November .

Kabouters, heksen en trollen
Gaan je weer laten schrikken met hun grollen
De spinnenwebben hangen straks overal
En de heksen dansen op het heksenbal

Vleermuizen vliegen in het rond
En pompoenen rollen over de grond
Halloweenavond die komt er aan
En de kinderen zullen langs de deuren gaan


Ze willen je met hun kleren en maskers laten schrikken
En je stiekem op de schouders tikken
Alleen als je snoep geeft of je bent bejaard
Zal je dit jaar worden gespaard !

Gabi

Gabi

Gabi

De bomen roesten in het zieke licht
langs somber in zichzelf gekeerde grachten.
In wilde stroomdoorvlaagde regennachten
vertoont de maan een bleek, behuild gezicht

boven lege straten, smalle schachten
waarin een onverbiddelijk gericht
de zomer langzaam voor het najaar zwicht,
terwijl de huizen op het einde wachten.

Tegen de morgen is de strijd beslecht.
Een vage geur van heimelijk bederven
heeft aan de moede wind zich vastgehecht.

Tussen een handvol dunne zonnescherven
heeft zich de zomer moeizaam neergelegd
om eenzaam en onopgemerkt te sterven...

H.Michaelis

Gabi

Gabi

Gabi

Gabi

Met angstige oogjes...

Gabi

Hoe anders zijn de dagen nu,
vol weemoed en herinnering
aan een zomer, gevuld met
warmte en vrolijkheid.

Binnen het wachten
van verkleumde dagen
proeven we nog even de vruchten
van de voorbije zomer.

Melancholie hangt in de lucht.
Bij de eerste adem van de herfst
sluit de nacht de luiken van
dit zomers tafereel.

J.Vandromme

Gabi

Gabi

Gabi

Gabi

Gabi

Het veld baadt nu in een wereld
vol gouden zonneschijn,
van morgendauw tot avondrood
genot van warme zomerwinden.





De boer keurt zijn rijpe oogst,
droomt van overvolle schuren,
hoopt op een vruchtbare zomer,
die nog lang niet eindigen zal.





De sluimerende nevels omarmen
het rijpe fruit in de oude boomgaard,
maar de zomerse dagen worden korter;
de herfstwind wacht vol ongeduld.

J.Vandromme

Gabi

Een zwoele zomeravond, de lucht is rood verlicht
ik kijk uit het raam, twee mensen met een rimpelig gezicht.



Hij schuift haar stoel onhandig aan met vertederende lach
ze drinken koffie en genieten zichtbaar van hun oude dag.



Hij knoeit, zij kijkt hem met gespeelde boosheid aan
en poetst het vlekje van zijn das, hij laat haar maar begaan.



Samen kijken ze naar de avondlucht en drinken een glas wijn
ik kijk naar jou en wou, dat wij die mensen konden zijn.

H;Pragt