Macro foto's van een Paard.
"Macro foto's" van een "Paard" ziin oog zijn wimper,
jammer van die vlieg maar volgende keer beter.
Macro foto's van een Paard.
"Macro foto's" van een "Paard" ziin oog zijn wimper,
jammer van die vlieg maar volgende keer beter.
Paardenhouderij mag voortaan in agrarisch gebied.BRUSSEL - Alle mengvormen van paardenhouderij zijn voortaan toegelaten in agrarisch gebied. Vlaams minister van Ruimtelijke Ordening Dirk Van Mechelen (Open Vld) heeft er met enkele uitvoeringsbesluiten voor gezorgd dat paardenhouderijen in agrarische gebied niet langer zonevreemd zijn. Dat meldt de Zondag.
Tot nu toe kampte de paardensector met nogal wat problemen inzake vergunningen. Een paardenhouder of -fokker die bijvoorbeeld een piste wilde aanleggen, kwam terecht in de categorie manege en die hoort thuis in recreatiegebied. Bijgevolg was de paardenhouderij zonevreemd.
Minister Van Mechelen maakt hier een einde aan. Hij erkent de paardenhouderij als economische sector en wil ze daarom alle kansen bieden om zich te ontplooien. 'Zeker nu de traditionele agrarische bedrijven in betekenis afnemen, kan de vrijgekomen ruimte worden ingenomen door de paardensector als nieuwe belangrijke economische speler in de agrarische sector', zegt de minister.
Op vraag van de sector werd ook een oplossing geboden aan het probleem van de schuilhokken op weiden. Kleine hokken tot twintig vierkante meter of verrijdbare schuilhokken in agrarisch gebied zijn in de toekomst vrijgesteld van vergunning.
De paardensector in Vlaanderen is goed voor zowat 3.500 voltijdse jobs en een toegevoegde economische waarde van ongeveer 215 miljoen euro.
Bron Nieuwsblad.be
Tulpen uit Schiphol.
Zeeuws-Vlaamse tulpen maken groeispurt door
Zeeuws-Vlaamse tulpen maken groeispurt door






Bereikbaarheid Brugge voor toeristen kan beter.
Bereikbaarheid Brugge voor toeristen kan beter.







Vijf dode zeehonden aangespoeld aan Belgische kust
"Vijf dode zeehonden"aangespoeld aan Belgische kust.
Zie ook mijn eerder geplaatste artikel op mijn andere
blog .https://blog.seniorennet.be/image/
24/03/09.Opnieuw "zwarte zeehond"gevonden.
Zwijntjes spelen op de Veluwe nl.
Zwijntjes spelen op de Veluwe NL.
ANP Photo
APELDOORN - Pasgeboren wilde zwijnen spelen donderdag met elkaar in natuurpark Berg en Bos op de Veluwe bij Apeldoorn. Twee zeugen uit de groep wilde zwijnen die hier leeft zijn op vrijdag 13 maart bevallen van in totaal twaalf biggen, eentje moet volgens de boswachter nog bevallen.
Wilde zwijnen werpen meestal een keer per jaar, soms gevolgd door een tweede worp in september.
bron; de gelderlander.nl
De Nationale plantentuin van Belgie - Meise.De Nationale Plantentuin van België
De Nationale Plantentuin van België is onze nationale trots. Het is een bloem van een tuin, een paradijs van Eden gevat in glazen paleizen, een koninklijk geschenk voor alle seizoenen. De tuin is de Vivaldi van alle flora.
Er zijn ontelbare redenen om de Plantentuin van Meise in alle seizoenen te bezoeken.
Maar de Plantentuin is ook een mooi, golvend en ontroerend park. De Japanse esdoorns zijn gedichten in kleur, van begin januari tot eind december. De verzameling eiken beslaat een gamma dat de hele wereld bestrijkt. De verscheidenheid aan eiken is onthutsend en de groeivormen zijn zo divers dat het duizelt.
