Zaterdag 17 november 2012
mijn grijs plafond en ik
MIJN GRIJS PLAFOND EN IK...
In mijn kamer heb ik het plafond
weer vaak kunnen bekijken
en 't tellen van de planken hielp
mij vaak de tijd verstrijken
terwijl door kleine LED-ogen
het steeds naar mij bleef kijken...
Die ogen daar hoog aan 't plafond
hingen daar steeds te gapen
Ik kan ze doven als ik wil
wanneer ik wat wil slapen;
toch blijven ze op mij gericht
als een onzichtbaar wapen...
In 't schemerduister kan ik zelfs
zijn zuchten bijna horen;
het heeft doorheen de jaren ook
zijn frisse kleur verloren;
maar net als ik tracht het nu nog
met grijs-grauw te bekoren...
Wij hebben hier de laatste tijd
heel veel kunnen meemaken.
Ik vraag mij elke morgen af
heel vroeg bij het ontwaken :
Wie hoort nu eigenlijk wie
zuchten of kreunend kraken ?...
© Fons Wilms 17.11.2012