Op de fiets in Zeeuws-Vlaanderen

Op de fiets in Zeeuws-Vlaanderen
Een landje apart
Het vertrek is aan de fraaie Veerhaven waar u natuurlijk rond deze tijd gemakkelijk kunt parkeren. Hier, in Zeeuws-Vlaanderen, praten de autochtonen liefkozend over hun thuisfront. Ze noemen het maar al te vaak ’landje apart’. Het is een stukje land van contrasten. Modern strandplezier gaat hier gepaard met een achterland waar ruimte en rust heersen. Beide elementen komt u op deze tocht tegen.
Aan de kustlijn fietst u met uitzicht op enorme palenrijen als golfbrekers. In het achterland staan akkers vol tarwe, aardappelen en maanzaad. De wind heeft hier vrij spel in de toppen van de vele populieren. Zwaluwen vliegen er massaal rond. Krijgt u het onderweg koud, en dat kan deze dagen al snel gebeuren, dan moet u even langs bij een van de vele warme bakkers om een lekkere Zeeuwse bolus te verschalken: goed voor nieuwe energie!
In Breskens is er het beroemde visserijmuseum. Het is een wederopbouwstadje. Nog in 1944 werd het door de Duitsers platgebombardeerd. U ziet prachtig hoe over de Westerschelde enorme zeereuzen het ruime sop kiezen. In het museum illustreren scheepsmodellen, maquettes en films ruim een eeuw visserij. Hier kunt u langs de kust zomaar een haaientand vinden! Richting Schoondijke en vervolgens Oostburg is er de Generale Prins Willempolder, de grootste polder van Zeeuws-Vlaanderen. Hij is rond 1650 drooggemalen en vernoemd naar de stadhouder Willem II.
U passeert de Nieuwkerkse Kreek. Voor de bedijking was Zeeuws-Vlaanderen een eilandenrijk, doorsneden door kreken en geulen. Genoemde kreek is bewaard gebleven en in 1613 door de Krabbedijk afgedamd. Het water is er breed, de oevers diepgroen en de vogelpopulatie enorm.
In Oostburg treft u de watertoren. De toren werd in 1944 verwoest en zes jaar later kwam de huidige ervoor in de plaats. Op de wand is een grote scheur geschilderd en er lijkt water uit de toren te druppen.
Bij Oostburg vindt u ook het Groote Gat. Het was vroeger een belangrijke ader, onderdeel van de vaarweg die Brugge met open zee verbond. Ook hier weer enorme broedgebieden van vogels met zeldzame exemplaren zoals de blauwborst en het baardmannetje.
We fietsen noordwaarts richting Nieuwvliet en passeren de Verdronken Zwarte Polder. Die ligt ten westen van Nieuwvliet-Bad. De polder dankt zijn (n*aam aan het feit dat-ie begin 1800 is verdronken. Klei en slib werden door het zeewater afgezet. Het leverde schorren, geulen en zandruggen op, kortom een prachtige mix der natuur. Ook groeien er zoutminnende planten zoals lamsoor en zeekraal. Het toont aan hoe uniek dit natuurgebied is.
door FRANS SCHRADER
Zie ook www.anwb.nl
bron; telegraaf.nl




















