Berichten van 1 februari 2012 tot 29 februari 2012

Ook deze mensen hebben er zo te zien alle vertrouwen in

En we zijn vertrokken voor een uurke
3,7 km

Op 6 juni 1840 kreeg molenaar Lieven Hoste toestemming een stenen graan- en oliewindmolen op te richten.
Hij vormt nog één geheel met het erf en de molenaarswoning.
Beschermd monument sinds 1999 en niet toegankelijk

Machelen-aan-de-Leie

En toen was het tijd voor koffie

Na de koffie geen bezoek aan het Raveelmuseum, dat kwam hier al eens aan bod
Wel even het Huis De Leeuw (tentoonstellingsruimte) binnen

Tentoonstelling van een zekere Lien Buysens, 
vooral uitgeknipte figuren, niet zo mijn ding, maar wie ben ik
De vrouwtjes hierboven vond ik nog het mooist

Het Biechtstoeleke, staat bekend als het ‘kleinste huisje van Machelen-aan-de-Leie’.
Dit gebouw werd gerestaureerd met respect voor oude materialen
Eind vorig jaar nam kunstenaar Martin Wallaert zijn intrek in het Biechtstoeleke


De man, een markant figuur met de eeuwige pijp in de mond,
wordt wel eens de laatste Latemse schilder genoemd.
Hij kreeg prijzen en onderscheidingen en stelde tentoon in België maar ook in Nederland,
Frankrijk, Duitsland, de Verenigde Staten, Italië en Denemarken.
Er zijn boeken over hem geschreven en er is een film over hem gemaakt 'De Kleine Wereld van Martin Wallaert'.

bron: Nieuwsblad.be

En toen was de zondag weer voorbij
Meer heb je echt niet nodig voor een gezellige namiddag

Een heel mooie bijna-lentedag was het zaterdag.
Deze keer zijn het de krokussen waar ik m'n hart aan verloren heb.


tekst: Take That: Beautiful morning

  
 ...al is dit een 'mededeling'

'We' zijn reeds op weg naar de tweede Memorial
Ook vanuit Nederland wordt een bus voorzien bij genoeg deelnemers, met fietsaanhangwagen
Maar je kan er ook op eigen houtje naar toe
Voor alle info, stuur een mail naar route108gent@gmail.com    
Wie weet, de ideale vakantie voor jou!

Update: neen het zijn niet mijn woorden, jammer genoeg
ik vond ze op het www, in het klein vermeld naast de stoel
k vond ze zo mooi en passend bij deze foto

En ik wacht zeker niet met leven,
maar in dit leven moet je soms ongewenst wachten, afwachten,...
( ik bedoel niet het wachten in de winkel, eerder schoolresultaten, ziekenhuisresultaten,... )

De sneeuw is verdwenen,
ijs werd terug water.
De madeliefjes hebben het overleeft,
dat zijn echte vechterkes.

 

Waar er nog iets hangt te rotten
schieten al nieuwe knopjes.

Met deze pluizekes kietel ik de lente wakker

Krokusvakantie maar geen krokus te zien
wel veel schelpen,
dit is dan ook het strand 

Er stond woensdag een zotte frisse wind
en die speelde maar wat graag met de vliegers

Het strand was redelijk verlaten

Enkele sportievelingen hielden sprintjes in de Koninklijke Gaanderijen

De Franse architect Charles Girault (1851 - 1932)
ontwierp de Koninklijke Gaanderijen (1902 - 1906 ) in opdracht van koning Leopold II.
Ze verbonden het Koninklijke Chalet met de toegang van de Wellingtonrenbaan en werden in 1906 voltooid.
De gaanderijen zijn 381,8 meter lang en bestaan uit een 343 m rechtlijnige tweebeukige constructie
 met 77 overspanningen die gedeeltelijk door een glazen wand zijn gescheiden.
Zo konden de wandelaars één van beide wandelgangen kiezen naargelang van de windrichting.
Aan de uiteinden flankeren twee paviljoenen de dubbele overdekte gaanderij.

Zicht op de volledige gaanderijen

Vergeet ik nog bijna te zeggen dat dit dus Oostende is
maar m'n meeste bezoekers zullen het al wel herkent hebben

     
Het water liep uit Ooi z'n snavel
zo'n lekker hapje had hij lang niet meer gezien

Zelf was ik ook onder de indruk
en begon in het wild foto's te schieten
scherp, onscherp, volledig, onvolledig
als er maar iets op stond
Ooi was in z'n nopjes en stond niet lang stil
z'n hapje werd regelmatig nog eens ondergedompeld in de 'cuisson'

Gelukkig voor de slachtoffers
zijn er ook vegetarische Ooikes

Ik hoop nu maar dat kikkerke niet m'n droomprins was

Vorige week zag je hoe Poessie op jacht was
Zaterdag liep Ooike te snuffelen in het water.

