Aan het begin van de 20e eeuw waren prentkaarten enorm populair en mensen stuurden ze voor elke gelegenheid. Valentijn was toen nog geen commercieel gebeuren, maar eerder een intieme, bijna geheime uitwisseling tussen twee personen. Voor velen was het zelfs de enige manier om hun gevoelens te uiten in een tijd waarin men niet zomaar openlijk over liefde sprak.
Deze Duitse poster met kille boodschap werd tijdens de Tweede Wereldoorlog aan het Duitse volk verspreid. 's Avonds was overal de verduistering verplicht zodat de bommen van de geallieerden moeilijker waren te richten op hun Duitse doelen. Erwerd niet alleen gevochten met bommen en kogels, maar ook met propaganda en beelden.
Een kogel die een gloeilamp doorboort. Dezeoude nog analoge opname met zwart-wit film heb ik gemaakt met open sluitertijd in een donkere omgeving. De verlichting is gegeven door een flitser die gestuurd werd door een sensor. Op deze manier speelde de sluitertijd geen enkele rol. De sensor bepaalde dan wanneer de flits moest afgaan. De duur van de flits is dan tevens de sluitertijd die op het moment van de opname ergens tussen 1/20.000 en 1/40.000 sec. bedroeg.
De foto maakte ik bij wijze van experiment begin jaren '90 met een analoge Nikon F 801 camera, de kogel was te snel en vloog in werkelijkheid al buiten beeld.
Je ziet ze niet meer in het straatbeeld. De Belgacom telefooncellen uit de jaren '70 zijn al lang weggehaald nu iedereen beschikt over een mobiele telefoon. Op een ludieke manier werd hier nog een tweede leven gegeven aan dit icoon van de telefonie, hoewel leven ?
Advertentie voor een nieuwe lekkernij. Een zacht koekje met vruchtenvulling en bovenop een laagje chocolade. Het bestaat nog steeds, nu gemaakt door LU en het is nog altijd mijn favoriet.
Het is moeilijk afscheid nemen van een oud werkpaard. Het kreeg daarom nog een plaatsje op het land, daar waar de machine zo lang trouwe dienst heeft bewezen. De natuur heeft de oorspronkelijke kleur zelfs nog wat bijgewerkt met mosgroen. En de boer, hij ploegde voort...
