Categorie: geen categorie

Zwaar op stap...tijdens je middagpauze

Vergeet een kommetje soep en boterhammen: als het aan de Zweden ligt, gaan we binnenkort een uurtje clubben tijdens onze middagpauze.

Om 12 uur 's middags een club binnenstappen, een uurtje stevig dansen op techno- en housebeats en daarna een broodje krijgen: dat is kort samengevat 'lunch beat', een concept dat uit Stockholm overwaaide naar enkele andere Europese steden.

Het verschil met het gewone uitgaansleven dat er geen alcohol geschonken wordt. 'Iedereen is nuchter en omdat je maar een uurtje hebt, gebeurt alles heel snel en intens', vertelt Daniel Odelstad, een van de bezielers van het concept. Ook aan de zijkant staan, wordt niet geapprecieerd: 'als je niet wil dansen, moet je je lunch ergens anders doorbrengen'. Bedoeling is dat je de werkdag doorbreekt met wat beweging en na de middag weer fris -zij het een beetje bezweet- weer aan de slag gaat.

De eerste 'lunch beat' werd georganiseerd in 2010, toen kwamen er maar veertien mensen opdagen. Ondertussen is het concept populair in Stockholm en werden ook in Finland, Zweden en Portugal al middagfeestjes georganiseerd.

De schoonste bloem

Hoe schitteren duizend bloemen
in heid' en veld en woud
hier bloeiend aan de glooiing
daar slingrend om het hout.

Maar niet alleen daar buiten
bloeit menig bloemelijn:
de lieflijkst aller bloemen
bloeit in ons huisje klein.

Die bloeme heet de liefde
van moeder tot haar kind.
Een bloem die ieder onzer
thuis altijd bloeiend vindt.

Een bloem, die, hoe de stormen
ook buldren in de hof
haar blaadjes nooit laat vallen
of neerstrooit in 't stof.

Een bloem die voor geen winter,
voor vorst, noch hagel vreest,
maar fleurt in onze woning
als op een lentefeest.

De leliën en rozen
zijn wel der hoven roem,
maar kindren, Moeders liefde
dat is de schoonste bloem.



.

.

De schoonste bloem

Hoe schitteren duizend bloemen
in heid' en veld en woud
hier bloeiend aan de glooiing
daar slingrend om het hout.

Maar niet alleen daar buiten
bloeit menig bloemelijn:
de lieflijkst aller bloemen
bloeit in ons huisje klein.

Die bloeme heet de liefde
van moeder tot haar kind.
Een bloem die ieder onzer
thuis altijd bloeiend vindt.

Een bloem, die, hoe de stormen
ook buldren in de hof
haar blaadjes nooit laat vallen
of neerstrooit in 't stof.

Een bloem die voor geen winter,
voor vorst, noch hagel vreest,
maar fleurt in onze woning
als op een lentefeest.

De leliën en rozen
zijn wel der hoven roem,
maar kindren, Moeders liefde
dat is de schoonste bloem.

.

Waarom is alles zo verward ...  

Waarom is alles zo verward in mijn hoofd...



                                  Zou dit de dood zijn                                    

de kilte in mijn lichaam

al mijn vergeetachtigheden

stomme domme fouten

en er niet uit geraken

Die dwaasheid in mijn hoofd,

of hoe noemt men zoiets.

Je wilt wel,maar je kunt niet...

en toch als ik bedenk moet ik erdoor..

Mijn lieve man en zoon

en de echte dierbare vrienden.

Maar ik voel me niet lusteloos

enkel diep moe..zo moe en kil.

Maar neen ,dit is geen dipje

maar ik wil nog niet gaan

ik..ik wil terug de warme

aangename stemmen horen

neen geen engelengezang

hou me wakker,al mijn

was het... was het

alleen maar voor mijn hond.

Fjak@ eigen gedicht

.