streling




![]() |
De dromen in je slaap
Waar komen ze toch vandaan
De vreemdste verhalen vinden plaats
Ooit droomde ik dat ik aan het sterven was
Voelde zo het leven uit me weggaan
Enkel die laatste 'zucht' kwam niet
![]() |
Nooit zie ik kleuren
zelfs geen zwart/wit
Nooit zie ik gezichten
en toch in m'n droom weet ik wie het zijn
Nooit hoor ik stemmen (gelukkig)
en toch wordt er soms heel wat 'gesjauweld' ;-)
![]() |
Wat zijn dromen toch vreemd
Soms zijn er steeds terugkerende dromen
Ooit was ik een jaar intern in een school
en nu loop ik daar steeds verloren, vind m'n kamer niet terug
dat is nooit gebeurd, maar toch droom ik dat heel regelmatig
en altijd in hetzelfde gebouw, die totaal anders is dan de school

![]() |
Misschien moet ik eens doen als de egel,
(vorig postje)
en opschrijven:
ik ben boos,
ik ben woest,
ik ben grimmig,
ik ben giftig
ik ben nijdig
ik ben koleirig
ik ben razend
![]() |
mmm, het helpt niet
ik ben eigenlijk heel erg zelden boos
eerder
teleurgesteld, verdrietig,
verontwaardigd, beledigd, gekwetst,
beetje humeurig ;-)
emoties genoeg
maar boos, woest, razend,...
nee, dat vind ik zo moeilijk
ik kan het precies niet zelfs al heb ik er soms reden toe
Vreemd toch
![]() |

![]() |
Hij las zijn woorden en schudde zijn hoofd van verbazing.
Zo zo, dacht hij, nu ben ik dus boos. Wat eigenaardig! Hij probeerde heel precies te voelen wat hij voelde,
las zijn woorden nog een paar keer over en schudde zijn hoofd opnieuw.
Het is het raarste gevoel dat ik ooit heb gehad, dacht hij. Het lijkt nergens op.
Maar hij was wel blij dat hij nu eindelijk eens boos was.
Nu ben ik dus boos en blij, dacht hij. En ook nog verbaasd. Ik ben dus heel veel tegelijk.
![]() |
Op dat moment stak de wind op en rukte het stuk schors uit zijn hand.
'Hola' riep de egel. 'Geef terug! Het is geen echte brief!'
Want hij wilde niet dat iemand las wat hij had geschreven.
Als ze weten dat ik boos ben... dacht hij, dan... dan...
Hij wist niet wat er dan zou gebeuren, maar het was vast iets verschrikkelijks.
De wind gierde en loeide en hoorde hem niet.
Hij dacht dat het stuk schors een echte brief was en sleepte hem mee, de lucht in.
Er stond niet in aan wie de brief gericht was en ook niet van wie hij afkomstig was.
De wind liet hem lange tijd rondvliegen, hoog boven het bos.
Ten slotte verscheurde hij hem en liet de snippers naar beneden dwarrelen.
![]() |
De egel zat toen al verder na te denken, in de schemering, onder de rozenstruik.
Boos ben ik nu dus geweest, dacht hij.
Maar ben ik wel eens onvoorzichtig geweest? Hij kneep zijn ogen half dicht.
Misschien ben ik het nu wel... Misschien ben ik zelfs wel roekeloos nu.
De nacht viel en tevreden, wat hij het liefst was, rolde de egel zich op en dacht niet langer na.
![]() |
uit Iedereen was er - Toon Tellegen

![]() |
![]() |
Sprakeloos was ik toen ik vorige week langs de leie wandelde
(tussen Deinze en Astene)
en dit bericht zag
![]() |
![]() |
![]() |
Zonde toch
![]() |
![]() |
![]() |

![]() |
Achter het bladerengordijn hoor ik geritsel
even denk ik aan gegniffel
![]() |
Wie o wie besluipt me hier
wie houdt me in het vizier
![]() |
Ik gluur tussen bladeren
voel het bloed stromen door m'n aderen.
![]() |
wrijf de mist uit m'n ogen
hou me licht gebogen
![]() |
Maar geen schrik
het is geen stouterik
Daar komt lappenpoes aangeslopen
om met mij mee te lopen
![]() |
Ik smelt voor deze knuffelpoes
het is een echte stoeipoes
bezeten van kopjes geven
en haartjes afgeven
![]() |


![]() |
![]() |
Dit snoepertje was alle overgebleven piknikken (niknaks of hoe je de letterkoekjes ook noemt) aan het opeten
![]() |
De meeuwen wachten voor één keer geduldig op hun beurt
![]() |
![]() |