In de lente tintelt het park in de felle kleurenpracht van de rododendrons en gaat een wereld open van Japan tot Noord-Amerika, terwijl in maart en april de magnolia’s ten oosten en zuiden van het Plantenpaleis elke bezoeker met stomme verrukking slaan. De Plantentuin is onze nationale trots.
bron; touring.be
foto's van Joke
Nieuwe natuurparken voor Zwitserland .
Wandelen in het Hallerbos
Het Hallerbos is een publiekslieveling dankzij het prachtige paarse tapijt van boshyacinten, die bloeien rond midden april. Ook de gigantische sequoiabomen maken een bezoek aan dit bos meer dan de moeite waard en dit het hele jaar door.
De meest opvallend aanwezige lentebloeier is de boshyacint die van midden april tot begin mei het hele bos met een paars bloementapijt bekleedt.
In de natte beekvalleitjes kan je in het voorjaar ook de uiterst zeldzame eenbes ontdekken.
Ook de wilde narcissen zijn een speciale vermelding waard.
Je vindt er een grote variatie aan boomsoorten: o.a. eik, beuk, es, den, lork en de opvallende sequoia, beter bekend als mammoetboom.
Het is ook de leefomgeving voor enkele reeën die het bos delen met o.a. de vos, het wilde konijn, de haas en de bunzing. In het bos hangen 24 bosuilkasten verspreid om deze vogels een veilig onderkomen te bieden.
Bron; natuur en bos.
Frisgroene lentetuinen o.a.Gerberoy.
Het schilderachtige stadje Gerberoy prijkt op de lijst van Les plus beaux villages de France. Met reden, want de mooie oude huizen en geplaveide straten worden in de lente en zomer opgefleurd met bloemen in zachte kleuren die perfect aansluiten bij het decor. Dat heeft het Picardische plaatsje te danken aan kunstschilder Henri Le Sidaner, die op aanraden van Auguste Rodin in 1901 naar Beauvais verhuisde. Toen ontdekte hij het karakteristieke maar vervallen stadje. Hij maakte er verschillende schilderijen van en stimuleerde de bewoners hun straten en huizen op te fleuren, net zoals Monet dat in Giverny had gedaaan. Zelf liet Le Sidaner in de schaduw van de kerk een prachtige tuin aanleggen. Bij het binnentreden ontdekt u achter de witte planten verschillende onafhankeljke tuinen die verbonden zijn met kronkelende steile paden tussen de bomen. Boven ligt de rozentuin aan de ruïnes van een oud kasteel. U vindt er nog steeds het zomer- atelier van de schilder en een prieeltje, vanwaar u een prachtig uitzicht over het heuvelachtige landschap hebt.
In navolging van Le Sidaner strijken in het dorp vanaf de eerste lentedagen talloze schilders neer. Op de derde zondag van juni wordt ook nog steeds het Rozenfeest georganiseerd, dat door Le Sidanar in het leven werd geroepen. En zijn kleinzoon onderhoudt met passie de impressionistische droom van zijn opa.
Jardins Le Sidaner, Rue du Logis du Roy 18, Gerberoy.
