Nog heel eventjes ...
NOG HEEL EVENTJES ...
Zilveren webben wiegen zachtjes
in de ijle ochtendlucht ;
zilveren nevelsluiers talmen
nog heel eventjes ... en dan
Gaat de zon weer langzaam schijnen
wat een pracht tovert zij dan
die al 't grauwe doet verdwijnen
nog heel eventjes ... en dan
Zoenen wil ik die taferelen
die je nauwelijks schilderen kan
roden, bruinen, zilvergelen,
nog heel eventjes ... en dan
Zie die fiere bomen pronken
schitter maar zolang je kan
zolang je levenssappen stromen
nog heel eventjes ... en dan
Streel mijn zilverwilde haren ,
zoen me zachtjes nu 't nog kan
voor mijn levenskrachten stollen
nog heel eventjes ... en dan
Dan wordt het zeker weer lente
en dan vlecht ik weer beslist
jonge twijgen tot een kroontje :
't kroontje van de optimist !
© Fons Wilms 30.10.'10