ti amo

Een heel mooie bijna-lentedag was het zaterdag.
Deze keer zijn het de krokussen waar ik m'n hart aan verloren heb.


tekst: Take That: Beautiful morning

  
 ...al is dit een 'mededeling'

'We' zijn reeds op weg naar de tweede Memorial
Ook vanuit Nederland wordt een bus voorzien bij genoeg deelnemers, met fietsaanhangwagen
Maar je kan er ook op eigen houtje naar toe
Voor alle info, stuur een mail naar route108gent@gmail.com    
Wie weet, de ideale vakantie voor jou!

Update: neen het zijn niet mijn woorden, jammer genoeg
ik vond ze op het www, in het klein vermeld naast de stoel
k vond ze zo mooi en passend bij deze foto

En ik wacht zeker niet met leven,
maar in dit leven moet je soms ongewenst wachten, afwachten,...
( ik bedoel niet het wachten in de winkel, eerder schoolresultaten, ziekenhuisresultaten,... )

De sneeuw is verdwenen,
ijs werd terug water.
De madeliefjes hebben het overleeft,
dat zijn echte vechterkes.

 

Waar er nog iets hangt te rotten
schieten al nieuwe knopjes.

Met deze pluizekes kietel ik de lente wakker

Krokusvakantie maar geen krokus te zien
wel veel schelpen,
dit is dan ook het strand 

Er stond woensdag een zotte frisse wind
en die speelde maar wat graag met de vliegers

Het strand was redelijk verlaten

Enkele sportievelingen hielden sprintjes in de Koninklijke Gaanderijen

De Franse architect Charles Girault (1851 - 1932)
ontwierp de Koninklijke Gaanderijen (1902 - 1906 ) in opdracht van koning Leopold II.
Ze verbonden het Koninklijke Chalet met de toegang van de Wellingtonrenbaan en werden in 1906 voltooid.
De gaanderijen zijn 381,8 meter lang en bestaan uit een 343 m rechtlijnige tweebeukige constructie
 met 77 overspanningen die gedeeltelijk door een glazen wand zijn gescheiden.
Zo konden de wandelaars één van beide wandelgangen kiezen naargelang van de windrichting.
Aan de uiteinden flankeren twee paviljoenen de dubbele overdekte gaanderij.

Zicht op de volledige gaanderijen

Vergeet ik nog bijna te zeggen dat dit dus Oostende is
maar m'n meeste bezoekers zullen het al wel herkent hebben

     
Het water liep uit Ooi z'n snavel
zo'n lekker hapje had hij lang niet meer gezien

Zelf was ik ook onder de indruk
en begon in het wild foto's te schieten
scherp, onscherp, volledig, onvolledig
als er maar iets op stond
Ooi was in z'n nopjes en stond niet lang stil
z'n hapje werd regelmatig nog eens ondergedompeld in de 'cuisson'

Gelukkig voor de slachtoffers
zijn er ook vegetarische Ooikes

Ik hoop nu maar dat kikkerke niet m'n droomprins was

Vorige week zag je hoe Poessie op jacht was
Zaterdag liep Ooike te snuffelen in het water.

Mja snuffelen, eerder wroetelen, en hij was niet de enige

Alle lekkere hapjes zijn weer ontdooid
en het was tijd om de maagjes rond te eten
Dus gingen alle ooikes op pad

Met geconcentreerde blik hielden ze elke beweging in het oog
Geen enkele prooi zou aan hun aandacht ontsnappen

En dan plots, euforie, Ooike schoot in actie en ik ook

Waar al dat geklapper om is zie je morgen

Er sloop iets door het struikgewas
en dus begon ik ook te sluipen
eens zien wat deze jager van plan was 

Poessie had duidelijk een missie

Hij/zij besloop een merel, bijna was ik getuige van een slachtpartij
gelukkig was merel Poessie te vlug af

 

Tijd om een klapke te doen
de vogeltjes hebben het al zo moeilijk.
(dat was vorige week toen het nog zo ijzig koud was)

Dus Poessie, nee dat mag niet hoor
jij zal wel eten uit een blikje krijgen

Ik ben zeker dat deze prooi me er dankbaar om was want die floot een vrolijk deuntje

Iedereen bedankt voor de felicitaties
Zolang er inspiratie is gaan we door, maar soms is die ver te zoeken
daarom een terugblik op wat geweest is

foto's verspreid genomen over de koudegolf

en nu op naar de lente

Home is where your story begins

Mijn story begon in 1962
of eigenlijk al in 1961, maar dan was ik nog zo'n raar wormke

Eerst woonden m'n ouders op het 2e bovenverdiep van een zus van mijn moeder
dan in een huisje, dan terug efkes naar dat bovenverdiep
en toen kwamen we hier wonen

eigenlijk nog steeds een raar wormke

Dit was 'thuis' tot ongeveer m'n 15 jaar,
toen verhuisden we met heel ons hebben en houden naar een andere streek.
m'n ouders waren niet echt fotografeerders
op de meeste foto's heel veel lucht en grond en wij kindjes een mini millimeterke

Maar eigenlijk wou ik het niet hebben over dat soort thuis

M'n blog bestaat drie jaar
en ook hier voel ik me thuis
gezellig tussen m'n foto's, wat mooie citaten
soms eens een paar woorden van mezelf
Maar vooral ook tussen de vele bloggers
En daarom vandaag een bloemeke voor jullie

jaja, ook voor jou die gewoon even komt piepen en je dan weer vlug uit de voeten maakt
k ben toch wel heel benieuwd wie die andere gemiddelde 60-tal spraaklozen zijn ;-)
want het kan maar dat zijn, dat ze spraakloos zijn van m'n foto's, hihi

PS: of hij en hij of zij en zij

zaterdag 11 februari

Liefde is
samen je schaatsen
op een slede verder trekken