Archief

       

laatste controle van de fiets
maar zelf kies ik steeds de voeten, lijkt me veiliger
zeker langs de Leie

Een boottocht daar zou je me wel kunnen mee verleiden,
zeker langs de Leie

Overal boterbloemen, fluitekruid, paardebloemen

aan de overkant uitnodigende rustplaatsen
maar zwemmen, inderdaad, niks voor mij
ook niet in de Leie

en tussen de gele bloemekes een glazen huisje,
daar heb je pas een mooi zicht op de natuur

  

In een zonovergoten Deinze zat dit ventje vol afwachting aan de Leie

Woensdag was de ideale dag voor 

Het publiek was er, ook ik want het was niet ver van mijn deur,

zelfs de deelnemers ontbraken niet.
want een regata zonder sportievelingen zou inderdaad nogal belachelijk zijn

Er werd gestreden, gewonnen en verloren

Blazen, puffen, roepen, grommen, uit alle kracht

Wachten hoorde er ook bij

maar jullie weten dat ik daar een mouw aan pas
en wachtfoto's schiet

Tot het terug tijd is voor de power

 

ik zou het niet kunnen met mijn flutarmkes
mijn tong zou al vlug op de grond hangen

     

Uit twee levens
een wonder

niet één

niet twee

maar wel drie wonderen

euh, pardon mevrouw de Canadese gans, 4 wonderen

helemaal ondersteboven



kriebels in de buik



bonkend hart



haren in de war



binnenstebuiten



compleet rock 'n roll

niks voor mij zo ondersteboven zijn ;-)

Als woorden geen zinnen vormen
en hersens verroeste kronkels zijn

Dan brengt de natuur redding
met z'n stille schoonheid,

met z'n zachtheid,

en met z'n uitbundigheid.

Met z'n inhoud van warmte, tederheid en kracht.

        

       

Spanning is wie je denkt te moeten zijn.
Ontspanning is wie je bent.

Chinees spreekwoord

             

Deze maand Hemelvaart en Pinksteren

Horen/lezen hoe anderen geloof beleven
vind ik altijd boeiend.


Onlangs las ik wat Willem Vermandere vertelde.
Een 'kunstenmaker' bij wie liturgie, ritueel, religieuze muziek
en woordkracht heel aanwezig zijn.

Ik wou het even delen:
 

' Wanneer je erin slaagt om de tirannie van de letterlijkheid te doorbreken,
 ontdek je in de Bijbelverhalen en de figuur Jezus heel veel moois en waardevols.

Natuurlijk is Jezus drie dagen na zijn dood niet verrezen.    Natuurlijk is Maria niet zwanger geworden    zonder dat er een man aan te pas is gekomen.    Maar in die verhalen, in die vertelling,    in de toverij van die verbeelding   ligt wel heel ons mensenleven besloten.     Vallen, opstaan, verrijzen.   Jezus kende zijn dichters,   hij kende Jesaja, Jeremiah en Daniël   Die man sprak in metaforen,   in gelijkenissen.   Helaas heeft de katholieke theologie   zich eeuwenlang op de letterlijkheid vastgepind.   Dit is naast de kwestie en doet niet ter zake.   Op mijn manier blijf ik verwijzen naar het geloof,   naar de kerk.   Vroeger zaten we uren in de kapel,   en maar zingen!   Velen betreuren dat dit allemaal verdwenen is,   die magie van de dood en het lijden.

De kruisprocessies door de velden om de vruchtbaarheid af te smeken.
We hebben heel dat middeleeuwse bouwwerk afgebroken.
Maar daardoor is een holte ontstaan in onze ziel.
We proberen dat op te vullen met den Aldi, den Eldi en de Colruyt.
Dat gat raakt wel gevuld maar het is precies of er ontbreekt iets.

Nooit is de behoefte aan zin en betekenis,   aan spiritualiteit zo groot geweest als vandaag,                                                                      zelfs al hoor je daar weinig over piepen                                                                        of is er geen gazet die daar veel over                                                                          schrijft.                                                                                                                                                          We weten een heleboel.                                                                               Maar ondanks de                                                                             voorbijschrijdende wetenschap                                                                            blijven er veel vragen rijzen                                                                          waar we geen duidelijk antwoord                                                                        op hebben.                                                                                                                              Lijden, dood, een kind verliezen,                                                           een partner die sterft:                                                       we staan er een beetje hulpeloos bij.                                                 We willen getroost worden,                                               we zoeken naar houvast.                                                     We weten ons geen raad met lijden en verlies.            Onze grootouders stonden ook alleen met hun vragen.        Maar ze hadden hun geloof,         er was een kader om lijden en verdriet te plaatsen. '

          

Mijn 'overtuigingen' blijf ik trouw.
Niet verstard, niet erin vastgebeten.
Maar ze constant onderzoekend.

Walter Kas