.

.

.

Goede voornemens

.

.

.

Je mag erop betrouwen
dat ik de afstand respecteer ;
ik hoest nu in mijn mouwen
en ik nies nergens meer.

   We zullen ook alle dagen
   in café's, winkels of bazaar
   't mondkapje blijven dragen
   uit respect voor mekaar...

Zoenen buiten je bubbels
dat lijkt niet erg gezond
en 't blijft beslist ook moeilijk
met zo'n kapje voor je mond...

   We blijven ons handen wassen
   een booster-prik krijgen we allemaal
   Zo wordt alles het volgend jaar
   misschien iets meer 'normaal' !

                                   30.12.2021

.

.

Triest

.

.

Ik heb vandaag een trieste bui

daarom draag ik een dikke trui ;

niet zo zeer omdat het koud is

maar vooral omdat ik jou mis

en die trui brengt dan toch even

weer wat warmte in mijn leven...

Al kan die trui mij wat verwarmen :

'k lig toch veel liever in uw armen. 

Dat geeft naast warmte ook plezier.

Kom daarom maar vlug naar hier !

.

Quarantaine

.

.

Wat duurt die quarantaine lang

't duurt nu al vele weken...

Ik ben wat eenzaam en ook bang

dat ik tegen de muur ga spreken.

't Lijkt eigenlijk ook heel normaal

dat die muur dan altijd zwijgt ;

het wordt allicht pas een probleem

als je dan een antwoord krijgt...

                                                    22.09.2021

Rozengeur en maneschijn

Uit het bos kwam in volle vaart
een jonge prins op een wit paard;
en op de berg verjoeg de zon de mist
en schitterde op een glazen kist.

     De prins reed met zijn paard naar boven
     en kon zijn ogen niet geloven
     want in het schrijn tussen de rozen
     lag beeldschoon een prinses te blozen.

En toen hij al die schoonheid zag,
dan raakte hij helemaal van slag.
Hij zei :"Ik wil dat de koning dit weet",
waarna hij naar 't paleis terugreed.

     Maar daar kreeg hij de wind van voor
     want iedereen riep daar in koor :
     "Heb je haar gekust , vroegen ze allemaal,
     want dàt moest wel in dit verhaal."

De prins zei :"Had ik dat geweten ,
dat sprookje was ik totaal vergeten !"
Daarom galoppeerde hij dan vlug
door het bos naar die berg terug.

     Het duisterde...  De sterren schenen...
     Alle rozen waren verdwenen...
     Geen schoonheid meer; geen glazen schrijn,
     enkel nog rozengeur en maneschijn...

                                             Fons Wilms 03.08.2021

.

Het antwoord

.

Een zilte bries streelde je haar

dat voor je bleke voorhoofd hing.

We leunden zachtjes naar mekaar 

en ik vroeg hoe het met je ging...

     Je ogen dwaalden langzaam af,

     vingen even de zon

     en bleven rusten achteraf

     op een plek achter de horizon...

'k Zag je daarna de meeuwen volgen,

die krijsten door de grauwe lucht

maar een antwoord kwam er niet

geen enkel woordje, zelfs geen zucht...

     Stilte kan zo veelzeggend zijn ;

     soms zijn geen woorden nodig

     en omdat je antwoord duidelijk was,

     werd verder vragen overbodig...

                                                  Fons Wilms 01.08/2021

.

.  Gedichtendag 2021

.

.

Ik ben vandaag vroeg opgestaan
en met mijn vrouwtje naar buiten gegaan.
Het regent nu al de ganse dag;
dit blijft weer  zo 'n grijze, grauwe dag
maar vandaag is 't wel gedichtendag !

Ik schreef graag iets over zonneschijn
over verliefdheid en gelukkig zijn;
waarom moet het nu zo triestig zijn
want het weer valt écht wel tegen :
regen, regen en  nog eens regen!...

Mijn vrouwtje staat daar nu al uren
haast roerloos door het raam te turen;
dat kan zo niet lang meer duren...
Ze treurt duidelijk uitermate...
Zal ik haar dan maar binnen laten ?

                      Fons Wilms 28.01.2021

Kerstwens

Ik wens je wat warmte
in kil-grijze dagen ;
een opbeurend antwoord
bij twijfels of vragen...

        Ik wens je een hand op je schouder
        in tijden van verdriet
        een zacht-helend woordje
        dat je dan troost biedt...

Ik wens je wat zachtheid
als woorden te hard zijn ;
wat vrede en vreugde
als gedachten te zwart zijn...

