Liefde in coronatijd

.

.

.

Morgen

Vandaag blijf ik een dagje binnen
want ik heb helemaal geen zin.
Morgen zal ik wel beginnen;
morgen vlieg ik er wel in...

Morgen begin ik echt te leven
en dat zal wel vonken slaan...
Morgen zal je wat beleven;
morgen ga ik er tegenaan...

k' Ga mij vandaag niet druk maken;
morgen komt er weer een dag
om mijn plannen waar te maken,
vandaag rust ik, als dat mag...

Maar 't gebeurt dan allicht morgen;
dan zal ik eens laten zien
dat ik voor actie kan zorgen...
Morgen ... of... de dag nadien...

                              Fons Wilms 27.10.2020

Herinnering aan Jan

.

.

'k Herinner mij dat je ooit zei :
"Het was misschien niet altijd feest,
maar ik mag tevreden zijn en blij,
mijn leven is heel mooi geweest..."

Het duister doet de sterren schijnen
duizenden lichtjes groot en klein.
Op 't levenspad dat ik bewandel,
zal jij voor mij een lichtpunt zijn...

Ik glimlach eventjes naar boven
-ik weet niet of je dat kan zien-
Ik wil het echt wel graag geloven
maar neem genoegen met 'misschien'...

Jij was een echtgenoot, een vader,
een vriendelijke, degelijke vent.
Ik kan alleen maar dankbaar zijn
dat ik jou ooit heb gekend...

                                       Fons Wilms 10.08.2020

De tocht

Het bloedstaal zei
hier is er iets mis.
Van wachtzaal naar wachtzaal
van dokter naar dokter
van advies naar advies
het eind van een droom
carcinoom...

Van dokter naar dokter
van ziekenhuis naar ziekenhuis
van onderzoek naar onderzoek
van operatie naar operatie
van bezoekuur naar bezoekuur
van complicatie naar complicatie
van kuur naar kuur
tegenslag en tegenspoed.
De dokter zegt sussend
het komt wel goed...

Van onrust naar onrust
van frustratie naar frustratie
van onmacht naar onmacht
ik pieker en pieker
en ik ben bang
uren en uren
de nacht wordt weer lang.
Ben eigenlijk wel aan slapen toe :
Ik ben zo moe...

            Fons Wilms 08.12.2012

     Schim

Sinds dat je mij bezocht hebt
kan ik nergens nog alleen gaan,
om het even waar ik heenga,
                                   loopt een schim mij achterna...
          's Morgens ben je al bij me
          al vroeg als we opstaan
          en 's avonds ben je 'r nog steeds
          als we weer slapen gaan...
                    En zelfs als ik in bad ga
                    dan zit je daar bij mij
                    en als ik in de spiegel kijk
                    zie ik je aan mijn zij...
Jij kleurt mij dromen grijzer;
'k zit echt met jou verveeld ;
ik kan jou alleen maar haten :
Jij besmeurt mijn toekomstbeeld...         
           'k Vertel de meeste mensen
          niets over jouw bestaan
          want als ze 't zouden weten
          dan jaag je hen schrik aan...
                    Ik tracht jou te negeren
                    'k probeer vrolijk te zijn
                    maar met een grap of een lange neus
                    krijg je Kanker niet klein...

                                  09.02.2020

Goed

Als ik je vraag hoe het met je gaat
dan antwoord je steevast 'goed'
maar 'k weet niet waarop jouw 'goed' slaat
en wat er écht van binnen woedt...

Als ik je vraag hoe het met je gaat
geef mij dan naast jouw 'goed'
je twijfels, angst, onzekerheid;
vertel me ook je tegenspoed...

En als je je ellendig voelt,
uit dan je onrust en je pijn.
Zeg niet dat het 'geweldig' gaat ;
je hoeft niet altijd sterk te zijn...

Maar toon juist dat je kwetsbaar bent ;
wat van binnen écht speelt.
Misschien dat je juist moedig bent
als je je zorgen deelt...

                      Fons Wilms 28.01.2020

-

Ik heb niets te vertellen, dat vertel ik dan en dat is dan poëzie...

-

-

Een blanco blad

Ik zit hier voor een blanco blad,
'k tracht radeloos te bedenken
welke woorden of zinnen dat
ik aan dit blad wil schenken...

Het zuiver wit weerkaatst fel licht
als hoge tonen in een lied;
ik mijmer zachtjes een gedicht
maar 'k vind de woorden niet...

Wordt het iets vrolijk, iets om te zingen
of iets droevig, iets vol van smart ? 
Letters die hups van 't blad afspringen
of kille letters, koud en hard?...

