April

Gabi

De paashaas zijn vacht is dit jaar niet langer bruin :
Door de sneeuw ziet hij wit tot op zijn kruin !
In dit koudere winterjaar
Is er dan ook geen chocolade-smeltgevaar
De paashaas is immers helemaal bevroren
En was bijna zijn lekkers in de sneeuw verloren
Maar vastberaden stapte hij door de koude
Opdat de kinderen toch nog hun paaseitjes krijgen zouden
Het is nog nooit zo koud geweest
Zo vlak voor dit bijzondere Paasfeest !

Shana Onsea

Dit zijn mijn handen
Hou ze vast
En blijf een beetje hier


Dit zijn mijn handen
Hou ze vast
En blijf een beetje bij me

Toon Hermans

Ik zoek de pracht
maar toch
Ik zie de pracht
maar toch
Ik weet het niet
niet het waarom
niet het waardoor
misschien is het dat
het niet weten
en niets meer dan dat.


R.de Hees

Gabi

Gabi

De pinda's hangen klaar
het is een hele rij
tussen appel en een peer
het maakt de vogels blij.

Een vetbol wordt gepakt
door 't kauwtje vliegensvlug
gaat hij er mee vandoor
'k zie hem zweven door de lucht.

De dieren hebben sneeuw
als water wel genoeg
maar eten niet zoveel
zodat het roodborstje vroeg

"Geef jij ons iets te eten
een kruimeltje...of iets meer
jij hebt het toch ook gekregen
van onze Lieve Heer ?"

I. Van der Welle

Vaarwel lieve mailvriendin
We zullen je lieve
mailtjes missen.

De grond is wit, de nevel wit,
De wolken, waar nog sneeuw in zit,
Zijn wit, dat zacht vergrijzelt,
Het fijn getakt geboomte zit
Met witten rijm beijzeld.

De boom houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
't Kristallen kunstwerk breken,
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.

De grond is wit, de nevel wit,
Wat zwijgend tooverland is dit?
Wat hemel loop ik onder?
Ik vouw de handen en aanbid
Dit grootsche, stille wonder.

J. van der Waals

Gabi

gabi

gabi

heel stil is het
zo stil...
wou slechts één enkele vlinder
door grijze luchten zweven
maar aan de donkere einder
hangen slechts nevelresten
als spinnewebben






vredig stil is het
zo stil
verstild...
en toch, heldere tonen
van 't slaan van klokken
die door de zondag roepen
een eerste kaars mag aan.

gabi

Er hangen nog twee blaren
aan mijn esdoorn. Duizend andere zijn
rood geworden, alvorens dood.
Vergeten te kijken.

Vergeten gelukkig te zijn.
Nochtans had ik een tuin
waarin een stoel, en die stoel
had mij, en ik had een hand

en die hand had een glas
en mijn mond had meningen
Alles had
Alles had ons.

Herman de Coninck

gabi