bron; plus.be
Loseley Garden in Guilford (Surrey) is te bezoeken van mei tot september: wo-zo van 11 tot 17 uur (Loseley House alleen van mei tot augustus: di-wo-do-zo van 13 tot 17 uur). Toegang: £ 4, samen met het huis: £ 7. Gift shop, restaurant and tearoom aanwezig. Info: Loseley Park, tel. 00 44 14 83 30 44 40 en www.loseley-park.com
","
Het schilderachtige stadje Gerberoy prijkt op de lijst van Les plus beaux villages de France. Met reden, want de mooie oude huizen en geplaveide straten worden in de lente en zomer opgefleurd met bloemen in zachte kleuren die perfect aansluiten bij het decor. Dat heeft het Picardische plaatsje te danken aan kunstschilder Henri Le Sidaner, die op aanraden van Auguste Rodin in 1901 naar Beauvais verhuisde. Toen ontdekte hij het karakteristieke maar vervallen stadje. Hij maakte er verschillende schilderijen van en stimuleerde de bewoners hun straten en huizen op te fleuren, net zoals Monet dat in Giverny had gedaaan. Zelf liet Le Sidaner in de schaduw van de kerk een prachtige tuin aanleggen. Bij het binnentreden ontdekt u achter de witte planten verschillende onafhankeljke tuinen die verbonden zijn met kronkelende steile paden tussen de bomen. Boven ligt de rozentuin aan de ruïnes van een oud kasteel. U vindt er nog steeds het zomer- atelier van de schilder en een prieeltje, vanwaar u een prachtig uitzicht over het heuvelachtige landschap hebt.
In navolging van Le Sidaner strijken in het dorp vanaf de eerste lentedagen talloze schilders neer. Op de derde zondag van juni wordt ook nog steeds het Rozenfeest georganiseerd, dat door Le Sidanar in het leven werd geroepen. En zijn kleinzoon onderhoudt met passie de impressionistische droom van zijn opa.
Jardins Le Sidaner, Rue du Logis du Roy 18, Gerberoy. Bezoek na reservatie voor groepen vanaf 15 personen, van april tot november: di-zo: 9-17.30 uur. Toegang: € 5 p.p. Info: tel. 0033 344 82 16 50, www.gerberoy.net en reservation@lesjardinshenrilesidaner.fr
","
Mien Ruys was een internationaal gerenommeerde tuinarchitecte die zelfs in eigen land tenvolle werd geapprecieerd. Ook haar vader was overigens een bekend tuinier. Hij lanceerde bij onze noorderburen als eerste het concept van de borders. In 1973 schreef Mien Ruys een boek waarin niet zozeer de ordening van de planten in de tuinen de aandacht voor zich opeisten, maar wel de tuinplanten zelf. Het werd een gigantisch succes en Mien Ruys paste haar ideeën ook zelf toe in haar eigen tuin, waar ze in 1925 aan begon en die ze steeds verder uitbreidde. Verwacht u hier dus niet aan een strak geplande opbouw, wel aan een ongedwongen feest van kleuren en vormen. In feite is het een opeenvolging van 28 proeftuinen waarin Mien experimenteerde en alle combinaties en materialen uitprobeerde. Ze geven als het ware een chronologisch overzicht van de tuinarchitectuur van de 20ste eeuw, gecombineerd met de evolutie die Mien Ruys zelf onderging. De nieuwste tuinen worden nog voortdurend verder ontwikkeld, de oudere worden bewaard zoals vroeger. De verwilderingstuin is de oudste, maar ook de oude proeftuin met de grote border, de watertuin met stapelmuurtjes of de verdiepte tuin met spoorbielzen zijn interessante klassiekers.
Tuinen Mien Ruys, op 30 km ten noordoosten van Zwolle met theehuis, plantenwinkel en tuingalerij, Moerheimstraat 84, Dedemsvaart. Te bezoeken van 1 april tot 31 oktober, di-za: 10-17 uur, zondag 12-17 uur. Toegang: € 7,50. Info: tel. 00 31 523 61 47 74 en www.mienruys.nl
","
Weikersheim herbergt een van de mooiste kastelen annex tuinen van Duitsland. Het paleis werd al in de 16de eeuw gebouwd en toen was er ook al een tuin met beelden, exotische planten en grote fonteinen, geijkt op de renaissance-idealen: symmetrie en proportie. In 1709 wilde graaf Carl Ludwig er een klein Versailles van maken, maar met Duitse accenten. En in 1967 nam de deelstaat Baden-Württemberg het domein over om het in zijn oude glorie te herstellen. Beelden van Griekse en Romeinse (half)goden zijn alomtegenwoordig. Maar het leukste is nog de dwergengalerij, volgestouwd met karikaturale beeldjes van het hofpersoneel die de graaf in de tuin liet plaatsen. Vanuit de oranjerie hebt u een schitterend uitzicht over het weidse landschap.