        Ik wens je wat licht
        in momenten van zorgen
        en zeker ook hoop
        en wat uitzicht op morgen...

Ik wens ook veel moed
voor ons allemaal
dan wordt alles volgend jaar
misschien weer normaal !...

                                               Fons Wilms 26.12.2020

.

Hondenleven

.

.

.

Lekker eten, lekker slapen,
even geeuwen, even gapen
om daarna katoen te geven.
Tjonge, wat een hondenleven...
       Ik ga buiten als een brave
       om in de tuin putten te graven
       en voor ik weer binnenga
       zit ik vogeltjes achterna...
Een regenworm lijkt een gebakje
Ik kluif op schors of op een takje.
Ik zal mij zelden vervelen :
ik wil rennen, ik wil spelen...      
       Ik loop rondjes en ik blaf
       na een tijd ben ik bekaf
       maar na een poosje pitten,
       zie ik het daarna weer zitten...
Even geeuwen, even gapen
en op baasjes schoot gaan slapen.
'k Wil dat ze mij veel aandacht geven.
Tjonge, wat een hondenleven !

                     © Fons Wilms 9.12.2020

Je kan beter afstand nemen dan afscheid nemen

.

Zoenen

.

Omwille van dat virus
blijf ik nu thuis voorgoed.
Ik blijf hier in mijn kot dus
maar ik hou wel goede moed...

       Op anderhalve meter kan je
       - dat heb ik al geleerd -
       enkel leven zonder franjes
       maar je blijft wel ongedeerd...

Je mag er op betrouwen :
ik gebruik geen zakdoek meer;
ik hoest nu in mijn mouwen
ook nies ik nergens meer...

       'k Wil mijn liefste weer kussen
       zoals het vroeger was
       jammer want ondertussen
       zit ze achter plexiglas...

Maar zelfs als ze bij mij is
zoenen wij niet terstond
want zoenen is écht moeilijk
met zo 'n kapje voor je mond...

                                        Fons Wilms 13.11.2020

.

.

.

Morgen

Vandaag blijf ik een dagje binnen
want ik heb helemaal geen zin.
Morgen zal ik wel beginnen;
morgen vlieg ik er wel in...

Morgen begin ik echt te leven
en dat zal wel vonken slaan...
Morgen zal je wat beleven;
morgen ga ik er tegenaan...

k' Ga mij vandaag niet druk maken;
morgen komt er weer een dag
om mijn plannen waar te maken,
vandaag rust ik, als dat mag...

Maar 't gebeurt dan allicht morgen;
dan zal ik eens laten zien
dat ik voor actie kan zorgen...
Morgen ... of... de dag nadien...

                              Fons Wilms 27.10.2020

Herinnering aan Jan

.

.

'k Herinner mij dat je ooit zei :
"Het was misschien niet altijd feest,
maar ik mag tevreden zijn en blij,
mijn leven is heel mooi geweest..."

Het duister doet de sterren schijnen
duizenden lichtjes groot en klein.
Op 't levenspad dat ik bewandel,
zal jij voor mij een lichtpunt zijn...

Ik glimlach eventjes naar boven
-ik weet niet of je dat kan zien-
Ik wil het echt wel graag geloven
maar neem genoegen met 'misschien'...

Jij was een echtgenoot, een vader,
een vriendelijke, degelijke vent.
Ik kan alleen maar dankbaar zijn
dat ik jou ooit heb gekend...

                                       Fons Wilms 10.08.2020

De tocht

Het bloedstaal zei
hier is er iets mis.
Van wachtzaal naar wachtzaal
van dokter naar dokter
van advies naar advies
het eind van een droom
carcinoom...

Van dokter naar dokter
van ziekenhuis naar ziekenhuis
van onderzoek naar onderzoek
van operatie naar operatie
van bezoekuur naar bezoekuur
van complicatie naar complicatie
van kuur naar kuur
tegenslag en tegenspoed.
De dokter zegt sussend
het komt wel goed...

Van onrust naar onrust
van frustratie naar frustratie
van onmacht naar onmacht
ik pieker en pieker
en ik ben bang
uren en uren
de nacht wordt weer lang.
Ben eigenlijk wel aan slapen toe :
Ik ben zo moe...

