 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
t is de moment weer, allerlei herfst/winter kwaaltjes
 |
dat is 'bweikes' hé
 |
zware koppijn, zware hoest, versleten lijf, ellendig voelen
 |
Een vallingske da's twee keer niks zou je denken
 |
maar een vallingske voelt in mijn geval (en die van m'n lotgenootjes) dubbel erg
 |
je voelt je zo ellendig als bij een griep
 |
en t spijtige is,
dat als we ons goed voelen, niet dubbel zo goed voelen, dat zou pas mooi zijn 
Maar hé, we laten dat allemaal niet aan ons hartje komen
na een paar dagen zo ver en diep mogelijk in een hoekje willen kruipen van miserie
zie je plots weer het licht op welke manier dan ook
Nog een paar dagen rusten en dan kan ik weer op stap
Ondertussen kan ik foto's in een logje gieten, want ik heb wat achterstand
net zoals het op bezoek komen bij jullie achterstand heeft,
m'n mapje ongelezen feeds puilt uit ;-)
 |
 |
“Je geeft maar weinig als je geeft van je bezit.
Alleen wanneer je van jezelf geeft, geef je ten volle.”
- Kahlil Gibran - (1883-1931) - Libanese schrijver en artiest
Jullie gaven ten volle zoveel beterschapswensen
zodat ik me nu al veel minder ellendig voel
de kracht van bloggers, dankjewel
 |
Lang geleden trok vrouwtje moedig de onbekende wereld in
 |
Hopend niet te verdwalen of te struikelen in de goede bedoelingen
De taal niet machtig zijn
Maar één ding willen
Mensen in nood helpen
 |
33 jaar heeft vrouwtje in Rwanda gewerkt
- begijnhof Oudenaarde -
PS: dit vrouwtje is beetje ziek, dus kom ik niet op bezoek anders steek ik jullie aan
tekst: Coot van Doesburgh
zang: Paul de Leeuw
| Eig`lijk ben ik wel tevreden `k Heb me niet zo vaak vergist Huil dus om geen and`re reden Dan dat je me mist |
Als de ster die valt je toewenkt
Ben ik bij je in je hoofd
Elke keer dat je aan mij denkt
Dat heb ik toen beloofd
 |
| Mag ik die paar laatste dagen Daar zijn, waar ook jullie zijn Samen zal de grens vervagen Tussen waar en schijn |
Laat de kinderen erbij zijn
Echt bij alles wat gebeurt
Dan is het of wij weer wij zijn
En niet zo verscheurd
 |
Kom gerust met alle honden,
Schilder bloemen op m`n kist
Deel je tranen en je wonden
Niets wordt uitgewist
|
|
Draag me zelf, al kan het zwaar zijn
Laat me dan ook niet alleen
Doe gewoon, dan zal het waar zijn
Ik blijf om je heen
 |
Ga maar veel en lekker eten
Maak geen heilige van mij
Je hoeft geen dingen te vergeten
`k Blijf er altijd bij
|
|
 |
Eig`lijk ben ik heel tevreden
Als ik alles samenvat
Alles had een echte reden
`k Heb jullie toch gehad
`k Heb jullie toch gehad
 |
3 november, 6 jaar geleden overleed memeetje
maar het was goed zo, memeetje mocht 98 jaar worden
Ja ze durfde wel eens een liedje uit de tijd van toen zingen,
een grapje vertellen, streng met het vingertje in de lucht je terecht wijzen
ze was tot haar dood goed bij de pinken.
zelfs bij haar drie weken in het ziekenhuis
zat ze nog in met iedereen
vond ze het erg dat ze niemand iets te drinken kon aanbieden,
dat we daar 'ongemakkelijk' zaten, ...
was ze nog altijd fier:
'k zie er zeker niet uit, mijn haar, zonder gebit'
maar nee, je ziet er goed uit, je bent toch altijd een schoon madamke geweest
'ja k ben altijd een schoon madamke geweest hé'
een conversatie tussen moeder en dochter (mijn memeetje en mijn mama),
zo'n twee dagen voor memeetje overleed
Het waren de laatste woorden dat ik haar heb horen zeggen.
t was een schoon madamke van buiten en van binnen
 |
 |
 |
 |
 |
De duiven kwamen uit hun kotje
 |
 |
en dat deed ik dan ook maar
ik ging nog eens naar de tuin van de leegstaande villa Vanthuyne
(ik vertelde er eerder al over, je weet wel, de villa die een hotel-restaurant zal worden)
 |
 |
momenteel is de tuin wat verwilderd en ik vind het heerlijk zo
het mag van mij nog lang duren eer ze aan de veranderingen beginnen
 |
De herfst toonde zich hier ook op z'n mooist
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Deze blaadjes schrokken zich lijkwit
maar ja t is dan ook halloween hé
 |
 |
en ik nam nog wat herfst mee naar huis
 |
|
|
 |
 |