euforie

Er sloop iets door het struikgewas
en dus begon ik ook te sluipen
eens zien wat deze jager van plan was 

Poessie had duidelijk een missie

Hij/zij besloop een merel, bijna was ik getuige van een slachtpartij
gelukkig was merel Poessie te vlug af

 

Tijd om een klapke te doen
de vogeltjes hebben het al zo moeilijk.
(dat was vorige week toen het nog zo ijzig koud was)

Dus Poessie, nee dat mag niet hoor
jij zal wel eten uit een blikje krijgen

Ik ben zeker dat deze prooi me er dankbaar om was want die floot een vrolijk deuntje

Iedereen bedankt voor de felicitaties
Zolang er inspiratie is gaan we door, maar soms is die ver te zoeken
daarom een terugblik op wat geweest is

foto's verspreid genomen over de koudegolf

en nu op naar de lente

Home is where your story begins

Mijn story begon in 1962
of eigenlijk al in 1961, maar dan was ik nog zo'n raar wormke

Eerst woonden m'n ouders op het 2e bovenverdiep van een zus van mijn moeder
dan in een huisje, dan terug efkes naar dat bovenverdiep
en toen kwamen we hier wonen

eigenlijk nog steeds een raar wormke

Dit was 'thuis' tot ongeveer m'n 15 jaar,
toen verhuisden we met heel ons hebben en houden naar een andere streek.
m'n ouders waren niet echt fotografeerders
op de meeste foto's heel veel lucht en grond en wij kindjes een mini millimeterke

Maar eigenlijk wou ik het niet hebben over dat soort thuis

M'n blog bestaat drie jaar
en ook hier voel ik me thuis
gezellig tussen m'n foto's, wat mooie citaten
soms eens een paar woorden van mezelf
Maar vooral ook tussen de vele bloggers
En daarom vandaag een bloemeke voor jullie

jaja, ook voor jou die gewoon even komt piepen en je dan weer vlug uit de voeten maakt
k ben toch wel heel benieuwd wie die andere gemiddelde 60-tal spraaklozen zijn ;-)
want het kan maar dat zijn, dat ze spraakloos zijn van m'n foto's, hihi

PS: of hij en hij of zij en zij

zaterdag 11 februari

Liefde is
samen je schaatsen
op een slede verder trekken

Yasmine

Mathilde Santing: Inspiratie

en dan nog wel een rood
wat was ik fier op m'n eerste roodborstje

maar nee, k heb het niet gevangen foto rechtsboven van de vier,
daar lag wat traliewerk en het roodborstje was er zelf tussen gekropen
hij wou eens ervaren wat het is om in een kooitje te zitten denk ik

Een stapje in de witte wereld zetten
onder een gezellige zon
dat zorgt voor warmte bij de ijzige koude

ook de taferelen doen je smelten

Niet ieder dier is blij met die koude
gelukkig zorgt een pomp in de vijver dat een deel van het water niet bevroren geraakt

t is dus vooral de mens die in z'n element is bij dit weer
papa's, mama's en kinderen hebben dolle pret

fotografen halen hun hartje op
ikke dus ook

mijn afdruk, kinderpret als je de eerste bent die een voetstap achterlaat

gewone paden worden sprookjeslanen

stilstaand lopend water ;-)

... met hier en daar een kronkel

en zelfs een kus

Sporen die je de weg wijzen,

een weg met nuances, niets is enkel wit of zwart, sneeuw dus wel 

vreemde hersenkronkels die toch telkens weer op het goede spoor terechtkomen

denk ik toch ;-)

Ze waren leuk aan het stoeien in het kleine park,
nog net voordat het begon te sneeuwen

Grijsje (omdat ik z'n naam niet weet) en Yoko (hoorde ik haar baasje roepen)

Razendsnel waren ze en vlogen van de ene naar de andere kant
Hoewel de baasjes er bij waren hield ik toch voldoende afstand,
vooral Yoko leek mij nogal woest te keer te gaan

Wat een kracht en energie zat er in die honden

Ze hebben zich prima kunnen uitleven

Toen ik de foto's thuis bekeek was ik maar wat blij dat ik op veilige afstand bleef
zie die agressieve koppies, die wil je niet aan je been