijn neus

Zijn groter dan die van een reus,

En zijn muil

Is een ware moordkuil;

Met zijn klauw

Is een leeuw geweldig gauw;

Met zijn staart

Gooit hij een schutter van zijn paard;

En met zijn tanden

Durft hij de hele schutterij wel aanranden.

Enfin, hij is altijd het verscheurendste beest

Onder de dieren geweest

Onlangs heeft hij immers in Londen

Nog een juffrouw verslonden;

Doch, nu ik mij bezin,

Was hij het niet: het was de leeuwin.

De leeuw wordt viervoetig geboren:

Twee van achteren en twee van voren;

Of, volgens anderen, twee aan zijn rechterhand:

En de andere twee aan deze kant.

De leeuw zijn gemalin

Is mevrouw de leeuwin,

En de jongelui, zolang zij zich met de borst behelpen,

Noemt men gewoonlijk: welpen.

Gouden leeuwen en leeuwen van hout,

Mitsgaders de Hollandse, worden heel oud;

Men ziet ze nog wel op uithangborden en schilden, doch

zeldzaam in 't woud.

Komt ooit de ware leeuw rechtstreeks op u aan,

Dan is 't beste om maar regelrecht uit de weg te gaan.

Doch niet als hij opgezet of dood is,

Daar er in dat geval volstrekt geen nood is.

.

.

.

Niets tweemaal

Niets tweemaal
Niets gebeurt tweemaal en niets
zal tweemaal gebeuren. Geboren
zonder kundigheden, sterven we
dus als onervaren senioren.

Ook al zijn we nog zo hardleers
op de grote school van ’t leven,
geen winter, geen zomer wordt ons
nog een keertje opgegeven.

Niet één dag keert ooit terug,
twee nachten zijn nooit identiek,
geen kus is als een andere,
elke oogopslag is weer uniek.

Gisteren noemde iemand plots
in mijn bijzijn luid jouw naam
- het leek alsof een rode roos
naar binnen woei door het raam.

Nu we samen zijn vandaag,
haal ik mijn blik van je gezicht.
Een roos? Hoe ziet een roos eruit?
Is dat een bloem? Een steen wellicht?

Onzalig uur, onnodige vrees,
waarom bemoei jij je ermee?
Je bent – je moet voorbijgaan.
Je gaat voorbij – en alles is oké.

Lachend en elkaar omhelzend
verzoenen we ons met elkaar,
ook al zijn we zo verschillend
als twee druppels zuiver water.