Slot en slottuin Weikersheim, Marktplatz 11, Weikersheim. Van november tot maart: dagelijks van 10 tot 12 en van 13 tot 17 uur, van april tot oktober: van 9 tot 18 uur Toegang: € 2 (zomer) en € 1,50 (winter). Info: Staatliche Schlösser und Museen Schloss Weikersheim, tel. 00 49 79 34 99 29 50, www.weikersheim.de (klik op 'Tourismus' en 'Schloss')
","
Tomaso Buzzi was een van de invloedrijkste Italiaanse designers uit het begin van de 20ste eeuw. Toen hij met pensioen ging, kocht hij het oude klooster van Scarzuola in Umbrië, niet ver van Orvieto. Volgens de legende verrichtte Sint-Franciscus van Assisi hier een mirakel: een fontein ontsprong op de plaats waar hij een roos en een laurierstruik plantte. De 13de-eeuwse kerk en het klooster staan er nog, maar daarnaast creëerde Buzzi zijn eigen ideale ontmoetingsplaats tussen natuur en cultuur. De monumenten in tufsteen in de Città Buzziana zijn ontsproten aan zijn fantasie, maar knipogen toch naar kunst uit het verleden. Buzzi's ideale stad is onderverdeeld in zeven theaters en onderweg passeert u triomfbogen, beelden van monsters en mythische figuren maar u ontdekt evengoed de toren van Babel of het Scala van Milaan. Helemaal bovenaan troont de Acropolis.
Il giardino della Scarzuola in Montegabbiano, Umbria is privé maar geleid bezoek is mogelijk na afspraak. Toegang:€ 11. Info: tel. 00 39 763 83 74 63 en www.bellaumbria.net/Montegabbione/citta-buzziana.htm
","
Portugese tuinen hebben iets weelderigs en groots, en toch slagen ze erin tegelijk intiem te blijven. Een van de opmerkelijkste is de Quinta dos Marquês do Fronteira, in het grote park van Monsanto, in het centrum van Lissabon. Dit grote landhuis met tuin werd in 1640 gebouwd als jachtpaviljoen voor de markies van Fronteira, in het jaar dat de Portugese nobelen het juk van de Spanjaarden definitief van zich af wisten te schudden. Door de eeuwen heen is het een lievelingsplaats voor edellieden en buitenlandse bezoekers geweest. Rond het jachtverblijf ligt een prachtige Italiaans-Portugese tuin die is afgeboord met banken versierd met azulejos, de beschilderde wandtegels die Portugal via zijn contacten met het Oosten leerde kennen. Ze vertellen de meest uiteenlopende verhalen met afbeeldingen van veldslagen maar ook van onschuldige tafereeltjes zoals... fluitspelende apen. Het centrale waterbassin is omgeven met arcades en kleuren als terracotta, turkoois, indigo en limoengeel overheersen. Als u langs de koningengalerij wandelt, ontdekt u de bustes van de Portugese vorsten die staan uitgestald in nissen, bekleed met - vanzelfsprekend want onvermijdelijk -... azulejos.
Quinta dos Marquês da Fronteira, Largo de São Domingos de Benfica 1, Lissabon. Tuin: ma tot vrij 14.30 tot 16.30 uur (euro 3). Paleis en tuin: ma tot za om 11 uur en 12 uur (€ 7,50). Info: Casas de Fronteira e Alorna, tel. 00 351 21 778 20 30 frontreiraalorno@mail.telepac.pt
"],"bron":"Auteur: Filip Godelaine | Publicatie: 02-04-2009 | Update: 31-03-2009"}
Roos van Picardië.
