Om nooit meer te vergeten
Mijn kleinzoon was erg geraakt door een bezoek aan het concentratiekamp Auswitch..
Ik zoek naar beelden...
En al schilderend komen de woorden :
Haast zichtbaar (Auswitch)
Met dromen kwamen ze nog aan;
die werden stuk gereten...
Haast zichtbaar voel ik hen nog gaan.
Om nooit meer te vergeten...
'k Zie weer die kale schimmen gaan,
kleurloos en afgemeten,
naar 't einde van hun aards bestaan...
Om nooit meer te vergeten...
Een kille dodentocht gegaan,
Gesmoorde stille kreten,
Van alle waardigheid ontdaan...
Om nooit meer te vergeten...
Vernedering, geweld en pijn,
Wreedheid zonder geweten.
Ik schaam mij om een mens te zijn
als ik dat ooit zou vergeten...
© Fons Wilms 04.05.'09





















5 reacties op dit bericht
De geesten zijn onder ons
Hallo, hier ben ik weer. Ik heb je ontmoet bij Sirjansland waar ik wel vaker kom en waar ik ook bijzondere dingen meegemaakt heb. Ik had hier mogelijk dit keer niet gereageerd als ik niet van de week daar in de buurt een stel uit Brabant tegenkwam dat net daarvoor een bezoek aan Auschwitz had gebracht. Ik was onder de indruk van hun verhaal en waarom ze daar geweest waren en had een gesprek. Niet alledaags. Let op, ze zeiden dat ze daar in de buurt van Auschwitz nog steeds Jodenhaters zijn. Dit keer zat ik even aan de andere kant van het dorp op een bankje bij die kassen.
Dit omdat elementen van de Holocaust, politiek daargelaten, nog steeds bestaan. Alleen ziet men het niet zo goed door de commerciële belangen. Hetzelfde als met sommige boeren die je daar nu nog tegenkomt waarvan hun hele familie verdronken is in de watersnood, die echter nog nooit in het watersnoodmuseum zijn geweest. Dit zeg ik omdat toeristen, ik bedoel niet jou daarmee, het altijd over de watersnood hebben. In Amsterdam heb je hetzelfde trouwens met het Anne Frank Museum, je hoort nooit een Amsterdammer die er is geweest. Het is toerisme, en het is uitgebreid en al als minderhedenmuseum, de hele stad is een openluchtmuseum geworden voor Amerikanen. Gecommercialiseerd.
Goed schilderij, inderdaad was ik verbluft omdat de geesten inderdaad onder ons zijn.
Ik geef een link, dat mag misschien wel voor deze gelegenheid.
Droomwereld
Hallo Folion ik kom u wat herfstgroetjes brengen.
Gretchen
Tja
De holocaust wordt nog steeds herdacht, betreurd, maar intussen zijn er al hele volksstammen uitgeroeid waar niemand nog over praat... dat stoort mij dus geweldig dat wij ons nog altijd moeten verantwoorden tegenover het joodse volk terwijl datzelfde volk zich ook niet bepaald "kosjer" gedraagt.
Blij dat je weer in de running zit... mooi gedicht en mooi schilderij ook.
Vriendelijke groeten
Droomwereld
Wat een hel is dat geweest voor veel mensen.
U heeft het mooi verwoordt
Groetjes van Gretchen
XX