Zal 't blad mijn woorden welkom heten ?
Of kan ik er beter niets op schrijven ,
want ik denk eigenlijk wel te weten
dat het blad liever blanco wil blijven...

                                                 27.08.2019

Veilig

Jouw handjes in de mijne
zo gaan we hand in hand
Mijn grote hand, jouw kleine ;
een ijzersterke band...
Heel hoog op mijn schouders
lijkt beneden alles klein
misschien dat ooit die werelden
voor ons hetzelfde zijn !

                         © Fons Wilms 19.03.2019

            Op reis

Hei schat, laat ons de auto nemen :
we gaan op reis; jij zegt waarheen.
Naar Duitsland, Frankrijk of Bohemen
of overal ergens nergens heen...

Wij stoppen niet en blijven rijden
tot er een nieuw landschap verschijnt :
gouden bergen, heuvels of weiden
waarop een sappig zonnetje schijnt...

Men spreekt er gek, gebruikt er rare woorden.
Massa's bloemen en bomen ruisen er luid
een vrolijk lied in ongekende akkoorden
en vogels kwetteren hun vreugde uit...

We zullen daar zeker niet verdwalen : 
want alle wegen staan al op de kaart.
't Is onnodig om te weg te vragen;
de GPS heeft die klus geklaard...

En mocht de wagen het begeven
-je weet dat zoiets soms kan zijn-
zal dat de pret toch niet bederven : 
dan nemen we gewoon de trein !...

                                                  © Fons Wilms 09.07.2019

Casa Callenta (Brasschaat) wil aangename activiteiten aanbieden
aan kankerpatienten en mensen uit hun omgeving.
Lotgenoten kunnen er mekaar ontmoeten...

Lotgenoten

Ik had er liever geen gehad
maar ik ben blij dat ze er zijn
want zij kenden zeker allemaal
hetzelfde verdriet, dezelfde pijn...

Je hoeft niet alles uit te leggen
een glimlach, een blik of een gebaar
kunnen vaak zoveel meer zeggen
dan duizend woorden bij elkaar...

't Is iemand die mijn onmacht kent;
die even met me praat
en die me steunt in een zwak moment
als het even niet meer gaat...

Een lotgenoot voelt met je mee
gelouterd door zijn eigen pijn.
Ik had er liever geen gehad
maar ik ben blij dat ze er zijn...

                      © Fons Wilms 20.06.2019

Wandelen...

Een wandeling kan heerlijk zijn
zo eenvoudig en zo puur.
Je voelt je dan ontzettend klein
in die prachtige natuur...

We babbelen dan honderduit
over wat ons bezighoudt;
wat vreugde en wat zorgen baart,
wordt mekaar toevertrouwd...

En zijn we dan met keuvelen klaar
dan praat de stilte voort;
dan zeggen harten tot elkaar
wat niemand anders hoort...


                                        © Fons Wilms 29.08.'10

 


                 Mindfulness

Gedachten,
constant rijden ze rondjes
en tollen door mijn kop
ze doen steeds weer 't zelfde traject
en vreten al mijn krachten op...

                Gedachten,
                als ik even wat afstand neem,
                krijg ik ze in de gaten
                en heel bewust bekijk ik dan
                hun hardnekkig doen en laten...

                                Gedachten,
                                ik laat ze nu voor wat ze zijn;
                                'k gun ze hun eigenheid
                                en ik bekijk ze aandachtig
                                met milde vriendelijkheid...

                                                                                        © Fons Wilms 04.03.2019

Twee oude knollen...





Zie ze daar lopen, zij aan zij,
twee oude knollen in de wei;
de ene grijs, de andere bruin;
de ene man, de andere ruin...

Hij komt naar mij : hij ziet mij graag,
of is 't alleen maar voor zijn maag ?
Hij wil dat ik filosofeer
over 't gras, het hooi of over 't weer.

Maar nooit over de politiek
want daarvan wordt ons paardje ziek.
Zijn maag draait om en hij gaat hikken ;
benauwdheid doet hem bijna stikken...

Zijn leven lang geen fluit gedaan
alleen maar 'in de wei gestaan'...
Wat maakt het uit : 'k verzorg hem goed,
zoals je met een paardje doet...

Wij hopen beiden - als dat mag -
nog op een schone oude dag...
Zie ze daar strompelen door de wei :
twee oude knollen , zij aan zij...
          © Fons Wilms 09.05.'09

Twee tassen

Hij was bekoorlijk koffiezwart
en zij was romig bleek
En er gebeurde iets apart
toen d' een naar d'ander keek...