Mja snuffelen, eerder wroetelen, en hij was niet de enige

Alle lekkere hapjes zijn weer ontdooid
en het was tijd om de maagjes rond te eten
Dus gingen alle ooikes op pad

Met geconcentreerde blik hielden ze elke beweging in het oog
Geen enkele prooi zou aan hun aandacht ontsnappen

En dan plots, euforie, Ooike schoot in actie en ik ook

Waar al dat geklapper om is zie je morgen

Er sloop iets door het struikgewas
en dus begon ik ook te sluipen
eens zien wat deze jager van plan was 

Poessie had duidelijk een missie

Hij/zij besloop een merel, bijna was ik getuige van een slachtpartij
gelukkig was merel Poessie te vlug af

 

Tijd om een klapke te doen
de vogeltjes hebben het al zo moeilijk.
(dat was vorige week toen het nog zo ijzig koud was)

Dus Poessie, nee dat mag niet hoor
jij zal wel eten uit een blikje krijgen

Ik ben zeker dat deze prooi me er dankbaar om was want die floot een vrolijk deuntje

Iedereen bedankt voor de felicitaties
Zolang er inspiratie is gaan we door, maar soms is die ver te zoeken
daarom een terugblik op wat geweest is

foto's verspreid genomen over de koudegolf

en nu op naar de lente

Home is where your story begins

Mijn story begon in 1962
of eigenlijk al in 1961, maar dan was ik nog zo'n raar wormke

Eerst woonden m'n ouders op het 2e bovenverdiep van een zus van mijn moeder
dan in een huisje, dan terug efkes naar dat bovenverdiep
en toen kwamen we hier wonen

eigenlijk nog steeds een raar wormke

Dit was 'thuis' tot ongeveer m'n 15 jaar,
toen verhuisden we met heel ons hebben en houden naar een andere streek.
m'n ouders waren niet echt fotografeerders
op de meeste foto's heel veel lucht en grond en wij kindjes een mini millimeterke

Maar eigenlijk wou ik het niet hebben over dat soort thuis

M'n blog bestaat drie jaar
en ook hier voel ik me thuis
gezellig tussen m'n foto's, wat mooie citaten
soms eens een paar woorden van mezelf
Maar vooral ook tussen de vele bloggers
En daarom vandaag een bloemeke voor jullie

jaja, ook voor jou die gewoon even komt piepen en je dan weer vlug uit de voeten maakt
k ben toch wel heel benieuwd wie die andere gemiddelde 60-tal spraaklozen zijn ;-)
want het kan maar dat zijn, dat ze spraakloos zijn van m'n foto's, hihi

PS: of hij en hij of zij en zij

zaterdag 11 februari

Liefde is
samen je schaatsen
op een slede verder trekken

Yasmine

Mathilde Santing: Inspiratie

en dan nog wel een rood
wat was ik fier op m'n eerste roodborstje

maar nee, k heb het niet gevangen foto rechtsboven van de vier,
daar lag wat traliewerk en het roodborstje was er zelf tussen gekropen
hij wou eens ervaren wat het is om in een kooitje te zitten denk ik

Een stapje in de witte wereld zetten
onder een gezellige zon
dat zorgt voor warmte bij de ijzige koude

ook de taferelen doen je smelten

Niet ieder dier is blij met die koude
gelukkig zorgt een pomp in de vijver dat een deel van het water niet bevroren geraakt

t is dus vooral de mens die in z'n element is bij dit weer
papa's, mama's en kinderen hebben dolle pret

fotografen halen hun hartje op
ikke dus ook

mijn afdruk, kinderpret als je de eerste bent die een voetstap achterlaat

gewone paden worden sprookjeslanen

stilstaand lopend water ;-)

... met hier en daar een kronkel

en zelfs een kus

Sporen die je de weg wijzen,

een weg met nuances, niets is enkel wit of zwart, sneeuw dus wel 

vreemde hersenkronkels die toch telkens weer op het goede spoor terechtkomen

denk ik toch ;-)

Ze waren leuk aan het stoeien in het kleine park,
nog net voordat het begon te sneeuwen

Grijsje (omdat ik z'n naam niet weet) en Yoko (hoorde ik haar baasje roepen)

Razendsnel waren ze en vlogen van de ene naar de andere kant
Hoewel de baasjes er bij waren hield ik toch voldoende afstand,
vooral Yoko leek mij nogal woest te keer te gaan

Wat een kracht en energie zat er in die honden

Ze hebben zich prima kunnen uitleven

Toen ik de foto's thuis bekeek was ik maar wat blij dat ik op veilige afstand bleef
zie die agressieve koppies, die wil je niet aan je been

lente, zomer, herfst, winter
het kriebelt in mijn bloed
en al ben ik geen sprinter
lopen doet me goed

In nederland is lopen wandelen
en met dat soort lopen ben ik heel tevreden
wat wil je dan nog meer
wandelen, tevreden zijn, elk seizoen

Vertrouwen hebben en hoopvol zijn.
De tijd die je gekregen hebt langzaam opslorpen 
En tijd heb ik
zalig toch

neeheee dit is niet gefotoshopt, eigenlijk was deze vuurbol nog roder
de foto is genomen vanuit een rijdende auto, dus ook niet heel erg scherp