Picardië is beroemd om zijn rozen.
Onlangs nog noemden we het rozenstadje Gerberoy, waar het rozenfeest gehouden wordt, maar daarnaast zijn er de nodige rozentuinen.
Zo ben je op 12, 13 en 14 juni 2009 weer welkom op de Dagen van de Roos in de tuinen van de koninklijke abdij van Chaalis, comfortabel en snel te bereiken nabij Senlis aan de snelweg Lille-Parijs.
Maar het mooist krijg je het verhaal van de Roos van Picardië vermoedelijk te horen in de enorme rozentuinen die de Tuinen van Valloires zijn.
Daar werd de Roos van Picardië namelijk pas vier jaar geleden bedacht.
Waarom de Picardische roos dan toch zo beroemd is? Welnu, midden in het geweld van de Eerste Wereldoorlog viel het oog van een Engelse officier plotseling op een vrouw die doodgemoedereerd haar rozen stond te verzorgen.
Het inspireerde hem tot een lied, met de roos als zinnebeeld van de geliefden thuis.
Roses of Picardy werd een hit onder de soldaten. In 1927 werd het lied zelfs de aanleiding tot een gelijknamige film.
Een rozenras met de naam Picardische Roos was er helemaal niet.
Pas in 2004 kwam men in Valloires, dat overigens buiten de wintertijd alle dageen geopend is, op het idee een roos naar dit lied te vernoemen.

| Bovenste foto Jardins de Valloires |

Wachtebeke; Heidebos is 36 hectare groter.
Het erkende natuurreservaat Heidebos wordt langs de grens van Wachtebeke en Moerbeke, uitgebreid met 36 hectare.
Kuikentjes kunnen rekenen.
Kuikentjes kunnen tot drie tellen.
Dat blijkt uit een Italiaanse studie.
De onderzoekers legden de kuikentjes telkens kleine ballen voor ingedeeld in twee groepen: de ene groep bestond uit twee balletjes, de andere telkens uit drie.
De diertjes kozen altijd voor de grootste groep.
Zelfs wanneer de onderzoekers twee van de drie balletjes verstopten, konden de kuikentjes nog de grootste groep vinden.
Volgens onderzoekers was het "indrukwekkend" en toont het onderzoek aan dat de jonge diertjes het onderscheid kunnen maken tussen twee en drie.
De onderzochte kuikentjes waren wel nog maar drie à vier dagen oud.
Volgens onderzoekers verliezen ze hun 'gave' wanneer ze ouder zijn omdat ze dan aan hun opvoeding beginnen.
bron; gazetvanantwerpen.be
Zomertijd instellen op uw camera.
Floralux koopt vogelpark Walsrode.
DADIZELE - Het grootste vogelpark ter wereld komt in Belgische handen. De zaakvoeders van het tuincenter Floralux nemen vogelpark Walsrode in Noord-Duitsland over. Ze willen het bezoekersaantal opnieuw opkrikken tot een half miljoen per jaar.
Floralux uit Dadizele heeft het Duitse vogelpark Walsrode overgenomen. Het park werd opgericht in 1958 door de Duitse ondernemer Fritz Geschke en kwam later in handen van de familie Ahrens. Met zijn zesendertig hectare en meer dan 4.000 vogels van 600 verschillende soorten uit alle werelddelen geldt het vogelpark als het grootste ter wereld.
Meteorologische lente officieel begonnen.
Winnaars van verkiezing Het Strafste Café bekend .Winnaars van verkiezing Het Strafste Café bekend .
Een programma van TV één Vlaanderen vakantieland.
Vlaanderen vakantieland was immers niet op zoek naar een superwinnaar, maar naar de strafste cafés in die vier categorieën.
In totaal werd er meer dan twintigduizend keer gestemd.