Ze raakten danig opgewarmd
leefden als in een droom
Ze hebben dan mekaar omarmd
en kwamen onder stoom...

De donkere begon te flippen
danste en sprong en riep  :"Olé" ;
begon fel op en neer te wippen;
de bleke wipte aardig mee...

Maar toen kwam hij daar plots ten val
en hij sleurde haar mee.
Het resultaat - je raadt het al -
een grote plas café au lait !

                                      F. Wilms 24.01.2017

De volheid van de lente



Vanmorgen vroeg bij het ontwaken
- ik dacht dat iedereen nog sliep -
was het de lofzang van de lente
die mij halfslapend buitenriep...

Meesjes floten hun schrille tonen
merels zongen het leidmotief
terwijl wat verder in de bomen
een heggemus haar stem verhief...

Een lentebriesje streelde zachtjes
de bloesems in de ochtendkou
en spinrag toonde - bijna ijdel -
glinsterende druppels van de dauw...

Meiklokjes klingelden goedkeurend
tussen het groen zo heerlijk fris.
Ik was weer blij om te ervaren
hoe mooi het leven soms wel is...

                      © Fons Wilms 22.04.2011

Bijna een geest




Als ik mij vanmorgen scheerde
          dan was ik wat verveeld
want in de spiegel miste ik
          vandaag mijn spiegelbeeld...

'k Ben daarna naar de bakker
          om een vers brood gegaan
maar in 't weerspiegelend winkelraam
          zag ik mezelf niet staan...

Ontdaan keek ik in 't water
          veilig vanop de brug
maar vandaag keek er niemand
          vanuit het water terug...

'k Dacht even aan die ziekte
          waarvan je niet geneest
en was ik dan vannacht misschien
          verworden tot een geest ?

'k Liep vlug naar huis, de trappen op,
          de kamer naast 't toilet..
'k Schrok mij een bult : daar lag ik nog
          uitgestrekt op mijn bed...

Lang nadenken dat kon ik niet :
          'k hoorde de wekker gaan..
Ik schrok wakker... rekte mij uit...
         en ik ben maar opgestaan...


                           © Fons Wilms 16.09.2012

HET  RUGZAKJE



Op de wandeltocht van 't leven
draag je steeds een rugzak mee;
daarin zit - goed opgeborgen-
een mengeling van wel en wee...

Lijkt soms die zak niet meer te dragen,
zet hem dan even voor je neer
en begin je af te vragen :
Wat hoef ik nu echt niet meer ?

Verpak je grijze, grauwe dingen,
leg ze helemaal onderaan
hopend dat die herinneringen
ooit nog helemaal vergaan...

Deel de mooie, leuke zaken
zoveel je  kan met iedereen;
dat zal 't zakje lichter maken
en draaglijker dan voorheen...

Gaat 't rugzakje toch weer wegen,
Wel, hopelijk kom je dan
toch nog ergens een vriend tegen,
die je helpen dragen kan...

       © Fons Wilms 28.02.'10

Gedichtendag

'k Ben blij dat ik op gedichtendag
voor jullie weer iets dichten mag.
Ik denk dat ik vandaag iets dicht
iets heel uniek, iets vederlicht,
iets moeilijk, ja, maar ik denk echt
dat het iets is waarvan men zegt :
aan wat hij vandaag heeft gedaan
daar hebben wij dan toch iets aan.
Er werd al veel over geschreven
maar daar is het ook bij gebleven.
Dus eigenlijk is het wel goed
dat iemand er nu iets aan doet...

Daarom op algemene vraag
dicht ik dan vandaag
'het gat in de ozonlaag...'

                                 31.01.2019

Geboortedatum

De verpleegster vroeg nog voor ik mij kon leggen  :
"Kan je je geboortedatum zeggen ? "

Gosh...

Is dit een strikvraag of een val ?
Ik gaf het antwoord gisteren al
en ook zoveel dagen daarvoor....
Dit kan er echt toch niet meer door !
Waar is toch jullie aandacht heen ?
Spreek ik over de hoofden heen
of alleen tegen de muren ?
Dat kan zo echt niet blijven duren !?

Of ?...  Och?...
Misschien?...
Neen toch... ?

Was misschien mijn antwoord slecht ?
Heb ik een foute dag gezegd ?
Een foute maand of een fout jaar ?
Wat ben ik toch een twijfelaar !

Ssssst...
Sssssst...

Maar morgen twijfel ik niet want
ik schrijf die datum in mijn hand !
Ik hoef die vraag niet meer te vrezen :
ik kan het antwoord gewoon lezen !

Aha, voilà !...
                                         24.10.2018