            Fons Wilms 08.12.2012

     Schim

Sinds dat je mij bezocht hebt
kan ik nergens nog alleen gaan,
om het even waar ik heenga,
                                   loopt een schim mij achterna...
          's Morgens ben je al bij me
          al vroeg als we opstaan
          en 's avonds ben je 'r nog steeds
          als we weer slapen gaan...
                    En zelfs als ik in bad ga
                    dan zit je daar bij mij
                    en als ik in de spiegel kijk
                    zie ik je aan mijn zij...
Jij kleurt mij dromen grijzer;
'k zit echt met jou verveeld ;
ik kan jou alleen maar haten :
Jij besmeurt mijn toekomstbeeld...         
           'k Vertel de meeste mensen
          niets over jouw bestaan
          want als ze 't zouden weten
          dan jaag je hen schrik aan...
                    Ik tracht jou te negeren
                    'k probeer vrolijk te zijn
                    maar met een grap of een lange neus
                    krijg je Kanker niet klein...

                                  09.02.2020

Goed

Als ik je vraag hoe het met je gaat
dan antwoord je steevast 'goed'
maar 'k weet niet waarop jouw 'goed' slaat
en wat er écht van binnen woedt...

Als ik je vraag hoe het met je gaat
geef mij dan naast jouw 'goed'
je twijfels, angst, onzekerheid;
vertel me ook je tegenspoed...

En als je je ellendig voelt,
uit dan je onrust en je pijn.
Zeg niet dat het 'geweldig' gaat ;
je hoeft niet altijd sterk te zijn...

Maar toon juist dat je kwetsbaar bent ;
wat van binnen écht speelt.
Misschien dat je juist moedig bent
als je je zorgen deelt...

                      Fons Wilms 28.01.2020

-

Ik heb niets te vertellen, dat vertel ik dan en dat is dan poëzie...

-

-

Een blanco blad

Ik zit hier voor een blanco blad,
'k tracht radeloos te bedenken
welke woorden of zinnen dat
ik aan dit blad wil schenken...

Het zuiver wit weerkaatst fel licht
als hoge tonen in een lied;
ik mijmer zachtjes een gedicht
maar 'k vind de woorden niet...

Wordt het iets vrolijk, iets om te zingen
of iets droevig, iets vol van smart ? 
Letters die hups van 't blad afspringen
of kille letters, koud en hard?...

Zal 't blad mijn woorden welkom heten ?
Of kan ik er beter niets op schrijven ,
want ik denk eigenlijk wel te weten
dat het blad liever blanco wil blijven...

                                                 27.08.2019

Veilig

Jouw handjes in de mijne
zo gaan we hand in hand
Mijn grote hand, jouw kleine ;
een ijzersterke band...
Heel hoog op mijn schouders
lijkt beneden alles klein
misschien dat ooit die werelden
voor ons hetzelfde zijn !

                         © Fons Wilms 19.03.2019

            Op reis

Hei schat, laat ons de auto nemen :
we gaan op reis; jij zegt waarheen.
Naar Duitsland, Frankrijk of Bohemen
of overal ergens nergens heen...

Wij stoppen niet en blijven rijden
tot er een nieuw landschap verschijnt :
gouden bergen, heuvels of weiden
waarop een sappig zonnetje schijnt...

Men spreekt er gek, gebruikt er rare woorden.
Massa's bloemen en bomen ruisen er luid
een vrolijk lied in ongekende akkoorden
en vogels kwetteren hun vreugde uit...

We zullen daar zeker niet verdwalen : 
want alle wegen staan al op de kaart.
't Is onnodig om te weg te vragen;
de GPS heeft die klus geklaard...

En mocht de wagen het begeven
-je weet dat zoiets soms kan zijn-
zal dat de pret toch niet bederven : 
dan nemen we gewoon de trein !...

                                                  © Fons Wilms 09.07.2019

Casa Callenta (Brasschaat) wil aangename activiteiten aanbieden
aan kankerpatienten en mensen uit hun omgeving.
Lotgenoten kunnen er mekaar ontmoeten...

Lotgenoten

Ik had er liever geen gehad
maar ik ben blij dat ze er zijn
want zij kenden zeker allemaal
hetzelfde verdriet, dezelfde pijn...

Je hoeft niet alles uit te leggen
een glimlach, een blik of een gebaar
kunnen vaak zoveel meer zeggen
dan duizend woorden bij elkaar...

't Is iemand die mijn onmacht kent;
die even met me praat
en die me steunt in een zwak moment
als het even niet meer gaat...

Een lotgenoot voelt met je mee
gelouterd door zijn eigen pijn.
Ik had er liever geen gehad
maar ik ben blij dat ze er zijn...

                      © Fons Wilms 20.06.2019