Dat leverde de volgende resultaten op:
Het strafste interieur: Café Modern in Teuven
De strafste cafébaas of -bazin: In de Verzekering
tegen de Grote Dorst in Eizeringen
Het strafste concept: De Gekke Haan in Kallo
De strafste locatie: ‘t Veerhuis in Berlare
In de laatste categorie, het café met de strafste locatie, lagen de stemmen heel dicht bij elkaar.
Ruim achthonderd mensen stemden op ‘t Veerhuis in Berlare. De locatie van het café is dan ook uniek: vlakbij de veerdienst aan de Scheldedijk in Berlare en langs het mooiste fietstraject aan de Schelde.
‘t Veerhuis was zelfs een van de locaties in de verfilming van Stijn Streuvels’ boek De Teleurgang van de Waterhoek.
Het café haalde het van de Belgium Pier in Blankenberge, dat tweede eindigde.
Château de la Motte in het prachtige Haspengouw kreeg 171 stemmen, goed voor een derde plaats.
In Brussel kregen het Muziekinstrumentenmuseum met 94 en de Poechenellenkelder met 37 stemmen minder cafégangers achter zich.
bron; reisreporter.be
Bij meerdere fietsroutes in Berlare kom je er wel eens langs .
Bijgevoegd enkele foto’s van het ‘t Veerhuis en omgeving.
Ooievaarsparadijs net over de grensDe mannetjesooievaar die voor het tweede jaar op rij op het nest in Wyler zit.
foto;M.Koelink/De Gelderlander.
Aalscholver: Gehaat, geliefd en veelbesproken
De kijkhut van de aalscholverkolonie in het Naardermeer is al eens verzet. Eigenlijk zou dat weer moeten: veel vogels nestelen buiten beeld. „Dat is een ouder echtpaar, die witte bakkebaarden verdwijnen later in het voorjaar”, wijst aalscholverexpert Mennobart van Eerden van Rijkswaterstaat. „Daar zit een vierdejaars jong, die denkt er over voor het eerst te gaan broeden. En moet je die oude man zien: een béér van een vogel.”
Gemiddeld vier eieren per nest.
Zoetwatervissers en aalscholvers, een moeizame combinatie. Althans: vanuit de eerste groep bezien. „De vogels hebben natuurlijk al tegen dat ze zwart zijn, dat vergemakkelijkt het zwartepieten”, zegt Marc Argeloo van Vogelbescherming Nederland.
Zeker, er zíjn foto’s beschikbaar op internet waarop een aalscholver een snoek, een forse baars of een dikke paling naar binnen werkt. Maar dat is een zeldzaamheid, weet Mennobart van Eerden, ecoloog bij Rijkswaterstaat en sinds een jaar of dertig aalscholverdeskundige. Want een aalscholvermenu bestaat voor 70 procent uit pos (commercieel oninteressant), verder uit baars en blankvoorn en wat spiering om de gaatjes te vullen. Hoe hij dat zo zeker weet? Onder andere uit langjarig voedselonderzoek met behulp van aalscholverbraakballen die vol zitten met gehoorsteentjes van vissen. Lengte en soort vis vallen daaruit eenvoudig af te lezen.
Bijna uitgeroeid
De aalscholver zit de laatste tijd weer volop in de beklaagdenbank. Eerder in de geschiedenis zijn perioden aan te wijzen dat ze in Nederland nagenoeg uitgestorven waren: gehaat en bejaagd, bijna uitgeroeid. Ook de tegenbeweging was er telkens: „In 1950 werd een kolonie gedecimeerd, in 1970 volgde een uitzetprogramma”, zegt Argelo. Waren er vroeger enkele grote kolonies, tegenwoordig zijn die talrijker maar kleiner. „Dat zorgt ervoor dat de zichtbaarheid toeneemt. Je ziet aalscholvers vaker en ze komen dichterbij. In Amsterdam laten ze, boven op een lantaarnpaal, hun vleugels drogen.”
bron; reformatorisch dagblad