grenspaal

Halfweg de tweedaagse uitstap komen we
bij onze verblijfplaats
Nee je hebt het eerste deel niet gemist
ik begin gewoon beetje raar, dat is toch normaal hé
Enkele sfeerbeelden 

Abdij Rolduc in Kerkrade, de grootst bewaarde abdij in Nederland
Betekenis: ‘rooiing van de hertog’.

Rolduc is in 1104 gesticht door Ailbertus van Anthoing


Sjang was jarenlang de portier van Abdij Rolduc

Bij deze moest ik aan oma-moetje denken, omwille van haar 'koning'

Schuinover onze kamer bevond zich de Rococobibliotheek
Jammer genoeg enkel te bewonderen door de glazen deur
behalve op zondag tijdens een rondleiding met eveneens een bezoek aan
de Abdijkerk, de 12e eeuwse Crypte, de Bisschopszaal en het Abtenhuis
Ik wil er graag nog eens logeren en er zal dan zeker een zondag bij zijn
Nu hadden we zowiezo tijdgebrek gehad

Wees niet bang
Voor al te grote dromen
Ga, ga als je het zeker weet
En als je aarzelt: wacht
Hoe ijdel zijn de dingen
Die je je hebt voorgenomen
Het mooiste overkomt je
Het minste is bedacht


strofe uit: wees niet bang van Freek de Jonge

Bless the ones that walked away from you.
They are just making room for the ones that would not walk away.

-onbekend-

De auto mag op stal
t is autoloze zondag
Ook ik blijf op stal
om te rusten

p.s. de pauze die in aantocht is, is om twee dagen leuke dingen te doen/zien
een pré-pauze (wegens energiegebrek) om in form te geraken
en een na-pauze om te bekomen
snappie? 

dankjewel voor alle lieve reacties!

je weet
beter dan wie ook
wat goed is voor jezelf
als je het dan toch
anders doet
dan dat je voelt
klaag dan niet

-onbekend-

nog even geduld en dan is het pauze

"Just living is not enough," said the butterfly,
"one must have sunshine, freedom and a little flower."

Hans Christian Anderson

Als donkere wolken de storm aan dragen.
En schuimende golven,de kusten belagen.
Het zout van de zee, mijn ogen doet branden.
De dijken doet kreunen,onder 't massief geweld.
Dan denk ik aan hen, op het water daar buiten.
Die strijden hun strijd, en niet een is een held.

Zij vinden 't gewoon,die strijd steeds te strijden.
Met gezichten verweerd, door het zout van de zee.
Ze gaan er op uit, met hun schepen, als jagers.
Met Gods zegen hopen zij, op een prachtige buit.

Maar aan de kade, daar wachten hun vrouwen.
Met angst in hun hart, bij zo'n storm in de nacht.
Ze lieten ze gaan, door op Hem te vertrouwen.
Straks zijn ze terug, is de reis weer volbracht.

Niet ieder keert terug, bij zijn vrouw aan de kade.
Want de zee die hun geeft, neemt ook iedere keer.
Maar bij hun verdriet, is ook steeds het vertrouwen
Dat hij is gegaan, naar een hogere macht

-www-

    vorige zaterdag

Gent

Blankenberge

Zeebrugge

Plots zag ik het zitten
letterlijk hé


 

had nog nooit zo'n grote libelle gezien

ze zat hoog op de terrasmuur bij m'n ouders
ik kon er niet goed bij

even een bankje erbij genomen
en dan fotokes schieten

eerlijk gezegd beetje op goed geluk
want de zon zat in m'n schermpje en ik zag bijna niks

Ik wil alleen zijn met de zee,
ik wil alleen zijn met het strand.
Ik wil mijn ziel wat laten varen
niet mijn lijf en mijn verstand

(foto: Martine Soille)

Ik wil gewoon een beetje dromen,
rond de dingen die ik voel.
En de zee ik weet het zeker,
dat ze weet wat ik bedoel.

Ik wil alleen zijn met de golven,
ik wil alleen zijn met de lucht.
Ik wil luist'ren naar mijn adem,
ik wil luist'ren naar mijn zucht.

Ik wil luist'ren naar mijn zwijgen,
daarna zal ik verder gaan.
En de zee, ik weet het zeker,
zal mijn zwijgen wel verstaan.

Toon Hermans

De zee schenkt ons haar inhoud

op een zandbedje

gekruid met zout

afgewerkt met kleur

spetter spatter spetter,
blije vrolijke kindjes
stoeien in het water,
grijpende handjes
pletsende voetjes 

frêle meisjes,
stoere knapen
trotseren het water,
laat de fonteinen
maar sproeien

glinsterende oogjes
kleddernatte broeken
frisse voetjes

fris poepke